Στιγμιότυπο από την εκδήλωση |
«Ο τομέας της έρευνας είναι ένα σημαντικό κομμάτι της στρατηγικής του ευρωενωσιακού κεφαλαίου για την ανάπτυξη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητάς του», σημείωσε ο Γ. Ζιώγας. Πρόσθεσε πως «η παράδοση της έρευνας στο μεγάλο κεφάλαιο επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά ότι στην καπιταλιστική ανάπτυξη στόχος της επιστημονικής έρευνας δεν είναι η απαλλαγή των εργαζομένων, του λαού, από το μόχθο, από τον κόπο, από τις ασθένειες ή την άγνοια, αλλά η δημιουργία πατενταρισμένων εμπορευμάτων για την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Η Ενωση Καινοτομίας της ΕΕ, όπως και οι διάφορες Συμπράξεις Καινοτομίας, έχουν ως στόχο, με βάση τα ευρωπαϊκά κείμενα, τη δημιουργία ενιαίας αγοράς καινοτομίας για την άρση των εμποδίων που δεν επιτρέπουν στην ΕΕ να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ και τις άλλες οικονομικά αναδυόμενες χώρες, όπως η Βραζιλία, η Ινδία, η Κίνα».
Ο Δημήτρης Κοιλάκος ανέφερε ότι «καμία σοβαρή ανάλυση για τα ζητήματα της έρευνας δεν μπορεί να αποφύγει την απάντηση στο ερώτημα "τι έρευνα, πώς, από ποιον και για ποιον". Και φυσικά, καμιά σοβαρή ανάλυση των εξελίξεων στην έρευνα δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το ζήτημα της ανάπτυξης: Ανάπτυξη για τα μονοπώλια ή ανάπτυξη για το λαό και τις ανάγκες του; Οταν οι στοχεύσεις της ερευνητικής πολιτικής καθορίζονται με άξονα την εξυπηρέτηση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου, υπονομεύονται οι δυνατότητες φιλολαϊκής ανάπτυξης. Η στρόφιγγα της χρηματοδότησης, είτε από δημόσιους είτε από ιδιωτικούς πόρους, ανοιγοκλείνει σε συνάρτηση με το σχεδιασμό, αλλά κύρια με τις αντιφάσεις που εμπερικλείει η καπιταλιστική ανάπτυξη. Αντιφάσεις που αντανακλώνται στην ανάπτυξη της επιστήμης, η οποία έχει προ πολλού αναχθεί σε άμεσα παραγωγική δύναμη.
Σε συνθήκες που η εργατική τάξη, ο εργαζόμενος λαός θα έχει στα χέρια του τα κλειδιά της οικονομίας, η επιστήμη θα αναπτύσσεται σχεδιασμένα, αδέσμευτη από τους ανταγωνισμούς και τους περιορισμούς που επιβάλλει ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος οργάνωσης και αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της».