Κινηματογραφική εβδομάδα με υψηλές θερμοκρασίες. Η ιδιοφυία του Λαρς φον Τρίερ ξαναχτυπά, καινοτομεί για άλλη μια φορά και η επαναστατική του διάθεση δεν έχει όρια. «Dogville», ένα μικρό χωριουδάκι που μοιάζει να είναι ολόκληρος ο κόσμος...
Αντιδράσεις ανηλίκων σε μια κοινωνία με ψεύτικες απαιτήσεις, σκιαγραφήσεις εφήβων που βιάζονται να μεγαλώσουν. Από τη μια η Τρέισι εκτονώνει την οργή της για την άδικη ζωή, κάνοντας τη δική της επανάσταση κι από την άλλη η Ιβι, το πονηρό και καπάτσο κορίτσι, που -κατά βάθος- είναι ένα χαμένο και μοναχικό παιδί που αναζητά αγάπη...
Η ταινία της Κάθριν Χάρντγουικ διαπραγματεύεται τον κόσμο των εφήβων, καταπιάνεται με την ορμή της εφηβείας και τη βία που κρύβει κάθε παιδί. Οι ορμόνες και η ενέργεια στο αποκορύφωμά τους. Οικογένεια και περιβάλλον μια ισορροπία επικίνδυνη και μια εφηβική ψυχή που είναι έτοιμη για όλα.
«Δεκατριών». Ωραίο θέμα, μετρημένη σκηνοθεσία, χωρίς υπερβολές, και καλή υποκριτική, αν έψαχνε και λίγο πιο βαθιά, ίσως να ήταν καλύτερη...
«Thirteen»: Κοινωνική περιπέτεια, αμερικανικής παραγωγής 2003. Σκηνοθεσία: Κάθριν Χάρντγουικ. Με τους: Χόλι Χάντερ, Εβαν Ρέιτσελ Γουντ, Νίκι Ριντ, Τζέρεμι Σίστο, Μπρέιντι Κόρμπετ, Βανέσα Αν Χάτζενς.
Πρόκειται για την αληθινή ιστορία της Ιρλανδής Βερόνικα Γκέριν που ξεσκέπαζε τους εγκληματίες ως την τραγική της δολοφονία το 1996. Ο θάνατός της προκάλεσε αναθεώρηση των ποινικών νόμων στην Ιρλανδία και οδήγησε στη σύλληψη των «εγκεφάλων» του υποκόσμου.
Μια ταινία αφιερωμένη στους δημοσιογράφους και στα ιδανικά του επαγγέλματος. Η αφοσιωμένη τολμηρή δημοσιογράφος κάνει έρευνα εις βάθος. Παίρνει το νόμο στα χέρια της και αποκαλύπτει την αλήθεια, αλλά στο τέλος πεθαίνει όπως ταιριάζει σε κάθε ήρωα. Αν και από την αρχή της ταινίας ξέρεις το τέλος. Το φιλμ του Τζόελ Σουμάχερ, που τα έχει βάλει με το νόμο, είναι εξαιρετικά δομημένο, αντιμετωπίζει τα γεγονότα με ρεαλισμό και αλήθεια, χωρίς υπερβολές και περιττούς ψευτοηρωισμούς, φτάνει το μαχαίρι ως το κόκαλο και κάνει μια ταινία με χρώμα και ευαισθησία, που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος.
Η Κέιτ Μπλάνσετ προσεγγίζει τη Βερόνικα με μαεστρία και εξαιρετική ειλικρίνεια και φτιάχνει έναν από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας της.
«Veronica Guerin»: Κοινωνική περιπέτεια αμερικανικής παραγωγής 2003. Σκηνοθεσία: Τζόελ Σουμάχερ. Με τους: Κέιτ Μπλάνσετ, Κόλιν Φάρελ, Μπρέντα Φρίκερ.
Βάζω στοίχημα πως όταν ο Λαρς φον Τρίερ ακουμπά την πένα του πάνω στο χαρτί για να χαράξει την πρώτη γραμμή της ταινίας, τότε η λευκή σελίδα γεμίζει με αίμα, και όταν παίρνει την κάμερα στα χέρια του, ίσως το πεδίο των γυρισμάτων να γεμίζει με ηλεκτρισμό και τότε να φανερώνονται όλες οι κρυφές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Αφού δημιούργησε «σχολή», έκανε την επανάστασή του. Διέλυσε όλα τα κινηματογραφικά τετριμμένα και είπε αρκετά «όχι» στην αμερικανική κουλτούρα. Τώρα αποφάσισε πως ήρθε ο καιρός να φτιάξει μια ταινία για να αφήσει οριστικά τη στάμπα του στην ιστορία του κινηματογράφου.
Ο Τρίερ χαρίζει ελευθερία στους ήρωες του «Dogville». Δίνει στον καθένα ξεχωριστά αυτό που ποτέ δεν είχε και στο τέλος το αφαιρεί βασανιστικά. Οι ήρωες του «Dogville» είναι μαριονέτες και ο Τρίερ τους κόβει ένα - ένα το νήμα που τις κρατάει στη ζωή μέχρι να πεθάνουν... Ολοι πληρώνουν για τις πράξεις τους και έρχονται αντιμέτωποι με τις ενοχές τους και τις επιθυμίες τους. Η ατμόσφαιρα στο «Dogville» είναι χαρούμενη και όλα θυμίζουν παιδική χαρά με τη μοναδική διαφορά ότι τα παιδάκια που παίζουν δεν είχαν αντικρίσει ποτέ στη ζωή τους παιχνίδια και πέφτουν πάνω σ' αυτά με απίστευτη βούληση και αχαριστία, όχι για να τα γευτούν αλλά για να τα κατασπαράξουν...
Εκδίκηση, αλαζονεία, εκμετάλλευση τα τρία στοιχεία της ταινίας του Τρίερ... Συναισθήματα που κόβουν την ανάσα και διάλογοι που σφηνώνουν στο μυαλό. Σκοπός του Τρίερ, να μας κάνει να νιώθουμε άβολα και να αναθεωρήσουμε ό,τι μας δίνει ασφάλεια και το θεωρούμε δεδομένο... Ολα τελειώνουν εκεί που αρχίζουν. Ισως η καλύτερη ταινία της χρονιάς.
Περιπέτεια, δανέζικης παραγωγής 2003. Σκηνοθεσία: Λαρς φον Τρίερ. Με τους: Νικόλ Κίντμαν, Πολ Μπετάνι, Λορίν Μπακόλ, Τζέιμς Κάαν, Μπεν Γκαζάρα.