Την ώρα που διάφορα ευρωατλαντικά «ηχεία» - είτε της ΝΔ, είτε του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ - βούιζαν για την «ασπίδα προστασίας» που προσφέρει τάχα η επένδυση της «Chevron» και για την «ακύρωση του τουρκολιβυκού συμφώνου», ο γνωστός Πάιατ έσπευδε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Τι είπε; Πρώτον, ότι «κινούνται οι τεκτονικές πλάκες» και ότι μια τέτοια είναι «η μείωση της εξάρτησης της Ευρώπης από τη ρωσική Ενέργεια», όπου η Ελλάδα διαδραματίζει ρόλο. Δεύτερον, ότι «μας ενδιαφέρει να δούμε την εποικοδομητική εκμετάλλευση των πόρων αυτών (...) το γεγονός ότι οι δύο κυβερνήσεις (Ελλάδας - Τουρκίας) συνομιλούν μέσω των κατάλληλων καναλιών, στέλνει μήνυμα εμπιστοσύνης, το οποίο διευκολύνει μεγάλες εταιρείες». Τρίτον, ότι για τα ενεργειακά «project» στην περιοχή, όπως π.χ. ο περιβόητος EastMed, από τον οποίο αποσύρθηκαν οι ΗΠΑ, «δεν είναι σαφές αν οι υφιστάμενοι πόροι δικαιολογούν το έξοδο». Πρόσθεσε μάλιστα ότι «παρατηρούμε τις ίδιες προκλήσεις και με τον διασυνδετήριο αγωγό μεταξύ των δικτύων ηλεκτρισμού Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ», στον οποίο αντιδρά επίσης η Τουρκία.
Με δυο λόγια, ο Πάιατ ομολογεί κυνικά ότι καταλύτης για τους ενεργειακούς σχεδιασμούς είναι οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και τα ΝΑΤΟικά «κανάλια» των διευθετήσεων, που φτάνουν μέχρι τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και της Ανατ. Μεσογείου. Κορωνίδα όλων αυτών είναι το καπιταλιστικό κέρδος, που κεντρίζει το ενδιαφέρον μεγάλων ομίλων, ή τους οδηγεί να αποσυρθούν αν δεν κερδίζουν τα προσδοκώμενα. Με αυτά τα κριτήρια, που είναι στο DNA του καπιταλισμού, ο ενεργειακός πλούτος δεν μπορεί και δεν πρόκειται ποτέ να αξιοποιηθεί προς όφελος των λαών. Μόνο η σύγκρουση για την ανατροπή, η κοινωνικοποίηση του ορυκτού πλούτου από την εργατική εξουσία και η οικοδόμηση αμοιβαία επωφελών σχέσεων με γειτονικά κράτη και λαούς μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου για την ευημερία του λαού και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.
Το 1938 ψηφίστηκε στις ΗΠΑ ο πρώτος νόμος που περιόριζε την παιδική εργασία (στην ΕΣΣΔ η εργασία κάτω των 16 ετών είχε απαγορευτεί το 1922). Σχεδόν 9 δεκαετίες μετά, η πολιτεία της Φλόριντα συζητά ένα νομοσχέδιο για να χαλαρώσουν κι άλλο οι περιορισμοί στην παιδική εργασία, επιτρέποντας σε ανηλίκους μόλις 14 ετών να εργάζονται τις νύχτες. Σήμερα δεν επιτρέπεται η εργασία μεταξύ 11 μ.μ. και 6.30 π.μ. Στόχος είναι να καλυφθούν τα κενά στην αγορά εργασίας που αυξάνονται, εξαιτίας της απέλασης πολλών μεταναστών εργατών. «Γιατί πρέπει να εισάγουμε αλλοδαπούς, ακόμη και παράνομα, όταν έφηβοι και φοιτητές μπορούν να κάνουν αυτά τα πράγματα;», δήλωσε ο κυβερνήτης της Φλόριντα. Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του δεν διστάζουν να επαναφέρουν ακόμα και την παιδική εργασία, αξιοποιώντας μάλιστα τη ρατσιστική και σκοταδιστική προπαγάνδα σε βάρος προσφύγων και μεταναστών. Στο βάθος βρίσκεται το καπιταλιστικό κέρδος, που υπηρετείται καλύτερα από την εκμετάλλευση των ανηλίκων σε σύγκριση ακόμα και με τους φτωχοδιάβολους πρόσφυγες και μετανάστες, που είναι οι πιο κακοπληρωμένοι και άγρια εκμεταλλευόμενοι. Η Φλόριντα πάντως δεν είναι η μόνη περίπτωση στις ΗΠΑ: Από το 2015, το υπουργείο Εργασίας αναφέρει αύξηση των παραβιάσεων της παιδικής εργασίας κατά 283%, ενώ 28 πολιτείες έχουν εισάγει νομοσχέδια για την αποδυνάμωση των νόμων, με 12 από αυτές να θέτουν σε ισχύ τέτοιους νόμους από το 2021.
1815 Γεννιέται ο Γερμανός πολιτικός Οτο Φον Μπίσμαρκ. Ο Μπίσμαρκ έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη συνένωση των έως τότε χωριστών γερμανικών κρατιδίων σε ενιαίο κράτος, του οποίου διετέλεσε και πρώτος καγκελάριος.
1902 Γεννιέται η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη.
1924 Ο Αδόλφος Χίτλερ καταδικάζεται σε 5ετή φυλάκιση για τη συμμετοχή του στο λεγόμενο Πραξικόπημα της Μπυραρίας. Τελικά θα παραμείνει στη φυλακή μόνο 9 μήνες.
1937 Αναγγέλλεται στη Σοβιετική Ενωση η εκπλήρωση του 2ου Πεντάχρονου Πλάνου, σε μόλις 4 χρόνια και 3 μήνες.
1948 Σκοτώνεται σε αεροπορική επίθεση στα Κρούσια ο Αδάμ Μουζενίδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
1955 Εναρξη του ένοπλου αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ). Η ΕΟΚΑ, που στόχο είχε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, είχε έντονο αντικομμουνιστικό και εθνικιστικό χαρακτήρα. Επικεφαλής της υπήρξε ο Γ. Γρίβας (που στην Κατοχή είχε δράση ως αρχηγός της αντικομμουνιστικής οργάνωσης Χ), ενώ τη συγκατάθεσή του είχε δώσει και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.
1959 Το μέτρο αντικαθιστά τον πήχη ως μονάδα μέτρησης του μήκους (1 πήχης = 0,65 μέτρα).
1596 Γεννιέται ο Γάλλος φιλόσοφος και μαθηματικός Ρενέ Ντεκάρτ (Καρτέσιος), που μεταξύ άλλων έμεινε στην Ιστορία για τη ρήση του «Σκέφτομαι άρα υπάρχω».
1918 Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση: Ο στρατός των «εθελοντών» λευκοφρουρών ηττάται στο Αικατερινοντάρ από την επαναστατημένη εργατική τάξη.
1927 Το υπουργείο Παιδείας καταρτίζει επιτροπή «για την καταπολέμηση του κομμουνισμού εις τα σχολεία».
1931 Ιδρύεται η Εργατική Εστία.
1944 Δραπετεύουν από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου 30 μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που η μεταξική δικτατορία είχε παραδώσει στις κατοχικές δυνάμεις. Ανάμεσά τους οι Μ. Σινάκος, Φ. Βέτας, Δ. Παρτσαλίδης, ο Ζάγκος, παλαιό στέλεχος, οι φοιτητές Ο. Στεφανίδης και Μίχος κ.ά.
1946 Πραγματοποιούνται οι πρώτες εκλογές μετά την απελευθέρωση, μέσα σε πρωτοφανείς συνθήκες βίας και νοθείας. Η αποχή, στην οποία καλούσαν το ΚΚΕ και το ΕΑΜ, παρά τις αφόρητες πιέσεις ξεπέρασε το 50%. Ηταν δε πολύ μεγαλύτερη στην πραγματικότητα, αφού μεγάλος αριθμός πολιτών δεν είχε εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους, ενώ πολλοί βασιλόφρονες διπλοψήφισαν.
1949 Δυνάμεις της VIII Μεραρχίας και άλλα τμήματα του ΔΣΕ διεισδύουν στον Γράμμο και εξαπολύουν αιφνιδιαστική επίθεση κατά των θέσεων του κυβερνητικού στρατού, καταλαμβάνοντας τη Γύφτισσα, τη Μπολιάνα, το Ταμπούρι και άλλα σημεία. Η αντεπίθεση που επιχείρησε ο κυβερνητικός στρατός, βιαστικά και υπό το κράτος πανικού, απέτυχε, και έτσι ο ΔΣΕ κατάφερε να ανακαταλάβει τον Γράμμο. Η επιχείρηση αυτή του Δημοκρατικού Στρατού ήταν από τις πλέον επιτυχημένες του ένοπλου ταξικού αγώνα, με τις αμυνόμενες κυβερνητικές δυνάμεις να υπερτερούν αριθμητικά 5 προς 1. Ταυτόχρονα, όμως, θα αποτελούσε και την τελευταία μεγάλη νικηφόρα επιχείρηση του ΔΣΕ.
2008 Πεθαίνει ο γαλλικής καταγωγής Αμερικανός σκηνοθέτης Ζιλ Ντασέν.