Τι θα γίνεται από δω και πέρα; Τα ίδια ακριβώς και ακόμη χειρότερα. Το δήλωσε με σαφήνεια στην προχθεσινή τηλεμαχία ο κ. Καραμανλής. Μπορεί, να μην ήξερε πόσο είναι το επίδομα ανεργίας (329 ευρώ...!), αλλά παραδέχτηκε ότι είναι χαμηλό και υποσχέθηκε να το αυξήσει στο μέλλον (...), αφού, πρώτα, ενισχυθεί η παραγωγική βάση της χώρας. Με άλλα λόγια, δουλέψτε σκλάβοι, για να γίνουν ακόμη μεγαλύτερα τα ήδη ανυπολόγιστα και αμύθητα κέρδη της πλουτοκρατίας και, μετά, θα πάρετε κι εσείς μια... αυξησούλα, ίσα ίσα για να μην πεθάνετε. Για να μη μιλήσουμε για τους «λογαριασμούς» των Ολυμπιακών ...και άλλων έργων, τις «μαύρες τρύπες» και τα ελλείμματα, που άλλοι τα 'φαγαν κι άλλοι θα κληθούν να τα πληρώσουν...
«Στο ΠΑΣΟΚ λέτε ότι είστε σοσιαλιστές. Τι σημαίνει όμως σήμερα στην Ευρώπη σοσιαλισμός; Με ποιους και για ποιους;» ρωτάει ο δημοσιογράφος της «Ελευθεροτυπίας» τον Στ. Λαμπριανίδη, υποψήφιο ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ και από τη Δευτέρα υπεύθυνου της ευρωομάδας της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και η απάντηση του δεύτερου: «Με το σοσιαλιστικό κόμμα, που είναι πολύ πιο ενωμένο από το λαϊκό κόμμα, το οποίο λόγω της μεγάλης δύναμης των ακροδεξιών έχει προβλήματα συνοχής». Και για να καταλάβετε καλύτερα τι θέλει να πει ο κ. Λαμπριανίδης, πάρτε υπόψη σας, ότι επικεφαλής στο ευρω-σοσιαλιστικό κόμμα είναι ο Γκ. Σρέντερ και ο Τ. Μπλερ...
Οχι, δεν πιστεύουμε, πως έχουν οι ίδιοι τόσες και τέτοιες αυταπάτες. Αυτές είναι για τους ακροατές τους, για τις προεκλογικές ομιλίες και συγκεντρώσεις. Στην ηγεσία του ΣΥΝ αναφερόμαστε - στην πλειοψηφία της τουλάχιστον - και στα συνθήματά της, περί μιας ΕΕ της φιλίας και της ειρήνης, της κοινωνικής προόδου και δικαιοσύνης. Μια ΕΕ, όπου οι πολυεθνικές και το μεγάλο κεφάλαιο θα μετατραπούν σε παράγοντες προόδου και θα συνυπάρχουν αρμονικά με τους εργαζόμενους, μοιράζοντας δίκαια τον παραγόμενο πλούτο. Οπου, η Συνθήκη του Μάαστριχτ θα αποτελέσει το πλαίσιο για την ανάπτυξη προς όφελος των λαών και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους. Οπου το Ευρωσύνταγμα θα κατοχυρώνει τα συλλογικά και ατομικά δημοκρατικά δικαιώματα και την ισότιμη συνεργασία των χωρών, ενώ ο Ευρωστρατός θα είναι δύναμη ειρήνης, αποτροπής της όποιας έξωθεν απειλής και υπεράσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων των λαών σε όλο τον κόσμο..!
Οχι, δεν τα πιστεύουν όλ' αυτά και άλλα παρόμοια. Αυτά λένε, όμως, στις προεκλογικές τους ομιλίες, καλλιεργώντας αυταπάτες και ψεύτικες προσδοκίες στους εργαζόμενους, αναγορεύοντας την ΕΕ σε μονόδρομο, συκοφαντώντας τις θέσεις του ΚΚΕ και δίνοντας τη συμβολή τους στη γενικότερη επιχείρηση των κυρίαρχων σήμερα δυνάμεων για τον εγκλωβισμό του λαού.
Επιεικώς απαράδεκτη είναι η απόφαση της κυβέρνησης και της διοίκησης του ΟΣΕ να χορηγήσουν μια «κάλπικη» έκπτωση 30% στα εισιτήρια των τρένων για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στις ευρωεκλογές της Κυριακής. Κι αυτό, γιατί ισχύουν μια σειρά εξαιρέσεις.
Μετά από παράπονα αναγνωστών και τη σχετική έρευνα, μάθαμε ότι:
Πρώτον, η έκπτωση ισχύει μόνο για το απλό εισιτήριο. Για εισιτήρια με το λεγόμενο «συμπλήρωμα» («καπέλο» στο εισιτήριο, όπως στα Ιντερσίτι κλπ.), το αντίτιμο καταβάλλεται στο ακέραιο, χωρίς καμιά έκπτωση!
Δεύτερον, ακόμα και αυτή η «κάλπικη» έκπτωση δε χορηγείται σε όλους αδιακρίτως τους ψηφοφόρους. Κυβέρνηση και διοίκηση του ΟΣΕ έκριναν σκόπιμο να εξαιρέσουν τους φοιτητές και τους πολύτεκνους. Δηλαδή τις μόνες πλέον κατηγορίες Ελλήνων πολιτών που ταξιδεύουν δικαιωματικά με τα τρένα του ΟΣΕ με μειωμένο εισιτήριο και έχουν χαμηλά εισοδήματα.
Αραγε, ποια λογική πρυτάνευσε στους εγκεφάλους κυβέρνησης και ΟΣΕ για την απαράδεκτη αυτή απόφαση; Πάντως, όχι η διευκόλυνση και προσέλκυση των ετεροδημοτών να ψηφίσουν...
Τώρα το τι υποσχέσεις έπεσαν στο τραπέζι με τους εκπροσώπους των εταιριών διύλισης και εμπορίας του πετρελαίου στη σύσκεψη, που έγινε στο υπουργείο Ανάπτυξης, κανείς δεν ξέρει. Το πιθανότερο είναι να μάθουμε το περιεχόμενό τους από κάποιες... τροπολογίες, που θα έρθουν για ψήφιση στα επικείμενα θερινά τμήματα της Βουλής.
Πάντως, έγινε ένα... σοβαρό βήμα στο θέμα της αντιμετώπισης της ακρίβειας. Εάν τις επόμενες μέρες και πάλι δε σας φτάνουν τα χρήματα που έχετε στην τσέπη σας, τότε σ' ένα και μόνο συμπέρασμα μπορείτε να καταλήξετε: Τόσο η ακρίβεια, όσο και οι χαμηλοί μισθοί είναι ένα συνδυασμένο φαινόμενο... μαζικής παραίσθησης.
ΜΑΛΙΣΤΑ... Αν καταλάβαμε καλά... ουδείς γνωρίζει για το «φόνο» του τελικού κόστους των Ολυμπιακών Αγώνων, που φυσικά αναμένεται να πληρώσουν και με το παραπάνω οι Ελληνες φορολογούμενοι, δηλαδή οι εργαζόμενοι.
Ο Ζακ Ρογκ το αποδίδει με δηλώσεις του στη... μεγαλομανία των Ελλήνων κυβερνώντων (των πρώην). Μάλλον, θέλει να πιστέψουμε ότι οι... περίφημοι «αθάνατοι» της ΔΟΕ ουδεμία σχέση έχουν με παιγνίδια των πολυεθνικών γύρω από την Ολυμπιάδα.
Οι νυν κυβερνώντες δηλώνουν ότι... δεν ξέρουν τίποτε, με τη Φάνη Πετραλιά να μας λέει πως «είναι ώρα για δουλιά» και τον Θοδωρή Ρουσόπουλο ότι είναι «εθνική υπόθεση».
Οσο για το ΠΑΣΟΚ ο Ευάγγελος Βενιζέλος θεώρησε καλό να απαντήσει στο Ρογκ ότι αν δεν υπήρχε η μεγαλομανία των Ελλήνων, δε θα υπήρχε Ολυμπιάδα. Να δούμε τι θα πουν στο τέλος, όσοι θα κληθούν να πληρώσουν το «λογαριασμό»...
Κάποιοι έχουν ήδη μιλήσει για τη μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σ' ένα εγχώριας εκδοχής αμερικανικό Δημοκρατικό Κόμμα. Ισως έχουν δίκιο. Τούτο, όμως, είναι το λιγότερο. Πολύ σοβαρότερο ζήτημα είναι όσα αυτό κουβαλά μαζί του και, ιδιαίτερα, η επιχείρηση αμερικανοποίησης της πολιτικής ζωής της χώρας. Ετσι κι αλλιώς, πάντως, όσοι εργαζόμενοι στήριζαν μέχρι τώρα τις όποιες προσδοκίες τους στο ΠΑΣΟΚ, δεν έχουν το παραμικρό συμφέρον να γίνουν συνένοχοι και να στηρίξουν το προαναφερόμενο εγχείρημα.
Σε υψηλά επίπεδα βρίσκεται το πολιτικό θερμόμετρο στη Βενεζουέλα, καθώς η χώρα βαδίζει προς το κρίσιμο δημοψήφισμα, που θα κρίνει - στον έναν ή άλλο βαθμό - την τύχη της μπολιβαριανής επανάστασης και μαζί της τις προωθούμενες φιλολαϊκές αλλαγές της κυβέρνησης Τσάβες. Επίσης, από την εντεινόμενη επιθετικότητα των ΗΠΑ, τις πολύμορφες επεμβάσεις και παρεμβάσεις τους, όπως τη διείσδυση τελευταίως Κολομβιανών παραστρατιωτικών και τις διαφαινόμενες προθέσεις τους για πρόκληση πραξικοπήματος ή εμφυλίου πολέμου.
Ολ' αυτά, όμως, δεν απασχολούν την πλειοψηφία των ηλεκτρονικών ΜΜΕ της χώρας, που βρίσκονται στα χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου. Το... μέγα εθνικό ζήτημα, για τα τελευταία, βρίσκεται στην «αποτυχία της υποψήφιας της Βενεζουέλας να συγκαταλεχτεί τουλάχιστον στις 5 φιναλίστ των καλλιστείων για τη Μις Κόσμος που έγινε την προηγούμενη βδομάδα»... Και φυσικά ο ένοχος ευρέθη... Ο Πρόεδρος Ούγκο Τσάβες Φρίας. Εννοείται, βέβαια, ότι ο Τσάβες είναι υπεύθυνος, γιατί - σύμφωνα με τους «ειδικούς» - η υποψήφια της Βενεζουέλας, παρότι ήταν φαβορί, «τιμωρήθηκε εξαιτίας της έντασης στις σχέσεις ΗΠΑ - Βενεζουέλας», σημειώνοντας, ότι τα καλλιστεία «είναι ένας διαγωνισμός από εταιρίες με βάση τις Ηνωμένες Πολιτείες». Κι από κοντά, η ίδια η υποψήφια εξακολουθεί να δηλώνει «σοκαρισμένη, όπως το υπόλοιπο έθνος»..!
Κάθε ομοιότητα με παρόμοια φαινόμενα λειτουργίας των Μέσων Μαζικής Χειραγώγησης σε πολλές ακόμη χώρες είναι... συμπτωματική...
Εντάξει, παιδιά, σας καταλαβαίνουμε... Μέσα σ' όλα τ' άλλα, έχετε χάσει και το μέτρο, ακόμη και τη στοιχειώδη αίσθηση μετριοφροσύνης, έστω και με την έννοια του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης. Για την «Αυγή» μιλάμε, η οποία καμαρώνει με τον χτεσινό πρωτοσέλιδο τίτλο της, σημειώνοντας: «Υπεροχή Κωνσταντόπουλου χθες στην τηλεμαχία - Ευρω-συν για τον ΣΥΝ».
Προφανώς, εννοούν τα δικηγορίστικα «άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε» του προέδρου του ΣΥΝ, όταν ρωτήθηκε για την υπερψήφιση της Συνθήκης του Μάαστριχτ, τα ήξεις αφήξεις σχετικά με το «σχέδιο Ανάν» και την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 2005 και τη δήλωσή του περί «αναγκαίας ανασύνθεσης της αριστεράς - από την αριστερά της αριστεράς έως την αριστερά του ΠΑΣΟΚ», ενώ τις προάλλες ορκιζόταν δημόσια ότι η πρόσφατη συνάντησή του με τον Ακη Τσοχατζόπουλο δεν αφορά τα σενάρια της κεντροαριστεράς...
«Στο όριο της φτώχειας ζει το 75% των Βουλγάρων, με μηνιαίο εισόδημα μόλις 240 λεβ, σύμφωνα με σχετική έρευνα που δημοσιεύει ο βουλγαρικός Τύπος. Οπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα της Standartnews, τα 240 λεβ καλύπτουν μόλις και μετά βίας το κόστος των λογαριασμών της ύδρευσης, της θέρμανσης και του ηλεκτρισμού και τη διατροφή ενός μόλις ατόμου. Για μια μέση βουλγαρική οικογένεια τριών ατόμων υπολογίζεται πως το κόστος ζωής ανέρχεται στα 850 λεβ το μήνα». Η είδηση από το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων προκαλεί πλήθος συνειρμών και σκέψεων, αλλά κυρίως αποτελεί πρόκληση για συγκρίσεις. Ποιο ήταν, για παράδειγμα, το βιοτικό επίπεδο που είχε κατακτήσει ο γειτονικός λαός επί σοσιαλισμού και ποια σύγκριση μπορεί (αν μπορεί...) να γίνει με τη σημερινή εξαθλίωση; Η παλινόρθωση του καπιταλισμού ήταν σίγουρο ότι θα έφερνε και αυτά που είχαν «ξεχάσει»: τη φτώχεια, την ανεργία, την πείνα και την ανέχεια. Και τώρα, τους «πουλάνε» τα... φύκια της ένταξης στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ για μεταξωτές κορδέλες...
Ομως, όση σημασία είχε η απόσταση που διανύσαμε μέχρι σήμερα, άλλη τόση έχει και το διάστημα των επόμενων ωρών, μέχρι το κλείσιμο της κάλπης, το απόγευμα της Κυριακής.
Ενας απ' τους «εχθρούς» σ' αυτή την τελική μάχη είναι το κλίμα της αδιαφορίας, που καλλιεργήθηκε τις προηγούμενες μέρες με ευθύνη των δύο συνεταίρων του δικομματισμού και της μεγάλης πλειοψηφίας των μέσων ενημέρωσης, και πρέπει, μπορούμε να τον «κατατροπώσουμε».
Η «μάχη του ψηφοδελτίου» δεν είναι μια τυπική διαδικασία, είναι η ουσιαστικότερη πολιτική κινητοποίηση σ' αυτή την αναμέτρηση γιατί μ' αυτήν θα κεφαλαιοποιήσουμε τα κέρδη μιας προσπάθειας χρόνων, των μικρών και των μεγάλων αγώνων που δώσαμε, των κόπων που καταθέσαμε για να «γυρίσει η σελίδα».
Με τον ενθουσιασμό που γεννά το δίκαιο των πολύχρονων αγώνων μας, με την επαγρύπνηση που μας δίδαξε η ταξική πάλη, με τη συστηματικότητα της οργανωμένης δράσης θα δώσουμε αυτή τη μάχη με καρδιά και με νου. Είναι ιστορική ευκαιρία και δε θα τη χάσουμε.