Ανησυχούν για κάτι; Κι αν όχι, γιατί είναι καθημερινή πλέον η υπόμνηση ότι πρέπει να συγκεντρωθούν δυνάμεις «για το καλό του τόπου»;
Κι αυτό «το καλό του τόπου» είναι το ίδιο για τους πλουτοκράτες και τους εργάτες;
Αφελείς ερωτήσεις, μπροστά σε μια «αφελή» δημοσιογραφία. Που παριστάνει την αγωνιούσα «για τον τόπο», ενώ οι μόνοι που έχουν κάποια αγωνία είναι οι αστοί.
Οι οποίοι, όμως, έχουν έτοιμες και τις λύσεις. Αποκαλυπτικό και το χτεσινό - τρίτο κατά σειρά - κεντρικό άρθρο στο «Βήμα», που ευθέως δηλώνει πως για την αστική τάξη δεν υπάρχουν αδιέξοδα ακυβερνησίας, γιατί πολύ απλά πρόθυμοι να υπηρετήσουν την πολιτική της υπάρχουν και ανάμεσα στους φιλελεύθερους και ανάμεσα στους σοσιαλδημοκράτες. Μία είναι η πολιτική που καλούνται όλοι αυτοί να εφαρμόσουν.
Κι εδώ προκύπτει το πρόβλημα της επόμενης μέρας. Ξεχώρισε ποιος μιλάει για τη δική σου ζωή. Ποιος θίγει το χρήμα στην τσέπη του αφεντικού. Οι αστοί θα έχουν και αύριο την κυβέρνηση που θέλουν, το ερώτημα είναι αν θα έχεις και συ την αντιπολίτευση που σου χρειάζεται, με δεδομένο τον κύκλο των προθύμων που συνωστίζονται στη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, αλλά και στον ΣΥΝ και στο ΛΑ.Ο.Σ.
Η επόμενη μέρα, λοιπόν, έχει νέα επέλαση στο Ασφαλιστικό. Εχει «αντιτρομοκρατία», δηλαδή παραπέρα οχύρωση του αστικού κράτους, ώστε να αντιμετωπίζει τις «ασύμμετρες απειλές», δηλαδή την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των αστών. Εχει και στρατιωτικές επεμβάσεις. Εχει κι άλλο σφίξιμο στο ζωνάρι (θεόσταλτη για ορισμένους η ανάγκη «ανασυγκρότησης» τόσο που να εμφανίζονται και ως «ευεργέτες»). Εχει, δηλαδή, ακόμα περισσότερα κέρδη για την ολιγαρχία. Οχι γιατί αυτοί είναι οι κακοί του παραμυθιού, αλλά γιατί αυτή είναι η φορά των νομοτελειών της ανάπτυξης του καπιταλισμού.
Αυτήν την επόμενη μέρα, μπορείς να την αναγνωρίσεις ήδη στο «85% αύξηση των απολύσεων» στην ανθούσα αμερικανική οικονομία. Αυτήν την επόμενη μέρα μπορείς να την αναγνωρίσεις στην κοινή πολιτική φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία για να ανέβει ο χρόνος συνταξιοδότησης στα 67. Αυτήν την επόμενη μέρα μπορείς να την αναγνωρίσεις στη διπλανή Ιταλία, όπου η αριστερή κυβέρνηση Πρόντι συναγωνίζεται τον δεξιό Μπερλουσκόνι ως προς το ποιος μπορεί να εκφράσει καλύτερα τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Αυτήν την επόμενη μέρα μπορείς να τη δυσκολέψεις. Πώς; Ακριβώς όπως και οι αστοί! Συγκεντρώνοντας δυνάμεις στο μέτωπο της αντίστασης. Βάζοντας στην άκρη κάθε κατεργάρη που σου λέει πως για να πάρεις αύξηση στο μεροκάματο πρέπει να αυξηθεί η παραγωγικότητά σου (τα τρελά κέρδη των τραπεζών που πουλάνε αέρα και γεμίζουν σεντούκια δεν έκαναν πλουσιότερους ούτε καν όλους τους υπαλλήλους των τραπεζών).
Απλά αποφάσισε: Ο,τι τρομάζει τους αστούς, αυτό να είναι η επιλογή σου για την επόμενη μέρα. Κι αυτό που τρομάζει τους αστούς είναι η συνείδηση των εργατών ότι μπορούν να ζήσουν και χωρίς αφεντικά. Ποιος συγκεντρώνει δυνάμεις σε μια τέτοια κατεύθυνση; Εκεί και η δική σου επιλογή.
Ασχετο: Μες στο γενικό χαμό να και ο νέος πρέσβης: Με πτυχίο στην αντεπανάσταση και την κατοχύρωση των αμερικανικών συμφερόντων στα μέτωπα του πολέμου, με προβαλλόμενο στοιχείο του τον ειδικό τρόπο να «μαθαίνει τι λέει ο κόσμος» και να έχει καλές σχέσεις με τον Τύπο. Χαρές τα παπαγαλάκια...
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΜΗΝ ΠΑΓΙΔΕΥΕΣΤΕ ανάμεσα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ
ΤΟ ΒΗΜΑ: Μετά τις εκλογές έρχεται ο λογαριασμός!
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Υφεση φοβάται ο ΟΟΣΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: ΤΡΕΜΕΙ τη «μαύρη» ψήφο
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Πρόσωπο με πρόσωπο με την ένταση στα ύψη
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Οι αρχηγοί επί σκηνής σε θέση μάχης
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: Γιώργο, χάνουμε!
ΤΑ ΝΕΑ: Μπούμερανγκ για ΝΔ οι βουβές εκλογές
Ο ΛΟΓΟΣ: ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ μονόλογοι
Η ΧΩΡΑ: Η ώρα του εθνικού ευεργέτη
Η ΑΥΓΗ: Δεσμεύσεις για περιβάλλον, δικαιώματα και ελευθερίες
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΝ ΜΗ ΣΚΑΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΩΔΙΚΟΣ
ΕΘΝΟΣ: ΣΤΟ ΚΛΑΜΠ του Λονδίνου οι μίζες
«H Ουάσιγκτον κατέληξε στον διορισμό του μυημένου στις βαλκανικές και ΝΑΤΟικές υποθέσεις κ. Ντανιέλ Σπέκχαρντ ως πρέσβη στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα (...) στην Αθήνα θα έρθει μετά από δύο χρόνια θητείας στη Βαγδάτη (...) δεινός ρήτορας και εξαιρετικά ανοιχτός στα μέσα ενημέρωσης (...) έχει τον τρόπο του να βρίσκει τον παλμό των λαών στις χώρες όπου υπηρετεί (...) η "άλωση" των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ ήταν το στοιχείο του (...) υπηρέτησε ως πρέσβης στη Λευκορωσία με βασικό αντικείμενο την εμπέδωση των δημοκρατικών θεσμών κατά την αντίληψη των ΗΠΑ» (η παρουσίαση στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
«Μόνο τα κέρδη της Εθνικής Τράπεζας διαμορφώθηκαν στα 878 εκατ. ευρώ και αντιστοιχούν στη συνολική αθροιστική κερδοφορία του ΟΤΕ, της Coca Cola, των Ελληνικών Πετρελαίων, της Τιτάν και της ΔΕΗ (...) το τραπεζικό σύστημα δεν τα κλέβει τα κέρδη του από κανέναν άλλο κλάδο της οικονομίας, και αν είναι σήμερα ο πιο κερδοφόρος τομέας, αυτό το οφείλει αποκλειστικά σχεδόν στην υψηλή παραγωγικότητα που έχει και στις ογκώδεις επενδύσεις που πραγματοποίησε στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό (ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης)» (ο Ν. Νικολάου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
«Στην αγορά εργασίας οι νέες θέσεις που δημιουργήθηκαν στον ιδιωτικό τομέα τον ίδιο μήνα ήταν οι λιγότερες των τελευταίων έξι ετών, ενώ οι απολύσεις σημείωσαν τον Αύγουστο τη μεγαλύτερή τους άνοδο (85%) από τον περασμένο Φεβρουάριο, ενδείξεις ότι όλο και περισσότεροι τομείς οικονομίας επηρεάζονται αρνητικά από την πιστωτική κρίση» (στοιχεία για την αμερικανική οικονομία / ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
ΕΠΕΝΔΥΟΥΝ: «Στον επιχειρηματικό κόσμο έχει καλλιεργηθεί τις τελευταίες ημέρες η κουλτούρα του "φιλανθρωπικού ανταγωνισμού" καθώς οι εταιρίες διαγκωνίζονται σχετικά με τη μεγαλύτερη προσφορά στις πληγείσες περιοχές» (στην πρώτη σελίδα στη ΧΩΡΑ).
ΠΟΙΑΝΟΥ Ο «ΤΟΠΟΣ» ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ; «Μετέχουν στις εκλογές εντελώς συμβολικά (...) κατεβαίνουν στις εκλογές χωρίς καμία πρόταση για τη διακυβέρνηση του τόπου (...) στην ηθική της ευθύνης η ιδιότυπη αυτή Αριστερά αντιπαραθέτει τη ρητορική των αγώνων (...) όλα αυτά δε θα είχαν κανένα νόημα αν ο βλακώδης εκλογικός νόμος που ψήφισε το ΠαΣοΚ δεν καθιστούσε ορατό το ενδεχόμενο της ακυβερνησίας (...) δεν ξέρω πόσο ακριβά θα το πληρώσει ο τόπος» (ο Γ. Πρετεντέρης στο ΒΗΜΑ).
ΠΑΝΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΘΥΜΟΙ: «Οι προσπάθειες του σημερινού (δεξιού) προέδρου της Γαλλίας κ. Σαρκοζί να επιστρατεύσει προοδευτικές δυνάμεις που αποδέχονται την πρόκληση για αναδόμηση του κράτους (χωρίς όμως να απεμπολήσουν τις ιδεολογικές τους θέσεις) δείχνει μιαν "οικουμενικότητα" που γίνεται ολοένα πιο αναγκαία στο σημερινό μας κόσμο (...) υπάρχουν στον προοδευτικό χώρο προσωπικότητες που θα μπορούσαν να στηρίξουν την ανανέωση» (από το κύριο άρθρο στο ΒΗΜΑ).
ΕΡΧΕΤΑΙ: «Ερευνα του ΟΟΣΑ δείχνει ότι όλες οι μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν σε 16 χώρες από το 1990 μέχρι σήμερα είχαν ως αποτέλεσμα τη δραστική περικοπή των δεικτών συνταξιοδοτικής αναπλήρωσης και συνεπώς οδήγησαν σε μειώσεις των συντάξεων» (το ρεπορτάζ στα ΝΕΑ).
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ: «Επιπρόσθετα μέτρα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας αναμένεται να υιοθετήσει το φθινόπωρο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αδιαφορώντας αν με τη λήψη των εν λόγω μέτρων τίθενται υπό σοβαρή πλέον αμφισβήτηση τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες του συνόλου των ευρωπαίων πολιτών (...) οι προτάσεις της Επιτροπής πρόκειται να τεθούν σε ψηφοφορία στη μίνι Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 11 Οκτωβρίου» (το ρεπορτάζ στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).