1825 Δολοφονείται ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Είχε γεννηθεί στην Ιθάκη.
1878 Γεννιέται ο Μεξικανός επαναστάτης Φραντσίσκο Πάντσο Βίγια.
1898. Γεννιέται ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ισπανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και μια από τις σπουδαιότερες φυσιογνωμίες της σύγχρονης λογοτεχνίας. Δολοφονήθηκε από τους φασίστες του Φράνκο το 1936.
1947 Ανακοινώνεται το αμερικανικό σχέδιο για την «ανοικοδόμηση» της Ευρώπης μετά το β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το «σχέδιο Μάρσαλ» πήρε το όνομά του από τον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζ. Μάρσαλ.
1953 Γροιλανδία και νησιά Φερόες υπάγονται στο σκήπτρο της Δανίας.
1954 Συμφωνείται βαλκανική συμμαχία ανάμεσα στην Ελλάδα, στη Γιουγκοσλαβία και την Τουρκία.
1967 Ξεσπά ο πόλεμος των Εξι Ημερών ανάμεσα στο Ισραήλ και τις γειτονικές αραβικές χώρες Αίγυπτο, Συρία, Ιράκ και Λίβανο.
1968 Ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Κένεντι (αδελφός του δολοφονημένου το 1963 Προέδρου) πυροβολείται στο Λος Αντζελες από τον αραβικής καταγωγής Σιρχάν Σιρχάν. Υπέκυψε στα τραύματά του την επομένη.
Αναφερθήκαμε χτες στο γενικό ορισμό της ΕΕ για την τρομοκρατία, σύμφωνα με τον οποίο «τρομοκράτης» μπορεί να θεωρηθεί οποιοσδήποτε παλεύει εναντίον του καπιταλισμού! Σήμερα, θα δούμε «επιμέρους» παραμέτρους του «ευρωτρομονόμου», που θέτουν στο στόχαστρο δημοκρατικά δικαιώματα και ατομικές ελευθερίες. Συγκεκριμένα, με τον «ευρωτρομονόμο»:
*
*
Θα έλεγε κανείς, μετά από όλα αυτά, ότι και «πάλι καλά», αφού ...τουλάχιστον στην ΕΕ δεν υπάρχουν τα Γκουαντανάμο των Αμερικάνων. «Μαύρο χιούμορ». Ειδικά, αν σκεφτείτε τη συμφωνία Ουάσιγκτον - Βρυξελλών για την έκδοση πολιτών της ΕΕ στις ΗΠΑ...
(συνεχίζεται...)
Μπουστ καθίκι!
Η κυβέρνηση συνεχίζει να διαψεύδει ότι θα έρθουν και θα κυκλοφορούν οπλισμένοι οι Αμερικάνοι «Ράμπο» τις μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα. Για να καταλάβετε, πάντως, την «αξία» αυτών των διαψεύσεων, ένα σας λέμε: Ακόμα και τη δάδα που στείλαμε στην Αυστραλία, Αμερικάνοι «ειδικοί» τη «φυλάνε»...
|
Στα ...26,5 δισ.ευρώ (!) έφτασε ο εξωτερικός δανεισμός της χώρας μέσα στο πρώτο 5μηνο του 2004. Τα μισά, μας τα έχει φεσώσει το ΠΑΣΟΚ. Τα άλλα μισά η ΝΔ. Η οποία, μάλιστα, είχε ...«ξεχάσει» να ανακοινώσει τα δάνεια που έχει συνάψει μέσα στο τρίμηνο της ...«συνετής» διακυβέρνησής της. Και μας το «ξεφούρνισε» μόλις προχτές. Αιτιολόγησε, δε, η κυβέρνηση τα δάνεια, στο όνομα των αυξημένων αναγκών του Καλατράβα (συγγνώμη: των Αγώνων εννοούσαμε...).
Τουτέστιν («σεμνά - σεμνά» και «ταπεινά - ταπεινά») σάμπως έχουν αρχίσει κι αυτοί να το παραχ...ν! Και μάλιστα νωρίς - νωρίς...
Είναι η τρίτη φορά σε δέκα μέρες που το λέει. Εχει σημασία ότι τούτη τη φορά το επανέλαβε, σε συνέντευξή του σε ισραηλινή (!) εφημερίδα. Για τον Ερντογάν ο λόγος και τις συνεχείς δηλώσεις του, ότι η στάση του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων συνιστά «κρατική τρομοκρατία». Και, φυσικά, είναι κρατική τρομοκρατία. Αλλά όταν το λέει ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, τότε ...«εδώ κάτι παίζεται».
*
Είναι πολύ νωρίς για να αποτολμηθεί κάποια ερμηνεία σχετικά με τη στάση της Τουρκίας έναντι του Ισραήλ (ή, μήπως, δεν είναι μια στάση που έχει το «βαθύ» κράτος, αλλά μόνον η κυβέρνηση Ερντογάν;..) και για τις συνέπειες που θα έχει η στάση στην ευρύτερη περιοχή.
*
Σημειώστε, πάντως, ότι ο Ερντογάν σε λίγες μέρες έχει κληθεί με την ιδιότητα του «δημοκρατικού εταίρου» να εκφωνήσει λόγο στο «G-8» για το ...«μοντέλο της δημοκρατικής διακυβέρνησης» στη Μέση Ανατολή, που αποτελεί η διακυβέρνησή του. Η αναβάθμιση της Τουρκίας εκ μέρους του ιμπεριαλισμού είναι προφανής.
*
Σημειωτέον, επίσης, ότι στο πλαίσιο του σχεδίου των ΗΠΑ για μια «Μεγάλη Μέση Ανατολή», η Τουρκία «προτείνεται» από τους Αμερικάνους σαν τέτοιο «μοντέλο κράτους» στην ευρύτερη περιοχή. Αλλά για να λειτουργεί ένα κράτος σαν «μοντέλο» στα μάτια του αραβικού κόσμου (και μάλιστα σε μια στιγμή που η Τουρκία διεκδικεί τη Γενική Γραμματεία της Ισλαμικής Διάσκεψης), πρέπει να έχει την έξωθεν «καλή» μαρτυρία.
Και αν μη τι άλλο, τέτοια καλή «μαρτυρία» για τους Αραβες, μπορούν σίγουρα να αποτελέσουν οι κορόνες εναντίον του Ισραήλ (την ίδια ώρα που η στρατιωτική συνεργασία Τουρκίας - Ισραήλ συνεχίζεται)...
Σε καθημερινή πλέον βάση εξελίσσεται η τακτική του κ. Κωνσταντόπουλου να επιτίθεται ενάντια στο ΚΚΕ. Οι δυσκολίες που περνάει ο ΣΥΝ είναι μάλλον σοβαρές. Ετσι, στην Κουμουνδούρου, φαίνεται, πιστεύουν ότι ένας τρόπος για να υπάρχουν είναι η ακατάσχετη αντι-ΚΚΕ-δολογία.
*
Εντούτοις πάει καιρός από τότε που κατέπεσαν και τα τελευταία προσχήματα για το ρόλο του ΣΥΝ στην πολιτική ζωή. Αν μέχρι το Μάρτη υποδυόταν το «αριστερό» κόμμα, αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές αποδείχτηκε - και ομολογημένα πλέον - ότι αποτελεί, στην καλύτερη περίπτωση, ένα δήθεν «αριστερό» ανάχωμα απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα. Και, ως συνήθως, τα «αριστερά» αναχώματα ένα βασικό σκοπό υπηρετούν: Την προσπάθεια για περιορισμό της επιρροής των κομμουνιστών στα λαϊκά στρώματα.
*
Αλλωστε, είναι πολύ νωπή εκείνη η δήλωση του κ. Πιτσιόρλα (πρόκειται για το «δεξί χέρι» του κ. Κωνσταντόπουλου) αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές: Αν δεν υπήρχε ο ΣΥΝ, τότε υπήρχε ο κίνδυνος το ΚΚΕ να φτάσει το 7% (!), είχε πει τότε. Το ίδιο ακριβώς λέει (και κάνει) ο αρχηγός του και τώρα, ενόψει ευρωεκλογών. Απλώς, το λέει με άλλα λόγια...