Για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις αιτίες και τις επιπτώσεις του έχουμε αναφερθεί πολλές φορές. Με βάση την τελευταία Συνθήκη του Κιότο προβλέπεται ότι η χώρα μας μπορεί να αυξήσει τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2010, σε σχέση με αυτές του 1990, στα 17 εκατομμύρια τόνους. Οι πλέον συντηρητικές προβλέψεις όμως, με βάση το ακολουθούμενο μοντέλο, κάνουν λόγο για αύξηση 34 εκατομμυρίων τόνων. Αυτό θα μεταφραστεί σε τεράστια πρόστιμα, πέρα από το γεγονός ότι θα μπούμε στη μαύρη λίστα με τις πλέον ρυπαίνουσες χώρες. Μόνη λύση η στροφή σε ήπιες μορφές ενέργειας, οι οποίες βρίσκονται, παρά τα κλιματολογικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας, σε νηπιακή κατάσταση. Οσο η ενεργειακή πολιτική θα υπαγορεύεται από τις πολυεθνικές πετρελαίου, τόσο τα αδιέξοδα θα μεγαλώνουν...
Διαβαλκανικό λεύκωμα με παιδικά σχέδια από Ελλάδα, Αλβανία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Τουρκία, Σκόπια, Βουλγαρία και Ρουμανία θα κυκλοφορήσει ταυτόχρονα στις παραπάνω χώρες. Θέμα το περιβάλλον, η ζωή και η ειρήνη στα Βαλκάνια. Μια πρωτοβουλία οικολογικών οργανώσεων και εκπαιδευτικών των παραπάνω χωρών με τη συμμετοχή 5.000 μαθητών.
Παράλληλα θα κυκλοφορήσει Ημερολόγιο του 2005 με παιδικά σχέδια από τις παραπάνω χώρες. Να τα αγοράσουμε.
Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος της τρίμηνης περιοδικής έκδοσης για την άμεση - οικονομική - κοινωνική και οικολογική δημοκρατία, στο οποίο συνεργάζονται μεταξύ άλλων οι γνωστοί Ελληνες διανοητές του εξωτερικού: Τ. Φωτόπουλος και Π. Σταυρόπουλος. Από τα κείμενα του περιοδικού ξεχωρίζουν «Το όχι του κυπριακού λαού στις ελίτ» του Τ. Φωτόπουλου και «Ολυμπιακοί, εθελοντισμός και κοινωνία των πολιτών» του Α. Φωτάκη. Ενα μοναδικό περιοδικό. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε την ηλεκτρονική διεύθυνση www.inclusivedemocracy.org/pd.
Η ανυπαρξία περιβαλλοντικής πολιτικής και η πλήρης απαξίωση του φυσικού πλούτου της χώρας είναι κάτι το δεδομένο, παρά τις υπάρχουσες συνταγματικές επιταγές και την εθνική, αλλά και διεθνή νομοθεσία. Η επικρατούσα άποψη που καλλιεργήθηκε κυρίως την τελευταία εικοσαετία και βάσει της οποίας τα πάντα πρέπει να γίνονται θυσία στο κέρδος έχει οδηγήσει την κατάσταση σε οριακά επίπεδα. Δεν υπάρχει παραλία, δασική έκταση και υδροβιότοπος που να μην έχει υποστεί τις επιπτώσεις από αυτή τη λογική και κυρίως πρακτική.
Συχνά, η στήλη αναγκάζεται να επισημάνει συγκεκριμένες περιπτώσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποτελούν τις εξαιρέσεις, αλλά για να υπενθυμίζουν τον κανόνα.
Τα τελευταία χρόνια ο υδροβιότοπος Αλμύρας-Βελόνης έχει μπει στο μάτι του κυκλώνα ή καλύτερα στο στόχαστρο των καταπατητών και των κερδοσκόπων. Το τραγικό είναι ότι η εν λόγω περιοχή συμπεριλαμβάνεται στη Συνθήκη RΑΜSAR, η οποία αφορά τις προστατευόμενες περιοχές, αλλά και στο δίκτυο NATURA 2000. Ανήκει στη ζώνη προστασίας του Β΄ Εθνικού Πάρκου της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με Υπουργική Απόφαση που υπογράφηκε πριν από οχτώ χρόνια! Την ίδια στιγμή που υπογραφόταν η προστασία του υδροβιότοπου εντελώς παράνομα άρχιζαν χωματουργικές εργασίες για τη διάνοιξη τάφρων αποστράγγισης και χάραξη δρόμων, με στόχο το διεθνές ελληνικό σπορ. Την οικοπεδοποίηση σε περιοχές «φιλέτα» όπως ονομάζουν οι απανταχού εργολάβοι -«κρεοπώλες». Η πρώτη φάση του εγχειρήματος συμπεριλάμβανε 250 στρέμματα. Οι ζημιές που προξενήθηκαν δεν ήταν μόνο περιβαλλοντικές, αλλά επεκτάθηκαν και σε αρχαιολογικές μια και στην εν λόγω περιοχή βρίσκεται το νεκροταφείο των Αρχαίων Αβδήρων.
Την ίδια στιγμή, το κράτος ήταν παντελώς απόν, κλείνοντας για άλλη μια φορά σε μια καραμπινάτη παρανομία. Τι 'χες Γιάννη τι 'χα πάντα... Οχτώ οργανώσεις αναγκάζονται να προσφύγουν στις υπηρεσίες της ΕΕ, έχοντας εξαντλήσει κάθε περιθώριο με τις μονίμως ευρισκόμενες εν υπνώσει (όταν τους βολεύει) ελληνικές υπηρεσίες, ζητώντας να μην οικοπεδοποιηθεί ο υδροβιότοπος, να αποκατασταθεί η πληγωμένη περιοχή από τις ζημιές που έχει υποστεί και να θεσπιστούν μέτρα προστασίας που θα αποτρέψουν στο μέλλον παρόμοιες ενέργειες από τους ιέρακες του κέρδους. Οι οργανώσεις που υπέγραψαν το κείμενο ήταν: Η Οικολογική Κίνηση Δράμας, η Οικολογική Ομάδα Ροδόπης, η Εταιρεία Προστασίας της Φύσης και Οικοανάπτυξης, η WWF, η ICOMOS, το Πολιτιστικό & Αναπτυξιακό Κέντρο Θράκης και η Ελληνική Εταιρεία Προστασία της Φύσης. Η επίτροπος Περιβάλλοντος απαντά σημειώνοντας ότι θα εγγυηθεί τη συμμόρφωση με την υπάρχουσα νομοθεσία.
Στην ιστορία, με χαρακτηριστική καθυστέρηση, εμπλέκεται ο νομάρχης Ξάνθης, ο οποίος ενημερώνει τις οργανώσεις ότι όντως υπάρχουν παραβάσεις στις άδειες που είχε εκδώσει η πολεοδομία και ότι δύο από αυτές ανακλήθηκαν! Κατόπιν εορτής φυσικά. Κι ενώ κάποιος θα ανέμενε ότι η υπόθεση έληξε, δυο μήνες μετά τις ανακλήσεις των αδειών πραγματοποιούνται νέα έργα περιφράξεων οικοπέδων και αποστραγγιστικά, αφαιρώντας από την περιοχή τεράστιες ποσότητες νερού. Και φυσικά τα απαραίτητα μπαζώματα. Τσιμέντινοι τοίχοι υψώνονται κι όσοι δεν προλαβαίνουν περιφράζουν τα ούτως ή άλλως αμφισβητούμενα οικόπεδά τους με συρματοπλέγματα. Χωματόδρομοι καταστρέφονται και η ροή των νερών αλλάζει κατά το δοκούν των ...επιδρομέων. Το ενδιαφέρον και ταυτόχρονα εξοργιστικό είναι ότι η νέα αποστράγγιση αφορά στο τμήμα εκείνο του υδροβιότοπου που είχε γλιτώσει από τις προηγούμενες παρεμβάσεις.
Και πάλι η απουσία των αρχών (η έννοια της «αρχής» έχει καταντήσει στη χώρα μας το πιο σύντομο ανέκδοτο) είναι πλήρης. Και πάλι ευαισθητοποιημένοι πολίτες της περιοχές αναγκάζονται να κάνουν το ρόλο του ντετέκτιβ (όχι χωρίς κινδύνους πάντα) να φωτογραφήσουν τις παρανομίες, να τις τεκμηριώσουν νομικά (όχι ανέξοδα) και να κάνουν μηνυτήρια αναφορά στην Τοπική εισαγγελία. Ως πότε, όμως, τη διαφύλαξη των φυσικών πόρων της χώρας θα την αφήνουμε στο έλεος των κερδοσκόπων και η όποια υπεράσπισή της θα εξαρτάται από την τόλμη και την ευαισθησία μιας μερίδας πολιτών, οι οποίοι παράλληλα θα είναι εκτεθειμένοι συχνά σε πολύ ισχυρά συμφέροντα; Η έννοια των θεσμών και των λειτουργών τους τι νόημα έχει; Οι απαντήσεις δυστυχώς μάς επαναφέρουν στη μίζερη πραγματικότητα μιας χώρας που προσπαθεί με φωτοβολίδες να επιλύσει (μάλλον να συσκοτίσει) τα σοβαρά προβλήματα που συνδέονται (και) με το περιβάλλον. Ο φιλελευθερισμός που με τόση συνέπεια υπηρέτησε το ΠΑΣΟΚ και συνεχίζει η ΝΔ είναι αδίστακτος. Μόνη λύση η ενδυνάμωση του κινήματος και η παρέμβασή του με όποια μορφή κρίνει κατά περίπτωση.
Πηγή: «Καλημέρα κυρά - Γη» τ.107