(Είναι και δικός μας αγώνας)
Η ΓΗ μας κι οι ξωμάχοι της: οι ακούραστοι δουλευτάδες, που νύχτα - μέρα παλεύουν για το ψωμί της φαμελιάς τους. Φέρνεις τούτες τις ώρες στα μάτια ολοζώντανα όσα είδες και μέτρησες στις δημοσιογραφικές διαδρομές πότε με τα καπνά, πότε με τη σταφίδα, που συχνά οι ξαφνικές βροχές και τα χαλάζια σάρωναν τα πάντα.
ΘΥΜΑΜΑΙ εκείνο τον ογδοντάρη γέροντα σταφιδοπαραγωγό εκεί στ' αλώνια της Πυλίας που ζούσε μια τέτοια ώρα απελπισίας. Ζούσε μέσα στην απελπισία καθώς αντίκριζε χαμένη τη σοδειά του, ό,τι έλπιζε για τη φαμελιά του. Εμενε για ώρα αποσβολωμένος μέσα στ' αλώνια κι τη «μαύρη ρώγα» πριν προλάβει να την κουβαλήσει στο σπιτικό τη σάρωσαν τα ορμητικά αυλάκια.
ΦΕΡΝΕΙΣ στο νου δικά σου τέτοια θύματα, πρώτες πρώτες της ζωής καταγραφές, όταν το «μαύρο» σύγνεφο κοντά μια ώρα χρειάστηκε και τρύγησε τον κάμπο μας σαν τους θεριστάδες. Ηταν παραμονή Λαμπρής, έτοιμοι για το πανηγύρι και το γλέντι, που έμοιαζε με ξόδι, που το ζούσε το χωριό ολόκληρο.
ΣΤΗΣ ΘΥΜΗΣΗΣ το λογαριασμό φέρνεις ακόμη τους καλλιεργητές της Κωπαΐδας, εκεί στον κάμπο τους που μέσα στα μπαμπακοχώραφα κουβέντιασες κι άκουσες τον παραδαρμό και την απελπισία τους. Σου είπαν για τα κυνηγητά, που είχαν από την τράπεζα και το άγριο κυνηγητό από τους χωροφύλακες.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ κι εκείνος ο ψαρομάλλης ξωμάχος που δούλευε το ξύλινο αλέτρι. Σηκωνόταν βαθιά χαράματα, κι αγκομαχούσε ν' ανοίξει το χωράφι για να προλάβει να ρίξει το στάρι του στη γη, να προλάβει του καιρού τα πολλά κι άγνωστα καπρίτσια. Δεν περίμενε να λαλήσουν τα κοκόρια. Είχε βρει άλλο δικό του ρολόι κι αυτό ακολουθούσε. Ηταν ένα νυχτερινό αεροπλάνο που ταξίδευε από Αθήνα για Ρώμη κι εκείνο του έδινε το «σύνθημα» να ξεκινήσει για το χωράφι. Φυσικά αφού είχε αδειάσει την κούπα με το ζεστό κόκκινο κρασί, πυρωμένο ψωμί.
ΜΝΗΜΕΣ δυνατές, άσβηστες για το θεσσαλικό κάμπο, με τα προφητικά εκείνα λόγια του πρωτομάρτυρα της ελληνικής δημοσιογραφίας, λόγια γιομάτα αισιόδοξη προοπτική. «... Ο θεσσαλικός κάμπος - έγραφε το 1944 ο Κ. Βιδάλης - κλείνει μέσα του πολλές φυσικές κι ανθρώπινες δυνάμεις. Ολες αυτές πρέπει να αξιοποιηθούν στη μάχη για τη σπορά, που πρέπει ν' αποτελέσει μια ακόμα μάχη - θρίαμβο για τη Θεσσαλία...».
Ο ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ κάμπος κι αυτή είναι μια μεγάλη αλήθεια - κι όχι βέβαια μόνο αυτός - κλείνει, όπως προφητικά είπε ο Κ. Βιδάλης, πολλές φυσικές κι ανθρώπινες δυνάμεις. Κι είναι ακριβώς αυτές οι δυνάμεις που και σήμερα παλεύουν αποφασιστικά.
ΑΥΡΙΟ Δευτέρα της αγροτιάς το αγωνιστικό ραντεβού με μπροστάρη στον αγώνα την Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ). Είμαστε δίπλα τους. Είμαστε μαζί τους. Με την καρδιά και με την πένα μας πάντα μαζί τους. Ο αγώνας της αγροτιάς είναι και δικός μας αγώνας, για τη γη μας, για το ψωμί, για τη ζωή μας.
Ηθοποιός
Τραγουδιστής
Σκηνοθέτης
Πέρα, λοιπόν, από την ιδεολογικοπολιτική διαπάλη με τα ιδεολογήματα του ύστερου ιμπεριαλισμού (σύγκρουση πολιτισμών, τέλος της ιστορίας κλπ.), που το κόμμα μπορεί να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά μετά την επιτυχία της εσωτερικής ανασυγκρότησης, μπορεί να επωφεληθεί και από τις κυκλικές κρίσεις του καπιταλισμού, που νομοτελειακά κάνουν την επανεμφάνισή τους στα «καθημερινά» - για τα οποία ενδιαφέρονταν δήθεν οι λαϊκιστές της Δεξιάς - και οι οποίες κρίσεις αρχίζουν να προκαλούν ρήγματα στην αχαλίνωτη, αλλά και γι' αυτό όχι και τόσο αλώβητη επίθεσή του. Ηδη, η παγκοσμιοποίηση - έτσι, βέβαια, όπως την πραγματοποιούν - έχει δείξει τα όρια της «γεωγραφίας» της ως «χώρου δραστηριοποίησης της ελίτ των διεθνών ολίγων» και έχει προκαλέσει τριγμούς και συνθήκες μιας ενδεχόμενης ανατροπής. Που αν πραγματοποιηθεί με πρωτοποριακή δράση του κινήματος (παγκοσμιοποιημένου και σε προοπτική Παγκόσμιου Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Μετώπου ΠΑΑΔΜ) δε θα μείνει σε μια επανάληψη της ιστορικής του 1914. Γιατί το μελλοντικό πέρασμα στο Σοσιαλισμό δε θα γίνει μόνο από την «πίσω πόρτα» της κάθε χώρας.
Γραμματέας της Εξελεγκτικής Επιτροπής της ΠΟΕ - ΟΤΑ, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ
Η ενίσχυση του πολιτικού οράματος - που τόσο ταλαιπωρήθηκε την προηγούμενη περίοδο από την κατάρρευση της Ανατολικής Ευρώπης αλλά και την ιδεολογική επίθεση που δέχτηκε από το αστικό στρατόπεδο - και η καθημερινή αντίσταση μέσα από την ταξική πάλη είναι τα δύο σοβαρά ζητήματα τα οποία απασχολούν τα πρωτοπόρα κομμάτια των εργαζομένων. Ως συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ εύχομαι το Συνέδριό του να συμβάλει αποφασιστικά και ουσιαστικά σε αυτόν τον προβληματισμό και οι αποφάσεις του να ενισχύσουν τον καθημερινό και το συνολικό αγώνα για μια σοσιαλιστική κοινωνία».
Συνδικαλιστής στην Πανελλήνια Ενωση Τεχνικών ΟΤΕ
Οι αντιφατικές αναταράξεις της περιόδου που διανύουμε, οι αντεργατικές και οι αντικοινωνικές αναδιαρθρώσεις, τα γενικευμένα και αθεράπευτα χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής κρίσης, εστιάζουν το νου και τη σκέψη στα αποτελέσματα μιας τέτοιας διεργασίας, ώστε να απαντούν και να παρεμβαίνουν καταλυτικά στις σημερινές και απώτερες εξελίξεις.
Σε αυτό το τοπίο, κατά τη γνώμη μου, το ενδιαφέρον πρέπει να στρέφεται στην κατεύθυνση εξεύρεσης εκείνων των μεθόδων για τη δημιουργία και αναπαραγωγή θεωρίας και εμπέδωσης από τους συμβαλλόμενους, σε πάγια και σταθερή αντιδιαστολή με φαινόμενα στείρου εμπειρισμού, που είτε οδηγούν σε υποκειμενισμό είτε σε διαχείριση των πολιτικών πραγμάτων.
Η οργή και αγανάκτηση, για να μετατραπεί σε αγώνα και πολιτική προοπτική, επιτάσσει την αναγκαιότητα περαιτέρω επεξεργασίας της πολιτικής των κοινωνικοπολιτικών συμμαχιών. Αυτή η πολιτική πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη στρατηγική, την ανάγκη διαλεκτικής τους σύνδεσης, τη διεύρυνση των επιμέρους μετώπων σε αντιμονοπωλιακή, αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση, το σεβασμό της αυτοτέλειάς των και της έντονης προβολής των ως τέτοιων, ώστε να αποφευχθούν στην πράξη τυχόν ακυρώσεις και στασιμότητες.
Τα φαινόμενα απόκλισης από τους πολιτικούς και κοινωνικούς σκοπούς του κομμουνιστικού κινήματος, αποδείχτηκε ιστορικά, ότι αποφεύγονται στο μέλλον, όταν αντλούμε συμπεράσματα από το παρελθόν του, εξετάζοντάς το με διεισδυτική ματιά, νηφαλιότητα, πολιτική ψυχραιμία ανάλογα με τις περιστάσεις του μέλλοντος. Εύχομαι καλή επιτυχία στο συνέδριό σας.
Περιβάλλονται στη φαντασία τους με στολή πολέμαρχων και υποδύονται μεγάλες στρατιωτικές φυσιογνωμίες. Ως φαντασιόπληκτοι, διατάζουν με πάθος στρατιωτικά εγχειρίδια και εναλάσσουν τις στολές του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Αννίβα «ante portas» του Ουέλγικτον, του Ναπολέοντα, της «Αλεπούς της ερήμου» και όλων των σύγχρονων πολέμαρχων του ηλεκτρονικού τρομοκρατικού κόσμου.
Οι ψυχίατροι θα αποφανθούν, αν ο Τζορτζ Μπους ανήκει σ' αυτήν την κατηγορία. Ντύθηκε τη στολή του τρομο-πολέμαρχου και στο όνομa του ιμπεριαλισμού, της παγκοσμιοποίησης των καπιταλιστικών συμφερόντων και της «νέας τάξης» άρπαξε τη σπάθα και κόβει κεφάλαι, στήνοντας τις σύγχρονες κεφαλο-πυραμίδες. Στις σύγχρονες τρομο-σταυροφορίες του, καμουφλάρει τα ωμά συμφέροντα του κεφαλαίου, «με την πίστη την αγία των «ξαναγεννημένωn χριστιανών, της πολυώνυμης προτεσταντικής «σέχτας».
Ακακοί είναι οι ψυχοπαθολογικοί πολέμαρχοι που παίζουν με τα μολυβένια στρατιωτάκια και πάνω σε ένα τραπέζι σχεδιάζουν πλαγιοκοπήσεις, κυκλωτικές κινήσεις, βομβαρδισμούς, με τη συνοδεία βεγγαλικών. Ακακοι είναι αυτοί οι φαντασιακοί στραταρχαίοι που εκτονώνονται με τον εικονικό τους πόλεμο, που δεν αφήνει πίσω του, ούτε τρόμο, ούτε ερείπια, ούτε θύματα, ούτε μια στάλα αίμα.
Δημόσιος κίνδυνος, αντίθετα όσοι όπως ο Μπους και συντροφία θεωρούν τους ανθρώπους μολυβένια στρατιωτάκια και υπογράφουν με το αίμα των λαών του κόσμου, τις διαταγές για την καταστροφή του κόσμου.