Εδώ και μήνες, η πολιτική της ΕΕ για τα εμβόλια κατά του κορονοϊού, με τις χρυσοπληρωμένες από τους λαούς μυστικές συμφωνίες, με τα εγγυημένα κέρδη για τις φαρμακοβιομηχανίες από προαγορές δισεκατομμυρίων εμβολίων, ορισμένα από τα οποία τελικά δεν ολοκληρώθηκαν και δεν παραδόθηκαν ποτέ, με το κριτήριο των γεωπολιτικών συμφερόντων να επιδρά καθοριστικά στο ποια εμβόλια προτάσσονται και ποια όχι, συνοδεύτηκε με μπόλικες φανφάρες περί «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», «ωριμότητας της ΕΕ», «πολύ αυστηρών στάνταρντ» και άλλα παρόμοια. Πριν περάσουν 2,5 μήνες από την έναρξη των εμβολιασμών και καθώς αυτοί κινούνται με ρυθμούς χελώνας, οι φανφάρες αυτές πάνε περίπατο: Χώρες της ΕΕ συνάπτουν συμφωνίες για εμβόλια κυρίως με Ρωσία και Κίνα, άλλες συζητούν για παραγωγή εμβολίων με το Ισραήλ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δηλώνει ότι εξετάζει τις εγκρίσεις «έκτακτης ανάγκης» για εμβόλια ως «ταχύτερη εναλλακτική», έναντι των σημερινών χρονοβόρων διαδικασιών για άδειες κυκλοφορίας.
Τι επιβεβαιώνεται; Και στη μία φάση και στην άλλη, κριτήριό τους αποτελούν τα κέρδη του κεφαλαίου και όχι η υγεία των λαών. Η τακτική της κοινής αγοράς και διανομής εμβολίων δεν αφορά καμιά «αλληλεγγύη». Υπηρετεί τα συμφέροντα των αστικών τάξεων της ΕΕ στον ανταγωνισμό τους με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, το προβάδισμά τους στην πολυεπίπεδη κούρσα των εμβολίων, η οποία ήδη χαρακτηρίζεται ως «νέα κούρσα των εξοπλισμών». Αντίστοιχα, οι αυξανόμενες αποκλίσεις σήμερα αφορούν τις βαθιές ενδοαστικές αντιθέσεις εντός της λυκοσυμμαχίας. Μέσα σε αυτό το έργο, όμως, μονά - ζυγά βγαίνουν χαμένοι οι λαοί: Βιώνουν στην πράξη τι σημαίνει τα εμβόλια και τα φάρμακα, συνολικά τα πολύτιμα επιτεύγματα της ανθρώπινης εργασίας και της επιστήμης, να βρίσκονται στα χέρια επιχειρηματικών ομίλων, να δένονται με τις αλυσίδες του κέρδους και των ανταγωνισμών. Αυτήν ακριβώς τη ρίζα του κακού πρέπει να βάζει στο στόχαστρό της η πάλη και στο συγκεκριμένο ζήτημα, η διεκδίκηση για να προχωρήσει πραγματικά με μαζικούς όρους και γρήγορες διαδικασίες ο εμβολιασμός του πληθυσμού με όλα τα διαθέσιμα εμβόλια.
Οι εικόνες καταστροφής από τον προχτεσινό σεισμό στο νομό Λάρισας και τον νέο που ακολούθησε χτες, είναι μάρτυρας των κινδύνων με τους οποίους βρέθηκαν αντιμέτωπα χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά, παρά το ευτυχές γεγονός ότι τελικά δεν υπήρξαν θύματα. Οπως συζητιέται στα χωριά, πολλοί κάτοικοι των σπιτιών που κατέρρευσαν την Τετάρτη γλίτωσαν από τύχη, επειδή ο σεισμός έγινε μέρα και μάλιστα με καλό καιρό. Ετσι, την ώρα του σεισμού ο περισσότερος κόσμος ήταν έξω και γλίτωσε τα χειρότερα. Το γεγονός όμως ότι κατέρρευσαν πολλά σπίτια δείχνει την απουσία αντισεισμικών ελέγχων και προστασίας, που είναι γενικευμένο φαινόμενο και γίνεται διπλά επικίνδυνο όταν μιλάμε για σχολικές μονάδες, που επίσης υπέστησαν ζημιές. Ο κόσμος της περιοχής δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εφησυχάσει από τα λόγια συμπάθειας της κυβέρνησης και τις υποσχέσεις για γρήγορη και πλήρη αποκατάσταση, την ώρα μάλιστα που το σεισμικό φαινόμενο είναι σε εξέλιξη και κανείς δεν ξέρει τον τελικό απολογισμό. Να σκεφτεί ότι τα ίδια άκουγαν πριν από μερικούς μήνες και οι συντοπίτες τους Θεσσαλοί στην Καρδίτσα και αλλού, όταν τους έπνιξε ο «Ιανός», αλλά ακόμα και σήμερα δεν έχουν δει «φως». Χρειάζεται να διεκδικήσει οργανωμένα ακόμα και τα αυτονόητα, για να μην καταλήξει να κάνει Πάσχα ξεσπιτωμένος ή στις σκηνές...