Σημαντικές ήταν οι μάχες που δόθηκαν από το εργατικό λαϊκό κίνημα το 2002 σε μια σειρά μέτωπα πάλης, ενάντια στην πολιτική που προώθησε η κυβέρνηση εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Πραγματοποιήθηκαν σημαντικές κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση της υγείας, της παιδείας, της πρόνοιας. Πρωτοπόροι στους αγώνες αυτούς ήταν οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες που από κοινού με άλλες δυνάμεις συνέβαλαν μέσα από τις γραμμές του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου στην ενίσχυση της αγωνιστικής γραμμής ενάντια στα εμπόδια που θέτουν στους εργαζόμενους οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Η ταξική συσπείρωση των εργαζομένων έκανε σημαντικά βήματα, αλλά η λαϊκή δράση δε βρίσκεται ακόμη σε αντιστοιχία με την ένταση της επίθεσης κυβέρνησης-κεφαλαίου. Αλλά και στ' άλλα μέτωπα πάλης όπως το αντιπολεμικό, η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, παρά τις δραστηριότητες τη χρονιά που πέρασε, έχουν ακόμη πολλά να γίνουν προκειμένου να ορθώνονται ακόμη πιο γερά εμπόδια στις αντιδραστικές επιλογές και στην ιμπεριαλιστική τάξη πραγμάτων.
Παρ' όλ' αυτά νέες δυνάμεις μπαίνουν στο κίνημα, και μπορούν να ενισχύσουν την οργανωμένη λαϊκή παρέμβαση, ενάντια στην πολιτική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, μέσα από την κίνηση «Δράση: Θεσσαλονίκη 2003», που αποχτάει «πόδια» σε πολλές πόλεις της χώρας.
Το 2003 η πλουτοκρατία ετοιμάζει νέα δεινά για το λαό μας και τους λαούς του κόσμου. Ο επικείμενος ιμπεριαλιστικός πόλεμος στο Ιράκ είναι στην τελική φάση της προετοιμασίας, ενώ συνεχίζεται η γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης. Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής προσπαθούν να αφυπνιστούν και δίνουν σκληρές μάχες για την ανεξαρτησία τους. Στη χώρα μας και σ' όλη την Ευρώπη το 2003 - και με την ελληνική προεδρία - θα συνεχιστεί η επίθεση του κεφαλαίου στα λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις. Οι εξελίξεις στην Κύπρο και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δείχνουν ότι θα ενταθούν οι αντιθέσεις και οι κίνδυνοι, αφού η επικυριαρχία των ιμπεριαλιστών είναι δεδομένη.
Οι πρωτοπόρες λαϊκές δυνάμεις, «πατώντας» στην πείρα που αποκτήθηκε τη χρονιά που έφυγε, στις σημαντικές αγωνιστικές παρακαταθήκες, επιβάλλεται να εντείνουν τις προσπάθειές τους. Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις και δυνατότητες - αρκεί να αξιοποιηθούν - ώστε η νέα χρονιά να είναι ακόμα πιο μαχητική και δημιουργική, παραπέρα βήμα στην αγωνιστική ανάταση των λαϊκών στρωμάτων. Το σύνθημα ενάντια στο νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, ενάντια στην οποιαδήποτε ελληνική συμμετοχή, πρέπει να ακουστεί ακόμα πιο δυνατά, να αγγίξει περισσότερα εργατικά νοικοκυριά. Οι σταθμοί του κινήματος κατά τη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ, χρειάζεται να σημάνουν «πανστρατιά» για κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο.
Οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες έχουν πολύ σημαντικό ρόλο να παίξουν. Συμβάλλοντας στους αγώνες που έρχονται στον ενωτικό, ταξικό προσανατολισμό τους, στη μαζικοποίησή τους, να ενδυναμώνουν μέσα στο λαό τον πρωτοπόρο ρόλο του Κόμματος. Να φέρνουν πιο κοντά στους εργαζόμενους τη ρεαλιστική προοπτική του για τη συγκρότηση της κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας που θα φέρει σε πέρας τη σύγκρουση και ρήξη με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.