«Μας συγκλόνισε η εικόνα της νοθείας στον ιερό χώρο της Βουλής», είπε προχτές το βράδυ, βγάζοντας στεντόρεια την ιερή οργή του, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Δεν έχουμε καμιά διάθεση να αμφισβητήσουμε το γεγονός ότι στη συνείδησή του το κτίριο στη γωνία Βασιλίσσης Σοφίας και Βασιλίσσης Αμαλίας - τι πιο ωραίος συμβολισμός... - είναι ιερός χώρος. Το άλφα και το ωμέγα μιας δικτατορίας, των μονοπωλίων, που της εξασφαλίζει δημοκρατικό άλλοθι.
Την ίδια ώρα, στη στοά ενός μεταλλίου, ένας εργάτης έπαιζε τη ζωή του κορόνα - γράμματα, καθώς έπρεπε να κάνει τη δουλειά τριών ειδικοτήτων σε συσκευασία ενός. Εκεί να δεις δημοκρατία στο τετράγωνο.
Την ίδια ώρα, την επόμενη μέρα, ένας υπουργός της ΝΔ εξηγούσε πως δεν είναι ντροπή να είσαι πλούσιος, πως δε νιώθει ένοχος που έχει χρήμα, αντίθετα περήφανος γιατί ξεπούλησε τα λιμάνια χωρίς να κατατεθεί ούτε μία ένσταση από τις εταιρείες που 'παιρναν μέρος στο παζάρι. Στο αξιακό σύστημα του υπουργού, όλα αυτά είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας.
Πάντα την ίδια ώρα, μια οποιαδήποτε μέρα, σ' ένα εργατόσπιτο, η «συνέλευση» της οικογένειας προσπαθεί να καταλήξει δημοκρατικά τι αντέχει: Νέο τραπεζικό δάνειο για τα φροντιστήρια του παιδιού, μετακόμιση σε υπόγειο, ή αυτοκτονία, ώστε να παραγραφούν τα ήδη χρέη; Εδώ να δεις δημοκρατία!
Εντάξει, πάντα έτσι γίνεται. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει και να το καταπίνουμε; Για την επιχείρηση εξαγνισμού του αστικού πολιτικού συστήματος μιλάμε. Ξανά και ξανά, οι αστοί πολιτικοί κι ακόμα περισσότερο ο Τύπος της αστικής τάξης στιγματίζουν καταστάσεις που παραπέμπουν σε βούρκο και πασχίζουν να πείσουν την εκλογική βάση ότι διάφορα φαινόμενα του στιλ Βουλγαράκη, Βατοπέδιο κ.ά. είναι η εξαίρεση.
Πράγματι, ένας μπάτσος που πουλάει παιδικό πορνό εξαίρεση είναι μόνος του. Εξαίρεση κι ο άλλος που πλασάρει ηρωίνη. Εξαίρεση και ο λιμενικός που κάνει τα στραβά μάτια στον εφοπλιστή. Εξαίρεση ο τεχνικός Ασφαλείας που στέλνει στο θάνατο μεταλλεργάτες. Εξαίρεση ο δουλέμπορας, εξαίρεση ο κάθε νταβατζής, ειδικά αν είναι συνδικαλιστής που έχει υπογράψει θανατική καταδίκη για έναν ολόκληρο κλάδο. Ολοι αυτοί - ο καθένας μόνος του - είναι εξαίρεση.
Εξαίρεση μόνον ως προς αυτούς, τους πολλούς, που ιδρώνουν να βγάλουν το ψωμί τους.
Κατά τ' άλλα, όλοι αυτοί, οι εξαιρέσεις, όλοι αυτοί μαζί, είναι εξαιρέσεις που συνιστούν ενότητα. Είναι όλοι μαζί. Τους δείχνουν ξέχωρα για να μιλήσουν για εξαίρεση. Για να κρύψουν το βούρκο. Αυτοί είναι ο αφρός του, αυτό που φαίνεται. Η σαπίλα που αναδίνεται δεν αφορά τα άπλυτα πόδια του ενός ή του άλλου, αλλά ένα κορμί που έχει σαπίσει όλο, έχει κακοφορμίσει κι αυτή η γάγγραινα δεν αντιμετωπίζεται με αντισηπτικά. Κι επειδή αφορά όλο το κορμί δεν αρκεί καν ένας ακρωτηριασμός. Αυτό το σύστημα από τη γένεσή του κουβαλά το θάνατο. Από τη γένεσή του βασίζεται στο ξεζούμισμα της εργατικής δύναμης. Αυτό το σύστημα είναι παράσιτο, είναι βαμπίρ. Κι αυτό είναι γνωστό όχι μόνο στις εξαιρέσεις, αλλά κύρια σ' όσους παρουσιάζονται στο κοινό, φορώντας μιαν αντισηπτική μπέρτα για να πείσουν ότι οι ίδιοι είναι αμόλυντοι. Κανείς τους δεν μπορεί να υπάρξει ούτε μια μέρα, αν οι εργάτες αποφασίσουν μια μέρα, έστω μια μέρα, να μην πληρώσουν το λογαριασμό.
Μερικά πράγματα είναι πιο εύκολα στη λύση τους από τον γόρδιο δεσμό. Ενα ζύγισμα χρειάζεται. Τι χάνεις - τι κερδίζεις. Η εργατική τάξη, μεγάλο μέρος της, έχει πειστεί ότι έχει να χάσει αν αντισταθεί. Ενα άλλο μέρος της μπορεί να αποδείξει πως ό,τι χάνεις καθημερινά σκυφτός, είναι περισσότερο απ' όσο ίσως χάσεις την ώρα της εξέγερσής σου. Εδώ είμαστε. Να μετρήσουν οι σκυφτοί ξανά το «έχει» τους κι ακόμα περισσότερο το «έχει λαμβάνειν». Δεν είναι απλό πράγμα το ξεβόλεμα, αλλά το να κουνηθείς απ' τη θέση σου είναι πιο υγιεινό. Αλλιώς θα συνεχίζεις να ζεις την εμπειρία τού «βουλιάζω μαζί τους...».
ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΒΟΥΡΚΟ, ΓΙΝΕΤΑΙ; «Πρέπει να ξεφύγουμε απ' αυτή την τελματώδη κατάσταση. Κι αυτό αφορά και την κυβέρνηση, αλλά και την αξιωματική αντιπολίτευση. Η δεύτερη δεν πρέπει, εκκινούσα από την ανάγκη της να ανακάμψει δημοσκοπικά και πολιτικά / προγραμματικά, να απαξιώνει θεσμούς και να μεταβάλλει το ειδικό σε γενικό. Η κυβέρνηση διά του ίδιου του πρωθυπουργού οφείλει να δώσει στίγμα προθέσεων για υπέρβαση αυτής της κατάστασης. Κι όπου απαιτείται ας ληφθούν γενναίες - ακόμα και επώδυνες - αποφάσεις» (από το κύριο άρθρο στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ)
ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΑΝΑΜΟΝΗ: «Η πολιτική κρίση βαθαίνει συνεχώς και η κοινωνία συνεχίζει να αποστρέφει το βλέμμα απ' όσα διαδραματίζονται στην κεντρική πολιτική σκηνή (...) ενώ τα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη είναι πολλοί όσοι επιλέγουν την αναχώρηση προς την γκρίζα ζώνη της αδιευκρίνιστης ψήφου και του άκυρου - λευκού, που αθροιστικά συγκεντρώνουν το διόλου ευκαταφρόνητο 20,4% τηρώντας στάση αναμονής και περιμένοντας ένας θεός ξέρει τι...» (το σχόλιο στο ΠΟΝΤΙΚΙ).
ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΣΑ: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται και αντίθετα από τη γνωστή ρήση δεν καταλήγει πάντα σε φάρσα (...) η σημερινή εικόνα που βλέπει ο Ελληνας πολίτης είναι μια βαθμιαία φθορά της κυβέρνησης (...) ενώ από την άλλη, έχουμε μια χλιαρή αντιπολίτευση, που αδυνατεί να εστιάσει στα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν τους Ελληνες και αναλώνεται σε αψιμαχίες με video games (...) περιμένει στη γωνία το "ώριμο φρούτο" της Νέας Δημοκρατίας να πέσει» (ο Γ. Τράγκας στη ΧΩΡΑ).
ΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ ΠΟΤΕ: «"Δημοψήφισμα οι ευρωεκλογές, μονόδρομος η ενότητα, σε ισχύ το συμβόλαιο του 1981 και η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη". Αυτό είναι το νέο δόγμα του Γ. Παπανδρέου, όπως διατυπώθηκε χθες» (το θέμα στο ΕΘΝΟΣ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΟ ΒΗΜΑ απεγκλωβισμού από την κυρίαρχη πολιτική
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Χτύπημα κορυφής
ΤΑ ΝΕΑ: Γαλάζιο τσουνάμι πνίγει υπουργούς
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟ «Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΣ»
ΕΘΝΟΣ: ΡΟΥΚΕΤΕΣ στην αυλή του Μαξίμου
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Πισίνα - τάφος για πατέρα και τα δύο παιδιά του
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Στα όρια το Μαξίμου, στα άκρα το ΠΑΣΟΚ
Η ΑΥΓΗ: Εξουσία, μπίζνες, πλουτισμός
ΤΟ ΒΗΜΑ: Τα 221 βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα που «καταργούνται»
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: Στους φτωχούς οι «παγωμένοι» λογαριασμοί των Τραπεζών
Η ΧΩΡΑ: Κόβουν - ράβουν στα Βαρέα - Ανθυγιεινά
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΣΤΗΝΟΥΝ ΣΚΗΝΙΚΟ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ
Ο ΛΟΓΟΣ: ΒΑΡΕΑ - ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ τεσσάρων ταχυτήτων
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Σε κλοιό ύφεσης η Ευρώπη
«κ. Αλογοσκούφη, είναι δυνατόν πριν καλά καλά αδειάσουμε τις βαλίτσες μας να εξαγγέλλετε νέους φόρους στα τέλη κυκλοφορίας, στα καύσιμα, στα τσιγάρα, στα ποτά και δε θέλω να θυμάμαι σε τι άλλο; Συγνώμη για την οικειότητα, αλλά εσάς κ. υπουργέ δε σας περίμενε κάτω από την πόρτα του σπιτιού σας όλος αυτός ο πάκος των λογαριασμών; Σε μένα - και νομίζω σε πολλούς ακόμη αναγνώστες - όλοι οι φάκελοι ήταν εκεί. Σαν να είχαμε δώσει ραντεβού. Ενοίκιο, ΔΕΗ, κινητό, ΟΤΕ, Ιντερνετ και πιστωτικές. Πιστέψτε με, από τον φόβο μου ακόμη δεν τους έχω ανοίξει, ενώ με τρόμο περιμένω και τη λυπητερή από την ασφάλεια του αυτοκινήτου (...)
κ. Αλογοσκούφη - και νομίζω ότι εκφράζω αρκετούς συμπάσχοντες - καταλαβαίνουμε ότι η οικονομία μας δεν πάει καλά, αντιλαμβανόμαστε ότι εξαιτίας της ανικανότητας των κυβερνώντων εμείς θα πρέπει και πάλι να βάλουμε το χέρι στην τσέπη, αλλά δώστε μας, τουλάχιστον, μια εβδομάδα προσαρμογής. Μια εβδομάδα να συνειδητοποιήσουμε το "φτου κι απ' την αρχή" και να βουτήξουμε τα κεφάλια μας μέσα, ως συνήθως» (ο Κ. Ζούλας στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
«Η Αυτόνομη Παρέμβαση καλεί τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ "να παίξουν το ρόλο τους"» (το θέμα στην ΑΥΓΗ).