Οι αγρότες, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΠΑΣΥ και των Ομοσπονδιών μελών της, διαδήλωσαν την αποφασιστικότητά τους να παλέψουν για την επιβίωσή τους στο δρόμο της προοπτικής που δείχνει και προτείνει το συνεπές αγροτικό κίνημα, κόντρα στους «πρασινογάλαζους αγροτοπατέρες» που κάνουν ό,τι μπορούν, όπως έκαναν πάντα, για το «ξεφούσκωμα» των αγωνιστικών τους διαθέσεων.
Το «στοίχημα» που πρέπει να κερδίσει η ΠΑΣΥ μόνο εύκολο δεν είναι. Οι δυνάμεις που αντιστέκονται συνειδητά στο ξεκλήρισμα της μικρομεσαίας αγροτιάς, δεν έρχονται να προτείνουν λύσεις εφήμερες, που απλώς θα «κουκουλώνουν» το πρόβλημα ή θα το παρατείνουν, αλλά αύριο θα επιστρέφει με ακόμη πιο άγρια, για τους φτωχομεσαίους παραγωγούς, όψη. Φυσικά και γνωρίζουν ότι σ' αυτόν το δρόμο θα συναντήσουν δυσκολίες και εμπόδια, που καλούνται ν' αντιμετωπίσουν και να ξεπεράσουν, με «όπλα» την πειθαρχημένη και αταλάντευτη συνέπεια στο στρατηγικό τους στόχο, συσπειρώνοντας τις μάζες των συνθλιβόμενων φτωχομεσαίων αγροτών στη βάση των κοινών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Και οπωσδήποτε με τη σύνδεση του αγώνα τους με τον αγώνα της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων.
Συζήτηση με μικρομεσαίους παραγωγούς που συμμετείχαν στα συλλαλητήρια της ΠΑΣΥ την περασμένη βδομάδα σε Καρδίτσα και Λάρισα
ICON |
Η νέα ΚΑΠ στοχεύει στην εξόντωση των μικροκληρούχων. Ζωτικής σημασίας είναι γι' αυτούς ο αγώνας για την ανατροπή της |
Αρκετά νωρίτερα, τα καφενεία της κεντρικής πλατείας της Καρδίτσας είχαν αρχίσει να γεμίζουν από τους αγρότες που έφτασαν στο χώρο χωρίς τα τρακτέρ τους, με τις νεαρές σερβιτόρες, κόρες αγροτών - δεν το υποθέτουμε, το έλεγαν οι ίδιες στους βιαστικούς πελάτες τους για να δείξουν λίγη κατανόηση στην αναγκαστική αργοπορία που σημείωνε το σερβίρισμα του καφέ τους - να μην προλαβαίνουν να παίρνουν παραγγελίες. Η Καρδίτσα μπορεί να έχει αποκτήσει «ποδηλατοδρόμους» - και καλώς, γιατί το πρόβλημα του παρκαρίσματος αρχίζει να μοιάζει με αυτό της Αθήνας - κατά τα πρότυπα «ευρωπαϊκών πόλεων» και οι παραγγελίες σε «εσπρέσο» να ξεπερνούν αυτές των «ελληνικών» καφέδων, όμως το κύριο εισόδημα στην πόλη το φέρνουν, ακόμη, οι - μικρομεσαίοι στο μεγαλύτερο βαθμό - γεωργοί.
Eurokinissi |
Οι εκατοντάδες των τρακτέρ, που κατήλθαν στους δρόμους της Καρδίτσας, απέδειξαν ότι οι μικρομεσαίοι αγρότες δε θα παραδώσουν εύκολα τα όπλα |
Οι διαθέσεις του κόσμου στο συλλαλητήριο της Καρδίτσας είναι φανερά «άγριες». Είχε περάσει ένα διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου, εξαιτίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού «πράσινου» ή «γαλάζιου», αλλά και αδυναμιών των συνεπών δυνάμεων, το κίνημα της αγροτιάς πέρασε κάμψη. Οι καρεκλοκένταυροι των ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό να πείσουν τον κόσμο της υπαίθρου ότι η «νέα ΚΑΠ» θα μετέτρεπε τους αγρότες σε επιχειρηματίες. Την αλήθεια έλεγαν. Απλά δεν εξήγησαν ότι «επιχειρηματίες» θα γίνουν οι λίγοι, ενώ η μεγάλη μάζα της σημερινής φτωχομεσαίας αγροτιάς θα μετατραπεί σε «νεοκολίγους», που θα δουλεύουν για ένα πενιχρό μεροκάματο στη μεγάλη καπιταλιστική αγροτική ιδιοκτησία. Τα πρώτα βήματα αυτής της εξέλιξης έχουν ήδη γίνει και η μικρομεσαία αγροτιά βιώνει ήδη τις συνέπειες. Στα πηγαδάκια που σχηματίζονταν πριν την έναρξη της συγκέντρωσης, βασικό θέμα συζήτησης ήταν η «κατρακύλα» των τιμών στα προϊόντα τους και η ανάγκη κλιμάκωσης των αγωνιστικών τους κινητοποιήσεων. Ακόμη χειρότερο από την «κατρακύλα» είναι η παράδοση των προϊόντων τους με μηδενικά τιμολόγια. Με απλά λόγια, οι βαμβακοπαραγωγοί παρέδωσαν τη σοδειά τους στα εκκοκιστήρια, όχι απλά χωρίς να εισπράξουν χρήματα, αλλά χωρίς να γνωρίζουν ούτε σε ποια τιμή θα πληρωθούν, αλλά ούτε και το πότε.
Οταν το αγωνιστικό πλαίσιο της ΠΑΣΥ συσπειρώνει δυνάμεις τέτοιου όγκου, όπως την περασμένη Τετάρτη στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας, επόμενο είναι να δέχονται επιθέσεις από τις δυνάμεις του συμβιβασμού και της ενσωμάτωσης |
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στο γειτονικό νομό της Λάρισας, όπου την ίδια μέρα οι δυνάμεις της ΠΑΣΥ πραγματοποίησαν συλλαλητήριο στο κέντρο της πόλης. «Οι κυβερνώντες μας λένε ότι ενισχύουν τους νέους αγρότες, όμως εμείς νιώθουμε εγκατάλειψη» λέει στον «Ρ» ο Απ. Μπαντράς, 33χρονος αγρότης από τη Νίκαια του Νομού Λάρισας και συνεχίζει: «Τώρα καταλαβαίνουμε τι σημαίνει η καινούρια ΚΑΠ. Μας "τελειώνει" χρόνο με το χρόνο. Δεν υπάρχει προϊόν αυτή τη στιγμή που να μην έχει "χτυπηθεί". Στα χωριά μας παλιότερα υπήρχαν πολλοί τευτλοκαλλιεργητές, διαλύσανε την παραγωγή ζάχαρης για λόγους που κανείς μας δεν μπόρεσε να καταλάβει και κανείς δεν μπόρεσε να μας εξηγήσει. Τα εργοστάσια ζάχαρης κλείσανε και αναγκαστικά αλλάξαμε καλλιέργειες. Στραφήκαμε στα σιτηρά, πήραμε για κάποιο διάστημα καλές τιμές, στη συνέχεια όμως και αυτές κατρακύλησαν. Σήμερα ένα προϊόν ακόμη και καλή τιμή να έχει στην αγορά, από τη στιγμή που το κόστος παραγωγής ανεβαίνει συνεχώς, για τον παραγωγό είναι μία η άλλη, ίσως να έχει και "χασούρα", να χώνεται πιο βαθιά στα χρέη χρόνο με το χρόνο».
Δίπλα, ένας πιο ηλικιωμένος αγρότης, κύριος Χαράλαμπος μας συστήθηκε, γιατί «το μικρό μου όνομα φτάνει» όπως είπε, συμπληρώνει: «Ολα τα φετινά προϊόντα, καλαμπόκι, στάρι, βαμβάκι, στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι απούλητα. Πολλοί από εμάς παραδώσαμε βαμβάκια στον εκκοκκιστή με "μηδενική" τιμή και δε γνωρίζουμε ούτε πότε θα πληρωθούμε, ούτε πόσα λεφτά θα πάρουμε. Πήραμε κάποιο χαρτί που αναφέρει ότι παραδόθηκε στο εκκοκκιστήριο τόση ποσότητα βαμβακιού και μετά μας είπαν "χαίρεται" και τώρα περιμένουμε, άγνωστο μέχρι πότε, να πάρουμε τα λεφτά μας, λες και είμαστε ζητιάνοι». Στην κουβέντα μπαίνει ακόμη ένας αγρότης: «Τα προβλήματα βγάζουν τον κόσμο έξω. Οταν η παραγωγή είναι μέσα στις αποθήκες και περιμένεις πότε θα πάρεις καλή τιμή, περιμένεις, περιμένεις, στο τέλος θα την πετάξεις. Και φυσικά δεν είναι λύση να δοθούν δάνεια στις ΕΑΣ για να συγκεντρώνουν τα προϊόντα. Εμείς αυτό που ξέρουμε να κάνουμε είναι να καλλιεργούμε τη γη. Δεν ξέρουμε άλλη δουλειά και πες άντε εμείς είμαστε σε μια ηλικία, οι νέοι τι θα γίνουνε;». Την απάντηση στο ερώτημά του έδωσε ο Απ. Μπαντράς: «Το μόνο που μας μένει είναι η ανάπτυξη αγώνων, μαζικών αγώνων, που να δίνουν προοπτική για το μέλλον. Να βγάλουμε έξω τα τρακτέρια για να πάρουμε μια οικονομική "ένεση" για φέτος και του χρόνου να είμαστε στα ίδια πάλι και χειρότερα, τι θα προσφέρει; Οι νέοι αγρότες θέλουμε μέλλον». Τη μελλοντική διέξοδο την έδωσε πάλι ο κύριος Χαράλαμπος: «Χρειάζονται σωστοί συνεταιρισμοί για να μπορέσουν να προστατευτούν οι αγρότες από τον έμπορο και το βιομήχανο. Οχι συνεταιρισμοί "μαϊμούδες", έτσι που τους χρησιμοποίησαν ορισμένοι "πονηροί" για να πλουτίσουν όλα αυτά τα χρόνια».
Η λύση που πρότεινε ο τελευταίος συνομιλητής μας, ενστικτωδώς και με βάση την προσωπική του πείρα, είναι τελικά και η μόνη διέξοδος απέναντι στα προβλήματα των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων που οξύνονται και μαζί τους οξύνονται και οι αγωνιστικές διαθέσεις της μικρομεσαίας αγροτιάς. Αυτό το ένστικτο και οι αγωνιστικές διαθέσεις των μαζών της μικρομεσαίας αγροτιάς αποτελούν το πιο γόνιμο έδαφος για τις δυνάμεις του συνεπούς αγροτικού κινήματος να ξεκινήσουν τη «σπορά του αγώνα». Να δείξουν ότι «σωστοί συνεταιρισμοί» στα πλαίσια του σημερινού συστήματος δεν μπορούν να υπάρξουν, αλλά χρειάζεται η ανάπτυξη του παραγωγικού συνεταιρισμού και ο αγώνας για μια διαφορετική αγροτική πολιτική, στο πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας, όπου σχεδιασμένα θα λαμβάνονται υπόψη οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας με στόχο να καλύπτονται οι διατροφικές ανάγκες του λαού. Κόντρα στις αποπροσανατολιστικές αντιλήψεις των δυνάμεων της διαχείρισης και του συμβιβασμού, που στόχο έχουν τον εγκλωβισμό των αγροτών στα αδιέξοδα ευρωενωσιακά μονοπάτια. Ακριβώς αυτή η σύγκρουση με το ταυτόχρονο ξεσκέπασμα των αγροτο-συνδικαλιστικών δυνάμεων που προσπαθούν να τις συντηρήσουν στους κόλπους της μικρομεσαίας αγροτιάς είναι και το μεγάλο στοίχημα που οφείλει να κερδίσει το συνεπές αγροτικό κίνημα το επόμενο, κρίσιμο, διάστημα.