Ο εκτελεστικός γραμματέας του ΠΣΕ, Θανάσης Παφίλης |
Οι εργασίες του Συνεδρίου, στις πέντε μέρες - άνοιξε τις πύλες του στις 10 του Μάη - με τον ουσιαστικό διάλογο μεταξύ των 160 αντιπροσώπων από 44 χώρες του κόσμου, που βρέθηκαν στην Αθήνα, ανέδειξαν με τον καλύτερο ίσως τρόπο την παγκόσμια άνοδο των φιλειρηνικών κινημάτων σε όλο τον κόσμο. Οι εμπειρίες που μετέφεραν οι αντιπροσωπείες των κινημάτων από τις ιδιαίτερες πατρίδες τους, τα σημαντικά θέματα που τους απασχόλησαν, οι προτάσεις που κατέθεσαν και οι αποφάσεις που πήραν, δείχνουν ότι το φιλειρηνικό κίνημα, σε όλες τις ηπείρους, έχει διαισθανθεί την αναγκαιότητα του αγώνα και της πάλης κατά της σύγχρονης βαρβαρότητας του ιμπεριαλισμού.
Ολες αυτές τις μέρες, στους χώρους που φιλοξενήθηκε το Συνέδριο, εκφράστηκαν οι αγωνίες, οι ανησυχίες, οι προβληματισμοί και αναζητήθηκαν οι λύσεις για σημαντικά προβλήματα. Η Λατινική Αμερική είναι ένα καζάνι που βράζει. Μια περιοχή του κόσμου που βρίσκεται στο στόχαστρο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Η Αφρική μαστίζεται από την πείνα, τη φτώχεια και τους εμφύλιους πολέμους. Στην Ασία, ολόκληροι λαοί οδηγούνται στη δυστυχία και το περιθώριο, ενώ οι τεχνητές κρίσεις, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ακόμα και το ξέσπασμα ενός πολέμου, πλανώνται σε καθημερινή βάση πάνω από τη συγκεκριμένη ήπειρο. Η Ευρώπη γνώρισε έναν πόλεμο, ενώ οι κατακερματισμοί κρατών και οι επεμβάσεις στο εσωτερικό τους πληθαίνουν συνεχώς. Οι συμφωνίες που υπογράφονται ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές λειτουργούν σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας των κρατών. Αυτά μετέφεραν, μέσα από τις ομιλίες τους και τις παρεμβάσεις τους, στο Συνέδριο οι αντιπρόσωποι των κινημάτων.
Ο Κουβανός αντιπρόεδρος του ΠΣΕ, Ορλάντο Ρουντόρα |
Ειδικά αυτές τις δυο τελευταίες μέρες, οι αντιπρόσωποι στις ομιλίες τους τόνισαν ότι μόνο μέσα από τον αγώνα μπορεί να ανατραπεί η σημερινή κατάσταση που προσπαθούν να επιβάλουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ολο αυτό το διάστημα, υπογράμμισαν όλοι οι σύνεδροι, αναπτύχθηκε ένα σημαντικό και πολλές φορές πρωτόγνωρο κίνημα ειρήνης, που αντιτάχθηκε με κάθε μέσο στον πόλεμο, στις επεμβάσεις, στα εμπάργκο. Οι σύνεδροι από τη Λατινική Αμερική τόνισαν πως τα εργατικά και φοιτητικά κινήματα των χωρών τους έχουν μπει πρωτοπόρα στους αγώνες τόσο κατά των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, όσο και κατά της «παγκοσμιοποίησης» που επιχειρούν οι πολυεθνικές, με τη συνδρομή του ΝΑΤΟ και άλλων στρατιωτικών συνασπισμών. Ενδεικτική είναι και η τοποθέτηση της Αμερικανίδας εκπροσώπου, η οποία υπογράμμισε ότι, παρά την παραπληροφόρηση που δέχεται, ο αμερικανικός λαός απέδειξε με τις κινητοποιήσεις του ότι ακόμα και στη μητρόπολη του ιμπεριαλισμού υπάρχουν αντιστάσεις.
Τέλος, οι σύνεδροι υπογράμμισαν ότι οι σφαγές, οι βαρβαρότητες και οι γενοκτονίες έχουν διαλύσει και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις που υπήρχαν σε κάποιους, ότι μπορούν να γίνουν διαπραγματεύσεις με τον ιμπεριαλισμό. Η στρατικοποίηση των περισσότερων χωρών του κόσμου, ανέφεραν σε πολλά σημεία των παρεμβάσεών τους οι σύνεδροι, δείχνει ότι το φιλειρηνικό κίνημα πρέπει να βρίσκεται σε μόνιμη εγρήγορση και κινητοποίηση, προκειμένου να αντισταθεί στις σημερινές εξελίξεις. «Γνωρίζουμε τον εχθρό, αν δεχτούμε επίθεση πρέπει να αντεπιτεθούμε», τόνισε στη σύντομη παρέμβασή της η Λέιλα Νάφα Χαμάρνε και ίσως σ' αυτή τη μικρή πρόταση να κρύβεται και η κοινή διαπίστωση όλων των ανθρώπων που βρέθηκαν αυτές τις μέρες στην πατρίδα μας.
Ο επίτιμος πρόεδρος του ΠΣΕ Ρομές Σάντρα |
Ο επίτιμος πρόεδρος του ΠΣΕ Ευάγγελος Μαχαίρας |
«Παγκόσμια δράση κατά της Νέας Τάξης Πραγμάτων για έναν 21ο αιώνα της ειρήνης, της ασφάλειας και της ανάπτυξης», είναι ο τίτλος της Διακήρυξης που ψήφισε ομόφωνα η ολομέλεια του συνεδρίου
Η ανάγκη για οριστική καταστροφή των περίπου 30.000 πυρηνικών όπλων που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στον πλανήτη. Καθώς επίσης και να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις χώρες που διαθέτουν πυρηνικά οπλοστάσια, προκειμένου να υπάρξει η κατάρτιση μια συνθήκης που θα απαγορεύει τα πυρηνικά όπλα, αλλά και όλες τις μορφές πυρηνικών δοκιμών. Τέλος, πρότειναν σαν διεθνείς μέρες δράσης για την εγκατάλειψη των πυρηνικών τις επετείους της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι.
Καταδίκασαν την αλαζονική στάση της κυβέρνησης των ΗΠΑ, η οποία καθιστά την πυρηνική της ανωτερότητα ως ένα θέμα που δεν μπορεί να θίγεται και αρνείται την κύρωση της Συνθήκης για την απαγόρευση των πυρηνικών δοκιμών. Δραστικές περικοπές στις στρατιωτικές δαπάνες, προκειμένου να μηδενιστούν τα κέρδη των πολυεθνικών από το εμπόριο των όπλων.
Στη Διακήρυξη καταδικάζονται οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, καθώς και η ανάμειξη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και σχηματισμών στα εσωτερικά της συγκεκριμένης χώρας, αλλά και των άλλων χωρών. Η επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία - αναφέρεται χαρακτηριστικά στη Διακήρυξη - ήταν μια καθαρά στρατιωτική επέμβαση και όχι «ανθρωπιστική», όπως θέλησαν να την προβάλλουν οι εμπνευστές της, η οποία παραβίαζε τη Χάρτα του ΟΗΕ και την εθνική κυριαρχία της συγκεκριμένης χώρας. Κατήγγειλαν, επίσης, το ΝΑΤΟ ότι παρέκαμψε τους μηχανισμούς του ΟΗΕ και υπογραμμίζεται ότι οι διαφορές και τα προβλήματα των λαών θα πρέπει να λύνονται με ειρηνικά μέσα, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και την αρχή της μη επέμβασης σε εσωτερικά ζητήματα των κρατών.
Καταδίκασαν τους στρατιωτικούς συνασπισμούς και τη δημιουργία επαγγελματικών στρατών, επισημαίνοντας ότι μέσα από τη δημιουργίας και την ύπαρξή τους οι ιμπεριαλιστές θα μπορούν να επεμβαίνουν όπου κρίνουν σκόπιμο, με κριτήρια την ασφάλεια, τα συμφέροντα και τις αξίες του κεφαλαίου. Επίσης, μέσα από το κείμενο, καλούν τα λαϊκά κινήματα όλων των χωρών του κόσμου, αλλά και τους διεθνείς οργανισμούς, να προβάλουν την αντίθεσή τους μπροστά σ' αυτήν την απειλή και να παλέψουν υπέρ της επικράτησης μιας πολιτικής, που θα διασφαλίζει την παγκόσμια τάξη ειρήνης και θα επιβάλει την άμεση κατάργηση όλων αυτών των στρατιωτικών και δολοφονικών μηχανισμών.
Στο κείμενο της διακήρυξης, εκφράζεται η συμπαράσταση στην Κούβα και καταδικάζονται όλα τα εμπάργκο, στις χώρες που αυτά επιβάλλονται, γιατί αποτελούν, όπως αναφέρεται, παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και χρησιμοποιούνται ως μέσο για την επιβολή της «νέας τάξης πραγμάτων» σε βάρος των λαών. Δηλώνουν, επίσης, ότι θα παλέψουν για την κατάργηση των στρατιωτικών βάσεων σε όλες τις χώρες του κόσμου. Βάσεις, οι οποίες, όπως χαρακτηριστικά τονίζουν, υπονομεύουν την εθνική κυριαρχία των κρατών.
Αγώνας για κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη κατά της «παγκοσμιοποίησης» των πολυεθνικών
Στο όνομα της «παγκοσμιοποίησης», υπογραμμίζεται στη Διακήρυξη, μια διεθνής οικονομική τάξη επωφελείται και επιβάλλεται στους λαούς του κόσμου, με αποτέλεσμα να βλάπτει σοβαρά την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη των χωρών του Τρίτου Κόσμου και να οδηγεί τους λαούς στη φτώχεια και τη δυστυχία. Η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο - αναφέρεται στη Διακήρυξη - που εκφράζουν αυτή την παγκοσμιοποίηση επιβάλλουν την οικονομία της λιτότητας, η οποία θυσιάζει ολόκληρους λαούς στο όνομα του κέρδους των πολυεθνικών.
Οι σύνεδροι, μέσα από τη Διακήρυξη τους, εκφράζουν όμως και την αισιοδοξία τους ότι το λαϊκό κίνημα θα αντισταθεί στην παγκοσμιοποίηση, επισημαίνοντας ότι ήδη υπάρχουν μεγάλες αντιδράσεις και κινητοποιήσεις σε όλες τις χώρες του κόσμου.
Στο κείμενο της Διακήρυξης γίνεται, επίσης, αναφορά στον πολιτισμό της ειρήνης, στον αγώνα κατά του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας, του φασισμού, του νεορατσισμού, της νεοαποικιοκρατίας και της παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Την Κυριακή, τελευταία μέρα του συνεδρίου, έγιναν οι εκλογές για την ανάδειξη της Εκτελεστικής Επιτροπής και της Γραμματείας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης. Σ' αυτές αποφασίστηκε ομόφωνα η διεύρυνση της Γραμματείας της Επιτροπής, η οποία από πενταμελής έγινε εφταμελής με την είσοδο σ' αυτήν των κινημάτων ειρήνης της Ελλάδας και μιας αφρικανικής χώρας. Στο προηγούμενο συνέδριο που είχε γίνει στο Μεξικό, η Εκτελεστική Επιτροπή είχε ανακηρύξει πενταμελή Γραμματεία. Συγκεκριμένα, τη Γραμματεία απαρτίζουν τα κινήματα ειρήνης της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιαπωνίας, της Κούβας, της Πορτογαλίας, της Παλαιστίνης και ενός ακόμα αφρικανικού κινήματος (που θα προταθεί από τα κινήματα ειρήνης της αφρικανικής ηπείρου). Η Εκτελεστική Επιτροπή του συνεδρίου αποτελείται από 40 κινήματα ειρήνης.
Αντιπρόεδρος του ΠΣΕ εκλέχτηκε ο Ορλάντο Φουντόρα από την Κούβα. Επίτιμοι Πρόεδροι ο Ρομές Σάντρα από την Ινδία και ο πρόεδρος της ΕΕΔΥΕ Ευάγγελος Μαχαίρας. Εκτελεστικός Γραμματέας του ΠΣΕ, ο ΓΓ της ΕΕΔΥΕ Θανάσης Παφίλης.
Ιδιαίτερα τιμητική για την Ελλάδα, χαρακτήρισε την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης να εκλέξει το φιλειρηνικό κίνημα της χώρας μας στη Γραμματεία του Συμβουλίου και να μεταφέρει την έδρα του στην Αθήνα, ο ΓΓ της ΕΕΔΥΕ Θ. Παφίλης. «Μετά από αυτή την απόφαση πέφτει ακόμα μεγαλύτερο βάρος στους ώμους μας», τόνισε ο Θ. Παφίλης, για να αναπτύξουμε ακόμα δυνατότερους αγώνες για να ισχυροποιήσουμε το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα της πατρίδας μας. Τα τελευταία χρόνια, συνέχισε, κάναμε τεράστιες προσπάθειες για να γνωστοποιήσουμε στον ελληνικό λαό το ρόλο του ΝΑΤΟ και της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Θα συνεχίσουμε τους αγώνες μας και θα προσπαθήσουμε να τους συντονίσουμε με τους αγώνες όλων των κινημάτων του κόσμου, κατέληξε ο Θ. Παφίλης.
Η τέχνη μπορεί να γίνει γέφυρα επικοινωνίας, γνωριμίας, φιλίας και ειρηνικής συνύπαρξης ανάμεσα σε δύο λαούς. Αυτό επισήμαναν, κατά τη σύντομη συνάντησή τους, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο το απόγευμα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο περιθώριο του Παγκόσμιου Συνεδρίου των Επιτροπών Ειρήνης, ο Τούρκος συγγραφέας Gungor Gengay, γραμματέας της Ενωσης Τούρκων Συγγραφέων και ο Αλέξης Ζήρας, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων. Οι δύο συνομιλητές, αφού αντάλλαξαν πληροφορίες για την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της λογοτεχνίας στις δύο χώρες, δεσμεύτηκαν στην περαιτέρω ενδυνάμωση της επαφής και της, μεταξύ τους, συνεργασίας, τόσο σε ζητήματα που άπτονται του κλάδου τους όσο και σε καίρια πολιτικά θέματα που προκύπτουν ανάμεσα στις δύο χώρες.
Επισήμαναν, δε, ότι η αιτία που, τόσο καιρό, κρατούσε σε απόσταση τους δημιουργούς των δύο πλευρών του Αιγαίου, διόλου δε σχετίζεται με την επιθυμία των ίδιων για συνεργασία και ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών.
Ηρθαν στην πατρίδα μας, να μιλήσουν για την υπεράσπιση της ειρήνης. Στις 44 αντιπροσωπείες που μετείχαν στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ειρήνης, χρειάζεται να κάνουμε μια μικρή αναφορά. Η παρουσία τους και οι αποστάσεις που διέσχισαν για να βρεθούν ο ένας δίπλα στον άλλο ήταν τεράστιες. Οι τελευταίοι από αυτούς έφυγαν χτες για να μεταφέρουν τις αποφάσεις και τις διαπιστώσεις στις ιδιαίτερες πατρίδες τους. Γύρισαν πίσω στην Αίγυπτο, στην Αργεντινή, στην Αυστρία, στο Βέλγιο, στο Βιετνάμ, στη Βολιβία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στη Γιουγκοσλαβία, στην Γκάμπια, στη Δομινικανή Δημοκρατία, στο Εκουαδόρ, στις ΗΠΑ, στην Ιαπωνία, στην Ινδία, στην Ιορδανία, στο Ιράκ, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Κένυα, στην Κίνα, στην Κολομβία, στο Κονγκό, στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, στη Νότια Κορέα, στην Κόστα Ρίκα, στην Κούβα, στην Κύπρο, στον Μαυρίκιο, στο Μεξικό, στο Μπαγκλαντές, στο Νεπάλ, στη Νιγηρία, στο Τζιμπουτί, στην Ουγγαρία, στην Ουκρανία, στο Πακιστάν, στην Παλαιστίνη, στο Παναμάς, στην Πορτογαλία, στη Ρουμανία, στη Ρωσία, στο Σαλβαδόρ, στη Σενεγάλη, στη Σουηδία, στη Φιλανδία, στην Ουκρανία, στο Περού.