«Η εικόνα ήταν τραγική στην Πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ στο Σύνταγμα η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ έδειξε, παρά την πολύ μεγαλύτερη παρουσία κόσμου, ότι η πολιτική του ΚΚΕ έχει φτάσει σε αδιέξοδο, αφού δε συσπειρώνει περισσότερο κόσμο από ό,τι συσπείρωνε πριν 10 ή 15 χρόνια». Ο πόνος του οπορτουνιστή για την κατάντια της εργοδοτικής ΓΣΕΕ, την οποία στηρίζουν οι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, από τη μια, και η επιθυμία του ως αντικειμενική πραγματικότητα, από την άλλη, σχετικά με το ΠΑΜΕ. Αλλά έτσι είναι ο οπορτουνισμός. Γιατί οι παραπάνω εκτιμήσεις που αφορούν στις συγκεντρώσεις της φετινής Πρωτομαγιάς και καταγράφονται στη χτεσινή «Αυγή», σε άρθρο που υπογράφει κάποιος Γιώργος Ματθαίου ο οποίος δηλώνει δημοσιογράφος, δεν αντέχουν να κρύψουν την αντιΠΑΜΕ ταχτική τους ακόμη και μπροστά στην ομολογία της κατάντιας του συνδικαλισμού που στηρίζουν. Αφήνουμε κατά μέρος τη φαγωμάρα, που ο ίδιος γράφει την ύπαρξή της στο εσωτερικό του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τη γραμμή του στο συνδικαλιστικό κίνημα και την γκρίνια που προκαλεί η αδυναμία του να συσπειρώσει, αφού ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται το ρόλο του βαστάζου που παίζουν οι δυνάμεις του στη συνδικαλιστική πλειοψηφία.
Επειδή όμως όσο κι αν διαφωνούν μεταξύ τους, αυτό που τους ενώνει εκεί στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι το αντιΚΚΕ και αντιΠΑΜΕ μένος, ό,τι και να γράψουν, ό,τι και να πουν πρέπει να έχει στην αιχμή του το ταξικό κίνημα και τους αγώνες του. Γι' αυτό και ο - κατά δήλωσή του - δημοσιογράφος που αρθρογραφεί στην «Αυγή» σπεύδει εκ των προτέρων να υποβαθμίσει με δικές του αυθαίρετες εκτιμήσεις, μακριά από την πραγματικότητα την Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Στο εσωτερικό τους απευθύνονται και προσπαθούν να κοροϊδέψουν τους εργαζόμενους, ακόμα και τους αναγνώστες της «Αυγής». Για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι όλοι το ίδιο είμαστε: Και αυτοί που μαζεύονται τρεις κι ο κούκος, και οι άλλοι που είναι μεν περισσότεροι, αλλά δεν είναι όσοι θα έπρεπε. Δυστυχώς γι' αυτούς και την «πραγματικότητα» που θέλουν να δημιουργήσουν, η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα ήταν από τις μαζικότερες και πιο «φρέσκιες» στη συμμετοχή εργαζομένων συγκεντρώσεις. Και φυσικά δε χρειάζεται να το επιβεβαιώσει η «Αυγή» και τα στελέχη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για να το πιστέψουν οι χιλιάδες εργάτες που διαδήλωσαν με το ΠΑΜΕ και πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο τις γραμμές του.
Η προχτεσινή ακύρωση των εκλογών στο Σωματείο Εργαζομένων του «Ευαγγελισμού» (ΣΕΝΕ) απέδειξε το διαλυτικό ρόλο της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, τον οποίο έχουν αναλάβει εδώ και χρόνια μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Προκειμένου να πετύχουν μικροκομματικές επιδιώξεις δε δίστασαν ν' απαγορεύσουν τη συμμετοχή στις αρχαιρεσίες σε ειδικευόμενους, επικουρικούς και νεοπροσλαμβανόμενους (απ' το 2006) μόνιμους εργαζόμενους - δικαίωμα που υπερασπίστηκε μέχρι τέλους για όλους τους εργαζόμενους η ΕΣΑΚ.
Κι όμως, αυτή τη συνέπεια της ΕΣΑΚ την τσουβάλιασε αδίστακτα η «Αυτονομία - Ενότητα» - η παράταξη που στηρίζει ο ΣΥΝ στο ΣΕΝΕ - με την αδίστακτη πρακτική της ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ. Μάλιστα, η ανακοίνωσή της ξεκινά ως εξής: «Οι τρεις παρατάξεις ΕΣΑΚ, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ έπαιξαν τα δικά τους παιχνίδια με στόχο τα κομματικά τους συμφέροντα σε βάρος των κοινών συμφερόντων μας...». Για να διακηρύξουν σε άλλο σημείο: «Κάτω τα χέρια απ' τους μαχητικούς συναδέλφους μας» (σ.σ. τους ειδικευόμενους).
Πέρα απ' την πολιτική αγυρτεία η εν λόγω παράταξη με την παρελκυστική πρακτική υπήρξε ΣΥΝοδοιπόρος της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚΕ και μαζί τους συμφώνησε να μην εγγραφούν - όπως πρότεινε η ΕΣΑΚ - στο ΣΕΝΕ όλοι οι εργαζόμενοι στα συνεργεία. Δεν πρόκειται για τρικυμία εν κρανίω αλλά για εσκεμμένη επιλογή για να κρύψουν τις δικές τους πομπές της διασπαστικής και συμβιβασμένης πρακτικής.
«Δε θα επιτρέψει στα ισχυρά συμφέροντα να μπορούν να εξαγοράζουν πολιτικούς, δικαστές, αστυνομικούς ή μέσα ενημέρωσης». Αυτό θα κάνει!!!
Να γελάσει κανείς; Να εκνευριστεί; Να μείνει άφωνος; Να βαρέσει το κεφάλι του στον τοίχο;
Οχι τόσο γι' αυτά που λέει το ΠΑΣΟΚ, αλλά γιατί ...διανοείται να τα λέει, και, μάλιστα, δημοσίως.
Τι διάβολο; Αλλο ΠΑΣΟΚ ξέρουμε εμείς τα τελευταία 30 χρόνια; Δεν είναι οι ίδιοι;
Εκτός κι αν τόσα χρόνια διεξάγουν κανένα ...μυστικό πόλεμο με τα συμφέροντα, που δεν τον πήραμε χαμπάρι. Γιατί, στο φανερό, τους θυμόμαστε πάντα μαζί κι αγαπημένους να ανταλλάσσουν εξυπηρετήσεις. Ο,τι κάνει, δηλαδή, σήμερα η κυβέρνηση.
Παρεμπιπτόντως, για ποιο λόγο τα ...«ισχυρά συμφέροντα» να εξαγοράσουν Μέσα Ενημέρωσης; Αφού δικά τους είναι ούτως ή άλλως. Ιδιοκτησία τους, όπως και η ενημέρωση γενικώς.
Και γι' αυτό έχει φροντίσει τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και η Νέα Δημοκρατία και φροντίζουν όλο και περισσότερο.
ΦΟΡΟΥΣ ΜΕΙΩΝΟΥΜΕ, διευκολύνσεις παρέχουμε, μέχρι και ...τούμπες κάνουμε, προκειμένου να ευαρεστηθεί κάποια πολυεθνική, προκειμένου να κάνει έρευνες για πετρέλαιο στην Ελλάδα.
Ιδού το στίγμα του υπουργείου Ανάπτυξης, όπως το ανέπτυξε ο αρμόδιος υπουργός, Κωστής Χατζηγάκης. Διευκρίνισε, βέβαια, ότι «η Ελλάδα δε θα παραιτηθεί των κυριαρχικών της δικαιωμάτων». Τώρα ...μας έπεισε.
Οχι μόνο θα τους πληρώσουμε για να ψάξουν, αλλά κι ό,τι βρουν θα είναι δικό τους, για όσα χρόνια θέλουν, με όποιους όρους θέλουν. Για πετρελαϊκές εταιρείες μιλάμε τώρα...
Φυσικά, για να το ψάξουμε εμείς και να εκμεταλλευτούμε τις οποιες πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες έχει αυτή η χώρα, θεωρείται αδιανόητο. Αυτά είναι πράγματα που ανήκουν στο παρελθόν...