Προχτές δήλωναν έκπληκτοι γιατί από κάποιους ακούστηκε έξω απ' τη βουλή το σύνθημα «κλέφτες, κλέφτες». Ενώ οι ίδιοι το έχουν διδάξει στα πιο ανώριμα - πολιτικά - τμήματα του πληθυσμού, ακριβώς γιατί είναι ακίνδυνο.
Χτες άρχισαν πάλι το τσουβάλιασμα: «Να φύγουν όλοι δεξιοί κεντρώοι και αριστεροί» και το πλασάρουν μάλιστα σαν προοδευτική κριτική. Ελπίζουν έτσι πως θα διαχυθεί η συγκεκριμένη πολιτική ευθύνη.
Τους βολεύει μια όσο το δυνατόν πιο απολίτικη στάση και συνείδηση, για να μπορούν να διαιωνίζουν την εξουσία τους.
Και σ' αυτήν την κατεύθυνση, στεριώματος και διαιώνισης της αστικής εξουσίας ρίξαν στην πιάτσα και τα περί κατάρρευσης του πολιτικού συστήματος, μ' αφορμή τις δυο - τρεις διαφοροποιήσεις βουλευτών. Φτιασίδωμα στήνουν, για να συνεχίσουν.
Πότε άλλοτε είχε τόσο ισχυρή πολιτική στήριξη η αστική τάξη; Τώρα πια ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν φτάσει στο σημείο να συντάσσουν μαζί ως και τις λεπτομέρειες στα άρθρα των νόμων που περνάνε από τη βουλή. Και το ΛΑ.Ο.Σ. να υπερακοντίζει. Πού, λοιπόν, βρίσκεται η κατάρρευση του πολιτικού συστήματος; Οτι η αστική τάξη έχει κι άλλα σχέδια ναι, αλλά από πού κι ως πού πρέπει να τρομάζει ο εργάτης, μην τυχόν και καταρρεύσει το πολιτικό σύστημα;
Η υποκρισία τους δεν έχει όριο. Αφού έγινε η ματσολιά στη βουλή, την οποία αύριο θα επικαλούνται ως νόμο στον οποίο άπαντες πρέπει να υποταχθούν, βγήκαν μετά στις τιβί οι αναλυτές τους να εκφράσουν δήθεν την απορία τους για την ανάγκη που έσπρωξε την κυβέρνηση να κάνει κοινοβουλευτικό πραξικόπημα.
Ολη η απορία τους ήταν για να επαναφέρουν τη σοφιστία περί τυπικής και ουσιαστικής δημοκρατίας. Σύμφωνα με την οποία σωστό, μεν, το τυπικό των δημοκρατικών διαδικασιών, αλλά καλύτερη η ουσιαστική δημοκρατία, η ευχέρεια δηλαδή αυτουνού που έχει την περιστασιακή πλειοψηφία στη βουλή να κυβερνά με λυμένα χέρια.
Δεν τους πιάνεις πουθενά.
Οταν τους λες πως ακόμα και με τους όρους του δικού τους παιχνιδιού ο λαός έχει δικαίωμα να αλλάξει τους συσχετισμούς, πετάγονται μέχρι εκεί πάνω. Γιατί το λαό το θέλουν γλάστρα, τη βούληση του οποίου αυτοί μπορούν να ερμηνεύουν κάθε φορά κατά πώς τους βολεύει. Εφτασε η «Ελευθεροτυπία», μια μέρα μετά τις συγκλονιστικές διαδηλώσεις σ' όλη τη χώρα, να εμφανίζει το λαό που διαδήλωνε να ζητάει με αγωνία συναίνεση!
Εχουν χάσει πράγματι τον ύπνο τους οι άνθρωποι μην και δε σωθούν οι καπιταλιστές.
Ξέρουν πως η συναίνεση - ακόμα κι αυτή η εκβιασμένη ως τώρα συναίνεση από μεγάλες μάζες του πληθυσμού - τέλειωσε. Ξέρουν πως το κάλεσμα του ΚΚΕ για μαζική ανυπακοή και οργανωμένη λαϊκή πάλη πέρα απ' την πλατιά ανταπόκριση που συναντά, ζυμώνεται μέσα στις ίδιες τις διαδηλώσεις και με το σύνολο της πολιτικής του πρότασης για μια λαϊκή οικονομία που μπορεί να την επιβάλει η ίδια η λαϊκή εξουσία.
Κι εκεί ακριβώς σκυλιάζουν. Καταφεύγουν καθημερινά σε αθλιότητες, που όπως χτες στα ΝΕΑ, νομίζουν πως αν υπογράφονται από μια πανεπιστημιακή πένα αποκτούν κύρος. Το μόνο κύρος που έχουν αυτές οι πένες είναι αυτό από το μπούκωμά τους με κονδύλια και η μούγκα τους για την αντεργατική λαίλαπα. Ενα κύρος ίδιο με του κονδυλοφόρου της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ που έχει αναλάβει καθημερινά να γράφει χοντρά ό,τι οι άλλοι οι κομψοί δε θέλουν να χρεωθούν. Χτες με «λύπη» διαπίστωνε - δηλαδή απειλούσε - ότι θα καεί το ΚΚΕ με τη στάση που κρατά.
Πόσο αδίδακτοι δείχνουν. `Η, μήπως επειδή ακριβώς γνωρίζουν πως το ΚΚΕ δεν πρόκειται να το βάλουν στο χέρι, ρίχνουν και την τελευταία μάσκα;
ΜΙΑ Η ΚΡΙΣΗ, ΕΝΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ: «Ενα από τα δραματικότερα ημίωρα της ιστορίας του βίωσε χθες το αμερικανικό χρηματιστήριο (...) κατέγραφε απώλειες ελαφρώς μεγαλύτερες του 2% (...) ο Τζέιμς Μπούλαρντ, στέλεχος της διοίκησης της FED, υποστήριξε ότι οι "συνθήκες συνεχίζουν να επιδεινώνονται στην Ελλάδα" και παραδέχθηκε ότι αυτό τον ανησυχεί. Οταν η Wall Street βρέθηκε σε ελεύθερη πτώση, οι μεγάλοι τηλεοπτικοί σταθμοί διέκοψαν το πρόγραμμά τους και μεταξύ άλλων μετέδωσαν την πληροφορία ότι ο πρόεδρος Ομπάμα παρακολουθεί "στενά τις εξελίξεις στην Ελλάδα"» (το θέμα στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).
ΣΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟ ΨΗΤΟ: «Ελάχιστα ενδιαφέρεται η κοινή γνώμη και ο κόσμος που βρίσκεται οργισμένος στους δρόμους και αγωνιά, για τις εσωκομματικές συγκρούσεις και τις καρατομήσεις. Ενδιαφέρεται να σταθεί ο πολιτικός κόσμος στο ύψος των περιστάσεων και στο συμβούλιο των αρχηγών να αναγνωριστούν τα σφάλματα και να συμφωνηθεί η στράτευση όλων για την έξοδο από την κρίση» (από το κύριο άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
ΚΑΤΑΦΥΓΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ: «Η ελληνική αριστερά πολιτεύεται εκτός κοινωνίας (...) σαν θρησκόληπτοι ζηλωτές δρουν με οδηγό ένα όραμα που έχει χρεοκοπήσει στα ερείπια του υπαρκτού σοσιαλισμού, ένα όραμα που δεν μπορεί να υποσχεθεί λύσεις ούτε καν στο απώτερο μέλλον (...) όσο κι αν μας διαιρούν αντιθέσεις, ιδεολογίες και συμφέροντα, υπάρχει ανάγκη για έναν ορίζοντα κοινής ευθύνης, αλληλεγγύης και εγκαρτέρησης, περισυλλογής, κοινού σχεδιασμού και πορείας (...) δεν θα μας σώσει ούτε ο Θεός ούτε η μούμια του πατερούλη Στάλιν» (η Βάσω Κιντή, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας / ΤΑ ΝΕΑ).
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΑΠΕΙΛΗ: «Το ΚΚΕ παίζει με τη φωτιά. Και αυτοί θα είναι οι πρώτοι που θα καούν, όπως κινδύνεψαν προχθές έξω από τη Βουλή» (ο Πάσχος Μανδραβέλης στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ «ΕΝ ΨΥΧΡΩ» στη Βουλή τις λαϊκές κατακτήσεις
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Η κρίση εξαπλώνεται
ΕΘΝΟΣ: ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΗ με παράπλευρες απώλειες
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Σύγκρουση με καρατομήσεις
ΤΑ ΝΕΑ: ΔυΝαΤές δονήσεις και περικοπή βουλευτών
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Ναι» στο σχέδιο ΔΝΤ με ρήγματα
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΤΡΙΓΜΟΙ ΣΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Ο ΛΟΓΟΣ: ΚΟΚΟΡΟΜΑΧΙΕΣ
ΤΟ ΒΗΜΑ: Θύελλα ΔΝΤ χτύπησε ΝΔ και Αθήνα
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ περιορισμένης ευθύνης
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΗΜΕΡΑ ΔΙΑΓΡΑΦΩΝ
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ
Η ΑΥΓΗ: Αντίστροφη μέτρηση για μέτρα και πολιτικό σύστημα
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΝΤΟΡΑΣ με άλλοθι το ΔΝΤ
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ΜΙΑ ΦΩΝΗ για την παράταξη
«Αυτό που ζούμε αυτές τις ημέρες δεν είναι τίποτε άλλο παρά η συνέπεια της συσσωρευμένης αναξιοπιστίας. Η κοινωνία όταν είδε να ανατρέπονται τα πάντα, αρχικώς μούδιασε και ακολούθως πήρε φωτιά. Ενιωσε πληγωμένη, προδομένη και οργισμένη. Και βγήκε στους δρόμους, αμφισβητώντας τους πάντες και τα πάντα» (ο Α. Καρακούσης στο ΒΗΜΑ).
Αυτό που ζούμε αυτές τις μέρες είναι η αποκάλυψη σε όλο της το μεγαλείο μιας αντεργατικής πολιτικής η σκληρότητα της οποίας αναγκάζει πολλούς απ' όσους συνήθως δε βγαίνουν στο δρόμο να απαντήσουν στο δίλημμα «αν όχι τώρα, πότε;» και να βγουν στο δρόμο αμέσως γνωρίζοντας πως αύριο θα είναι ακόμα πιο δύσκολα να αντιμετωπίσουν την επίθεση. Επίσης, αυτοί που βγήκαν στο δρόμο δεν είναι γενικά η «κοινωνία», δε βγήκε ο πρόεδρος του ΣΕΒ στο δρόμο, οι εργάτες και οι υπάλληλοι βγήκαν. Και βγήκαν με συγκεκριμένο τρόπο. Αμφισβήτησαν την πολιτική της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του συμπαραστάτη τους ΛΑ.Ο.Σ. Κατήγγειλαν τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς με πρώτη την ΕΕ. Συσπειρώθηκαν συγκεκριμένα κάτω από τις σημαίες του ΠΑΜΕ. Αυτός ο κόσμος ο συγκεκριμένος διαδήλωσε καθαρά: Τέρμα πια στην κοροϊδία, καμιά θυσία για την πλουτοκρατία. Κι έτσι θα συνεχίσει. Τους συμψηφισμούς στο συγκρότημα ας τους κρατήσουν για τους πολιτικούς εκπροσώπους της τάξης που υπηρετούν.
«Κυριαρχεί η ιδεολογία της καλοπέρασης με κοψίδια και σούσι (...) Κυριαρχεί, επιπλέον, ο αφόρητος προοδευτισμός του τύπου "στ' Αρματα, στ' Αρματα" με τζιπ Cayen (...) Ενα τμήμα της κοινωνίας έχει αντιληφθεί τη δεινή κατάσταση (...) όμως την ίδια στιγμή άλλοι, και δεν εννοώ τους κερδοσκόπους, επιδίδονται συστηματικά στο χειρότερο. Τι να πρωτοαναφέρω; (...) Οτι το ΠΑΜΕ τοποθέτησε πανό με τη φράση "Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε";» (η Τέτα Παπαδοπούλου στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
Αφού το ΠΑΜΕ είναι που την ενοχλεί κι αυτήν και την τάξη που εκπροσωπεί, γιατί δεν το λέει εξαρχής και καταφεύγει σ' έναν αχταρμά που σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως τη χάλασε το «σούσι» που 'φαγε; Κι αν θέλει να κάνει αυτοκριτική για τα Cayen που κυκλοφορούν στον κύκλο της, τι το θέλει και το μπερδεύει το αντάρτικο. Ετσι κι αλλιώς και τα Cayen έκφραση αρπαγμένου απ' τους εργάτες ιδρώτα είναι.