Αποσπάσματα σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις, από τη χτεσινή ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στα ΤΕΙ της Αθήνας
Από τη χτεσινή συγκέντρωση στα ΤΕΙ της Αθήνας |
Είπα προηγούμενα για τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Ξέρετε η πρώτη μας αντίδραση είναι ότι ήταν πανηγύρι. Ας τη βελτιώσουμε αυτή την τοποθέτηση. Μαζεύτηκαν οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, εν μέσω κρίσης, εν μέσω εκτιμήσεων από την ίδια την ΕΕ ότι δε θα υπάρξει ούτε αναιμική ανάπτυξη, ούτε της ελληνικής, ούτε της ευρωπαϊκής οικονομίας. Εν μέσω μέτρων που και οι ίδιοι το αναγνωρίζουν ότι είναι σκληρά. Τα οποία πλήττουν ευθέως του γονείς σας και εσάς τους ίδιους και άμεσα και έμμεσα.
Εν μέσω λοιπόν αυτής της κρίσης, όπου γκρεμίζονται κατακτήσεις που κυριολεκτικά αποκτήθηκαν με αίμα και θυσίες, με αίμα στην κυριολεξία, με φυλακές, με εξορίες, με εκτελέσεις, γιατί νομίζετε εκτελέστηκε ο Μπελογιάννης; Γιατί πάλευε; Για μια καλύτερη ζωή και αυτές τις κατακτήσεις τις έθρεψε και με το δικό του αίμα και των συντρόφων του. Και σε αυτό τον αγώνα δεν υπολογίζουμε μόνο τις θυσίες και το αίμα που έδωσαν οι κομμουνιστές, δίπλα στους κομμουνιστές υπήρχαν και άλλοι αγωνιστές, απλός λαός.
Αυτά λοιπόν τώρα παίρνονται πίσω. Και τι βρήκαν αυτοί οι τρεις υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να ασχοληθούν; Με το νόμο περί ευθύνης υπουργών, με το αν στη Βουλή θα είναι 300 ή 200, με το «πόθεν έσχες» κλπ. Ζητήματα που και εμείς έχουμε ασχοληθεί.
Προ εικοσαετίας τα έχουμε βάλει. Γιατί ασχολήθηκαν με αυτά τα θέματα; Γιατί ακριβώς έχουν συνειδητοποιήσει βαθιά ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού είναι αντίθετο προς την πολιτική των κομμάτων που αν θέλετε απαρτίζουν το πολιτικό σύστημα της χώρας, το αστικό πολιτικό σύστημα της χώρας, το πολιτικό σύστημα που υπηρετεί τις αγορές, την καπιταλιστική οικονομία.
Βρήκαν χτες οι τρεις, και όχι βέβαια για πρώτη φορά, τη χρυσή τομή. Σου λέει: Πώς θα εξασφαλίσουμε να μην πάει η σκέψη και ο προβληματισμός των εργατοϋπαλλήλων, της φτωχής αγροτιάς, των αυτοαπασχολουμένων και ιδιαίτερα της νεολαίας, να μην πάει πιο βαθιά σε αυτό που λέμε καπιταλιστική αγορά και οικονομία; Πώς αυτό το πράγμα θα το περιορίσουμε, να μην πάει το νυστέρι βαθιά και να εκφράσουν αυτήν τη λαϊκή αγανάκτηση με ένα υποκριτικό, ύπουλο και ακίνδυνο τρόπο; Θα πούμε λοιπόν ότι πρέπει να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό.
Εμείς δεν το αποκλείουμε, ακόμα και επώνυμα στελέχη να τα στείλουν μέχρι και στη φυλακή για μίζες και για διαφθορά. Υπάρχουν τέτοιοι ανάμεσα στα κόμματα και στους πολιτικούς που διαχειρίστηκαν το δημόσιο χρήμα.
Ακόμα, δεν έχουν πρόβλημα να φτιάξουν και άλλα κόμματα, να φτιάξουν και άλλες ομάδες και παρεούλες, μέχρι ακόμα και να αλλάξουν και τους τίτλους των κομμάτων προκειμένου να δείξουν το εξής: Εχεις δίκιο λαέ, το πολιτικό σύστημα φταίει, δηλαδή τα κόμματα και οι πολιτικοί, αλλά το σύστημα συνολικά, ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, ο μονοπωλιακός καπιταλισμός, ο ιμπεριαλισμός, όπως τον αποκαλούμε εμείς, αυτός δε φταίει, φταίνε αυτοί που διαχειρίστηκαν τις αποφάσεις.
Να, λοιπόν, σου λέει μια λύση: Θέλετε να κάνουμε οικονομία; Από 300 βουλευτές να έχουμε 200. Αλλος μπορεί να βγει και να πει: Γιατί δεν τους κάνουμε 500; Να αντιπροσωπεύουμε ευρύτερα τα λαϊκά στρώματα και να εκφράζεται και μεγαλύτερη ποικιλία απόψεων; Να κάνουμε ένα αυστηρό «πόθεν έσχες».
Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα και φυλακή να πάνε κάποιοι, να γίνει το πιο αυστηρό «πόθεν έσχες». Αν θέλετε να βάλουμε και στο «πόθεν έσχες» και τους γονείς των βουλευτών. Είμαστε ανοιχτοί σε όλα, αλλά λέμε καθαρά στο λαό: 'Η 200 έχεις ή 300 έχεις ή 500 μέσα στη Βουλή, ακόμα και αν δεν παίρνουν φράγκο, ακόμα και να γυρνάνε με τρύπια παντελόνια, αυτό από μόνο του δεν πρόκειται να αλλάξει το συσχετισμό δύναμης που επικρατεί στην Ελλάδα.
Ερχεται ο Ερντογάν στην Ελλάδα, εμείς δε θα πούμε να μην έρθει ο Ερντογάν γιατί είναι Τούρκος όπως λένε οι γνωστοί εθνικιστές. Και είμαστε και οι πρώτοι που θα υποστηρίξουμε ότι θέλουμε ομαλή συμβίωση με τη γειτονική χώρα και θέλουμε την πλήρη διεθνιστική αλληλεγγύη και φιλία ανάμεσα στον ελληνικό, τον τουρκικό και τον κουρδικό λαό. Δεν το συζητάμε.
Ομως, για κοιτάξτε, αυτή η φιλία μεταξύ τους πάει να οικοδομηθεί με γέφυρα τις επιχειρηματικές συμφωνίες, τις συμφωνίες των μονοπωλίων των ελληνικών, των τουρκικών και άλλων. Μπορεί οι επιχειρηματίες να είναι φίλοι στο πολιτικό επίπεδο και στο στρατιωτικό επίπεδο να υπάρχει σύγκρουση. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όχι μόνο προετοίμαζαν οι κεφαλαιοκράτες την άνοδο του φασισμού και τροφοδότησαν τον πόλεμο, αλλά και σε όλη την εξέλιξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Αμερικανοί βιομήχανοι, Σουηδοί, Βρετανοί βιομήχανοι, Γάλλοι βιομήχανοι, συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, με το γερμανικό κεφάλαιο. Δεν έχει πατρίδα το κεφάλαιο.
Και εδώ κινδυνεύουμε να υπογραφεί συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία, η οποία αντικειμενικά, έμμεσα, άρα και άμεσα, αναγνωρίζει τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο που αφορούν ελληνικά νησιά. Κατά συνέπεια, εξαιρείται από την άμυνα της χώρας ένα μέρος της ελληνικής επικράτειας. Θα μου πείτε, καλά έχουμε μια κυβέρνηση προδοτική; Δε θα την πούμε έτσι.
Θα έρθει και θα σου πει: Μα είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, θέλουμε να μπει και η Τουρκία στην ΕΕ. Προσέξτε όμως. Αυτή η συμμαχία είναι λυκοσυμμαχία. Και δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε ούτε σε σύμμαχο της χώρας, πολύ περισσότερο που υπάρχουν οι ανταγωνισμοί και θα αναπαράγονται συνέχεια, δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε ούτε μια σπιθαμή κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και αρμοδιοτήτων.
Ας προβληματιστούν οι νεολαίοι: Γιατί αυτή τη στιγμή έχει αρχίσει να συζητιέται στην πολιτική ζωή του τόπου - γιατί δεν αντιστοιχεί αυτό στο λαό - το ζήτημα της συνταγματικής νομιμότητας; Ηδη έχει αρχίσει συζήτηση ότι το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα επικίνδυνο γιατί αμφισβητεί τη συνταγματική νομιμότητα. Εμείς πριν απ' όλα δηλώνουμε ότι αμφισβητούμε το καπιταλιστικό σύστημα. Βεβαίως, αυτό είναι μια πραγματικότητα. Την πραγματικότητα δεν μπορούμε να την αρνηθούμε. Αλλά δεν μπορούμε να προσχωρήσουμε στη θέση ότι είναι αιώνιο το καπιταλιστικό σύστημα και πολύ περισσότερο να πούμε ότι εμείς θα είμαστε μέρος της στήριξης αυτού του συστήματος.
Εμείς παλεύουμε να διαμορφωθεί μια λαϊκή πλειοψηφία η οποία θα έχει πειστεί μέσα στην ίδια της την πείρα ότι αυτό το σύστημα πρέπει να αλλάξει, πρέπει να ανατραπεί. Εμείς, λοιπόν, το ξεκαθαρίζουμε. Τι τους ενοχλεί για το ΚΚΕ: Τους ενοχλεί γιατί εμείς λέμε ότι το Σύνταγμα κατοχυρώνει την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Δε λέμε για την ατομική, γιατί ο καθένας θα έχει το σπίτι του, το αυτοκίνητό του, την ιδιοκτησία που έχει καταφέρει να κάνει μέσα σε δύσκολες συνθήκες από τη δουλειά του.
Αυτό τους ενοχλεί και προσπαθούν να ποινικοποιήσουν την ιδεολογία του ΚΚΕ. Γιατί να ποινικοποιήσουν πολιτικές μας πράξεις δεν μπορούν. Και επειδή δεν μπορούν να ποινικοποιήσουν τις πολιτικές μας πράξεις, προσπαθούν να ποινικοποιήσουν την ιδεολογία. Για ποιο σκοπό; Για να προλάβουν ένα κίνημα ανερχόμενο, εργατικό, λαϊκό, μετωπικό, που τα επόμενα χρόνια θα φουντώσει.
Γιατί θέλουν να προλάβουν. Θέλουν να περάσουν οδοστρωτήρα το λαό και αυτός να τα δέχεται τα μέτρα σαν μονόδρομο, επειδή ξέρουν ότι αργά ή γρήγορα θα βγει στους δρόμους. Μάλιστα, αυτοί που πειθάρχησαν σε αυτά τα μέτρα, θα είναι αυτοί που θα βγουν με μεγαλύτερη μανία, γιατί τους ξεγέλασαν. Θα βγουν οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ, οι οπαδοί της ΝΔ, τα εργατικά - λαϊκά στρώματα. Και αυτοί θα έχουν και το μεγαλύτερο μίσος, γιατί εμείς ξέρουμε γιατί είμαστε εναντίον τους και προβλέπουμε. Δεν έχουμε το ενστικτώδες μίσος. Αυτό ακριβώς θέλουν να προλάβουν.
Από αυτή την άποψη, επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά: Οσο πιο ισχυρό είναι το ΚΚΕ, τόσο πιο δυνατό θα είναι το λαϊκό κίνημα που θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει προβοκάτσιες, παγίδες. Γιατί το κίνημα προσπαθούν να το αντιμετωπίσουν και με την καταστολή, τη διάβρωση, την εξαγορά και με παγίδες. Και βεβαίως έχουν βρει τώρα το χορηγό στην προβοκάτσια, είναι ο ΛΑ.Ο.Σ. Είναι ο χορηγός της προβοκάτσιας.
Επομένως, πότε οι εξελίξεις και η δημοκρατία κατοχυρώνονται; Οταν ο λαός διεκδικεί τα δικαιώματα, όταν έχει πολιτικό σχέδιο ανατροπής και όταν μπορεί να προφυλαχθεί από τις προβοκάτσιες. Το πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 15 Μάη είναι η συμβολή μας για να πάρει τη θέση του στις αναζητήσεις και τους προβληματισμούς του λαού η πολιτική πρόταση διεξόδου και για να κατοχυρώσουμε το δικαίωμα της απεργίας, της διαδήλωσης, της δημοκρατίας και της λαϊκής περιφρούρησης, που μόνο ο λαός την κάνει.