Εντούτοις, η Τσαν δεν τροφοδότησε τα διεθνή ΜΜΕ μόνον γιατί κήρυξε τη λήξη της πανδημίας, αλλά, κυρίως, επειδή αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα τα ονόματα τουλάχιστον 5 εκ των 15 μελών της επιτροπής ειδικών που, όπως τελικά παραδέχθηκε ο ΠΟΥ, βρίσκονται στο μισθολόγιο τεράστιων φαρμακοβιομηχανιών και εταιρειών παραγωγής εμβολίων. Εστω και εάν η ίδια ήταν απ' τους λίγους που «δεν είδαν» πρόβλημα «ηθικής» ή σύγκρουσης συμφέροντος...
Βέβαια, η στάση της διευθύντριας του ΠΟΥ δε θα έπρεπε να μας «καταπλήσσει», αφού συχνά - πυκνά διάφοροι διεθνείς οργανισμοί αντανακλούν περισσότερο τον ισχύοντα συσχετισμό δυνάμεων και δεν εξυπηρετούν ούτε τη «δικαιοσύνη», ούτε, πολύ περισσότερο, τα πραγματικά συμφέροντα των λαών της υφηλίου. Και ως γνωστόν στον καπιταλισμό, που εμπορευματοποιεί τα πάντα, η διαπλοκή της επιστημονικής κοινότητας, των φαρμακοβιομηχανιών και των ΜΜΕ, είναι κανόνας...
Επιπλέον, προσπαθώντας να κρύψουν ποια είναι η βαθιά αιτία για τα ελλείμματα των Ταμείων, οι εκπρόσωποι του υπουργείου εμφανίστηκαν να συμπονούν και όσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις συνθλίβονται από τον ανταγωνισμό: Ο μεγαλύτερος οφειλέτης χρωστά 125 εκ. ευρώ και αυτή τη στιγμή παλεύει για να μην κλείσει το μαγαζί του, είπαν.
Τα αδιέξοδα, όμως, των ασφαλιστικών ταμείων τα δημιουργεί και τα οξύνει η πολιτική που τα αντιμετωπίζει σαν δεξαμενές για «πακέτα» στήριξης των μεγαλοεπιχειρηματιών, μέσω του τζογαρίσματος των αποθεματικών στο Χρηματιστήριο, μέσω συνεργασιών με ιδιωτικά μαιευτήρια και διαγνωστικά κέντρα που βρίσκουν καλούς πελάτες κ.τ.λ.
Την ίδια στιγμή, η αύξηση της ανεργίας και της μερικής απασχόλησης προκαλεί τεράστια ζημιά. Οπως παραδέχεται η ίδια η κυβέρνηση, για κάθε επιπλέον 100.000 ανέργους προκαλούνται απώλειες εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία της τάξης των 800 εκατ. ευρώ το χρόνο.
Κι ενώ έτσι αποδεικνύεται πόσο επιβεβλημένη είναι, και από αυτήν την πλευρά, η ριζική αντιμετώπιση της ανεργίας, η κυβέρνηση καλλιεργεί μια «λογική» ιδιαίτερα επικίνδυνη. Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Εργασίας, μιλώντας σε τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων, η επιδότηση των εργοδοτικών οφειλών στα ξενοδοχεία αποτελεί μέτρο πάταξης της «μαύρης εργασίας»..!
Δηλαδή, τι λέει; ότι για να πάψουν να δουλεύουν οι εργαζόμενοι εντελώς ανασφάλιστοι, πρέπει να αρχίσουν να ζητάνε από το κράτος να καλύπτει τις υποχρεώσεις των εργοδοτών. Δηλαδή, αυτά που θα έπρεπε να καλύπτει ο εργοδότης, αυτά που αποτελούν ένα μόνο μέρος από τον πλούτο που ο εργάτης παράγει και παρακρατείται από τους μεγαλοεπιχειρηματίες, θα πρέπει κι αυτά να καταβάλλονται από την τσέπη του εργαζόμενου. Αμα θέλει ο εργάτης να μη δουλεύει ανασφάλιστος ας πληρώνει μόνος του την Ασφάλισή του, αυτό λένε. Δεν είναι όμως τυχαία τα λόγια που τους «ξεφεύγουν». Αποτυπώνουν σε βάθος την αποφασιστικότητα και την επιμονή με την οποία θα επιβάλουν τα μέτρα που απαιτεί το κεφάλαιο.
Μεγαλώνει, όσο περνάει ο καιρός, ο φόβος αλλά και η εκτίμηση των γονιών και των μαθητών του 3ου Λυκείου Ανω Λιοσίων ότι το σχολείο τους θα αποτελέσει ένα από τα πρώτα που σχεδιάζει η κυβέρνηση να καταργήσει και να το συγχωνεύσει. Γονείς και μαθητές δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τα κενά των εκπαιδευτικών με τα οποία αναμένεται να ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά, γεγονός πάνω στο οποίο σχεδιάζει να πατήσει η κυβέρνηση για να προχωρήσει σε συγχωνεύσεις σχολείων και στοίβαγμα μαθητών, αλλά και το γεγονός ότι τον περασμένο Ιούλη τους γκρέμισαν και μέρος του σχολείου! Αγανακτισμένοι είχαν δει να μπαίνει στο προαύλιο μπουλντόζα του ιδιώτη ιδιοκτήτη του οικοπέδου και να γκρεμίζει τρεις αίθουσες, απαραίτητες για να καλυφθούν οι ανάγκες τού έτσι κι αλλιώς άθλιου νοικιασμένου κτιρίου. Μπορεί, βέβαια, τότε να εμπόδισαν το πλήρες γκρέμισμα των αιθουσών, αλλά αντιλήφθηκαν, στη συνάντηση που είχαν με τον δήμαρχο και άλλους αρμόδιους, ότι αυτό που σχεδιάζεται είναι η κατάργηση του σχολείου. Κι αυτό γιατί η απάντηση που έλαβαν για το γκρέμισμα ήταν ότι είναι ιδιωτικός χώρος και πρόβαλλαν διάφορες λύσεις όπως κοντέινερ σε όσο χώρο απομείνει, μεταφορά τους σε άλλο παλιό κτίριο κ.ά. Πέτυχαν, όμως, τότε κάτω από την οργισμένη αντίδρασή τους τη δέσμευση του δήμου ότι θα αποκαταστήσει τις αίθουσες. Λιγότερο όμως από μήνα πριν ανοίξουν τα σχολεία και οι αίθουσες συνεχίζουν να χάσκουν μισογκρεμισμένες, χωρίς να έχει γίνει καμία εργασία αποκατάστασης. Η περίπτωση αυτή του 3ου Λυκείου αποτελεί τρανό παράδειγμα για το τι Παιδεία επιφυλάσσει στο μέλλον η πολιτική της κυβέρνησης για τα παιδιά των εργατών σε περιοχές όπως αυτή των Ανω Λιοσίων: Ακόμα πιο υποβαθμισμένη Παιδεία, χωρίς δασκάλους, γκρεμισμένα σχολεία και στοίβαγμα στις αίθουσες!
Στη μισή Ελλάδα οι τιμές της βενζίνης εμφανίζουν «σοβαρές αποκλίσεις» από την υπόλοιπη μισή, όπου «η διακύμανση στις λιανικές τιμές καυσίμων δεν παρουσιάζει ουσιαστική μεταβολή από τις αρχές Ιούλη», διαπιστώθηκε με ικανοποίηση ούτε λίγο ούτε πολύ κατά τη διάρκεια της προχτεσινής σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου (ΓΓΕ). Και ενώ και τότε, δηλαδή τον Ιούλη, και τώρα οι κερδοσκόποι έτριβαν τα χέρια τους και οι καταναλωτές τα... μάτια τους, η πολιτική ηγεσία της ΓΓΕ φαίνεται ότι κινείται στην προπαγανδιστική λογική ότι επειδή μας τα σερβίρει τα πράγματα φτιασιδωμένα σώνει και καλά θα τα δούμε κι έτσι. Και, επειδή, σε καθεστώς «ελεύθερης αγοράς» η κυβέρνηση έχει επιλέξει να απεμπολήσει τη δυνατότητα να παρέμβει με ουσιαστικό τρόπο για τον έλεγχο των τιμών, ζητήθηκε από τις νομαρχίες να επικεντρώσουν τους ελέγχους τους στο αν τελικώς αναρτώνται κατά τα προβλεπόμενα οι κερδοσκοπικές τιμές στα πρατήρια των περιοχών ευθύνης τους. Αυτή είναι η περίφημη «προστασία των λαϊκών εισοδημάτων», στο πλαίσιο της πολιτικής της στήριξης των μονοπωλίων. Για να καταλαβαινόμαστε...