Ο λόγος που το έκανε ήταν για να συγκαλύψει τις ακέραιες ευθύνες της παράταξής του που μαζί με τις άλλες δυνάμεις της συμβιβασμένης πλειοψηφίας στην ΠΟΕ ΟΤΑ υπονόμευσαν τις αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων.
Για την αξία των λόγων του συγκεκριμένου συνδικαλιστή πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι είναι ο ίδιος που στην ομιλία του στο συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ, το Μάη του 2009, είχε πει το τερατώδες ψέμα ότι το ΠΑΜΕ έκανε παράσταση διαμαρτυρίας για να απολυθούν οι εργαζόμενοι που απασχολούνται με προγράμματα stage στο Δήμο Καισαριανής! Και το είπε ενώ οι ταξικές δυνάμεις είχαν αποχωρήσει από εκείνο το συνέδριο, στο οποίο η ΑΣΚ «νομιμοποίησε» τις αποφάσεις των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ για αποκλεισμό των σωματείων στα οποία συμμετέχουν συμβασιούχοι. Αυτά τα ολίγα για το αληθές των λόγων του εν λόγω κυρίου και πάμε στην ουσία.
ΠΑΣΚΕ και ΑΣΚ κήρυξαν την πρόσφατη κινητοποίηση διαρκείας χωρίς καμιά προετοιμασία και με αιτήματα που κάθε άλλο παρά εξασφαλίζουν τη μαζική και ενιαία αγωνιστική δράση του κλάδου. Ομως και σε αυτή την απεργία τα ποσοστά συμμετοχής ήταν υψηλά στους δήμους που πρωτοστατούν και παλεύουν οι κομμουνιστές και οι ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις. Στους ίδιους δήμους δόθηκε και η μάχη της περιφρούρησης της απεργίας. Αντιθέτως, όπου είχαν τον πρώτο λόγο οι ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΑΣΚ δε δόθηκε καμία μάχη για την περιφρούρηση και ακόμα χειρότερα τα ποσοστά συμμετοχής στην απεργία ήταν κάτω από το 50%, φθάνοντας ακόμα και το 5% και το 0%. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που βάζουν εμπόδια στη συμμετοχή σχεδόν του μισού κλάδου στις απεργίες (τους συμβασιούχους) καθώς αρνούνται να τους καλύψουν συνδικαλιστικά.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να καταδικάσουν το ψέμα και τη διγλωσσία, τις εκφυλιστικές τακτικές. Αυτά τα ίδια αναδεικνύουν την ανάγκη συστράτευσής τους με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, να πάρουν στα χέρια τους την υπόθεση ανάπτυξης των αγώνων.
«Χαρακτηριστικό παράδειγμα αδυναμίας, το ΚΚΕ, καθώς, παρόλο που φτάνει σε ένα από τα μεγαλύτερα εκλογικά ποσοστά της εικοσαετίας, "καταφέρνει", με την περιχαράκωσή του και τη σεχταριστική πολιτική συμμαχιών, να χάσει και τους τελευταίους δήμους, διατηρώντας μόλις και μετά βίας έναν και μοναδικό σε ολόκληρη την Ελλάδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο χώρος της υπόλοιπης εκτός ΚΚΕ και ιδιαίτερα της ανανεωτικής ριζοσπαστικής αριστεράς, παρά τους διχασμούς και τα τραύματά του, κατάφερε να εκλέξει κοντά στους δέκα δημάρχους, αποδεικνύοντας, έστω και μέσα στην κρίση του μεγαλύτερες ικανότητες λαϊκής συσπείρωσης, συνθέσεων και ενωτικής πορείας».
Οταν η πραγματικότητα δε βολεύει την ΑΚΟΑ τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Το παραπάνω απόσπασμα συμπεριλαμβάνεται στην απόφαση του πανελλαδικού της συντονιστικού και είναι ενδεικτικό της αντίληψης που διακατέχει τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με την οποία συμμαχία να 'ναι και ό,τι να 'ναι, αρκεί να αποδίδει μερικούς θώκους. Δε γνωρίζουμε αν στους δέκα δημάρχους για τους οποίους χαίρεται η ΑΚΟΑ υπολογίζει κι αυτόν που η «ανανεωτική ριζοσπαστική αριστερά» εξέλεξε στην Ικαρία μαζί με το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τον ΛΑ.Ο.Σ. Γνωρίζουμε όμως ότι στο «σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σκοινί». Οτι πάει πολύ οι συνιστώσες ενός σχήματος που έγιναν από χίλια χωριά χωριάτες, σέρνοντας η μία στην άλλη τα εξ αμάξης, να μιλούν σήμερα για περιχαράκωση του ΚΚΕ και για σεχταριστική πολιτική συμμαχιών. Αλλά σε κάθε περίπτωση, αν μιλώντας για συμμαχία έχουν στο νου τους τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε, ναι, για μια τέτοια συμμαχία το ΚΚΕ δε δίνει δεκάρα τσακιστή, ακόμα κι αν μια τέτοια συμμαχία του πρόσφερε στο πιάτο όλους τους δημάρχους της χώρας.
Και μετά το... παρατηρητήριο τιμών έρχεται ο «τομέας συγκριτικών δοκιμών προϊόντων και υπηρεσιών». Την υλοποίηση της... ρηξικέλευθης αυτής «πρωτοβουλίας», που θα συμπληρώσει τη «σφαιρική και αντικειμενική ενημέρωση των καταναλωτών», ανακοίνωσαν ο γενικός γραμματέας Καταναλωτή και ο διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Τυποποίησης (ΕΛΟΤ), στο πλαίσιο του οποίου θα λειτουργήσει με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Πρόκειται, όπως ανακοίνωσαν οι αρμόδιοι, για συγκριτική εξέταση προϊόντων και υπηρεσιών, τα αποτελέσματα της οποίας θα δημοσιοποιούνται «χωρίς να γίνεται καμία διαφήμιση», προκειμένου να ανατρέχουν οι καταναλωτές για να διευκολύνονται στην επιλογή τους. Ακριβώς, δηλαδή, ό,τι χρειάζονται οι εργαζόμενοι τούτες τις ώρες της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων τους, της αγωνίας πώς θα τα βγάλουν πέρα κάθε μέρα, της αύξησης της ανεργίας, της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας. Ελεος με την πρόκληση και την κοροΐδία!
Στα ύψη τα επιτόκια, σε κλοιό η Πορτογαλία, κακά μαντάτα στο Βέλγιο, καταστροφή στην Ιρλανδία, ανησυχία στην Ισπανία, φόβοι και για την Ιταλία...
Αν ακούσει όσα λέγονται κάποιος ανυποψίαστος θα πιστέψει ότι αυτές οι «αγορές» είναι... εξωγήινες οντότητες που κάνουν απόβαση στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Κάτι σαν τους Αρειανούς στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας.
Δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Ενωση κατά τη γνώμη όλων αυτών τι είναι; Δεν είναι μια τεράστια αγορά; Δεν είναι ένα σύστημα που φτιάχτηκε με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετήσει τις αγορές;
Τα μέτρα που παίρνονται εδώ στην Ελλάδα, με τις επιχειρησιακές συμβάσεις, τις απολύσεις, την κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, τη μείωση του εργασιακού κόστους, τις αγορές δεν εξυπηρετούν;
Οσο για τις αγορές, που έχουν υποτίθεται «επιθετικές» και «αμυντικές» διαθέσεις, τι να πει κανείς... Οι πολυεθνικές μόνο το κέρδος επιζητούν και αυτή ακριβώς είναι η φύση τους. Απλά δε θέλουν να το ξέρουμε...
«ΑΔΙΕΞΟΔΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ», δήλωσε χτες στην κοινοβουλευτική του ομάδα ο Αντώνης Σαμαράς, για να προσθέσει αμέσως μετά ότι «προσφέρουμε συναίνεση μόνο για να μπει η χώρα στη φάση της ανάκαμψης»...
Εμείς έχουμε χαμηλή νοημοσύνη ή αυτό είναι αντιφατικό; Πώς ακριβώς γίνεται μια αδιέξοδη πολιτική να οδηγεί στην ανάκαμψη;
Βέβαια, όλα γίνονται όταν προσπαθείς την ίδια στιγμή να κάνεις αντιπολίτευση ενώ συμφωνείς και πιστεύεις απόλυτα στην υπεράσπιση της πολιτικής της ΕΕ και στην ενίσχυση του κεφαλαίου.
Δύσκολα πάντως θα τη γλιτώσουν τη σχιζοφρένεια στο τέλος. Πόσο να αντέξει ο άνθρωπος...