Κομβόι του Ερυθρού Σταυρού που εισήλθε στην πόλη Χομς |
«Η Δύση υποδαυλίζει τη βία επιμένοντας να υποστηρίζει μονομερώς την αντιπολίτευση και να θέτει όρους μόνο στη συριακή κυβέρνηση», υποστήριξε σε μια εκτενή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε σε διευθυντές ξένων ΜΜΕ στη ρωσική πρωτεύουσα ο πρωθυπουργός και υποψήφιος για την Προεδρία στις αυριανές εκλογές, Βλαντιμίρ Πούτιν. Τάχθηκε, εκ νέου, υπέρ του άμεσου τερματισμού των συγκρούσεων συμπληρώνοντας ότι όταν καλεί κανείς μόνο την μία πλευρά ν' αποσυρθεί (στην προκειμένη περίπτωση τον συριακό στρατό) είναι σαν «να δίνει το πράσινο φως στην άλλη πλευρά να συνεχίσει τις εχθροπραξίες». Η Μόσχα, πάντως, διά του υπουργείου Εξωτερικών της κατέστησε σαφές ότι δεν προτίθεται να βοηθήσει στρατιωτικά τη Συρία σε περίπτωση που εξαπολυθεί εναντίον της στρατιωτική επίθεση, απαντώντας σε σχετική ερώτηση.
Ο Πούτιν υπεραμύνθηκε του ρωσικού βέτο στα σχέδια απόφασης που έχουν, μέχρι στιγμής, παρουσιαστεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας, βέτο που δεν έχουν σχέση με τα συμφέροντα του συριακού λαού, αλλά με αυτά των ρωσικών μονοπωλιακών ομίλων και της αστικής τάξης στην περιοχής της Μέσης Ανατολής. Πάντως, κατέστησε σαφές ότι η Μόσχα δε θέλει να δει να επαναλαμβάνεται η ιστορία της Λιβύης, όπου είπε «μπορεί το καθεστώς Καντάφι να ήταν τρελό, αλλά οι αντικαθεστωτικοί προκάλεσαν αιματοκύλισμα αμάχων, κάτι που τα δυτικά ΜΜΕ έκρυψαν». Απέφυγε, πάντως, επισταμένα να «προβλέψει» την έκβαση της κατάστασης στη Συρία, επιμένοντας στην αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων, «που θα έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και καιρό» και στην πίεση και προς τις δύο πλευρές να κάνουν «πραγματικό πολιτικό διάλογο».
Η παρέμβαση του Ρώσου πρωθυπουργού, αλλά και η «ενδιαφέρουσα» διευκρίνιση περί μη πρόθεσης παροχής στρατιωτικής υποστήριξης στη Δαμασκό από τη Μόσχα έρχεται μια μέρα μετά την ομόφωνη ανακοίνωση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που καταδικάζει τη χειροτέρευση της ανθρωπιστικής κατάστασης στη Συρία και ζητά άμεση διευκόλυνση του σχεδιασμού παροχής βοήθειας και τη στιγμή που και ο Γάλλος Πρόεδρος ανακοίνωνε το κλείσιμο της γαλλικής πρεσβείας στη συριακή πρωτεύουσα. Εχουν, ήδη, κλείσει η αμερικανική και η βρετανική πρεσβεία, ενώ σε ανάλογες κινήσεις έχουν προχωρήσει οι μοναρχίες του Κόλπου, που έχουν ταχθεί στην «πρώτη γραμμή» άσκησης πίεσης και απειλών κατά της Συρίας.
Εντός Συρίας, νωρίς το απόγευμα αναμενόταν να φθάσει στη Χομς, και συγκεκριμένη στη συνοικία Μπάμπα Αμρο, που είχε μετατραπεί επί εβδομάδες σε προπύργιο ενόπλων της αντιπολίτευσης και σε πεδίο μάχης με το συριακό στρατό, η πρώτη αυτοκινητοπομπή του Ερυθρού Σταυρού με επτά αυτοκίνητα με φάρμακα, τρόφιμα και νερό. Τα συριακά στρατεύματα κήρυξαν «καθαρή» τη συνοικία και η Δαμασκός ανακοίνωσε ότι έχει προχωρήσει σε εκταφή των σορών των δύο δημοσιογράφων που σκοτώθηκαν την περασμένη εβδομάδα (της Αμερινανίδας Κόλιν και του Γάλλου Οτσλικ), προκειμένου, αφού ταυτοποιηθούν να παραδοθούν στις οικογένειές τους. Ταυτόχρονα, ανακοινώθηκε ότι πέρασαν στο Λίβανο οι εναπομείναντες, εντός Χομς, δύο ξένοι δημοσιογράφοι, εκ των οποίων η μία είναι η τραυματισμένη Εντίτ Μπουβιέ.
Πρόκειται για ερωτήματα που αναπτύσσονται αυτές τις μέρες στο ρωσικό Τύπο. Σε άρθρο του Στανισλάφ Πρίτσιν, εμπειρογνώμονα του «Κέντρου ερευνών της Κεντρικής Ασίας και του Καύκασου» του Ινστιτούτου Ασιανολογίας της Ρωσίας, που δημοσιεύθηκε στη ρωσική έκδοση του περιοδικού «Forbes» αναφέρεται πως η απόφαση για το κλείσιμο του σταθμού ραντάρ στην Γκαμπάλ αποτελεί ένα βήμα για μια πιο στενή συνεργασία του Αζερμπαϊτζάν με τις δυτικές χώρες και κυρίως με τις ΗΠΑ στον στρατιωτικό τομέα.
Οπως γράφει ο Πρίτσιν: «Το Ιράν, απαντώντας στις επιθέσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην υποδομή πετρελαίου και φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν, που προσανατολίζεται γενικά στο να προμηθεύει με καύσιμα τη δυτική αγορά. Εως τώρα στη χώρα αυτή, με την ενεργή συμμετοχή των αμερικάνικων και ευρωπαϊκών εταιρειών, έχουν υλοποιηθεί σημαντικά έργα για την εξόρυξη και μεταφορά του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Λειτουργεί ο πετρελαιαγωγός Μπακού - Τιφλίδα - Τσεϊχάν και ο αγωγός φυσικού αερίου Μπακού - Τιφλίδα - Ερζουρούμ, εξερευνούνται τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αεριού Αζέρι - Τσιράγκ - Γκιουνεσλί και Σαχ - Ντενίζ. Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, μόνο στα επόμενα 10 χρόνια οι δυτικές εταιρείες πρέπει να επενδύσουν στην εξόρυξη του φυσικού αερίου στο Αζερμπαϊτζάν περίπου 35-37 δισ. δολάρια».
Στο άρθρο σημειώνεται πως «στις συνθήκες αυτές το Μπακού, ως κοντινός οικονομικός σύμμαχος της Δύσης, αποτελεί τον άμεσο στόχο για το Ιράν και χρειάζεται σοβαρές εγγυήσεις από τη μεριά των ΗΠΑ και των εταίρων τους. Και πιθανόν, η απόφαση για το κλείσιμο του ρωσικού σταθμού ραντάρ αποτελεί ένα βήμα για πιο στενή συνεργασία με τις δυτικές χώρες στο στρατιωτικό τομέα. Νωρίτερα ήρθε η πληροφορία για την πιθανή αγορά ισραηλινών όπλων υψηλής ακρίβειας από το Αζερμπαϊτζάν συνολικού ποσού 1,5 δισ. δολάρια».
Επίσης αναφέρεται πως δεν μπορούσε να παραμείνει απαρατήρητη η πρόταση των βουλευτών του Κοινοβουλίου του Αζερμπαϊτζάν για τη μετονομασία της χώρας σε Βόρειο Αζερμπαϊτζάν, υπονοώντας με τέτοιο τρόπο πως στα βόρεια του Ιράν ζει μεγάλος αριθμός Αζέρων. «Αυτό σημαίνει πως το Μπακού είναι έτοιμο ανοιχτά να υποστηρίξει τη Δύση κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης με το Ιράν για να εγγυηθεί την ασφάλειά του», υπογραμμίζει ο Πρίτσιν.
Με αντάλλαγμα, βέβαια, την προσάρτηση ενός τμήματος του Ιράν, κάτι που αποσιωπά ο συγκεκριμένος αναλυτής, που, ωστόσο, σημειώνει πως σε περίπτωση της ένταξης του Αζερμπαϊτζάν στην αντι-ιρανική συμμαχία, η χώρα πρέπει να αποχωρήσει από μια σειρά διεθνών συμφωνιών, αφού στα πλαίσια των συμφωνιών για την ασφάλεια, που υπέγραψαν οι επικεφαλής των κρατών της Κασπίας το 2007 στην Τεχεράνη και το 2010 στο Μπακού, το Αζερμπαϊτζάν δεσμεύεται να μην παρέχει το έδαφός του για επίθεση κατά των μελών της συμφωνίας, μεταξύ των οποίων και κατά του Ιράν.
Εννοείται πως μια τέτοια εξέλιξη θα αυξήσει ακόμη περισσότερο την εμπλοκή του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ και στις υποθέσεις της Κασπίας, κάτι που θα ενισχύσει την ένταση με Ρωσία και Κίνα.
ΤΕΧΕΡΑΝΗ.--
Εξαιρετικό ενδιαφέρον ως προς τη διαμόρφωση των εσωτερικών πολιτικών ισορροπιών, σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα που δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με αφορμή το πυρηνικό της πρόγραμμα, παρουσιάζουν οι βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν χτες στο Ιράν. Μεγάλη μάχη δίνεται εντός των κόλπων της συντηρητικής πτέρυγας του καθεστώτος καθώς ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ φαίνεται ότι έχει πλέον αποσύρει την προτίμησή του από τον, μέχρι πριν από δύο περίπου χρόνια, «προστατευόμενό» του, Πρόεδρο Αχμαντινετζάντ, με αποτέλεσμα οι υποψήφιοι που πρόσκεινται στους δύο άνδρες να αναμετρούνται σκληρά για μια κοινοβουλευτική έδρα και οι δύο πρώην σύμμαχοι για τη διασφάλιση μεγαλύτερου μεριδίου εξουσίας. Συνολικά, οι υποψήφιοι είναι 3.400 καθώς άλλοι 1.992 απορρίφθηκαν από την επιτροπή που εγκρίνει τις υποψηφιότητες. Πολλοί από τους απορριφθέντες είναι νυν βουλευτές που πρόσκεινται στον Αχμαντινετζάντ.
Οι βασικοί αντίπαλοι εκλογικοί συνασπισμοί που συμμετείχαν στις χτεσινές εκλογές είναι το «Ενωτικό Μέτωπο των Υπερασπιστών των Αρχών», που πρόσκειται στον Αγιατολάχ Χαμενεΐ και το «Μέτωπο Αντίστασης», που πρόσκειται στον Πρόεδρο Αχμαντινετζάντ. Η διασφάλιση του ελέγχου της 290μελούς βουλής δε σχετίζεται μόνο με αυτήν καθ' εαυτήν τη βουλή, αλλά και με την καλλιέργεια του κατάλληλου κλίματος για τις προεδρικές εκλογές του 2013, στις οποίες ο Αχμαντινετζάντ δεν έχει δικαίωμα να υποβάλει για τρίτη φορά υποψηφιότητα, αλλά φέρεται να προετοιμάζει γι' αυτό ένα συνεργάτη του, κάτι που καθιστά κρίσιμη την παρουσία όσο το δυνατόν περισσότερων υποστηρικτών στα βουλευτικά έδρανα.
Παρά τις διαφωνίες ως προς το χειρισμό ζητημάτων της εσωτερικής πολιτικής που αναδείχτηκαν κατά την προεκλογική εκστρατεία (π.χ. ο Αχμαντινετζάντ δέχτηκε σφοδρή κριτική για την κατάργηση των δελτίων τροφίμων και βενζίνης για τους οικονομικά αδύναμους το 2010 και την αντικατάστασή τους από χρηματικά ποσά, επειδή αυτό ενίσχυσε τον πληθωρισμό κ.ά.), σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, δηλαδή ως προς το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας, δεν αναμένεται να υπάρξει καμία αλλαγή αφού δεν υπάρχουν διαφωνίες. Αλλωστε τον τελικό λόγο για τη διαμόρφωση εξωτερικής πολιτικής τον έχει μόνο ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, ο οποίος είχε φροντίσει να δείξει δυσφορία για την επιμονή Αχμαντινετζάντ να υπογραμμίζει τα εθνικά χαρακτηριστικά του Ιράν και όχι τα θρησκευτικά.
Την εκλογική διαδικασία μποϊκοτάρει η λεγόμενη «μεταρρυθμιστική» αντιπολίτευση εντός του καθεστώτος, που είχε κάνει ισχυρή την παρουσία της στις προεδρικές του 2009 που σημαδεύτηκαν και από επεισόδια. Οι δύο ηγέτες της, Μιρχοσεΐν Μουσαβί και Μεχντί Καρουμπί, βρίσκονται σε κατ' οίκον περιορισμό από πέρσι τέτοια εποχή και ουδείς τους έχει δει ή ακούσει έκτοτε. Επίσης στις εκλογές δεν μπορεί να πάρει μέρος το κόμμα Τουντέχ, που συμμετέχει στις Διεθνείς Συναντήσεις των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, επειδή εξακολουθεί να βρίσκεται στην παρανομία και να υφίσταται σκληρές διώξεις.