Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο κ. Προβόπουλος, μας είπε προχτές ότι με τα PSI, τις νέες δανειακές συμβάσεις και με τα νέα μνημόνια, η αγοραστική αξία των μισθών των Ελλήνων εργαζομένων θα έχει επιστρέψει το 2013 (για το καλό τους...)
στα επίπεδα του 2001.
Μόνο που τα πράγματα δεν είναι και τόσο... ευχάριστα.
Συγκεκριμένα:
*
Οι μισθοί των Ελλήνων εργαζομένων σε πραγματικές τιμές είχαν περιπέσει στα επίπεδα του 1984!
Αν, λοιπόν, με το πρώτο μνημόνιο μας γύρισαν στη δεκαετία του '80, τότε στην «καλύτερη» περίπτωση με το ακόμα χειρότερο δεύτερο μνημόνιο μας στέλνουν ολοταχώς
όχι στο 2001, αλλά στο... 1961!
*
Η «ικανότητά τους», άλλωστε, να γυρίζουν το χρόνο μισόν αιώνα πίσω, έχει ήδη αποδειχτεί στον τομέα της ανεργίας: Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, οι άνεργοι να είναι περισσότεροι από τους εργαζόμενους, είχε να συμβεί στη χώρα από τη δεκαετία του '60...
*
Οτι με τα μέτρα για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, με την εκθεμελίωση κάθε έννοιας «εργατικού δικαίου», με τη λεγόμενη «εκ περιτροπής εργασία», με τις «επιχειρησιακές συμβάσεις», με τα «δουλεμπορικά» και με όλα τα συναφή, που συνθέτουν την εικόνα «Νταχάου» που νομιμοποίησαν με το δεύτερο μνημόνιο στους εργασιακούς χώρους, οι εργασιακές σχέσεις περιέρχονται
όχι στο 2001, αλλά στο... 1881!
*
Εκεί μας γυρίζουν! Στον 19ο αιώνα! Σε εποχές που παραπέμπουν στην εξέγερση του Σικάγου και πριν ακόμα κι από εκείνη την ματωμένη Πρωτομαγιά!
*
Οι «σωτήρες», επομένως, μας γυρίζουν
όχι στο 2001, αλλά στο... 1821!
*
Στα δάνεια, δηλαδή, της εποχής του Κωλέττη. Τότε που η Ελλάδα είχε χρέη πριν ακόμα συγκροτηθεί ως κράτος! Τότε που τους τόκους και τα χρέη εκείνων των δανείων ο ελληνικός λαός τα πλήρωνε με χρεοκοπίες, με συμφορές και καταστροφές για άλλα 100 χρόνια!
*
Στο... 1821, λοιπόν.
Αυτή είναι η πραγματική χρονιά στην οποία θέλουν να κατρακυλήσουν τον εργαζόμενο λαό.
Αλλά εδώ βρίσκεται και η «αχίλλειος πτέρνα» τους:
Γιατί, εκτός από την επιστροφή του παρόντος και του μέλλοντος στο δικό τους «1821», σ' εκείνο των «κοτσαμπάσηδων, πασάδων και σεβάσμιων δεσποτάδων»,
υπάρχει και η από κάθε άποψη ώριμη δυνατότητα, για το σύγχρονο, για το περισσότερο από ποτέ επίκαιρο, για το δικό μας, για το ταξικό «1821».
Τότε το ΠΑΣΟΚ ήταν το νέο κόμμα του Αντρέα Παπανδρέου, του «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και των «μη προνομιούχων».
Από πολύ νωρίς, εκείνο το ΠΑΣΟΚ έγινε το ΠΑΣΟΚ και της ΕΟΚ, και του ΝΑΤΟ και των προνομιούχων, που βάφτιζε τους εργάτες «ρετιρέ». Ηταν το «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ του ιδρυτή του που έταζε «καλύτερες μέρες» και αμέσως μετά «πάγωνε» - με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου - τους μισθούς και τις συντάξεις.
Ακολούθησε το «νέο ΠΑΣΟΚ» του Σημίτη και της «απασχολησιμότητας».
Ηρθε το «νέο ΠΑΣΟΚ» του Γιώργου Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ του ΔΝΤ, της τρόικας και των μνημονίων.
Και τώρα έχουμε το «νέο ΠΑΣΟΚ» του Βενιζέλου, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ των πολλών μνημονίων, των 400 ευρώ μισθών, των χαρατσιών και των δανειακών συμβάσεων ενός τριακονταετούς «πολέμου» κατά του λαού.
*
Είναι παραπάνω από προφανές, λοιπόν:
Στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ δεν ισχύει εκείνο το «πού 'σαι νιότη που 'δειχνες πως θα γινόμουν άλλος».
Εδώ το πράγμα είχε δείξει εξ απαλών ονύχων...
Τα ίδια τούτη την ώρα διαπράττει το φασισταριό της Γαλλίας υπό την Μαρί Λεπέν.
Το ενδιαφέρον για το «νέο - και πάντα «σοσιαλιστικό» - ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου είναι ότι η «μαυρίλα» του ΛΑ.Ο.Σ. εκδηλώνεται σε ένα θερμοκήπιο που έχει από «σκούπες» κατά μεταναστών του Χρυσοχοΐδη μέχρι «τείχη» στον Εβρο του Παπουτσή...
Το ενδιαφέρον για το «δημοκρατικό» περιβάλλον που καλλιεργεί το κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό είναι ότι σε αυτήν τη χυδαία τακτική της ψηφο-λαθρο-θηρίας που εξελίσσεται πάνω στο σώμα των μεταναστών, έχουν σπεύσει και συμμετέχουν όλες οι «κεφαλές του τόπου», από τον Σαμαρά μέχρι τον Παπαδήμο...
*
Οσο για τα περί οπλοκατοχής και τα περί της... κρατικά επιδοτούμενης οπλοχρησίας την οποία εισηγείται, αποτυπώνουν ακριβώς το μοντέλο κοινωνίας που πρεσβεύει.
Πρόκειται για την κοινωνία του «Ακήρυχτου Πόλεμου» η οποία εκπροσωπείται στις ΗΠΑ από το λεγόμενο Εθνικό Σύνδεσμο Τυφεκιοφόρων...
Εκεί, λοιπόν, στις ΗΠΑ της ευρείας κατοχής και χρήσης όπλων, σε έναν πληθυσμό 200 εκατομμυρίων Αμερικανών, τα όπλα που υπάρχουν στα αμερικανικά σπίτια υπολογίζονταν στα μέσα της δεκαετίας του 2000 ότι ξεπερνούν τα 195 εκατομμύρια (!), δηλαδή ένα για κάθε Αμερικανό, ανεξαρτήτως ηλικίας!
*
Αυτήν την κοινωνία, τη βουτηγμένη
στην «κουλτούρα του φόβου»,
του άκρατου ατομισμού και
της «Αγριας Δύσης»,
πρεσβεύει ο Καρατζαφέρης και το ΛΑ.Ο.Σ., που επιδίδονται στην ψηφοθηρία μέσω του απροκάλυπτου ρατσιστικού μισανθρωπισμού υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη».
*
Αλλά ποιο είναι το αποτέλεσμα της «ασφάλειας του πολίτη», όπως την εννοεί ο Καρατζαφέρης - και φλερτάρει μαζί του η ΝΔ;
Το αποτέλεσμα της οπλο-λαγνείας είναι στο εσωτερικό των ΗΠΑ ένας πραγματικά «Ακήρυχτος Πόλεμος» (για να θυμηθούμε το ομότιτλο και βραβευμένο με Οσκαρ ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ).
Τι σημαίνει αυτό:
Οτι κάθε χρόνο στις ΗΠΑ σκοτώνονται από πυροβόλα όπλα πάνω από 11.000 άνθρωποι (!) ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας.
Πρόκειται, δηλαδή, σε επίπεδο ανθρωπίνων απωλειών, για... τέσσερις (!) 11ες του Σεπτέμβρη κάθε χρόνο!
1821 Οι Ελληνες κυριεύουν την Καλαμάτα. Το μεσημέρι οι καμπάνες της πόλης χτυπούν, γίνεται επίσημη δοξολογία, ευλογούνται τα λάβαρα και ορκίζονται οι αγωνιστές. Η Μεσσηνιακή Σύγκλητος εκδίδει την «Προειδοποίησιν προς τας ευρωπαϊκάς αυλάς», με την οποία γνωστοποιεί την Ελληνική Επανάσταση. Την ίδια μέρα πέφτει στα χέρια των εξεγερμένων Ελλήνων και η Βοστίτσα, το σημερινό Αίγιο.
1821 Ενώ σημειώνονταν οι πρώτες επιτυχίες των επαναστατημένων στην Ελλάδα, ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄ αφορίζει τον Αλέξανδρο Υψηλάντη και τους επαναστάτες της Μολδοβλαχίας.
1918 Το γερμανικό κανόνι «Βέρθα», τελευταίο επίτευγμα των εργοστασίων «Κρουπ», αρχίζει να βομβαρδίζει το Παρίσι από απόσταση 75 μιλίων.
1919 Ο Μπενίτο Μουσολίνι ιδρύει στην Ιταλία το φασιστικό κόμμα.
1929 Δημοσιεύεται τηλεγράφημα του καθηγητή Αϊνστάιν προς την κυβέρνηση Βενιζέλου. Ο μεγάλος επιστήμονας διαμαρτύρεται για την αποβολή φοιτητών από το Πανεπιστήμιο για πολιτικούς λόγους και απαιτεί την ελευθερία της σκέψης των φοιτητών.
1935 Η γερμανική Βουλή εγκρίνει να δοθούν στον Αδόλφο Χίτλερ δικτατορικές εξουσίες.