Το πραγματικό δεδομένο είναι αυτό που καταγράφουν η μία μετά την άλλη οι έρευνες σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες.
Η επίθεση του μονοπωλιακού κεφαλαίου είναι γενικευμένη. Δεν αφήνει τίποτα όρθιο, ούτε καν αυτούς που ακόμα ονειρεύονται ότι θα γίνουν τμήμα της αστικής τάξης, τους περίφημους μεσαίους.
Τα στοιχεία από την Αγγλία περιγράφουν αυτό που λένε και τα στοιχεία για την Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία ακόμα και για αυτήν τη Γερμανία. Σε καμία καπιταλιστική χώρα δε μένει στο απυρόβλητο η περίφημη μεσαία τάξη. Και δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.
Τα μονοπώλια βρίσκονται σε γενικευμένη επίθεση, καταστρέφουν παραγωγικές δυνάμεις (κεφάλαιο και εργατική δύναμη) αλλά και τους μεσαίους, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει χώρος γι' αυτούς την ώρα που υπεράνω πάντων στον καιρό της καπιταλιστικής κρίσης είναι το καπιταλιστικό κέρδος και μόνο το καπιταλιστικό κέρδος. Η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου είναι ένας απο τους σιδερένιους νόμους της καπιταλιστικής ανάπτυξης που στον καιρό της κρίσης δεν αφήνει τίποτα όρθιο στον ενδιάμεσο χώρο, γεγονός που οφείλουν να πάρουν υπόψη οι μεσαίοι κι αντί να κλαίγονται να διαλέξουν άλλο μετερίζι.
Την ώρα που η ίδια η καπιταλιστική κρίση καθορίζει ακόμα και στις λεπτομέρειές τους τις εξελίξεις και στο χώρο της πολιτικής, ο αστικός Τύπος απλά ξεβρακώνεται. Για να υπηρετήσει την πολιτική της τάξης του καταφεύγει σε χοντράδες που δεν αντέχουν ούτε μία μέρα. Οπως το χτεσινό πανομοιότυπο στις αστικές εφημερίδες ρεπορτάζ, που ισχυρίζεται ότι 11.000 έκαναν λαμογιά και εισέπραξαν συντάξεις νεκρών. Ψέμα. Αυτό το νούμερο δεν προκύπτει από κανένα πραγματικό στοιχείο. Το πραγματικό γεγονός είναι ότι 11.000 συνταξιούχοι δεν απογράφηκαν. Το πραγματικό γεγονός, επίσης, είναι ότι για τη μεγάλη πλειοψηφία αυτών των 11.000 από τα ασφαλιστικά ταμεία μπήκαν στους τραπεζικούς λογαριασμούς τα ποσά των συντάξεων, αλλά κανένας δεν τα εισέπραξε γιατί πολύ απλά οι περισσότεροι είχαν πεθάνει και κανείς συγγενείς δεν πήγε να εισπράξει τη σύνταξη. Πόσα είναι τα πραγματικά λαμόγια που παρότι πέθαναν τα γερόντια πήγαν και πήραν τις συντάξεις τους; Από τα στοιχεία του ίδιου του υπουργείου Εργασίας προκύπτει ότι δεν ξεπερνούν τους 500! Κι όμως ο αστικός Τύπος χτες, μιλούσε για 11.000 λωποδύτες για να πει στη συνέχεια, όπως το ΒΗΜΑ, ότι για την κρίση δεν φταίει τίποτα άλλο παρά τα λαμόγια.
Το ίδιο συγκρότημα Τύπου, το γνωστό και ως συγκρότημα Λαμπράκη από τον ιδρυτή του, ισχυρίστηκε χτες ότι η αύξηση του χρόνου συνταξιοδότησης στα 67 δεν είναι τίποτα άλλο από μια μεθόδευση της κυβέρνησης για να μειώσει τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων. Δεύτερο ψέμα, χοντρό κι αυτό. Η αύξηση του ορίου είναι γενικευμένη, αφορά κάθε εργαζόμενο είτε στο Δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα, είναι αποφασισμένη από το 1994 ακόμα. Επιχειρήθηκε πολλές φορές και δεν πέρασε, κάτω από την πίεση του εργατικού κινήματος. Το πλασάρουν τώρα ως μέτρο που αφορά μόνο τους δημόσιους υπάλληλους, τους οποίους έχουν φροντίσει καιρό τώρα να απαξιώσουν, για να περάσει χωρίς αντιδράσεις.
Τρίτο ψέμα στα χτεσινά πρωτοσέλιδα: Κανένα σχέδιο «διαμετρικά αντίθετο» δεν έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως ισχυρίζεται η «Αυγή» επικαλούμενη τα λεγόμενα του Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται πεισματικά έστω και να καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση, μιλά γενικά για ακύρωση, αναδιαπραγμάτευση και όχι κατάργηση του μνημονίου και ζητά απ' τα λαϊκά στρώματα να δεχτούν ότι η σωτηρία τους βρίσκεται εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τους ζητά, δηλαδή, να αποδεχτούν ότι θα αποφύγουν τη σφαγή με το λύκο μέσα στο μαντρί. Στην πράξη, εκεί όπου η αντιπαράθεση αφορά κατευθείαν τα κέρδη των καπιταλιστών, στους χώρους δουλειάς, τα στελέχη του κάνουν τα πάντα για να αφοπλιστούν οι εργάτες κι ακόμα χειρότερα, πρωταγωνιστούν στην υπογραφή συμβάσεων που ξεσκίζουν το εργατικό εισόδημα.
Τα σάπια έχουν τελειώσει από καιρό: Η εργατική τάξη βρίσκεται μπροστά σε μια τεράστια επιχείρηση χειραγώγησης των αντιδράσεών της.
Η αστική τάξη έχει στήσει ένα πολύ χοντρό παιχνίδι σε βάρος των εργατών, συνολικά των φτωχομεσαίων λαϊκών στρωμάτων.
Αυτοί που τσακίζουν τους εργάτες ως κυβέρνηση, εμφανίζονται μέσα από τα κόμματα που μετέχουν σ' αυτήν την κυβέρνηση, σαν διαφωνούντες. Από κοντά οι του ΣΥΡΙΖΑ, για κάθε μέτρο που παίρνεται ρωτούν αν συνάδει με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Εδώ κολλάει η φράση για τη φοράδα στο αλώνι...
Στην πλάτη του λαού στήνεται μια απίθανη «κολοκυθιά» με εναλλασσόμενους εκβιασμούς. Ετσι που να φαντάζει κάθε πρόταση διαχείρισης σαν άλλη πολιτική. Η παγίδα είναι βαθιά.
Ας είναι καθαρό: Κάθε βήμα πίσω από τη γραμμή της κάθετης αντίθεσης στα μονοπώλια και στην πολιτική τους, κάθε βήμα πίσω από την αποδέσμευση από την ΕΕ και τη μονομερή διαγραφή του χρέους, κάθε βήμα πίσω από την πάλη για να δημιουργήσει ο λαός τις προϋποθέσεις και να πάρει την οικονομία στα χέρια του, να κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια, δηλαδή να ανατρέψει την εξουσία των καπιταλιστών, οδηγεί στον γκρεμό με όποιας απόχρωσης κυβέρνηση.
Το γεγονός ότι μεγάλες μάζες εργαζομένων δεν αναγνωρίζουν ακόμα στον εαυτό τους τη δυνατότητα - ικανότητα να πάρουν μέρος σε ένα κίνημα που θα γκρεμίσει τη σαπίλα, για να χτίσει τη δική του λαϊκή εξουσία, όχι μόνο δεν πρέπει να οδηγεί σε συμβιβασμό, αλλά αντίθετα πρέπει να βαράει κόκκινο στον συναγερμό για να κουβεντιαστούν ακόμα περισσότεροι, να οργανωθούν ακόμα περισσότεροι στο μέτωπο για ριζικές ανατροπές.
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΝΗΜΟΝΙΟ: «Ερευνα της ασφαλιστικής εταιρίας ΑΧΑ στη Μεγάλη Βρετανία διαπιστώνει ότι ένα 32% των ευκατάστατων ανθρώπων που ανήκουν στην μικρομεσαία τάξη και πλησιάζουν στην συνταξιοδότηση έχει στραφεί σε φθηνότερες αλυσίδες σούπερ μάρκετ για τις αγορές των βασικών τροφίμων όπως γάλα και ψωμί (...) σύμφωνα με την ίδια έρευνα ένα στα δέκα μικρομεσαία νοικοκυριά έχει σταματήσει να πληρώνει εγκαίρως τους λογαριασμούς και περίπου τα μισά ξοδεύουν λιγότερα σε φυσικό αέριο, ηλεκτρικό ρεύμα και βενζίνη» (στη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ).
ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ: «Η επίσημη έρευνα στα ασφαλιστικά ταμεία κατέδειξε ότι περίπου 11.000 συμπολίτες μας ελάμβαναν παρανόμως τις συντάξεις πεθαμένων συγγενών τους (...) Γεγονός που αν μη τι άλλο επιβάλλει τη διεκδίκηση των χρημάτων που παρανόμως εισπράχθηκαν, αλλά και τον ποινικό κολασμό των υπευθύνων. Και βεβαίως οφείλουμε άπαντες να αντιληφθούμε ότι η φθορά είναι γενικευμένη. Φέρουν και οι πολίτες ευθύνη για το κατάντημα της χώρας. Δεν είμαστε όλοι εμείς άμοιροι ευθυνών. Δεν φταίει μόνο το κράτος, τα κόμματα, οι πολιτικοί και οι διεφθαρμένοι υπάλληλοι. Αλλωστε το ταγκό θέλει πάντα δύο...» (στο ΒΗΜΑ).
ΤΟ ΧΟΝΤΡΟ ΨΕΜΑ: «Την εφαρμογή των νέων αυξημένων ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης (...) εξετάζει η κυβέρνηση (...) πρόκειται για ένα μέτρο - βόμβα το οποίο αναμένεται να ωθήσει χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους να κάνουν αίτηση συνταξιοδότησης (...) αυτός είναι και ο στόχος της κυβέρνησης» (στα ΝΕΑ).
ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ: «Ο ελληνικός λαός πλέον έχει στα χέρια του δύο διαμετρικά αντίθετα πολιτικά σχέδια, δύο προτάσεις εξουσίας: 'Η το μνημόνιο ή το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ που ακυρώνει το μνημόνιο και θέτει τη βάση της ανασυγκρότησης, σημείωσε ο Αλ. Τσίπρας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα» (στην ΑΥΓΗ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΤΩΡΑ για την Ειδική Αγωγή
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Σύγκρουση με το ΔΝΤ
ΕΘΝΟΣ: Σκηνικό έντασης στο «παρά πέντε»
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: Πρώτοι τριγμοί λόγω μέτρων στη συνοχή της κυβέρνησης
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: Κρίσιμη συνάντηση των τριών για τα 11,5 δισ. ευρώ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Φορολογικά «ισοδύναμα»
ΤΑ ΝΕΑ: Στο στόχαστρο οι επαγγελματίες
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Κούρεμα 30% στις δόσεις των δανείων
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Μαχαίρι στις αποζημιώσεις και κατάργηση των δώρων
Η ΑΥΓΗ: Παίζουν τον «μουντζούρη»
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Δίνουν και τα ανάκτορα
Η ΕΛΛΑΔΑ: Στήνουν παιχνίδια πολέμου με τις θρησκείες
«Οσο πλησιάζει η οριστικοποίηση των νέων αντιλαϊκών μέτρων, τόσο γίνεται φανερό ότι το μαχαίρι θα μπει βαθύτερα σε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, εφάπαξ, αλλά και σε Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, επαληθεύοντας ότι δεν υπάρχει πάτος στα μέτρα σωτηρίας του κεφαλαίου από την κρίση με πτώχευση των εργαζομένων (...) θα επιταχυνθούν οι νέες αντεργατικές ανατροπές, όπως ο καθορισμός του κατώτερου βασικού μισθού με νόμο, που σημαίνει μεροκάματα Βουλγαρίας, η πλήρης κατάργηση του 8ωρου και δουλειά για 13 ώρες τη μέρα, 6 μέρες τη βδομάδα χωρίς υπερωρία, η μείωση έως κατάργηση των εργοδοτικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία, η σύνταξη στα 70, η αύξηση των 4.500 ενσήμων στα 6.000 για την εξασφάλιση της ελάχιστης σύνταξης, η κατάργηση της αποζημίωσης για την απόλυση.
Ξαναέρχεται, επομένως, στην επικαιρότητα η Πρόταση Νόμου του ΚΚΕ για την κατάργηση των μνημονίων, της δανειακής σύμβασης, του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και των εφαρμοστικών νόμων, σε συνδυασμό με την πάλη για αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και τη δημιουργία πολιτικών προϋποθέσεων να πάρει ο λαός την οικονομία στα χέρια του κοινωνικοποιώντας τα μονοπώλια, να γίνει ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει. Μόνο έτσι μπορεί να έχει αποτέλεσμα και προοπτική το λαϊκό «όχι» στα νέα μέτρα. Με συμμετοχή στον πανεργατικό αγώνα και την αντεπίθεση διαρκείας για ριζικές ανατροπές στην εξουσία και την οικονομία» (το πρωτοσέλιδο σχόλιο στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).