Υποδειγματική αντίδραση από τους εργάτες και τη Σωματειακή τους Επιτροπή που σταμάτησαν τη δουλειά και απομόνωσαν τον τραμπούκο
Η «Χρυσή Αυγή» δουλεύει για τη διάσπαση της εργατικής τάξης, βεβαιώνοντας το φόβο που προκαλεί στην πλουτοκρατία η ενωμένη ταξική πάλη των εργατών (φωτ. από παλιότερη κινητοποίηση) |
Συγκεκριμένα, το απόγευμα του Σαββάτου, χρυσαυγίτης εργαζόμενος γρονθοκόπησε εργαζόμενο μετανάστη, μέλος του σωματείου της Ενωσης Ιδιωτικών υπαλλήλων μέσα στο εργοστάσιο όπου και οι δύο εργάζονταν. Μάλιστα, το περιστατικό, όπως καταγγέλλει η Ενωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων, σημειώθηκε με την ανοχή του εργοδηγού της βάρδιας ο οποίος βρισκόταν στον ίδιο χώρο.
Υποδειγματική ήταν η αντίδραση των εργαζομένων στο εργοστάσιο: επιτόπου κινητοποιήθηκαν συνάδελφοί του και με την άμεση παρέμβαση της Σωματειακής επιτροπής του κλαδικού συνδικάτου αλλά και όλων των εργαζομένων της βάρδιας, η παραγωγή «πάγωσε», ο τραμπούκος απομονώθηκε. Μέλη του σωματείου και της διοίκησης μετέφεραν τον μετανάστη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.
Με απόφαση του ΔΣ της Ενωσης το οποίο βρέθηκε άμεσα στο χώρο, πραγματοποιήθηκε γενική συνέλευση των εργαζόμενων όπου ομόφωνα καταδικάστηκε το περιστατικό και έγινε ομόφωνα δεκτό το ψήφισμα του σωματείου για το ρόλο και το χαρακτήρα της «Χρυσής Αυγής» απέναντι στον εργαζόμενο λαό και το κίνημά του.
Να σημειώσουμε ότι ο συγκεκριμένος χρυσαυγίτης ήταν γνωστός για τη δράση και στάση του στο σωματείο, αφού και κατά τη διάρκεια του πολύμηνου απεργιακού αγώνα των εργαζομένων στην Ανακύκλωση ο συγκεκριμένος πολλές φορές προσπάθησε να τρομοκρατήσει και να εκφοβίσει συναδέλφους του ώστε να σταματήσουν την απεργία. Μάλιστα, όπως καταγγέλλει, και η Ενωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων, κατά τη διάρκεια του σκληρού τετράμηνου απεργιακού αγώνα των εργαζομένων της Ανακύκλωσης, εμφανιζόταν στην απεργιακή φρουρά με τα διακριτικά της «Χρυσής Αυγής», κραδαίνοντας μαχαίρι. Κάτι που συνέχισε και μέσα στο εργοστάσιο, πάλι με την ανοχή του εργοδηγού.
Με ανακοίνωσή της η Ενωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων σημειώνει ότι τα περιστατικά αυτά δεν είναι τυχαία και δεν αποτελούν συμπτώσεις.
«Δε θα ανεχτούμε την τρομοκρατία. Δε θα δεχτούμε τη διάσπαση των εργαζομένων σε Ελληνες και ξένους. Οι δεσμοί που ενώνουν τους εργάτες σαν μια γροθιά, ανεξαρτήτως φυλής και θρησκεύματος, γεννήθηκαν μέσα από την κοινή, σκληρή και μακρόχρονη πάλη τους απέναντι στο κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τα τσιράκια του. Δε θα σπάσουν με το δηλητήριο του ρατσισμού. Δε θα υποκύψουμε απέναντι στους μηχανισμούς της εργοδοσίας, όποια μορφή κι αν έχουν, είτε μέσα είτε έξω από το εργοστάσιο».
Κλείνοντας την ανακοίνωση τονίζει: «Ξέρουμε να προστατεύουμε τους συναδέλφους μας και θα το κάνουμε. Ας το γνωρίζουν αυτό οι απόγονοι των γερμανοτσολιάδων, που νομίζουν πως μπορούν έτσι απλά να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους».
Την Κυριακή 18 Νοέμβρη, στις 9 π.μ.
Ημερίδα με θέμα «Αντιμετώπιση της Ανεργίας και της αναδουλειάς στον κλάδο των Κατασκευών - Η πρότασή μας για την ανάπτυξη του κλάδου», διοργανώνει η Ομοσπονδία Οικοδόμων Ελλάδας και το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας. Η ημερίδα πραγματοποιείται την ερχόμενη Κυριακή 18 Νοέμβρη, στην αίθουσα του Συνδέσμου Εγκαταστατών Υδραυλικών Θερμικών και Κλιματιστικών Εργων (οδός Πέτρου Ράλλη και Σαλαμινίας 9, Ταύρος). Οι εργασίες της ημερίδας θα ξεκινήσουν στις 9 π.μ.
Στην κοινή ανακοίνωσή τους Ομοσπονδία και Συνδικάτο, σημειώνουν:
«Συναγωνιστές, ο κλάδος των Κατασκευών βιώνει τη μεγαλύτερη ανεργία που γνώρισε τα τελευταία 60 χρόνια. Η κρίση, ειδικά στην οικοδομή, δεν έχει προηγούμενο. Σε απόγνωση βρίσκονται εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι μαζί με τις οικογένειές τους.
Συναγωνιστές, ο αγώνας μας για την αντιμετώπιση της ανεργίας και της αναδουλειάς στον κλάδο των Κατασκευών πρέπει να ενοποιηθεί και να παλέψουμε με κοινούς στόχους πάλης, να ενισχυθεί η συμμαχία όλων όσοι εμπλέκονται στον τομέα των Κατασκευών. Συγχρόνως, πρέπει να ανοίξουμε τα ζητήματα της ανάπτυξης, της προοπτικής του κλάδου».
Και σημειώνουν: «Οι φορείς, που θα πάρουν μέρος, θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τη δική τους εισήγηση με τις δικές τους προτάσεις και επεξεργασίες για τον κλάδο. Στόχος μας, είναι αυτή η συζήτηση, τα υλικά της ημερίδας να τα αξιοποιήσουμε ως εργαλείο για κοινή δράση στον κλάδο».
Συνεχίζονται οι συζητήσεις στην Ελλάδα και διεθνώς γύρω από τη διαχείριση του κρατικού χρέους της χώρας και την εμπλοκή εκταμίευσης της δόσης του δανείου των 31,5 δισ. ευρώ. Πού εστιάζονται; Στη λεγόμενη βιωσιμότητα του κρατικού χρέους, ώστε αυτοί που δανείζουν να είναι σίγουροι ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά, διαφορετικά δεν έχουν λόγο να συνεχίζουν να δανείζουν. Ολες οι εκτιμήσεις αστών οικονομολόγων και διαφόρων διεθνών οικονομικών επιτελείων ομονοούν στην άποψη ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο. «Το χορό» άνοιξε το ΔΝΤ, που αντιδρά στο να συνεχίσει να χρηματοδοτεί την Ελλάδα, αν δε γίνει νέο «κούρεμα». Πρόσφατα και ο Επίτροπος Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ολι Ρεν εκτίμησε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Η απαίτηση του ΔΝΤ για «κούρεμα» οξύνει την κόντρα ΔΝΤ- Ευρωζώνης, βασικά ΔΝΤ- Γερμανίας. Η Γερμανία αλλά και η Ευρωζώνη δε θέλουν «κούρεμα», γιατί, λένε, τα κράτη που χρηματοδοτούν την Ελλάδα, αλλά και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα χάσουν λεφτά. Η Γερμανία και η Ευρωζώνη επίσης, αντιλαμβάνονται ότι το νέο «κούρεμα» θα έχει επίδραση και στο ευρώ ως διεθνές νόμισμα, στον ανταγωνισμό του βασικά με το δολάριο, αλλά και άλλα διεθνή νομίσματα.
Παρ' όλ' αυτά η ουσία δε βρίσκεται στη διαχείριση του χρέους και ειδικά της Ελλάδας. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η καπιταλιστική οικονομική κρίση και η πολιτική διαχείρισής της σε όφελος του κεφαλαίου. Ηδη εμφανίστηκαν σημάδια οικονομικής κρίσης και στη Γερμανία με πτώση της βιομηχανικής παραγωγής και μείωση των εξαγωγών. Η κρίση είναι γενικευμένη στην ΕΕ, υπάρχει και σε άλλες ισχυρές χώρες, ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά είναι σε κάθε καπιταλιστική χώρα. Η διαχείριση της κρίσης έχει κόστος, η κρίση καταστρέφει κεφάλαιο. Επομένως υπάρχει και το πρόβλημα κατανομής του κόστους της κρίσης στην Ευρωζώνη, δηλαδή ανταγωνίζονται τα κράτη μεταξύ τους για το ποιου κράτους το κεφάλαιο θα καταστραφεί λιγότερο. Αλλωστε αυτό το ζήτημα πασχίζουν να αντιμετωπίσουν με τη διαχείριση του χρέους. Να ελέγξουν την καταστροφή κεφαλαίου. Ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν και Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, ενώ κινδυνεύει η Γαλλία. Το «κούρεμα» είναι καταστροφή κεφαλαίου. Το ΔΝΤ αντιδρά, θέλει «κούρεμα», απειλώντας για σταμάτημα της χρηματοδότησης, γιατί η λεγόμενη μη βιωσιμότητα του χρέους, δημιουργεί κινδύνους να χάσουν λεφτά και άλλες χώρες εκτός Ευρωζώνης. Να θυμίσουμε ότι στο πρόσφατο παρελθόν σε ανάλογη συζήτηση σε σύνοδο του ΔΝΤ, αντέδρασαν έντονα η Βραζιλία, (ο εκπρόσωπός της έφυγε από τη συζήτηση), η Ιαπωνία κ.ά.
Οι αντιθέσεις αυτές θα οξυνθούν παραπέρα διεθνώς και στην ΕΕ. Η κρίση και ο ανταγωνισμός έφεραν αλλαγές στο συσχετισμό δυνάμεων διεθνώς. Ενώ οι ΗΠΑ παραμένουν στην πρώτη θέση, έχουν χάσει μερίδια στη διεθνή αγορά. Στη δεύτερη θέση ανέβηκε η Κίνα, ενώ η ΕΕ έπεσε στην τρίτη θέση. Την ίδια ώρα οι λεγόμενες ανερχόμενες δυνάμεις, Ινδία, Ρωσία, βγαίνουν στο διεθνές προσκήνιο δυναμικά. Αυτές οι ανακατατάξεις οξύνουν τις αντιθέσεις, επιδρούν στη μεγαλύτερη όξυνση στις ασθενέστερες καπιταλιστικές οικονομίες. Σ' αυτές τις αντιθέσεις διεθνώς εντάσσεται και η αντίθεση ΔΝΤ-Ευρωζώνης για το «κούρεμα».
Αυτός ο ανταγωνισμός έχει αντανάκλαση και στο εσωτερικό του κεφαλαίου στην Ελλάδα. Καθόλου τυχαία προχθές, ο Π. Καμμένος στη Βουλή, είπε πως αν οι «Ευρωπαίοι» δε θέλουν να δώσουν τη δόση, φεύγουμε μόνοι μας από το ευρώ γιατί υπάρχουν και άλλα νομίσματα όπως το δολάριο και άλλοι σύμμαχοι, όπως ΗΠΑ, Ρωσία. Είναι τυχαίο; Υπάρχουν και έχουν δημοσιευτεί πάνω από ένα χρόνο και στην Ελλάδα ανάλογες απόψεις για σύνδεση της Ελλάδας με το δολάριο. Ηδη έχει ανοίξει η συζήτηση για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ελλάδας. Στο ενεργειακό αυτό πεδίο, εκτός από τις ΗΠΑ, έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον Γερμανία και Ρωσία και όχι μόνο. Αλλωστε ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι έχουν ανάλογες σχέσεις με αντίστοιχους ομίλους αυτών των χωρών (π.χ. όμιλος Κοπελούζου με Ρωσία, η Ρώσικη «Γκασπρόμ» ενδιαφέρεται για τη ΔΕΠΑ). Εξοδος από το ευρώ σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη υποτίμηση, αλλά αυτό ενδιαφέρει τμήματα του κεφαλαίου στην Ελλάδα. Για παράδειγμα οι εφοπλιστές συναλλάσσονται σε δολάρια, έχουν τις επιχειρήσεις τους στα χρηματιστήρια της Ν. Υόρκης και του Λονδίνου. Οι μεγαλοεπιχειρηματίες του τουρισμού ενδιαφέρονται, γιατί με υποτιμημένο νόμισμα θα έχουν μεγαλύτερη πελατεία από το εξωτερικό. Οι μεγαλοεξαγωγείς επίσης θα ωφεληθούν γιατί θα πουλούν φτηνότερα. Ενώ θα διευκολύνει επενδύσεις αφού θα αγοράσουν πάμφθηνα επιχειρήσεις, θα ωφεληθούν από τις ιδιωτικοποιήσεις. Αυτά έχουν αντανάκλαση και σε αστικές και άλλες «αριστερές» απόψεις για έξοδο από το ευρώ. Για παράδειγμα ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει αυτές τις απόψεις, είτε με το «αριστερό» ρεύμα, είτε με αρθρογραφία στην «Αυγή», (π.χ. Λαπαβίτσας, που σε πρόσφατο άρθρο του ζύμωνε τη λύση εξόδου από το ευρώ). Αλλωστε και η πολιτική του για χαλάρωση της δημοσιονομικής διαχείρισης της κρίσης, έρχεται σε αντίθεση με τις επιλογές της Ευρωζώνης, ενώ εκθειάζει τη διαχείριση Ομπάμα. Ολες οι παραπάνω συνταγές καλούν το λαό να στρατευτεί πίσω από διαφορετικά τμήματα του κεφαλαίου και διαφορετικούς ιμπεριαλιστές συμμάχους. Αν το κάνει, συνεχίζοντας να συντάσσεται είτε με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ είτε με ΣΥΡΙΖΑ, θα ζει συνεχώς στην κόλαση. Γι' αυτό λέμε ότι μοναδική διέξοδος σε όφελός του είναι να παλέψει για αποδέσμευση από την ΕΕ, διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων.