Κάνει «γαργάρα» τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ΕΕ - ΝΑΤΟ και την εμπλοκή της χώρας σε αυτές
H αποσιώπηση της ιμπεριαλιστικής φύσης της ΕΕ, η καλλιέργεια ψευδαισθήσεων ότι μπορεί γίνει φιλολαϊκή, καθώς και οι διαβεβαιώσεις προς το ιδιωτικό κεφάλαιο ότι δεν θα θιγεί η λειτουργία του από μια «κυβέρνηση της αριστεράς» κυριάρχησαν στην εκδήλωση που διοργάνωσε την Τετάρτη ο ΣΥΡΙΖΑ, παρουσιάζοντας τις θέσεις του για την Αμυνα.
Την ώρα που η ΕΕ ετοιμάζει νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και η ελληνική κυβέρνηση εμπλέκει ενεργά τη χώρα σε αυτήν, στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ τα αρμόδια στελέχη του κόμματος (Κ. Ησυχος, Σ. Ρούσσος, Γ. Ταφύλλης και ο αμυντικός αναλυτής Κ. Γρίβας) έκαναν «γαργάρα» το γεγονός, καταβάλλοντας ταυτόχρονα προσπάθειες να αναβαπτίσουν τη λυκοσυμμαχία στα μάτια του λαού. Υποστηρίχτηκε χαρακτηριστικά ότι για τον αντιλαϊκό - αντιδραστικό χαρακτήρα της ευθύνονται «οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επικράτησαν». Στο ίδιο πλαίσιο ήταν και οι αναφορές ότι η ΕΕ μπορεί τάχα να γίνει «δύναμη κανόνων, δικαιωμάτων και ανάπτυξης», με «επανίδρυση της Ευρώπης» και «ένα σύστημα συλλογικής ασφάλειας, που θα οικοδομείται στη βάση αρχών ισοτιμίας και συνεννόησης και όχι ανταγωνισμού μεταξύ των χωρών»...
Παράλληλα, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αποσιωπώντας τους κινδύνους που εγκυμονούν για τους λαούς οι οξυμένοι ανταγωνισμοί μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και οι ενδοαστικές αντιθέσεις όπως εκδηλώνονται και στο εσωτερικό της ΕΕ, αναμάσησαν τις θεωρίες περί «πολυπολικού κόσμου» και μιας τάχα «πραγματικά ανεξάρτητης, πολυδιάστατης, ενεργητικά φιλειρηνικής εξωτερικής πολιτικής» στα πλαίσιά του.
Σε αυτήν τη βάση, με την εξουσία των μονοπωλίων και τη συμμετοχή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις να παραμένουν άθικτες (όπως εξάλλου έχει δεσμευτεί επανειλημμένα κατά τα ταξίδια του στο εξωτερικό ο Αλ. Τσίπρας), αναφορές του τύπου ότι η άμυνα της χώρας πρέπει να είναι «εγγυητής της παγκόσμιας ειρήνης, όχι στην υπηρεσία νεοαποικιακών επιδιώξεων αλλά με επίκεντρο τον άνθρωπο», δεν αποτελούν απλά ευχολόγια, αλλά εξυπηρετούν την άρχουσα τάξη, με το να συσκοτίζουν πλήρως τη φύση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, την άρρηκτη σχέση της ιμπεριαλιστικής ειρήνης με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Κατά τα λοιπά, με συνεχείς αναφορές στα παραδείγματα ισχυρότερων («προηγμένων») καπιταλιστικών κρατών, παρουσιάστηκε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για μια νέα δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, που περιλαμβάνει κατά βάση μια σειρά αστικούς εκσυγχρονισμούς στη διοίκηση και το πλαίσιο λειτουργίας τους, απ' αυτές που και η παρούσα κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι χρειάζονται και προωθεί για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του αστικού κράτους και της καπιταλιστικής οικονομίας. Π,χ. να έχουν τα Επιτελεία δυνατότητα σύναψης συμφωνιών και υπογραφής συμβάσεων, με τη διαφορά των δύο κομμάτων να περιορίζεται στο γεγονός ότι η κυβέρνηση θέλει να δώσει τέτοια δυνατότητα στους αρχηγούς για συμβάσεις ως 400.000 ευρώ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει για πολύ μεγαλύτερα ποσά (ο Γ. Ταφύλλης ανέφερε ενδεικτικά τα παραδείγματα Γερμανίας, Ολλανδίας, Ιταλίας, όπου υπάρχει η δυνατότητα να υπογράφουν προγράμματα μέχρι 35-40 εκατ. ευρώ).
Χαρακτηριστικό για τη σκοπιά από την οποία τοποθετείται ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το γεγονός ότι τα στελέχη του, μαζί με τα περί «ανάπτυξης της δημόσιας αμυντικής βιομηχανίας», υπερασπίστηκαν την επιχειρηματική δραστηριότητα στον κλάδο: Ο ιδιωτικός τομέας έχει «θέση» στη συγκεκριμένη παραγωγική διαδικασία, σημείωσε ο Γ. Ταφύλλης, αρκεί να του δοθούν «κατευθύνσεις» και «προσανατολισμός»...
Επίσης χαρακτηριστικό είναι ότι σε ερώτηση για το αν θα φύγουν οι ιδιώτες έστω από λειτουργίες που μπορούν να καλύπτονται από το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως τα ΚΨΜ, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απέφυγαν να δώσουν ευθεία απάντηση, παραπέμποντας σε εξέταση σε μεταγενέστερη φάση τού ποιες αρμοδιότητες μπορεί να ασκούνται από ιδιώτες...
Τέλος, σε ερώτηση για το ρόλο του ΝΑΤΟ και του ευρωστρατού, ο μεν Θοδωρής Δρίτσας (βουλευτής, κοινοβουλευτικός υπεύθυνος για θέματα Αμυνας) παρέπεμψε στις θέσεις του κόμματος όπως έχουν εκφραστεί στη Βουλή, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί η μάλλον ...δύσκολη για τον ΣΥΡΙΖΑ τέτοια συζήτηση. Ο δε Ταφύλλης κάλεσε πάλι η «χώρα» να δουλέψει για την «επανίδρυση της ΕΕ», για ένα «νέο σύστημα ασφάλειας», για την «ασφάλεια των ευρωενωσιακών συνόρων», λες και αυτό το «σύστημα» δεν θα υπερασπίζεται τα ευρωενωσιακά μονοπώλια και τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης.
Επιστρέφει στη δύναμη της ναυτικής επιχείρησης «Αταλάντα» της ΕΕ
Η φρεγάτα «Ψαρά» |
Θυμίζουμε ότι η επιχείρηση «Αταλάντα» βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2008 και στόχο έχει την εξάπλωση του ιμπεριαλιστικού στρατιωτικού ιστού στην περιοχή των ανατολικών ακτών της Αφρικής, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της πειρατείας, διασφαλίζοντας στην ουσία τα κέρδη του εφοπλιστικού κεφαλαίου.
Επισήμως, αποστολή της ευρωπαϊκής ναυτικής δύναμης EU NAVFOR (με Βρετανό επιχειρησιακό διοικητή και έδρα το Νόρθγουντ της Βρετανίας) είναι να συνοδεύει πλοία που μεταφέρουν τρόφιμα στο πλαίσιο του Προγράμματος Επισιτιστικής Βοήθειας (WFP). Στην πραγματικότητα, βέβαια, όπως ομολογείται ανοιχτά, η NAVFOR ελέγχει τον ευρύτερο θαλάσσιο χώρο σε τεράστια περιοχή, ακτίνας 500 ναυτικών μιλίων από τα παράλια της Σομαλίας, συμπεριλαμβανομένων και των χωρικών της υδάτων.
Παραπέρα, η εν λόγω ναυτική επιχείρηση της EE διεξάγεται στο πλαίσιο της διαβόητης Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας και σύμφωνα με τη σχετική απόφαση η σειρά προτεραιότητας των πλοίων που προστατεύονται από την ευρωπαϊκή δύναμη είναι: Πλοία μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας, πλοία νηολογίου κρατών EE και άλλα πλοία, δηλαδή τα ...πάντα.
Αλλωστε, όπως είπε ο ίδιος ο υπουργός Αμυνας Δ. Αβραμόπουλος, απευθυνόμενος στο πλήρωμα της φρεγάτας λίγο πριν αποπλεύσει από τη Σαλαμίνα «ο σκοπός είναι συγκεκριμένος, και έχει να κάνει, καταρχήν, με τη συμμετοχή μας σε μία ευρωπαϊκή αποστολή. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι αυτήν την περίοδο η πατρίδα μας προεδρεύει της ΕΕ και έχουμε κάθε λόγο να είμαστε εκεί. Εχει όμως να κάνει και με την ανθρωπιστική βοήθεια αλλά -ας μην το ξεχνάμε αυτό- και με την προστασία των εθνικών οικονομικών μας συμφερόντων στο όνομα της πολύ σημαντικής για την ελληνική οικονομία, και τη χώρα μας, παγκόσμιας ναυτιλιακής μας κοινότητας».
Το ΠΝ συμμετείχε ανελλιπώς στην επιχείρηση «ΑΤΑΛΑΝΤΑ», με προσωπικό και μέσα (φρεγάτες με ελικόπτερο), από την έναρξή της το 2008 (αναλαμβάνοντας παράλληλα και τη Διοίκηση της Δύναμης) έως το 2012. Με πρόσχημα την εξοικονόμηση πόρων, η κυβέρνηση το 2012, είχε αποσύρει τα πλοία του ΠΝ από τη δύναμη, συμμετέχοντας μόνο με επιτελείς στο στρατηγείο και στον εν πλω Διοικητή. Πλέον η ελληνική κυβέρνηση στέλνει εκ νέου φρεγάτα.
Σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς, το κόστος της τρίμηνης αποστολής του πλοίου θα ανέλθει στα 7,5 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που αναμένεται να αυξηθεί, ανάλογα με τις επιχειρησιακές δραστηριότητες που θα αναλάβει στη διάρκεια του τριμήνου.
Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Φινλανδία, Ελλάδα, Πολωνία, Ηνωμένο Βασίλειο και Σουηδία είναι προς το παρόν οι χώρες που έχουν αποφασίσει να συμμετάσχουν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (ΚΑΡ), όπως δήλωσε ο επιχειρησιακός διοικητής της όλης επιχείρησης Γάλλος υποστράτηγος Φιλίπ Ποντιέ. Από τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χτες στις Βρυξέλλες, είναι καθαρό ότι τα «παζάρια» για το πώς ακριβώς θα αναπτυχθεί η επιχείρηση εντείνονται διαρκώς και δεν έχει καταληχθεί εντελώς η «συμβολή» κάθε χώρας. Ο ίδιος ο οπλισμός που θα χρησιμοποιηθεί δεν είναι ακόμα δεδομένος, καθώς σε ερώτηση για το αν θα διατεθούν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ο Ποντιέ απάντησε χαρακτηριστικά ότι «αυτό θα εξαρτηθεί από τη συμβολή των (σ.σ. εμπλεκομένων) κρατών».
Προμηνύοντας μια μακροπρόθεσμη επέμβαση στη ζωή του λαού της χώρας, σημείωσε ότι «επιδιώκουμε ένα αποτέλεσμα διακριτό, σίγουρο, διαρκές», αναμασώντας τα γνωστά επιχειρήματα που συνοδεύουν κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση περί ανάγκης διασφάλισης της «ελευθερίας κινήσεων» κ.τ.λ.
Σημείωσε δε ότι στην πρόσφατη επίσκεψή του στο στρατηγείο της Λάρισας (που θα είναι το κέντρο εκπαίδευσης και συντονισμού της όλης επιχείρησης) βρήκε μια «εξαιρετική κατάσταση» που θα επιτρέψει στην επιχείρηση να γίνει σε «ιδανικές συνθήκες». Ξεκαθάρισε, τέλος, ότι η επιχείρηση πρέπει να έχει τη «μεγαλύτερη δυνατή ελευθερία ελιγμών».
Αντιμέτωπος με τον αυταρχισμό της διοίκησης ήρθε φαντάρος που υπηρετεί στο Ευρωπαϊκό Στρατηγείο στη Λάρισα, το οποίο προετοιμάζει τα στρατιωτικά τμήματα που θα φεύγουν για την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.
Ο συγκεκριμένος φαντάρος παρουσιάστηκε παραπονούμενος στην αναφορά, εκφράζοντας την άποψη ότι η λειτουργία του συγκεκριμένου Στρατηγείου δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας, της άμυνάς της και των στρατευμένων νέων.
Η αντιμετώπιση που συνάντησε από τη Διοίκηση ήταν ποινή φυλάκισης και κλήση σε προανάκριση με την ανυπόστατη κατηγορία της ανυπακοής.
Είναι προφανής η προσπάθεια της κυβέρνησης για εκφοβισμό των στρατιωτών που δεν αποδέχονται το ρόλο που τους αναθέτει η κυβέρνηση ως βοηθητική υπηρεσία στα στρατεύματα των ιμπεριαλιστών.
Το δικαίωμα έκφρασης παραπόνου στην αναφορά είναι αναφαίρετο για κάθε στρατευμένο νέο και είναι απαράδεκτο με αυταρχικές ποινές να καταστρατηγείται.