Με τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς συναντήθηκε χτες η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ στο Βελιγράδι
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε μετά τη συνάντηση της Αλέκας Παπαρήγα με τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς το Σοσιαλιστικό Κόμμα Σερβίας τονίζεται ότι οι θέσεις του κόμματος αυτού και του ΚΚΕ συμπίπτουν, ειδικά στον τρόπο που βλέπουν τα βασικά αίτια της αστάθειας στην περιοχή. Πιο συγκεκριμένα η ανακοίνωση αναφέρει:
«Ολοι οι λαοί των Βαλκανίων, και ειδικότερα ο σερβικός λαός, είναι εκτεθειμένοι στις έντονες πιέσεις της ηγεμονικής πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων, των οποίων αναμφίβολος στόχος είναι ο στραγγαλισμός της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας και η συρρίκνωση της κυριαρχίας αυτών των λαών. Αυτό είναι το κοινό συμπέρασμα της σημερινής συζήτησης ανάμεσα στον πρόεδρο του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σερβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβις και την Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα.
Τον σερβικό και τον ελληνικό λαό δένουν γερά η ιστορική θεμελιώδης φιλία, η αμοιβαία συνείδηση για τα κοινά συμφέροντα, όπως και η βαθιά αμοιβαία κατανόηση, ειδικά όσον αφορά τις εμπειρίες στη μάχη για την πραγματοποίηση των εθνικών συμφερόντων τους.
Οι θέσεις του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σερβίας και του ΚΚΕ συμπίπτουν, ειδικά στον τρόπο που βλέπουν τα βασικά αίτια της αστάθειας στην περιοχή μας. Τα δύο κόμματα συμφωνούν ότι οι βαλκανικές χώρες πρέπει μόνες τους να αποφασίζουν για το μέλλον τους και να συνεργάζονται με βάσεις την ισοτιμία, τον ειλικρινή και αμοιβαίο σεβασμό στις ιδιομορφίες και στα κοινά συμφέροντα.
Στη συζήτηση παραβρέθηκαν οι αντιπρόεδροι της ΚΕ του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σερβίας Μίλαν Μιλουντίνοβιτς και Ζιβαντίν Γιοβάνοβιτς».
Στην παραπάνω συνάντηση παραβρέθηκαν επίσης από την πλευρά του ΚΚΕ ο Μπάμπης Αγγουράκης και ο Γιώργος Χαβατζάς.
Ακολούθησαν διαδοχικές συναντήσεις της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σερβίας, Μίλαν Μιλουντίνοβιτς, ο οποίος είναι επίσης και αντιπρόεδρος του ΣΚ Σερβίας, τον αντιπρόεδρο του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου Μιλούτιν Οϊντάνιτς, ενώ το βράδυ έγινε συνάντηση στα γραφεία του κόμματος με το γενικό γραμματέα του νέου Κομμουνιστικού Κόμματος Γιουγκοσλαβίας Μπράνκο Κιτάνοβιτς.
Μετά τη συνάντηση με τον Μιλούτιν Οϊντάνιτς, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Το κύριο ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι η συνάντηση λαών, πολιτικών κομμάτων, μαζικών οργανώσεων σε έναν κοινό αγώνα για να φύγει το ΝΑΤΟ από τα Βαλκάνια. Αυτό απαντά και στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Γιουγκοσλαβία, της παραπέρα διάλυσής της. Απαντά και στο πρόβλημα του πολλαπλασιασμού των εστιών πολέμου που υπάρχουν στα Βαλκάνια και κυρίως απαντά στις αρνητικές εξελίξεις που φαίνεται ότι υπάρχουν όσο αφορά και το ίδιο το Κόσσοβο και τις επελάσεις στη Νότια Σερβία, για να αποκοπεί ένα κομμάτι της, όπως επίσης απαντά και στη μεθόδευση που γίνεται, για να αποσκιρτήσει έμμεσα ή άμεσα στο Μαυροβούνιο. Η παραπέρα διάλυση της Γιουγκοσλαβίας σημαίνει κίνδυνο συνολικά για τα Βαλκάνια και πιστεύω ότι ο ελληνικός λαός συνειδητοποιεί αυτό τον κίνδυνο, μένει να τον συνειδητοποιήσει και να τον καταλάβει και η ελληνική κυβέρνηση. Αν θέλει μπορεί».
Κοινός παρονομαστής όλων των συναντήσεων που γίνονται μέσα σε ιδιαίτερα φιλικό κλίμα είναι η αναγνώριση του ρόλου του ΚΚΕ στην ανάπτυξη του κινήματος του ελληνικού λαού ενάντια στη ΝΑΤΟική επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία, αλλά και η διαπίστωση της ανάγκης για ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών σε βαλκανικό επίπεδο.
Ξεχωριστή αναφορά γίνεται στο θέμα των επιπτώσεων από τη χρήση όπλων απεμπλουτισμένου ουρανίου, που έγινε στη διάρκεια των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών. Οπως τονίζεται στις συναντήσεις είναι ένα θέμα που απασχολεί και ανησυχεί ιδιαίτερα το γιουγκοσλαβικό λαό. Μάλιστα επισημαίνεται η ανάγκη για κοινές πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο τόσο για την αντιμετώπιση των συνεπειών από τη χρήση τέτοιων όπλων που έκανε το ΝΑΤΟ, όσο και για τον έλεγχο από διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΗΕ, της παραγωγής και διάθεσης όπλων τέτοιου τύπου.
Η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μετά τη συνάντηση με τον Σλ. Μιλόσεβιτς, δήλωσε τα παρακάτω:
«Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, που είχε η αντιπροσωπεία μας με Σλ. Μιλόσεβιτς συζητήσαμε οπωσδήποτε την κατάσταση στα Βαλκάνια, το ρόλο του ελληνικού λαού και του ελληνικού κινήματος στον αγώνα, για να φύγει το ΝΑΤΟ από την περιοχή. Αυτό που θα ήθελα να υπογραμμίσω ιδιαίτερα είναι το εξής: Το ΝΑΤΟ έχει δυστυχώς εγκατασταθεί στην περιοχή, βεβαίως με την ενεργητική συμμετοχή και τη συνενοχή των περισσότερων βαλκανικών κυβερνήσεων. Μετά τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, αλλά και τις τελευταίες εξελίξεις στη Γιουγκοσλαβία γίνεται φανερό ότι είναι μονόδρομος η συνεργασία κομμάτων, κομμουνιστικών, αριστερών, προοδευτικών δυνάμεων, που υποστηρίζουν ότι κάθε λαός πρέπει να είναι ελεύθερος να επιλέγει το παρόν και το μέλλον του. Είναι, λοιπόν, επιβεβλημένη αυτή η συνεργασία, ούτως ώστε στα Βαλκάνια να οργανωθεί, να εμφανιστεί πιο δυνατή, πιο συντονισμένη και η άλλη φωνή, η φωνή των λαών. Αυτό που μας ενώνει όλους είναι το αίτημα να φύγει το ΝΑΤΟ από τα Βαλκάνια να φύγουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις από το Βαλκάνια κι από εκεί και πέρα βεβαίως ο κάθε λαός έχει την υποχρέωση και την ευθύνη να καθορίσει το μέλλον του.
Με αυτή την έννοια νομίζουμε ότι ο συντονισμός πρέπει να πάρει ακόμα πιο οργανωμένη μορφή και θεωρούμε εμείς ότι το Κέντρο Δράσης, το οποίο συγκροτήθηκε με έδρα τη Θεσσαλονίκη και με αίτημα να φύγει το ΝΑΤΟ από τα Βαλκάνια μπορεί να συμβάλει σε αυτή την κατεύθυνση.
Νομίζουμε ότι είναι σημαντικό το ότι καταλήξαμε τα δύο κόμματα να αναπτύξουν ακόμα πιο στενή συνεργασία και να συμβάλουν στη συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων με αυτό το αίτημα.
Μια άλλη πλευρά από τη συνάντηση που έχει μεγάλη σημασία για μας είναι αυτή η πεποίθηση, ότι η συνεργασία σήμερα των λαών για να φύγει το ΝΑΤΟ πρέπει να συνδεθεί και με μία άλλη προοπτική, την προοπτική, τη δυνατότητα να αναπτυχθεί περιφερειακή συνεργασία των βαλκανικών χωρών γενικότερα των χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης, οικονομική, εμπορική, πολιτιστική και γενικότερα και να είναι μια μορφή συνεργασίας που κατά τη δική μας γνώμη μπορεί να είναι το αντίβαρο στην αντίθετη κατεύθυνση από τις συνεργασίες και λυκοφιλίες που αναπτύσσονται στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Αναμφισβήτητα αυτός ο στόχος δεν είναι ένας στόχος που μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη, γιατί προϋποθέτει σε κάθε χώρα να συμβούν αντίστοιχες πολιτικές αλλαγές και να κυριαρχήσει η άποψη ότι υπάρχουν κι άλλες μορφές συνεργασίας, οι οποίες ωφελούν το λαό σε αντίθεση με αυτές που έχουμε γνωρίσει τα τελευταία χρόνια είτε ονομάζεται ΝΑΤΟ, είτε Ευρωπαϊκή Ενωση.
Θεωρούμε, επίσης, ότι και στην Ελλάδα και γενικότερα στα Βαλκάνια πρέπει να υπάρξει επίσης μία συντονισμένη αντίδραση κατά του ρόλου και των αποφάσεων του Ειδικού Δικαστηρίου της Χάγης, το οποίο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα γραφείο του ΝΑΤΟ, το οποίο διεκπεραιώνει τις εκδικητικές διαθέσεις του ΝΑΤΟ, αλλά και τη νομιμοποίηση της αδικίας του. Να σκεφθεί ο καθένας ποιος έχει την ευθύνη, στο κάτω - κάτω, να κρίνει μία πολιτική ηγεσία, πολιτικούς, κυβερνήτες. Ο κάθε λαός. θεωρούμε ότι αυτές οι δραστηριότητες κι αποστολές του ειδικού δικαστηρίου είναι εξαιρετικά επικίνδυνες και δε θα είναι μόνο επικίνδυνες παραδείγματος χάρη για τους κομμουνιστές, τους αριστερούς ή εκείνους που αντιστέκονται στη νέα τάξη πραγμάτων. Θα είναι επικίνδυνη για όλους.