Συνδικαλιστικές αντιπροσωπείες από τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή ανταποκρίθηκαν στην πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ |
Οπως σημειώθηκε και στην εισηγητική ομιλία στη Συνάντηση εκ μέρους του ΠΑΜΕ, η επιλογή της Θεσσαλονίκης συνδέεται με το γεγονός ότι είναι μια πόλη με ιδιαίτερη διεθνιστική σημασία για το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας, καθώς σ' αυτήν έδρασε η πρώτη μεγάλη, διεθνιστική, ταξικά προσανατολισμένη συνδικαλιστική οργάνωση της χώρας, η Φεντερασιόν, μια οργάνωση που συσπείρωνε στις γραμμές της αγωνιστές εργάτες όλων των εθνικοτήτων, Ελληνες, Τούρκους, Βούλγαρους, Σέρβους, Ισραηλίτες κ.ά., μια οργάνωση που δεν λύγισε στα καλέσματα μίσους των ιμπεριαλιστών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά κράτησε ψηλά τη σημαία της εργατικής τάξης.
Τόσο από την εισήγηση όσο και από τη συζήτηση, αναδείχθηκε η ανάγκη τα συνδικάτα, παράλληλα με τον αγώνα για το μισθό, την Κοινωνική Ασφάλιση, τη δωρεάν Υγεία και Παιδεία, να δυναμώσουν τον αγώνα ενάντια στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, ενάντια στις αντεργατικές κυβερνήσεις σε κάθε χώρα, ενάντια στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Από τις εργασίες της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Σύσκεψης |
Οπως αναφέρθηκε, επιδίωξη είναι να ενισχυθεί η κοινή δράση των συνδικάτων, να συσπειρώσει ακόμα περισσότερες δυνάμεις, ακόμα περισσότερες συνδικαλιστικές οργανώσεις και των Βαλκανίων αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Να δημιουργηθεί σε Βαλκάνια και Ευρώπη ένας ισχυρός αγωνιστικός πόλος, που θα προετοιμάζει τους εργαζόμενους σε όλες τις χώρες και με όπλο την αλληλεγγύη θα δρα από κοινού απέναντι στην επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου σε όλα τα ζητήματα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ανάμεσα στις πρωτοβουλίες που προτάθηκαν εισηγητικά, περιλαμβάνονται οι εξής: Διοργάνωση πανευρωπαϊκής συνάντησης με θέμα το ρόλο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Οργάνωση κοινής μέρας δράσης των συνδικάτων ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στους λαούς της Παλαιστίνης, της Συρίας, της Κούβας, του Ιράκ, της Λιβύης. Καμπάνια αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες. Προσπάθεια συντονισμού απέναντι στην επιθετικότητα των εργοδοτών, όπως εκφράζεται σε κάθε χώρα, με απολύσεις και άλλες μορφές. Προτάθηκε επίσης τις επόμενες μέρες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις που συμμετείχαν στο Διήμερο να διαμορφώσουν κοινό κείμενο με τα αποτελέσματα της Συνάντησης, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους σχεδιάζουν να δώσουν συνέχεια στην κοινή τους δράση.
Ο Γ. Πέρρος έκανε την εισηγητική ομιλία εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ |
Αναφερόμενος στις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, ο Γ. Πέρρος σημείωσε:
«Οι εργαζόμενοι του κόσμου γινόμαστε μάρτυρες της εξάπλωσης των πολεμικών εστιών σε όλο και περισσότερες περιοχές, ειδικά στη γειτονιά μας. Οι λαοί των Βαλκανίων πληρώνουν τις συνέπειες της αλλαγής συνόρων, του διαμελισμού κρατών και της συνεχούς καλλιέργειας του εθνικιστικού μίσους, της μπότας των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στο πλαίσιο του καπιταλιστικού ανταγωνισμού τους με Ρωσία και Κίνα, των συμφερόντων των αστικών τάξεων των χωρών της περιοχής. Στην Ανατολική Ευρώπη, σε Γεωργία, Ουκρανία, εκφράστηκε εμπόλεμα η διαπάλη μεταξύ ΝΑΤΟ - Ρωσίας, ενώ στη Ρουμανία πραγματοποιήθηκε η τεραστίων διαστάσεων πολεμική άσκηση του ΝΑΤΟ "Noble Jump", κλιμακώνοντας την ένταση.
(...) Στη Μέση Ανατολή, οι λαοί της Λιβύης, του Ιράκ και του Αφγανιστάν βιώνουν τις συνέπειες των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Ο λαός της μαρτυρικής Συρίας βρίσκεται στη δίνη της πολυετούς ιμπεριαλιστικής επέμβασης και των ανταγωνισμών, όπου εμπλέκονται μια σειρά ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Από τη μια οι τζιχαντιστές που χρηματοδοτήθηκαν από ΗΠΑ - ΕΕ και τις πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου και, από την άλλη, οι ΗΠΑ, λοιποί πρόθυμοι, μεταξύ των οποίων και η ελληνική κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, μερίδιο στη λεία και ρόλο διεκδικούν Ρωσία, Τουρκία, Ιράν, με τον τρόπο της και η Κίνα και άλλες χώρες. Σαν κοράκια περιμένουν να τραφούν από τις σάρκες του συριακού λαού.
(...) Η παρουσία ΕΕ - ΝΑΤΟ στο Αιγαίο αποθρασύνει την προκλητικότητα της αστικής τάξης της Τουρκίας, με συνεχείς παραβιάσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, όπως και της κυπριακής ΑΟΖ.
(...) Δυναμώνει ο εθνικισμός στην Αλβανία, συνολικά στα Βαλκάνια, καταζητούμενος πρώην διοικητής του UCK πάει για πρωθυπουργός στο Κόσσοβο, ρατσιστικές δολοφονικές εγκληματικές οργανώσεις ενισχύονται και χρηματοδοτούνται, όπως στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή. Εγείρονται ξανά ζητήματα μειονοτήτων και συνόρων. Οι ιμπεριαλιστές τη Γη ξαναμοιράζουν.
Στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων προωθούνται αγωγοί, αξιοποιούνται κοιτάσματα, στο όνομα του στόχου της ΕΕ να αποκτήσει ενεργειακή αυτάρκεια και να απεξαρτηθεί από την τροφοδοσία της Ρωσίας με φυσικό αέριο. Την ώρα που η Τουρκία αμφισβητεί το μισό Αιγαίο, που οι προκλήσεις της Αλβανίας περί Μεγάλης Αλβανίας και Τσαμουριάς συνεχίζονται, ο αγωγός ΤΑΡ χτίζεται σε αγαστή συνεργασία Ελλάδας, Τουρκίας, Αλβανίας. Οι μπίζνες για την Ενέργεια, που στήνονται σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, κλιμακώνουν τους ανταγωνισμούς για το ποιος όμιλος θα επικρατήσει σε βάρος των ανταγωνιστών του, εντείνουν τη διαμάχη ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη για το ποιο διαθέτει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης σε ποιες καθορισμένες ΑΟΖ, ποιος θα έχει τον έλεγχο κρίσιμων περασμάτων Ενέργειας. Εδώ οφείλονται και οι ανταγωνισμοί που εκτυλίσσονται αυτήν την περίοδο σε βαλκανικές χώρες, με ενδοαστικές αντιθέσεις στην κάθε χώρα και εμπλοκή δυνάμεων όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η ΕΕ. Αντιθέσεις που συνδέονται ακόμη και με αλλαγές συνόρων, αξιοποιώντας ως μοχλό και το δηλητήριο του εθνικισμού».
Αναφερόμενος στις ευθύνες του εργατικού κινήματος, ο Γ. Πέρρος υπογράμμισε:
«Σε αυτές τις συνθήκες, είναι αναγκαίο το εργατικό κίνημα κάθε χώρας να προετοιμάζει τους εργαζόμενους ώστε να μη στοιχηθούν πίσω από ξένες προς τα συμφέροντά τους σημαίες. Οπως σε καιρό ιμπεριαλιστικής "ειρήνης" οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να δέχονται να τους κόβουν το μισθό για την κερδοφορία των αφεντικών τους, έτσι και σε καιρό πολέμου δεν θα πρέπει να δεχτούν "να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ".
Εχουμε χρέος να δυναμώσει μέσα στην εργατική τάξη κάθε χώρας η πάλη ενάντια στον εθνικισμό, την ξενοφοβία, τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Να δυναμώσει η αλληλεγγύη με τους άλλους λαούς, η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες, η απομόνωση των φασιστών. Δεν μπορεί αυτά τα προβλήματα να είναι έξω από τα συνδικάτα, γιατί οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα συμφέρον να χύσουν το αίμα τους για τα αφεντικά.
(...) Γι' αυτό παλεύουμε για:
-- Καμιά συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους εκτός συνόρων. Καμία εμπλοκή στα σφαγεία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
-- Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Εξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και τα Βαλκάνια.
-- Καμιά συμμετοχή σε στρατιωτικοπολιτική συμμαχία των καπιταλιστών.
-- Πάλη ενάντια στην αλλαγή συνόρων και των συνθηκών που τα κατοχυρώνουν.
-- Πάλη ενάντια στην περιστολή συνδικαλιστικών και άλλων ελευθεριών.
-- Λέμε όχι στις πολεμικές δαπάνες για δράση έξω από τα σύνορα, διεκδικούμε δαπάνες για κάλυψη των αναγκών της εργατικής, λαϊκής οικογένειας.
-- Αγώνας ενάντια στον εθνικισμό, το ρατσισμό, το σωβινισμό.
-- Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες, στους μετανάστες, αλληλεγγύη σε όλους τους λαούς.
Δεν μπαίνουμε κάτω από την ξένη, εχθρική για μας, σημαία της πλουτοκρατίας των χωρών μας και των συμμάχων τους. Υψώνουμε τη σημαία των συμφερόντων της εργατικής τάξης, ενάντια στα καλέσματα για ταξική συνεργασία και εθνική συναίνεση.
Παλεύουμε ενάντια στους άδικους πολέμους, για την εξάλειψη των αιτιών που τους προκαλούν.
Αλληλεγγύη το όπλο των λαών».
Χαιρετίζοντας τις εργασίες της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Σύσκεψης, ο Βαλεντίν Πάντσο, αντιπρόεδρος της ΠΣΟ, σημείωσε μεταξύ άλλων: «Ο ιμπεριαλισμός, για να ξεπεράσει τη βαθιά κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, καταφεύγει σε πολέμους για τους οποίους χρησιμοποιεί το οπλισμένο του χέρι, το ΝΑΤΟ. (...) Η αποστολή και ο αγώνας των εργαζομένων του κόσμου είναι για την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς, αλλά για να υπάρχει πραγματική ειρήνη ανάμεσα στους λαούς, πρέπει το καπιταλιστικό σύστημα να καταστραφεί από τα θεμέλιά του, να νικηθεί ο ιμπεριαλισμός και να σβήσει το ΝΑΤΟ από προσώπου γης».
Την επίθεση που βιώνουν οι εργαζόμενοι στις χώρες τους, ενάντια στα μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματά τους, ενάντια στη συνδικαλιστική δράση, στο δικαίωμα στην οργάνωση σε συνδικάτα και στο δικαίωμα της απεργίας, την ίδια ώρα που πολλαπλασιάζονται οι εστίες έντασης και πολέμου εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, μετέφεραν οι ομιλητές των συνδικαλιστικών οργανώσεων από το εξωτερικό που συμμετείχαν στη Συνάντηση, επικροτώντας την πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ και επιβεβαιώνοντας την ανάγκη να δυναμώσει ο κοινός αγωνιστικός βηματισμός των οργανώσεων.
Ο Χατέμ Αλ Τζαγκάσι, από τη Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων Συρίας (GFTU), αναφέρθηκε στις δραματικές συνέπειες του πολέμου, με τα χιλιάδες θύματα, τα εκατομμύρια πρόσφυγες, αλλά και στις δυσκολίες του πληθυσμού που παλεύει να επιβιώσει στην κατεστραμμένη Συρία. Ανέφερε ότι η εργατική τάξη της Συρίας παλεύει ενάντια στη βαρβαρότητα που βιώνει εξαιτίας του ανταγωνισμού των μονοπωλίων.
Ο Δημήτρης Χριστοδούλου, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας και Επαρχιακός Γραμματέας της ΠΕΟ Λεμεσού, σημείωσε ότι «η Κύπρος είναι μια από τις χώρες που υποφέρει από τα γεωστρατηγικά παιχνίδια του ιμπεριαλισμού. Η ΠΕΟ, σε συνεργασία με τα τουρκοκυπριακά συνδικάτα μέλη της ΠΣΟ, συνεχίζει τον κοινό αγώνα για την επανένωση της Κύπρου. Για την απαλλαγή της από την ξένη στρατιωτική παρουσία. Αντιτάχθηκε στις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με μονάδες του ισραηλιτικού στρατού στο κυπριακό έδαφος και είναι ενάντια στην ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ».
Ο Ζεκί Ολκούν, από την Ομοσπονδία Μεταφορών Τουρκίας Nakliyat - Is, τόνισε ότι «ο ιμπεριαλισμός είναι ο εχθρός όλων των λαών του κόσμου. Οι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ - ΕΕ καταδικάζουν τους λαούς στη φτώχεια και στην πείνα, σφαγιάζουν τους λαούς. (...) Στην Τουρκία η κυβέρνηση, με την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, προχωρά σε περιστολή ελευθεριών, μαζικές απολύσεις, τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων, προσπαθεί να νομιμοποιήσει το καθεστώς της σκλαβιάς με το σύστημα της μίσθωσης εργαζομένων».
Ο Μαριάν Ριτέσκι, από τη Συνομοσπονδία KSOM της ΠΓΔΜ, δήλωσε ενθουσιασμένος από τη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση του Σαββάτου, η οποία όπως είπε επιβεβαιώνει ότι οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη να παλέψουν και να νικήσουν τη νέα τάξη των ιμπεριαλιστών.
Η Νουράν Γκιουλένς, από την Ομοσπονδία Μετάλλου Τουρκίας Birlesik Metal Is, τόνισε ότι «η αντιιμπεριαλιστική πάλη είναι ζωτικής σημασίας για την εργατική τάξη. Οι ιμπεριαλιστές μειώνουν το βιοτικό επίπεδο δραματικά, βάζουν τους λαούς να πολεμούν, στέλνουν τα παιδιά μας να σκοτώνονται. Αυτοί οι πόλεμοι δεν είναι δικοί μας πόλεμοι». Επίσης, αναφέρθηκε στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των 3 εκατομμυρίων Σύρων προσφύγων που ζουν στην Τουρκία και στην υποκριτική συμπεριφορά των λεγόμενων αναπτυγμένων χωρών, που έκλεισαν τα σύνορα αρνούμενες να δεχθούν πρόσφυγες.
Ο Σαμί Μοχάμεντ Ραζίκ, από την Ομοσπονδία Τροφίμων της Αιγύπτου GTUAFILW, ανέφερε ότι το σύνθημα της Διεθνούς Συνάντησης «Με τους εργαζόμενους όλων των χωρών για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά» επιβεβαιώνει την ανάγκη ενίσχυσης της αλληλεγγύης της εργατικής τάξης όλου του κόσμου. Στάθηκε στην ευθύνη των συνδικάτων να ενημερώνουν τους εργαζόμενους για τους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και να οργανώνουν την αντίστασή τους.
Ο Φεντερίκο Φορνασάρι, από τη συνδικαλιστική οργάνωση Unione Sindacale di Base (USB) από την Ιταλία, σημείωσε ότι «οι μορφές της εκμετάλλευσης αλλάζουν, αλλά αυτό που παραμένει ίδιο είναι η λύση που μπορεί να βρει ο καπιταλισμός για να βγει από την κρίση του, ο πόλεμος». «Ο αγώνας ενάντια στον πόλεμο είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό», υπογράμμισε.
Ο Μοχάμεντ Γιάγια από την Ομοσπονδία Workers Union Coalition από την Παλαιστίνη, αναφέρθηκε στη βάρβαρη κατοχή της Παλαιστίνης, στο μεγάλο ποσοστό ανεργίας που αναγκάζει το λαό να μεταναστεύει σε άλλες χώρες, αλλά και στις προσπάθειες των ιμπεριαλιστών να ελέγξουν την περιοχή της Μέσης Ανατολής και τους δρόμους της Ενέργειας.
Ο Ταχίρ Κοκσεμπέλ, από το Συνδικάτο Εκπαιδευτικών KTOEOS από την Κύπρο, αναφέρθηκε στις ιδιωτικοποιήσεις, τις εργολαβίες, την κατάργηση δημόσιων υπηρεσιών που προωθούνται κατ' απαίτηση των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο Φαχρί Κάγια, από το Συνδικάτο Ξενοδοχοϋπαλλήλων Τουρκίας - TOLEYIS, αναφέρθηκε στον προσανατολισμό της δράσης του Συνδικάτου, το οποίο, όπως είπε, «καλεί την εργατική τάξη σε οργάνωση και αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό στις χώρες τους και παγκόσμια. Μπορούμε με την οργάνωση της δύναμης της εργατικής τάξης να πετύχουμε την ήττα του καπιταλισμού», είπε.
Ο Ζέλικο Βεσελίνοβιτς, πρόεδρος της Συνομοσπονδίας SLOGA της Σερβίας, αναφέρθηκε στις διαδικασίες ένταξης της Σερβίας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, που προωθεί η κυβέρνηση, και κατήγγειλε το ρόλο των συνδικάτων που παίρνουν θέση στο πλευρό της.
Στη Διεθνή Συνδικαλιστική Συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι από τις εξής συνδικαλιστικές οργανώσεις:
Την πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ χαιρέτισαν επίσης με μηνύματά τους συνδικαλιστικές οργανώσεις από την Βοσνία, την Κύπρο, την Παλαιστίνη, το Ιράκ, καθώς και ομάδα συνδικαλιστών από τις ΗΠΑ.
Τη σημασία της πρωτοβουλίας που πήρε το ΠΑΜΕ με το Διήμερο που οργάνωσε στη Θεσσαλονίκη υπογράμμισαν όλες οι συνδικαλιστικές αντιπροσωπείες που συμμετείχαν στη Συνάντηση.
Μιλώντας στον «Ριζοσπάστη» για την πανελλαδική αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη, ο Ζέλικο Βεσελίνοβιτς, πρόεδρος της Συνομοσπονδίας SLOGA από τη Σερβία, σημείωσε: «Ηταν η καλύτερη κινητοποίηση που έχω δει στη ζωή μου, είχε πάρα πολλή ενέργεια, πάρα πολλούς ανθρώπους που ήθελαν να αγωνιστούν. Ηταν η πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου η στιγμή που απευθύνθηκα στη συγκέντρωση και στους αγωνιστές από το ΠΑΜΕ. Θα προσπαθήσω να ενημερώσω όσο το δυνατόν περισσότερους εργαζόμενους στη Σερβία και να τους μεταφέρω το μήνυμα αυτής της κινητοποίησης. Επίσης, θα προσπαθήσουμε να οργανώσουμε τέτοιες κινητοποιήσεις στη Σερβία και θα είμαστε περήφανοι να έχουμε τη στήριξη του ΠΑΜΕ σε αυτό». Δίνοντας έμφαση στη σημασία της διεθνιστικής αλληλεγγύης, τόνισε ότι αυτή «παίζει πολύ σημαντικό ρόλο μέσα στους αγώνες, επειδή χωρίς αλληλεγγύη δεν είμαστε αρκετά δυνατοί για να παλέψουμε ενάντια στον ιμπεριαλισμό».
Στον «Ριζοσπάστη» μίλησε και ο Χατέμ Αλ Τζαγκάσι, πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργαζομένων Συρίας (GFTU), σημειώνοντας ότι «ήταν τιμή μας να πάρουμε μέρος στη χτεσινή κινητοποίηση γιατί με αυτό τον τρόπο στάλθηκε ένα πολύ δυνατό μήνυμα στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ ότι η εργατική τάξη είναι δυνατή, είναι εδώ και θα συνεχίσει να αγωνίζεται. Το πιο σημαντικό είναι ότι η χτεσινή διαδήλωση αντικατοπτρίζει την ενότητα της εργατικής τάξης σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο».