Θέμα της συγκέντρωσης ήταν «Η "ανάπτυξή" τους θυσιάζει τη ζωή και τις ανάγκες μας. Οργάνωση - αγώνας - συμπόρευση με το ΚΚΕ». Ο Γιάννης Γκιόκας, μέλος της ΚΕ και βουλευτής του Κόμματος, είπε μεταξύ άλλων μιλώντας στους συγκεντρωμένους:
«Από την πρώτη στιγμή, το ΚΚΕ χαρακτήρισε την καταστροφή στη Δυτική Αττική ένα έγκλημα διαρκείας που συντελείται για δεκαετίες σε βάρος των κατοίκων της περιοχής, στην πλειοψηφία τους φτωχά - λαϊκά στρώματα.
Αντί να απολογηθούν γι' αυτήν την κατάσταση, φτάσανε στο σημείο να αποδίδουν την καταστροφή πότε στην κλιματική αλλαγή, πότε στον δασάρχη και τη γραφειοκρατία, ακόμη και στους ίδιους τους κατοίκους, όπως έκανε η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, η "Αυγή", ρίχνοντας ξεδιάντροπα την ευθύνη στα ίδια τα θύματα, που δήθεν αυθαιρέτησαν και μπάζωσαν τα ρέματα.
Αναρωτιέται κανείς: Γιατί γίνονται όλα αυτά; Δεν τα βλέπουν; Είναι ανίκανοι;
Οχι. Είναι συνειδητή επιλογή να θυσιάζουν το φτωχό λαό και τις ανάγκες του για την καπιταλιστική ανάπτυξη.
Είναι, μήπως, αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, τυχαίο και άσχετο το γεγονός ότι σε αυτήν εδώ την περιοχή, που μαστίζεται κάθε χρόνο από πλημμύρες, βιομηχανικά ατυχήματα, εργατικά ατυχήματα κ.λπ., υλοποιήθηκε ένα πολύ μεγάλο μέρος των αστικών σχεδιασμών για την επιχειρηματική δραστηριότητα τα προηγούμενα χρόνια;
Και αυτή η στρατηγική δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
-- Είναι συγκεκριμένη η στρατηγική για να μετατραπεί το Θριάσιο σε διαμετακομιστικό κέντρο.
-- Είναι υπαρκτά τα σχέδια για δημιουργία ιδιωτικών λιμανιών και ναυπηγείων.
-- Είναι υπαρκτά τα σενάρια για δημιουργία μεταλλείων στη Μεγαρίδα και τα Γεράνεια Ορη.
Οι μόνοι που θα κερδίσουν από αυτήν την ανάπτυξη θα είναι οι μεγάλοι επιχειρηματίες.
Εχουμε πείρα πλέον. Σε αυτήν την περιοχή και ανάπτυξη υπήρχε, και επενδύσεις έγιναν, με βιομηχανίες, με διυλιστήρια, με χημικά εργοστάσια, με βιομηχανίες όπλων, με αποθήκες logistics, με εταιρείες διαχείρισης απορριμμάτων.
Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα;
Μια περιοχή - περιβαλλοντική πυρηνική βόμβα, με ανθρώπους να πνίγονται στην πρώτη καταιγίδα. Για να πας στα Μέγαρα και την Κινέττα, πρέπει να χρυσοπληρώνεις τα διόδια, που ούτε δίκτυο ύδρευσης δεν υπάρχει σε μια σειρά από περιοχές. Μια περιοχή που μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανεργία.
Να λοιπόν γιατί λέμε, αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, ότι όλα τα παραπάνω είναι το αποτέλεσμα, είναι ο καθρέφτης της ανάπτυξής τους, είναι η άλλη όψη της φτώχειας, της ανεργίας, της εργασιακής εκμετάλλευσης.
Το ΚΚΕ θεωρεί ότι σήμερα πολύ περισσότεροι εργαζόμενοι μπορούν να δουν ότι η πολιτική επιλογή που πρέπει να κάνουν είναι ανάμεσα σε ριζικά αντίθετους δρόμους ανάπτυξης.
Ο ένας είναι αυτός που υπηρετούν η κυβέρνηση και όλα τα άλλα κόμματα, από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, μέχρι τους ναζιστές εγκληματίες της Χρυσής Αυγής. Ο δρόμος που έχει για θεό το κέρδος και στο βωμό αυτό θυσιάζει τα πάντα, ακόμη και την ανθρώπινη ζωή, σε κηρυγμένους είτε σε ακήρυχτους πολέμους.
Ο άλλος δρόμος είναι αυτός που προτείνει το ΚΚΕ. Που λέει ότι σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να απολαμβάνουν η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα τον πλούτο που παράγουν».
Ο ομιλητής υπογράμμισε ότι «αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να ανασυνταχθεί το εργατικό κίνημα, να μπουν νέες δυνάμεις στη μάχη. Να ενωθούν σε μια μεγάλη Κοινωνική Συμμαχία οι εργατοϋπάλληλοι, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες και αγρότες».
«Μόνο εκεί», υπογράμμισε ο Γ. Γκιόκας, «μπορούμε να βρούμε κοινό βηματισμό, διέξοδο, για να αντισταθούμε στα μέτρα, να βάλουμε φρένο στα επόμενα, να διεκδικήσουμε ανακούφιση από τα σημερινά οξυμένα προβλήματα, αλλά και για να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις μιας ριζικής ανατροπής, που όλοι μας βλέπουμε ότι χρειάζεται. Αυτό που χρειάζεται είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ».
Η μάχη του Φαρδύκαμπου, στις 6 Μάρτη 1943, έχει χαρακτηριστεί η μεγαλύτερη μάχη που έδωσαν οι δυνάμεις του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ ενάντια στους κατακτητές. Ο λαός της Δυτικής Μακεδονίας συσπειρωμένος στις γραμμές του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, με την καθοριστική καθοδήγηση του ΚΚΕ, έδωσε αυτήν τη νικηφόρα μάχη στον Φαρδύκαμπο, ενάντια στους Ιταλούς κατακτητές.
Αναφερόμενος αναλυτικά στα γεγονότα της περιόδου στην περιοχή, τη συγκρότηση των πρώτων ένοπλων στοιχείων του ΕΛΑΣ, τις πρώτες συμπλοκές με τους συνεργάτες του κατακτητή και τη Χωροφυλακή, την αντίδραση των ιταλικών αρχών που έφερε το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα από εκείνο που οι κατακτητές περίμεναν, ο Γ. Μαργαρίτης σημείωσε ότι «η γενική ανυπακοή και αντίσταση στα νέα μέτρα των αρχών για αρπαγή της αγροτικής παραγωγής είχε εξελιχθεί, τους δύο πρώτους μήνες του χρόνου, σε ανοικτή ένοπλη εξέγερση», υπογραμμίζοντας ότι «ο ΕΛΑΣ μόνος του, χωρίς το λαό, δεν θα μπορούσε, η κοινωνία μόνη της δεν θα μπορούσε, η συνάντηση των δύο αποδείχθηκε παντοδύναμη.
Φοβισμένοι και αμήχανοι από το βάρος αυτής της συνάντησης, οι πολιορκημένοι του Φαρδύκαμπου, τόσο ο διοικητής ταγματάρχης, όσο και οι αξιωματικοί και οι άνδρες της μονάδας του, παραδόθηκαν την ώρα που έπεφτε το σκοτάδι στις 6 Μαρτίου 1943. Επρόκειτο για την πλέον εντυπωσιακή έως τότε νίκη του αντάρτικου, για το σημείο καμπής που σηματοδοτούσε την έναρξη μιας νέας εποχής. Οι αντάρτες βρίσκονταν πλέον με όλμους και πυροβολικό, το πιο σπουδαίο όμως, ολόκληρες ζώνες της κατεχόμενης χώρας ήταν πλέον ελεύθερες. Η λαϊκή εξουσία είχε πλέον τόπο να εγκατασταθεί και ν' ανθίσει.
(...) Μετά τον Φαρδύκαμπο, μετά τις χρονικά ταυτόσημες μεγάλες διαδηλώσεις της Αθήνας που ματαίωσαν την πολιτική επιστράτευση, το αδιανόητο ήταν πλέον πραγματικότητα: Ιταλικό υπόμνημα στις 5 Ιουλίου 1943 υπολόγιζε τον αριθμό των ανταρτών σε 30.000 περίπου συγκεντρωμένους κατά μήκος της οροσειράς της Πίνδου, στις ανατολικές και δυτικές της υπώρειες. Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία τους είχε ανατρέψει τα στρατηγικά δεδομένα στο χώρο της νότιας Βαλκανικής, καθώς είχαν πλέον κάτω από τον έλεγχό τους όλους σχεδόν τους χερσαίους διαδρόμους επικοινωνίας από τα δυτικά προς τα ανατολικά: Το δρόμο Κορυτσά - Φλώρινα - Θεσσαλονίκη, το δρόμο Γιάννενα - Μέτσοβο - Θεσσαλονίκη και το δρόμο της Αμφισσας. Η νέα αυτή κατάσταση όχι μόνο χώριζε τις δυνάμεις κατοχής της χώρας σε δύο τμήματα που το ένα δύσκολα μπορούσε να υποστηρίξει το άλλο σε περίπτωση ανάγκης, αλλά και απειλούσε συνολικά τη στρατιωτική παρουσία του Αξονα στην Ελλάδα, προκαλώντας δυσεπίλυτα ζητήματα εφοδιασμού. Η κύρια σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκη - Αθήνα αλλά και τα δευτερεύοντα παρακλάδια της βρίσκονταν έκθετα σε διαδοχικές πράξεις σαμποτάζ που προκαλούσαν διακοπή της κυκλοφορίας και μπορούσαν να μετατραπούν σε γενική παράλυση του δικτύου.
Οι κομμουνιστές, το ΚΚΕ, είχαν οδηγήσει τον εργαζόμενο λαό στην πολιτική συνειδητοποίηση των δυνατοτήτων του. Τίποτε πλέον δεν ήταν αδύνατο, τίποτε δεν ήταν απρόσιτο. Οι εργάτες των πόλεων, οι αγρότες της υπαίθρου ήταν κύριοι της τύχης τους και υπεύθυνοι για την ιστορία της γενιάς τους».
Με περιοδείες στους χώρους δουλειάς και συγκεντρώσεις, και με σύνθημα «Ισχυρό ΚΚΕ, για να δυναμώσουν το εργατικό κίνημα και η Κοινωνική Συμμαχία, για την ανατροπή, για την εξουσία», συνεχίζεται το πολιτικό άνοιγμα των ΚΟ του ΚΚΕ. Το πρόγραμμα για τις επόμενες μέρες έχει ως εξής:
Σήμερα Τρίτη, στις 7 μ.μ., στο Νεοχώρι Αυλωναρίου Εύβοιας, σε συγκέντρωση στο «Κτήμα Κέκη», θα μιλήσει ο Δημήτρης Παρασκευάς, μέλος της ΤΕ Εύβοιας του ΚΚΕ.
Αύριο Τετάρτη:
-- Στις 10 π.μ., στην αίθουσα της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας (Κλεισθένους 15, 7ος όροφος - πλατεία Κοτζιά, πίσω από το δημαρχείο), η Κομματική Ομάδα Συνταξιούχων του ΟΑΕΕ καλεί σε σύσκεψη - συζήτηση, με ομιλητή τον Γιώργο Σκιαδιώτη, μέλος του Εργατικού Συνδικαλιστικού Τμήματος της ΚΕ.
-- Στις 7.30 μ.μ., σε σύσκεψη στα γραφεία της ΚΟΒ Ποντοκώμης Κοζάνης, θα μιλήσει ο Θανάσης Χαστάς, Γραμματέας της ΕΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ.
-- Στις 7 μ.μ., πολιτική εκδήλωση της ΤΕ Εβρου σε κεντρικό καφενείο του Ελληνοχωρίου. Θα μιλήσει ο Σταμάτης Γκατζίδης, μέλος της ΤΕ Εβρου του ΚΚΕ.