Copyright 2018 The Associated |
Από τη διακομιδή των τραυματιών στο νοσοκομείο |
Τουλάχιστον 49 άτομα έχασαν τη ζωή τους στην πόλη Κράιστσερτς, την τρίτη μεγαλύτερη της Νέας Ζηλανδίας (Ωκεανία), μετά από ένοπλες επιθέσεις που έγιναν σε δύο μουσουλμανικά τεμένη το μεσημέρι της Παρασκευής, λίγο μετά την έναρξη της καθιερωμένης προσευχής. Πρόκειται για το κεντρικό τέμενος της πόλης «αλ Νουρ» και άλλο ένα στο προάστιο Λίνγουντ, που ήταν κατάμεστα. Στα θύματα περιλαμβάνονταν πολλές γυναίκες και παιδιά. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές οι τραυματίες ξεπερνούσαν τους 50, από τους οποίους πολλοί χρειαζόταν να υποβληθούν σε πολλαπλές επεμβάσεις και υπήρχε φόβος για αύξηση των θυμάτων.
Ο επικεφαλής της αστυνομίας, Μάικ Μπους, δήλωσε ότι συνελήφθησαν τρεις άνδρες και μία γυναίκα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η περίπτωση ενός 28χρονου με το όνομα Μπρέντον Τάραντ, με καταγωγή από την Αυστραλία, που εντοπίστηκε σε αυτοκίνητο γεμάτο εκρηκτικά και όπλα, για τον οποίο οι αρχές της Αυστραλίας υποστήριξαν ότι είναι «εξτρεμιστής» και «βίαιος τρομοκράτης».
Η πρωθυπουργός της Ν. Ζηλανδίας, Τζασίντα Αρντέρν, δήλωσε πως το περιστατικό «μπορεί να περιγραφεί μόνο ως μία τρομοκρατική επίθεση» και πως οι υπηρεσίες ασφαλείας έχουν τεθεί σε κατάσταση συναγερμού.
Σε διεθνή ΜΜΕ μεταδόθηκε ότι ο 28χρονος «ανέβασε» στο διαδίκτυο βίντεο από την ώρα της επίθεσης και ότι ανάρτησε 73σέλιδο ακροδεξιό - φασιστικό «μανιφέστο» υποστηρίζοντας ότι «εκπροσωπεί τα εκατομμύρια των Ευρωπαίων και άλλων εθνικιστών», ότι «πρέπει να διασφαλίσουμε την ύπαρξη των ανθρώπων μας και το μέλλον των λευκών παιδιών ενάντια στους μουσουλμάνους».
Οι άγριες επιθέσεις προκάλεσαν λαϊκή οργή σε όλο τον πλανήτη. Τις καταδίκασαν δεκάδες κυβερνήσεις, με πολλούς βέβαια να σπεύδουν να τις αξιοποιήσουν για να μεγαλώσει ένα κλίμα τρομολαγνείας, «βούτυρο στο ψωμί» πολύπλευρων αντιλαϊκών σχεδιασμών.
Με μεγάλο μπλακάουτ στην ηλεκτροδότηση, που κράτησε σχεδόν 5 μέρες (έως την Τρίτη) και επιθέσεις σε εγκαταστάσεις της Κρατικής Εταιρείας Πετρελαίου της Βενεζουέλας (PDVSA) την Τετάρτη, κλιμακώθηκε η προσπάθεια υπονόμευσης της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο, από τις ΗΠΑ, τις συμμαχικές κυβερνήσεις τους και τον αυτοανακηρυχθέντα Πρόεδρο - μαριονέτα, επικεφαλής της αντιπολίτευσης, Χουάν Γκουαϊδό. Η αντιπολίτευση απορρίπτει τη θέση της κυβέρνησης ότι έγιναν σαμποτάζ και κυβερνοεπιθέσεις από τις ΗΠΑ στον υδροηλεκτρικό σταθμό στο φράγμα του Γκουρί, που καλύπτει το 70% της χώρας και αναφέρεται στην απαξίωση υποδομών και την κακή συντήρηση. Ωστόσο, παρά τα υπαρκτά προβλήματα στο σύστημα ηλεκτροδότησης, την έλλειψη συντήρησης, τη μετανάστευση εξειδικευμένου προσωπικού, το «τάιμινγκ», δηλαδή η ώρα που συμβαίνουν, «βγάζει μάτι». Ερχονται αμέσως μετά την προβοκάτσια στις 23 Φλεβάρη στα σύνορα με την Κολομβία και το αποτυχημένο εγχείρημα να περάσει η λεγόμενη «ανθρωπιστική βοήθεια» από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Αυτούς που κλιμακώνουν το στραγγαλισμό του βενεζουελάνικου λαού μέσω των κυρώσεων και του εμπορικού και χρηματοπιστωτικού αποκλεισμού και στόχο έχουν να ανακτήσουν τον έλεγχο του τεράστιου ορυκτού πλούτου της χώρας, που έχασαν από ανταγωνιστές τα προηγούμενα χρόνια, πρωτίστως τα ρωσικά και κινεζικά μονοπώλια. Χαρακτηριστική είναι επίσης η ετοιμότητα και η ...πρόβλεψη ότι θα συμβούν τα σαμποτάζ από την αντιδραστική αντιπολίτευση και τους πάτρονές της, ειδικά τον γνωστό Αμερικανοκουβανό Ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή, στέλεχος της μαφίας του Μαϊάμι, Μάρκο Ρούμπιο.
Το ΚΚ Βενεζουέλας κατήγγειλε το σαμποτάζ και την υπονόμευση των υποδομών της χώρας, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα ότι το εύρος του οφείλεται στο ότι υπάρχουν ευάλωτα σημεία στο σύστημα ηλεκτροδότησης και προβλήματα συντήρησης, τα οποία αξιοποιεί η αντίδραση και πρέπει να αντιμετωπιστούν. Επίσης, οι κομμουνιστές έχουν προχωρήσει σε δημιουργία λαϊκών συμβουλίων με άλλες αντιιμπεριαλιστικές πατριωτικές οργανώσεις για την αντιμετώπιση της ξένης επέμβασης αλλά και την οργάνωση και την κινητοποίηση των λαϊκών οργανώσεων για την αντιμετώπιση των συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης που πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα με τις ελλείψεις βασικών αγαθών, οι οποίες επιτείνονται και από την υπονόμευση, τα σαμποτάζ, τη μαύρη αγορά του ντόπιου κεφαλαίου και τις ωμές επεμβάσεις των ΗΠΑ, της ΕΕ και των συμμάχων τους. Ακόμη ζητάει να παρθούν μέτρα ώστε να εφαρμοστεί η απόφαση για λήξη της ισχύος της Βουλής (της οποίας πρόεδρος είναι ο Γκουαϊδό), όπου ήδη από το 2016 υπήρξε παράτυπη ορκωμοσία 4 βουλευτών καθώς και τη σύλληψη του Προέδρου - μαριονέτα, που εξήλθε και εισήλθε ανενόχλητος στη χώρα ενώ υπήρχε απαγόρευση εξόδου, λόγω δικαστικής έρευνας εναντίον του.
Κοινή ανακοίνωση 61 Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων
Με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα από όλο τον κόσμο εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στο λαό της Βενεζουέλας, στο ΚΚ Βενεζουέλας και την ΚΝ, ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στα εσωτερικά της χώρας. Ο αριθμός των κομμάτων που υπογράφουν την ανακοίνωση έχει φτάσει τα 61 και είναι τα εξής:
1. ΚΚ Αζερμπαϊτζάν. 2. Αιγυπτιακό Κομμουνιστικό Κόμμα. 3. Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας. 4. Αλγερινό Κόμμα για τη Δημοκρατία και το Σοσιαλισμό. 5. Κόμμα Εργασίας Αυστρίας. 6. Βραζιλιάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα. 7. Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας. 8. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας. 9. Πόλος για την Κομμουνιστική Αναγέννηση Γαλλίας. 10. Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα. 11. Ενοποιημένο ΚΚ Γεωργίας. 12. Κομμουνιστικό Κόμμα στη Δανία. 13. Δύναμη Της Επανάστασης, Δομινικανή Δημοκρατία. 14. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. 15. Κόμμα των Κομμουνιστών ΗΠΑ. 16. Σοσιαλιστική Οργάνωση Δρόμος της Ελευθερίας (FRSO) - ΗΠΑ. 17. Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας. 18. Ιορδανικό Κομμουνιστικό Κόμμα. 19. Ιρακινό Κομμουνιστικό Κόμμα. 20. Κόμμα Τουντέχ, Ιράν. 21. Κομμουνιστικό Κόμμα Ιρλανδίας. 22. Κομμουνιστικό Κόμμα Εργαζομένων Ισπανίας. 23. Ενωση του Λαού της Γαλικίας. 24. Κομμουνιστικό Κόμμα Ισραήλ. 25. Κομμουνιστικό Κόμμα, Ιταλία. 26. Σοσιαλιστικό Κίνημα Καζακστάν. 27. Κομμουνιστικό Κόμμα Καναδά. 28. Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Κροατίας. 29. ΑΚΕΛ, Κύπρος. 30. Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα. 31. Σοσιαλιστικό Κόμμα (Λιθουανία). 32. Κομμουνιστικό Κόμμα Λουξεμβούργου. 33. Κομμουνιστικό Κόμμα Μάλτας. 34. Κομμουνιστικό Κόμμα Μεξικού. 35. Κομμουνιστικό Κόμμα Μπαγκλαντές. 36. Κομμουνιστικό Κόμμα Νορβηγίας. 37. Νοτιοαφρικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα. 38. Ουγγρικό Εργατικό Κόμμα. 39. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας. 40. Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας. 41. Ενωση Κομμουνιστών Ουκρανίας. 42. Κομμουνιστικό Κόμμα Πακιστάν. 43. Παλαιστινιακό Κομμουνιστικό Κόμμα. 44. Κόμμα Λαού της Παλαιστίνης. 45. Παραγουανό Κομμουνιστικό Κόμμα. 46. Περουβιάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα. 47. Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας. 48. Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα. 49. Ρουμάνικο Σοσιαλιστικό Κόμμα. 50. Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας. 51. Ενωση Κομμουνιστικών Κομμάτων - ΚΚΣΕ. 52. Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας. 53. Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ενωσης. 54. Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας. 55. Κομμουνιστικό Κόμμα Σουαζιλάνδης. 56. Σουδανέζικο ΚΚ. 57. Κομμουνιστικό Κόμμα Σουηδίας. 58. Κομμουνιστικό Κόμμα Σρι Λάνκα. 59. Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας. 60. Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας - Μοραβίας. 61. Φιλιππινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα (PKP 1930).
Ανακοίνωση για το αποτρόπαιο έγκλημα στη Νέα Ζηλανδία εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία σημειώνει:
«Εκφράζουμε τη βαθιά μας αλληλεγγύη στο λαό της Νέας Ζηλανδίας για το αποτρόπαιο έγκλημα στα μουσουλμανικά τεμένη στη χώρα. Αυτά τα εγκλήματα δείχνουν πού μπορεί να φτάσει η ρατσιστική - φασιστική ιδεολογία και μίσος. Αυτά πρέπει να αντιπαλέψουν οι λαοί στη ρίζα τους, για να μην επαναληφθούν τέτοιες τραγωδίες».
Η 6η Συνάντηση των Κομμουνιστικών Κομμάτων της Κεντρικής Αμερικής και του Μεξικού, με τη συμμετοχή του ΚΚ Μεξικού, του Εργατικού Κόμματος Γουατεμάλας, του ΚΚ Ελ Σαλβαδόρ, του ΚΚ Ονδούρας και του Κόμματος της Λαϊκής Πρωτοπορίας της Κόστα Ρίκα, πραγματοποιήθηκε από 1 έως 3 Μάρτη, στο Ελ Σαλβαδόρ, με στόχο την ανταλλαγή της πείρας από την ταξική πάλη. Με κοινή ανακοίνωση των κομμάτων, η συνάντηση κατήγγειλε την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα και εξέφρασε την αλληλεγγύη των κομμάτων στο ΚΚ Βενεζουέλας και το λαό της χώρας.
Στην ανακοίνωση μεταξύ άλλων τονίζεται: «Μπροστά στα ιστορικά ξεπερασμένα όρια του καπιταλισμού, η ρεαλιστική εναλλακτική είναι ο σοσιαλισμός ως πρώτη φάση του κομμουνισμού. Είναι ελπιδοφόρο ότι σε όλη την περιοχή μας παρά τις δυσκολίες εξελίσσεται μια διαδικασία αναδιοργάνωσης των Κομμουνιστικών Κομμάτων που επαναπροσδιορίζουν τον μαρξιστικό - λενινιστικό, ταξικό και διεθνιστικό τους χαρακτήρα.
Τα ΚΚ εκτιμούν ότι αυτές τις περίπου δύο δεκαετίες του "προοδευτισμού" στη Λατινική Αμερική, συνεχίζεται η διαχείριση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και δεν επιλύθηκαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι λαοί».