«Tenet» |
Το «Tenet» (αρχή / αξίωμα / δόγμα), κατά τα λεγόμενα του σκηνοθέτη του, είναι μια ιστορία που πραγματεύεται την ιδέα του χρόνου και πώς τον αντιλαμβανόμαστε, συνδυάζοντας την επιστημονική φαντασία με τα κλασικά στοιχεία των ταινιών κατασκοπείας. Βάσει αυτών και με δεδομένη τη συνεισφορά του νομπελίστα επιστήμονα Κιπ Θορν στο σενάριο, διάσημου για τις διατριβές του στη Θεωρητική Φυσική και συνεργάτη του Νόλαν και στην προηγούμενη ταινία του, στο «Interstellar», αντιλαμβανόμαστε ότι ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί θεωρίες της Φυσικής, είτε έχουν αποδειχθεί είτε όχι, για να πραγματοποιήσει το κινηματογραφικό του όραμα. Τα θεωρητικά επιστημονικά ζητήματα που τίθενται αποσπασματικά στους διαλόγους, διατρέχοντας όμως όλη την ταινία, είναι πολλαπλά. Ο θεατής καλείται να δει 2,5 ώρες καταιγιστικών, χωρίς κανέναν ειρμό, πλάνων και σκηνών που σε μεταφέρουν μπρος - πίσω στο χρόνο, σε παράλληλα σύμπαντα, αφήνουν τους πρωταγωνιστές να βρίσκονται ταυτόχρονα, μαζί και χωριστά, στο παρελθόν και στο μέλλον. Οι έννοιες εντροπία, χρονική ψαλίδα, παράλληλη και αντεστραμμένη πραγματικότητα εμφανίζονται και εξαφανίζονται, χωρίς ωστόσο να ξεκαθαρίζονται ποτέ στο διάβα της ταινίας αλλά παραμένοντας συγκεχυμένες καθ' όλη τη διάρκειά της, από την αρχή μέχρι το τέλος.
Το «Tenet» είναι μια τεράστια παραγωγή, αξίας άνω των 200 εκατ. δολαρίων, γυρισμένη σε 7 πόλεις, με γρήγορο μοντάζ και φωτογραφία που εξυπηρετεί απόλυτα τη σκηνοθεσία, αληθινά γυρίσματα χωρίς υπερβολικά πολλά οπτικά εφέ για το είδος της, καθώς και επιβλητική μουσική και ηχητική επένδυση. Το «Τenet» μορφικά είναι μια έντονη οπτική εμπειρία, με τον Νόλαν να αποδεικνύει ότι θα μπορούσε να σκηνοθετήσει μια ταινία δράσης καλύτερα από τον καθέναν εάν δεν ήταν τόσο φλύαρος, υπό την έννοια ότι βλέπουμε αντεστραμμένα τα ίδια ακριβώς πλάνα από άλλες οπτικές γωνίες, ξανά και ξανά...
«Τιμώμενος Επισκέπτης» |
Τελικά ποιον εξυπηρετεί και τι θέλει να πετύχει αυτός ο κινηματογράφος; Βοηθάει τον άνθρωπο να κατανοήσει, να αναλύσει και να παρέμβει στην πραγματικότητα, για να την αλλάξει, ή αντιθέτως την περιπλέκει, δημιουργώντας σύγχυση και μοιρολατρία; Οσο δε για τις «ψυχροπολεμικές» θεωρίες που άσκοπα παρουσιάζονται στην ταινία (μυστικές πόλεις επιστημόνων στην πρώην ΕΣΣΔ κ.λπ.), αλλά και το κλισέ του υπερήρωα που σώζει την «παρτίδα», αποτελούν πολλαπλώς αναμασημένη τροφή...
«Ο Λένιν τον Οκτώβρη» |
O Ντέιβιντ Θιούλις είναι εξαιρετικός στο ρόλο του πατέρα. Σκηνοθετικά ο Εγκογιάν πάντα καταφέρνει να δώσει μια ατμόσφαιρα πολύ ιδιαίτερη, έχοντας εξαιρετικούς φωτογράφους στο πλευρό του. Το φως και οι σκιές είναι καθοριστικά για το πώς αντιλαμβανόμαστε την ψυχοσύνθεση των ηρώων κάθε στιγμή. Παρ' όλα αυτά, είναι μια ταινία που δεν βλέπεται πολύ εύκολα σε θερινό σινεμά, θέλει την αίθουσά της.
Την Τρίτη 1η Σεπτέμβρη ξεκινάει το πανόραμα με ταινίες του σοβιετικού κινηματογράφου γύρω από την προσωπικότητα, τη ζωή και τη δράση του Β. Ι. Λένιν, με αφορμή τα 150 χρόνια από τη γέννησή του, στον κινηματογράφο «Studio New Star Art Cinema» (Σπάρτης και Σταυροπούλου 33, πλατεία Αμερικής). Το πρόγραμμα των δύο πρώτων ημερών έχει ως εξής:
1/9: «Το δύσκολο πόστο του Επαναστάτη», του Ι. Βεσσαράμποφ, στις 18.00. «Ο Λένιν τον Οκτώβρη», του Μιχαήλ Ρομ, στις 19.00.
2/9: «Ο Λένιν και ο χρόνος», του Λ. Κρίστι, στις 18.00. «Ο Λένιν στα 1918», του Μ. Ρομ, στις 19.00.
Οπως σημειώνει το ΕΕΤΕ:
«Η κυβέρνηση προχώρησε στην κατάργηση των τεχνών στο Λύκειο, στο πλαίσιο της πολιτικής που προωθεί τον εξετασεοκεντρικό προσανατολισμό του σχολείου, της πολιτικής που προωθεί την εμπορευματοποίηση της γνώσης, που στοχεύει σε ένα στείρο σχολείο που απλά θα είναι ο προθάλαμος για τη δημιουργία ενός εκμεταλλεύσιμου, φθηνού και ευέλικτου εργατικού δυναμικού.
Η απόφαση αυτή της κυβέρνησης:
-- Βάζει τεράστια ταξικά εμπόδια στη μόρφωση όλων εκείνων των μαθητών που προσανατολίζονται σε σχετικές με την τέχνη σπουδές (Σχολές Καλών Τεχνών, Σχολές Γραφιστικής, Διακόσμησης, Αρχιτεκτονικής, Πολυμέσων και γενικότερα όλων των τεχνών). Τα μαθήματα του ελεύθερου και γραμμικού σχεδίου είναι πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα. Οι μαθητές καλούνται να δώσουν εισαγωγικές εξετάσεις σε μαθήματα τα οποία δεν θα έχουν διδαχτεί, με αποτέλεσμα να σπουδάζουν μόνο όσοι μπορούν να πληρώσουν τα φροντιστήρια. Κερδίζει η παραπαιδεία και η ιδιωτική εκπαίδευση.
-- Οδηγεί στην ανεργία εκατοντάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικοί τέχνης.
-- Στερεί από τους μαθητές την απαραίτητη, την αναγκαία εκπαίδευση, για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, την αισθητική τους καλλιέργεια, την ανάπτυξη της αντιληπτικής τους ικανότητας, την ανάπτυξη της δημιουργικής σκέψης και της πνευματικής και συναισθηματικής διαμόρφωσης της πραγματικότητάς τους».