Τη Λιβαδειά επισκέφθηκε χτες ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, επικεφαλής κλιμακίου του Κόμματος, στο οποίο συμμετείχαν ακόμη ο Κ. Παρασκευάς, μέλος του ΠΓ, ο Κ. Μπασδέκης, μέλος της ΚΕ, ο Κ. Μπάτσικας, μέλος της ΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ Ανατ. Στερεάς - Εύβοιας, και η Λιάνα Καραβασίλη, Γραμματέας της ΤΕ Λιβαδειάς.
Ο Δ. Κουτσούμπας είχε συνάντηση με τον δήμαρχο Λιβαδειάς, Γ. Ταγκαλέγκα, τη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου και τις διοικήσεις του Αγροτικού Συλλόγου, του Μελισσοκομικού Συλλόγου, του Εμπορικού Συλλόγου και της Ομοσπονδίας ΕΒΕ Λιβαδειάς, που τον ενημέρωσαν για τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της περιοχής.
Το βράδυ ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ μίλησε σε μαζική συγκέντρωση που διοργάνωσε η Τομεακή Επιτροπή Λιβαδειάς στην κεντρική πλατεία της πόλης. Τη συγκέντρωση άνοιξε με σύντομο χαιρετισμό η Λιάνα Καραβασίλη. Στη συγκέντρωση παρευρέθηκε ο δήμαρχος Λιβαδειάς.
Η ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα στη Λιβαδειά
Σας λέμε καθαρά, ειλικρινά: Ανεξάρτητα τι επιλογές κάνατε μέχρι χτες, ποιους εμπιστευτήκατε... Ανεξάρτητα αν συμφωνείτε σε όλα μαζί μας...
Τώρα ήρθε η ώρα να κάνετε την επιλογή που δεν είχατε ίσως καν σκεφτεί ή δεν είχατε αποφασίσει ακόμα: Να πάρετε τη θέση σας δίπλα στο ΚΚΕ στους αγώνες, στο κίνημα, στις εκλογές στις δημοτικές και περιφερειακές, στις βουλευτικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Να βάλετε μπροστά τις δικές σας ανάγκες.
Σήμερα, η ίδια η ζωή επιβάλλει να κάνουμε επιλογές που μέχρι σήμερα δεν είχαμε σκεφτεί: Μπορούμε να βρεθούμε μαζί με τους κομμουνιστές στο σωματείο, στον σύλλογο, στον μαζικό φορέα της συνοικίας, της πόλης και του χωριού. Εκεί όπου οι λίγοι μπορούν να γίνουν πολλοί και με τις διεκδικήσεις, την πάλη τους να καταφέρουν κάτι να φρενάρουν, ακόμα και να κερδίσουν μια ανάσα ανακούφισης.
Ακριβώς γιατί κοιτάνε μόνο μπροστά. Ούτε πάνω, ψάχνοντας για παλιούς και νέους «σωτήρες», ούτε κάτω και πίσω, βουλιάζοντας στη μιζέρια και την ηττοπάθεια του «τίποτα δεν γίνεται», «τίποτα δεν αλλάζει»...
Ναι, σήμερα η ζωή επιβάλλει να αποσύρουμε την εμπιστοσύνη μας στα κόμματα του κεφαλαίου: Τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, όλους τους τσιλιαδόρους του συστήματος.
Η πείρα της τελευταίας δεκαετίας δείχνει πως ο ένας φεύγει, ο άλλος έρχεται, για να συνεχίσει το αντιλαϊκό έργο που δεν μπόρεσε ή δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει ο προηγούμενος. Μόνος του, ή και με παρέα... Με νόμους πάνω στους νόμους, με μέτρα πάνω στα μέτρα... Με μόνιμο αποδέκτη αυτού του αντιλαϊκού έργου την εργατική τάξη, τα λαϊκά μεσαία στρώματα, τον λαό μας.
Για το χατίρι των κερδών των λίγων, των καπιταλιστών, χτίζουν και ενισχύουν ένα αντιδραστικό αντεργατικό, αντιλαϊκό οικοδόμημα που έχει την υπογραφή όλων όσοι κυβέρνησαν μέχρι σήμερα. Και της ΝΔ, και του ΣΥΡΙΖΑ, και του ΠΑΣΟΚ παλιότερα.
Αυτή είναι η προίκα του Μητσοτάκη, του Τσίπρα και του Ανδρουλάκη: Τα αντιλαϊκά πεπραγμένα τους, είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση. Κι αυτήν την προίκα περιφέρουν, από επιτελείο σε επιτελείο, μέσα και έξω από τη χώρα, στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες τους. Και με αυτήν διαπραγματεύονται στα παζάρια του αστικού πολιτικού συστήματος που έχουν ξεκινήσει για την επόμενη μέρα...
Και επειδή, όπως όλα δείχνουν, η όποια επόμενη κυβέρνηση θα έχει πρόσθετες μεγάλες δυσκολίες, δεν φτάνει ένα, χρειάζεται και δεύτερο αστικό κόμμα, για να μοιραστούν μαζί την ευθύνη αυτής της αντιλαϊκής διαδρομής.
Δυσκολίες βέβαια που θα μεγαλώσουν λόγω και των εξελίξεων στην οικονομία, η οποία βυθίζεται σε όλη την Ευρωζώνη σε κρίση. Εξελίξεις δηλαδή δυσοίωνες όχι μόνο για τον λαό μας αλλά για όλους τους λαούς.
Οσο για το κλίμα ευφορίας που προσπαθεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση της ΝΔ στον λαό, ο οποίος ήδη βλέπει πως αυτός πληρώνει, αλλά ο λογαριασμός δεν βγαίνει, αυτό το κλίμα λοιπόν, είναι στραβό και θα το φάει όχι κανένας γάιδαρος αλλά η νέα καπιταλιστική κρίση που έρχεται.
Κι αυτά δεν τα λέμε για να κινδυνολογήσουμε, τα λέμε γιατί πρέπει σαν λαός, σαν χώρα να προετοιμαστούμε. Και προετοιμασία σημαίνει πρώτα απ' όλα εγρήγορση και ετοιμότητα για να μην πληρώσει ξανά ο λαός τα βάρη.
Γιατί το κοντέρ των αντιλαϊκών μέτρων δεν έχει μηδενίσει, συνεχίζει να γράφει συνεχώς την τελευταία δεκαετία που το σύστημα βολοδέρνει από κρίση σε κρίση, από πανδημία σε πανδημία και από πόλεμο σε πόλεμο.
Οι οικονομικές εξελίξεις δείχνουν πως ήδη η ΕΕ και η Ευρωζώνη βρίσκονται μπροστά σε νέα οικονομική κρίση, ενώ αυξάνει η πιθανότητα σοβαρής επιβράδυνσης συνολικά της διεθνούς οικονομίας.
Στην πορεία της οικονομίας επιδρούν οι εκατέρωθεν κυρώσεις και η όξυνση της αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων, των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, από τη μια, και της Ρωσίας, από την άλλη.
Αυτές οι δυνάμεις είναι που συγκρούονται στο έδαφος της Ουκρανίας, όχι φυσικά για το πόση δημοκρατία θα απολαμβάνει ο λαός της, αλλά για το ποια μονοπώλια, ποιου κράτους, θα έχουν το πάνω χέρι στον έλεγχο των πηγών και των δρόμων της Ενέργειας.
Στην πορεία της οικονομίας, λοιπόν, επιδρά και η παράταση του πολέμου στην Ουκρανία που κανείς δεν ξέρει πότε και πώς θα τελειώσει..., επιδρούν όμως και οι προβλέψεις για πιθανή επέκταση της στρατιωτικής αναμέτρησης σε άλλες εστίες.
Εστίες που δεν είναι δύσκολο να αναζωπυρωθούν αν δει κανείς πώς απλώνουν το μπαρούτι του πολέμου οι ιμπεριαλιστές στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική, στον Περσικό Κόλπο...
Από τη μια πλευρά είναι η ευρωατλαντική σφαίρα επιρροής, με ηγετική δύναμη (οικονομική και στρατιωτική) τις ΗΠΑ. Και από την άλλη είναι η - υπό διαμόρφωση - ευρωασιατική, όπου εκεί δεσπόζει οικονομικά η Κίνα και στρατιωτικά η Ρωσία.
Ταυτόχρονα, η Γερμανία κυρίως, αλλά και γενικότερα οι χώρες της ΕΕ βλέπουν να επιδεινώνεται η θέση τους στον ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ και την Κίνα. Γι' αυτό και οξύνονται όλες οι αντιθέσεις τους.
Επιβεβαιώνεται αυτό που βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας: Πως η εκδήλωση της κρίσης συνοδεύεται από σημαντική άνοδο του πληθωρισμού και της ακρίβειας και όχι από πτώση των τιμών, που ήδη πληρώνουν οι εργαζόμενοι.
Παρά την εικόνα ενότητας που προσπαθούν να καλλιεργήσουν τα επιτελεία της Κομισιόν, αντικειμενικά, οξύνονται οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ και της Ευρωζώνης σχετικά με το ποιες επιλογές πρέπει να ακολουθήσουν στην ενεργειακή, στη δημοσιονομική και τη νομισματική πολιτική.
Από τη Γερμανία, αλλά και άλλα κράτη, όπως η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Σλοβενία, αυξάνουν οι πιέσεις για να διαμορφωθεί ένας προσωρινός συμβιβασμός, στους όρους πληρωμής και του φυσικού αερίου με τη Ρωσία και να υιοθετηθεί ένας πιο αργός ρυθμός απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο.
Οι αντιθέσεις τους αφορούν, επίσης, τις ιεραρχήσεις και τον αναπροσανατολισμό των πόρων των κοινοτικών ταμείων. Αφορούν, για παράδειγμα, τις επενδύσεις για LNG, το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο που θα αντικαταστήσει το ρωσικό φυσικό αέριο... Αφορούν επίσης και τη διαπάλη που διεξάγεται για κάποια ανακούφιση των επιχειρήσεων και των λαϊκών νοικοκυριών, καθώς και τους όρους αναθεώρησης του Συμφώνου Σταθερότητας.
Ωστόσο, πρέπει να ξέρουμε ότι, αντικειμενικά, έχουν περιοριστεί σημαντικά τα περιθώρια για νέα πακέτα προσωρινής στήριξης. Δηλαδή, έχει περιοριστεί κατά πολύ η δυνατότητα άσκησης της ονομαζόμενης επεκτατικής πολιτικής, ιδιαίτερα για τα υπερχρεωμένα κράτη, όπως είναι η Ελλάδα και η Ιταλία.
Από όλα αυτά, ο καθένας καταλαβαίνει ότι όσα προβάλλει η ελληνική κυβέρνηση, καλλιεργώντας ψεύτικες προσδοκίες, για έξοδο από το καθεστώς της ενισχυμένης εποπτείας μέσα στο 2022, αλλά και για τους ρυθμούς ανάπτυξης, δεν έχουν καμιά βάση.
Είναι όλα ψέματα.
Από όλα αυτά προκύπτει πως οι δυσκολίες για το αστικό πολιτικό σύστημα να διαχειριστεί την κατάσταση, τα αμέσως επόμενα χρόνια, θα μεγαλώνουν... Και θα μεγαλώνουν, ακόμα κι αν δεν έχουμε σημαντική επιδείνωση ή ακόμα και στρατιωτική εμπλοκή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Ξέρουμε πως ο λαός ανησυχεί και καλά κάνει και ανησυχεί! Δεν τον εφησυχάζουν τα παραμύθια της κυβέρνησης για τη δήθεν ασφάλειά του από την επιθετικότητα της Τουρκίας που του παρέχει δήθεν η Συμφωνία με τις ΗΠΑ...
Αυτήν τη Συμφωνία την πήρε μαζί του μόνο ως εισιτήριο εισόδου στον Λευκό Οίκο ο Μητσοτάκης!
Πού, αλήθεια, είναι όλα αυτά που μας έλεγαν για την Ελληνοαμερικανική Συμφωνία;
Μήπως θυμόσαστε τι έλεγαν στη Βουλή ο υπουργός Εξωτερικών και οι άλλοι, για τη νέα αμερικανική βάση της Αλεξανδρούπολης;
Οτι αν ήθελαν μία πόλη να ενταχθεί στη Συμφωνία για τις νέες βάσεις, «αυτή ήταν το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης λόγω της θέσης του», έλεγαν! Και ότι «αυτό από μόνο του διασφαλίζει ολόκληρη την περιοχή από την επιθετικότητα της Τουρκίας»!
Ομως, η πραγματικότητα έδειξε ότι καμιά Ελληνοαμερικανική Συμφωνία δεν εμπόδισε τα τουρκικά μαχητικά να πετάξουν σε απόσταση αναπνοής, μόλις 2,5 ναυτικών μιλίων, από την Αλεξανδρούπολη την προηγούμενη βδομάδα... Κι αυτό, μόλις μόνο μια μέρα μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ και τα όσα πανηγύρια ακολούθησαν με την επιστροφή του στην Ελλάδα.
Ούτε μια μέρα δεν άντεξαν τελικά τα παραμύθια και οι πανηγυρισμοί τους!!!
Αυτό που τελικά επιβεβαιώνεται ξανά και ξανά, είναι αυτό που εδώ και χρόνια φωνάζει το ΚΚΕ: Οτι οι αμερικανοΝΑΤΟικές υποδομές, οι βάσεις, όχι μόνο δεν αποτελούν «ασπίδα προστασίας» για τον λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, αλλά αντίθετα αποτελούν μαγνήτη νέων, πολύ μεγάλων κινδύνων.
Ακόμα και όταν γίνονται στόχος από αυτούς που φέρουν την ταμπέλα της ίδιας συμμαχίας, όπως είναι το ΝΑΤΟ, για την Ελλάδα και την Τουρκία.
Ταμπέλα που κρατάνε ψηλά όχι μόνο η κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ που στηρίζουν με χέρια και με πόδια την εμπλοκή της χώρας στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, παρουσιάζοντάς τους την ίδια ώρα ως δήθεν «εγγυητές» των... κυριαρχικών δικαιωμάτων!!!
Μόνο που αυτά τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν μπορεί να τα εγγυηθεί καμιά ιμπεριαλιστική συμμαχία, η οποία δεν αναγνωρίζει σύνορα ανάμεσα στα κράτη - μέλη της, όπως κάνει το ΝΑΤΟ και σπρώχνει σε επικίνδυνους τυχοδιωκτικούς συμβιβασμούς για να εξασφαλίσει τη συνοχή της!
Ενα πράγμα είναι σίγουρο: Πως η επόμενη αστική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές, με έναν, δύο κυβερνητικούς εταίρους, εξαρτάται από το πού θα καταλήξει το παζάρι ανάμεσα στη ΝΔ, στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ.
Και θα πρέπει να αντιμετωπίσει πολλούς σκοπέλους που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει, κυβερνώντας εναλλάξ όλοι τους, μαζί με τους περίφημους συμμάχους και συνενόχους τους. Τέτοιοι σκόπελοι, εκτός των άλλων, είναι:
- Η αντιμετώπιση της εκτίναξης του πληθωρισμού, που ήδη πληρώνουν οι λαϊκές οικογένειες με την ακρίβεια στα είδη λαϊκής κατανάλωσης που έχουν πάρει την ανηφόρα...
- Η διόγκωση του κρατικού χρέους, που δεν δημιούργησε ο λαός αλλά η πολύπλευρη στήριξη του κεφαλαίου, των μεγάλων επιχειρήσεων που συνεχίζουν να επιδοτούνται με «ζεστό» χρήμα για τις επενδύσεις τους, να απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές και άλλα προνόμια, αλλά και τα εξοπλιστικά προγράμματα που πληρώνουμε για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ.
- Σκόπελος είναι η διαπάλη για την αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων, οι οποίοι κατευθύνονται όχι βέβαια στην κάλυψη των λαϊκών αναγκών αλλά στις ανάγκες στήριξης της καπιταλιστικής κερδοφορίας των λίγων.
- Αλλά και η επιβολή παραπέρα επώδυνων αντιλαϊκών μέτρων με νόμους που έρχονται να προστεθούν στους ήδη προηγούμενους.
Και μαζί με όλα αυτά, η επόμενη από χέρι αντιλαϊκή κυβέρνηση, ό,τι πρόσημο, ό,τι όνομα κι αν έχει, θα πρέπει να αντιμετωπίσει και τις συνέπειες από την παραπέρα συμμετοχή και εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο. Μια εμπλοκή που έχει αναβαθμιστεί και συνεχίζεται με χίλιους δυο τρόπους.
Μάλιστα, η κυβέρνηση στέλνει κι άλλο πολεμικό υλικό στην Ουκρανία, απόδειξη πως μπροστά στις υποχρεώσεις της απέναντι στους συμμάχους της ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ δεν διστάζει να στερήσει από τη χώρα κρίσιμα μέσα για την άμυνά της και την ίδια στιγμή προκαλεί την οργή της Ρωσίας.
Τι σημαίνουν με απλά λόγια όλα αυτά για τη ζωή του λαού; Μια βαρβαρότητα χωρίς τέλος. Αρα λοιπόν το ερώτημα για τον κάθε εργαζόμενο και άνεργο, τον κάθε βιοπαλαιστή αγρότη και μικροεπαγγελματία, είναι τι θα κάνει;
Θα στηρίξει, θα βάλει πλάτη σε αυτήν τη βαρβαρότητα που θα του επιβάλουν τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει και τους έχουμε όλους δει, ή θα πάρει τη θέση του δίπλα στο ΚΚΕ, για να τους αντιμετωπίσουμε, να τους εμποδίσουμε, να σώσουμε ό,τι σώζεται και να κερδίσουμε ανάσες ανακούφισης, ανοίγοντας έναν πιο ελπιδοφόρο δρόμο;
Ξέρουμε πως πολλοί εργάτες και εργάτριες και εδώ στη Λιβαδειά έκαναν το βήμα και συμπορεύτηκαν με το ΚΚΕ, με το ΠΑΜΕ, στα σωματεία, στους χώρους δουλειάς και ανέδειξαν ταξική αγωνιστική διοίκηση στο Εργατικό Κέντρο Λιβαδειάς, όπως και σε άλλα Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες της χώρας.
Ναι, οι εργάτες και οι εργάτριες, τα νέα παιδιά που τώρα μαθαίνουν τι θα πει εργασιακή ζούγκλα και με τη βούλα των νόμων της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, τώρα μπορούν να μάθουν ότι έχουν και δικαιώματα, μπορούν να τα διεκδικήσουν, γιατί θα έχουν δίπλα τους ένα στήριγμα, το Εργατικό Κέντρο Λιβαδειάς, απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, στην εργοδοτική ασυδοσία και τρομοκρατία.
Και η αλήθεια είναι πως οι εργαζόμενοι και εδώ στη Λιβαδειά, σε ολόκληρη τη χώρα, χρειάζονται ένα τέτοιο στήριγμα για να μπορούν να διεκδικούν αξιοπρεπή μισθό, ασφάλιση, να διεκδικούν Συλλογική Σύμβαση.
Ενα τέτοιο στήριγμα έχουν στον αγώνα τους οι καθαρίστριες των σχολικών κτιρίων, που εργάζονται με τις άθλιες εργασιακές σχέσεις.
Οι εργαζόμενοι στο Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού, που διεκδικούν μέτρα προστασίας.
Οι εργαζόμενοι στα ΚΤΕΛ, που βιώνουν την απληρωσιά και βρίσκονται αντιμέτωποι με απολύσεις.
Αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι της Λιβαδειάς, της Βοιωτίας, που θέλουν να απολαμβάνουν τις ομορφιές του τόπου τους.
Και μια τέτοια ομορφιά είναι και ο Νερόμυλος, τα ακίνητα της Κρύας, τα οποία πρέπει να απολαμβάνει χωρίς κανένα αντίτιμο ο λαός της πόλης, ολόκληρης της περιοχής.
Και η πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς, που συσπείρωσε 48 φορείς και συλλόγους της πόλης για τη διεκδίκησή τους από την ανώνυμη εταιρεία όπου ανήκουν και τη δωρεάν παραχώρησή τους στον δήμο της πόλης, στον οποίο δικαιωματικά ανήκουν, για πολιτιστική χρήση, είναι πολύ σημαντική και χρειάζεται να στηριχτεί από όλους και όλες.
Το ίδιο ισχύει και για τους αγρότες που συσπειρώνονται γύρω από τους Αγροτικούς Συλλόγους, την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, που έδωσε και φέτος μια παλικαρίσια μάχη στα μπλόκα που στήθηκαν σε όλη τη χώρα, και εδώ, για να μπορούν οι βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφοι να επιβιώσουν στα χωράφια τους, να καλλιεργήσουν, να έχουν ένα εισόδημα.
Είμαστε στο πλευρό τους, στηρίζουμε τα αιτήματά τους για κατοχύρωση κατώτατων εγγυημένων τιμών στα αγροτικά προϊόντα και μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής.
Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την περιοχή μας, στηρίζουμε τα ειδικά ζητήματα που προβάλλουν εδώ και που είναι επείγοντα και αναγκαία, όπως είναι:
- Η έλλειψη κλειστού αρδευτικού συστήματος στην Κωπαΐδα, που ανεβάζει κατά πολύ το ήδη ανεβασμένο κόστος παραγωγής.
- Η έλλειψη συντήρησης των αγροτικών δρόμων και καναλιών.
- Ο αργός ρυθμός αναδασμού στο Ανθοχώρι και σε άλλες περιοχές.
Είμαστε στο πλευρό των μελισσοκόμων, που μέσα από τον Σύλλογό τους εδώ στη Λιβαδειά προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα τεράστια προβλήματα που προέκυψαν λόγω των περσινών πυρκαγιών, αλλά και των επιδοτήσεων που στερούνται πολλοί, λόγω των περιορισμών που βάζουν η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο.
Είμαστε στο πλευρό των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών και εμπόρων, που παλεύουν με την αναδουλειά και τα χρέη, παλεύουν για την επιβίωσή τους.
Η άμεση εφαρμογή μέτρων όπως:
- Διαγραφή χρεών, παλιών και νέων, σε εφορία και τράπεζες
- Μείωση της φορολογίας και επανένταξη στο αφορολόγητο
- Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος
Καθώς και άλλα άμεσα μέτρα τα οποία περιλαμβάνονται στην πρόταση νόμου που έχει καταθέσει το ΚΚΕ στη Βουλή. Μέτρα τα οποία και η κυβέρνηση της ΝΔ, με τις πλάτες των άλλων κομμάτων, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, αρνείται να υλοποιήσει...
Ομως αυτά πλέον αποκτούν επείγοντα χαρακτήρα. Είναι ένας ακόμα λόγος που χρειάζεται αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ.
Και εδώ στη Λιβαδειά, σε ολόκληρη τη Βοιωτία, όλοι και όλες, από το μετερίζι του ο καθένας και η καθεμιά, μπορούμε να ενισχύουμε τον αγώνα για μέτρα υπεράσπισης του εργατικού - λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια στην Ενέργεια και στα είδη λαϊκής κατανάλωσης. Ολοι και όλες πρέπει να βάλουμε πλάτη στον αγώνα για την επιβίωση των λαϊκών νοικοκυριών, για να μην ξαναζήσουμε ό,τι ζήσαμε στην προηγούμενη κρίση και ακόμα χειρότερα.
Για να απαιτήσουμε:
Και μαζί με αυτά:
Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε:
Μόνο οι προτάσεις του ΚΚΕ αποτελούν πραγματική ανακούφιση του λαού, ακριβώς γιατί βρίσκονται σε σύγκρουση με την πολιτική του Διευθυντηρίου της ΕΕ για την «πράσινη μετάβαση», την οποία με συνέπεια προωθούν και στηρίζουν από κοινού ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και λοιπές δυνάμεις.
Αυτή η περιβόητη «πράσινη μετάβαση», σε απλά Ελληνικά, σημαίνει επιπλέον παραπέρα εμπορευματοποίηση των δασών, των ορεινών όγκων, των θαλασσών μας, δηλαδή όλου του φυσικού πλούτου της χώρας.
Το ότι οι θιασώτες της «πράσινης μετάβασης» σηκώνουν ψηλά τη σημαία της προστασίας του περιβάλλοντος είναι μόνο για να κοροϊδεύουν τον κόσμο.
Η μόνη σημαία που κρατάνε γερά δεν είναι αυτή της προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά εκείνη των μεγάλων κερδών των «πράσινων» επιχειρηματιών.
Και εδώ στην περιοχή μας, αυτή η «πράσινη μετάβαση» είναι η εικόνα του ορεινού όγκου του Ελικώνα, που μέχρι και τις ψηλότερες βουνοκορφές του έχει γεμίσει ανεμογεννήτριες, ενώ στον κάμπο και στην περιοχή από τους Τσουκαλάδες μέχρι τη Χαιρώνεια ήδη υπάρχουν τεράστια πάρκα με φωτοβολταϊκά.
Και αν τα επισημαίνουμε όλα αυτά, είναι γιατί πλήττεται η πρωτογενής αγροτική παραγωγή, η κτηνοτροφία, η μελισσοκομία, ενώ ακόμα και αρχαιολογικοί θησαυροί υποβαθμίζονται και είναι σε εγκατάλειψη από αυτήν την εξέλιξη.
Οι προτάσεις του ΚΚΕ για την Ενέργεια βρίσκονται σε σύγκρουση με τη στρατηγική αυτή και θέτουν στο επίκεντρο:
Για να αξιοποιηθούν όλες οι πηγές Ενέργειας που διαθέτει η χώρα μας και να πάψει επιτέλους η Ενέργεια να αποτελεί εμπόρευμα.
Εχουμε πλήρη συνείδηση ότι όσο επείγων είναι ο αγώνας για την οικονομική επιβίωση των λαϊκών νοικοκυριών, άλλο τόσο επείγων είναι ο αγώνας για την υγεία τους.
Και εδώ στη Λιβαδειά, αλλά και σε όλη τη χώρα, στα χρόνια της πανδημίας φάνηκαν με τον πιο τραγικό τρόπο τα αποτελέσματα της απαξίωσης της δημόσιας Υγείας που η μία μετά την άλλη όλες οι κυβερνήσεις προωθούσαν, στο όνομα δήθεν της αρμονικής συνύπαρξης του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα Υγείας.
Και ενώ από παντού αναδεικνύεται η ανάγκη ενίσχυσης, θωράκισης του δημόσιου συστήματος Υγείας με προσλήψεις στα νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας, σε όλες τις δομές Υγείας, η κυβέρνηση της ΝΔ επιμένει στην επέκταση των ιδιωτικοποιήσεων και της επιχειρηματικής λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων. Και στα Νοσοκομεία της Λιβαδειάς και της Θήβας.
Ενδεικτικό είναι ότι το υπουργείο Υγείας επιχειρεί να διαμορφώσει τη λειτουργία των νοσοκομείων, για παράδειγμα το πρόγραμμα εφημεριών, με κριτήριο την «εξοικονόμηση πόρων» και όχι, όπως είναι το σωστό, τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων και των υγειονομικών!
Τι επιδιώκουν; Να μετακινούνται οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό από πόλη σε πόλη, με τους υγειονομικούς να τρέχουν εξουθενωμένοι και τους ασθενείς να αναγκάζονται να βάζουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να τους παρασχεθεί ακόμα και η στοιχειώδης περίθαλψη.
Κανείς δεν πρέπει να συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο από το να στελεχωθούν τα νοσοκομεία της περιοχής με όλες τις ειδικότητες που λείπουν, ειδικότητες κρίσιμες για την υγεία του λαού της περιοχής, όπως αυτές που λείπουν και από τα δύο Νοσοκομεία του νομού.
Να αντιπαλέψει τα κυβερνητικά σχέδια για το «νέο ΕΣΥ», που εμπορευματοποιεί ακόμα παραπέρα τη δημόσια Υγεία.
Οσο λοιπόν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ έχουν βγει στη γύρα και επιδεικνύουν την αντιλαϊκή προίκα τους, αυτή που απέκτησαν είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση υπηρετώντας το κεφάλαιο, την ΕΕ, τα σχέδια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, για να διαπραγματευτούν μαζί τους μια θέση στην επόμενη αντιλαϊκή διακυβέρνηση, εμείς ενώνουμε τις δυνάμεις μας για να τους αντιμετωπίσουμε.
Παίρνουμε τη θέση μας λοιπόν στους αγώνες, στο κίνημα, στις εκλογές, με το ΚΚΕ.
Ολοι μας και μόνοι τους! Για να δανειστώ και το σύνθημα της «Πανσπουδαστικής», που οι φοιτητές και οι φοιτήτριες την έφεραν ξανά στην πρώτη θέση μετά από τρεις δεκαετίες, σκορπίζοντας χαμόγελα στους νέους, αλλά και στους μεγαλύτερους.
Και από δω, από τη Λιβαδειά, χαιρετίζουμε τα νιάτα της ΚΝΕ, της ΠΚΣ, τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που έδειξαν ότι ξέρουν να εμπιστεύονται τις δυνάμεις αυτές που υπάρχουν, αγωνίζονται μόνο για να υπηρετούν τον λαό μας, τη νεολαία, και όχι τα άπληστα και άνομα συμφέροντα των λίγων.
Ολοι εμείς, οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι του μόχθου που λέμε «δεν πάει άλλο», «κάτι πρέπει να γίνει».
Ολοι εμείς που θέλουμε η χώρα μας να απεμπλακεί από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που δεν υποκύπτουμε στα ΝΑΤΟικά πολεμικά ανακοινωθέντα και δεν θέλουμε τη χώρα μας στρατόπεδο των ΗΠΑ.
Ολοι εμείς που πρωτοστατούμε για να δυναμώσει η λαϊκή αλληλεγγύη, για να ακουστεί ξανά: «Κανείς μόνος στην κρίση»!
Ολοι εμείς που όταν μιλάμε για πρόοδο και ευημερία εννοούμε πως πάει μπροστά, πως προοδεύει η δική μας ζωή, οι δικές μας ανάγκες, και όχι τα κέρδη των καπιταλιστών, των εκμεταλλευτών του κόπου του ελληνικού λαού.
Και όλοι εμείς, μαζί, έχουμε τη δύναμη να τους πάρουμε αμπάριζα.
Με το ΚΚΕ μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Γιατί το ΚΚΕ είναι εδώ, παρόν, δεν έλειψε ποτέ και από πουθενά, από κανέναν αγώνα, από καμία διεκδίκηση.
Τα έβαλε και τα βάζει με «θεούς και δαίμονες» και τα κατάφερε να σταθεί όρθιος ο λαός μας! Να μη σιωπήσει! Ούτε μέσα στην κρίση, ούτε μέσα στην πανδημία, ούτε τώρα στον πόλεμο!
Γιατί το ΚΚΕ έχει το μόνο ρεαλιστικό σχέδιο, θέσεις και προτάσεις για το σήμερα, που όμως ταυτόχρονα δείχνουν και πού πρέπει να πάει ο αγώνας μας για να έχουμε όλοι και όλες μια καλύτερη ζωή.
Σκεφτείτε πως αν για κάτι έχουμε ψηλώσει τα τελευταία χρόνια, είναι γιατί μας έδωσε μπόι το ΚΚΕ με την αταλάντευτη στάση του, την ανυποχώρητη θέση του εκεί δίπλα και μαζί με την εργατιά, την αγροτιά, τη φτωχολογιά.
Σκεφτείτε πως αν μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, αυτό θα γίνει γιατί μόνο το ΚΚΕ φωτίζει τον δρόμο για τον λαό, και αυτός είναι η νέα κοινωνία που παλεύουμε και οραματιζόμαστε, ο νέος κόσμος της δημιουργίας, ο σοσιαλισμός.
Αυτόν τον δρόμο φιλοδοξούμε να ανοίξουμε με την αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ, με την ενεργητική συμβολή και συμμετοχή στους καθημερινούς αγώνες...
Με μια κοινωνική συμμαχία που δεν θα κάνει απλά έναν αγώνα οπισθοφυλακής, έναν αγώνα αμυντικό απέναντι στη σημερινή επίθεση, όσο κι αν αυτή σήμερα είναι σημαντική, αλλά θα περνά στην αντεπίθεση, θα αλλάζει συσχετισμούς παντού, θα συγκεντρώνει δυνάμεις ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο.
Θα αξιοποιεί κάθε δυσκολία, «ρωγμή» και αστάθεια στο αστικό πολιτικό σύστημα, με σκοπό να περνάει ο λαός και το κίνημά του σε καλύτερες θέσεις, μέχρι τη ριζική ανατροπή, τη ριζική αλλαγή.
Σε αυτόν τον δρόμο σάς προσκαλούμε να περπατήσουμε μαζί.
Γιατί μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό!
Γιατί υπάρχει ελπίδα λαϊκής ευημερίας και ανάτασης!