Την πολιτική της κυβέρνησης, που προωθεί την ιδιωτικοποίηση ακόμη και μνημείων, που θα φέρουν νέα κέρδη στο κεφάλαιο, καταγγέλλει η ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ, με αφορμή δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για ιδιωτικοποίηση του Αχίλλειου στην Κέρκυρα.
Η Κομματική Οργάνωση επισημαίνει ότι οι δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων, που διαψεύδουν τα δημοσιεύματα «δεν αποτελούν καθησυχαστικό στοιχείο, αφού στο σύστημα που θεωρεί ότι όλα πουλιούνται και όλα αγοράζονται ακόμα και ιστορικά μνημεία ανεκτίμητης αξίας, σημεία πολιτισμού και αναφοράς για κάθε τόπο, οτιδήποτε μπορεί να αποφέρει κέρδος, κινδυνεύει να μπει στο "παζάρι" της αγοράς». Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι με βάση τη στρατηγική των ιδιωτικοποιήσεων, που υπηρετείται με απόλυτη συνέπεια από τις αστικές κυβερνήσεις έχουν παραχωρηθεί στο ιδιωτικό κεφάλαιο κρίσιμες υποδομές στο νησί όπως «λιμάνια (βλέπε Μπενιτσών, Αλύπας κ.λπ.), αεροδρόμια (βλέπε FRAPORT), μεταφορές, υπηρεσίες (βλέπε καθαριότητα κ.λπ.), δημόσια γη. Η πολιτική της ιδιωτικοποίησης και της εμπορευματοποίησης, με τις ολέθριες συνέπειες που φέρνει, ακολουθείται και στην Παιδεία, στην Υγεία αλλά και σε κοινωνικά αγαθά όπως το νερό και η Ενέργεια».
Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται ότι «υπάρχει διαχρονική ευθύνη των κυβερνήσεων, που μια σειρά απαραίτητων έργων δεν προχωρούν εδώ και δεκαετίες, υποδομές αφήνονται στην τύχη τους, μνημεία, όπως το Αχίλλειο, οδηγούνται στην παρακμή, ενώ η αναβάθμιση των δικτύων και υποδομών δεν χρηματοδοτούνται. Η απαξίωση είναι συνειδητή και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εκχώρηση σε "σωτήρες" ιδιώτες».
Υπενθυμίζεται ότι το έδαφος, για την εκμετάλλευση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, υποδομών και χώρων πολιτισμού από επιχειρηματίες, είχε φωτογραφίσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κ. Μητσοτάκης, με δηλώσεις του κατά την επίσκεψή του στο νησί στις 19/3/2023. Συγκεκριμένα, τότε είχε υπογραμμίσει ότι η διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς «απαιτεί σημαντικούς πόρους (...) ενδεχομένως να απαιτεί και νέα χρηματοδοτικά εργαλεία τα οποία θα πρέπει να τα σκεφτούμε κοιτάζοντας στο μέλλον και όχι στο παρελθόν».
Παράλληλα, η Κομματική Οργάνωση χαρακτηρίζει «κροκοδείλια δάκρυα» και αποπροσανατολιστικές τις αντιδράσεις εκπροσώπων της Τοπικής Διοίκησης, βουλευτών και παρατάξεων, που επιχειρούν να κρύψουν την αιτία πίσω από αυτά τα σχέδια. «Εχουν διαλέξει μεριά και στηρίζουν τα κόμματα που με την πολιτική τους παραδίδουν τα πάντα στο κεφάλαιο», αναφέρεται στην ανακοίνωση. Καταλήγοντας η ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ καλεί τον κερκυραϊκό λαό να βρίσκεται σε εγρήγορση, να είναι έτοιμος να υπερασπιστεί την περιουσία του και να μην επιτρέψει σε κανέναν οποιαδήποτε σκέψη για ιδιωτικοποίηση του Αχιλλείου.
Με τα παραπάνω λόγια ορίζει ο Γιάννης Ρίτσος τον τόπο, τον χρόνο και τους πρωταγωνιστές του «Χρονικού» του, που ανήκει στην «Τέταρτη Διάσταση».
Αυτή την ποιητική σύνθεση παρακολουθήσαμε να «ζωντανεύει» η θεατρική ομάδα CaVa στο Θέατρο «104», κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9 το βράδυ. Μια παράσταση που αφήνει τον λόγο του ποιητή να ακουστεί, επιλέγοντας με την εμπνευσμένη σκηνοθεσία της να αποτυπωθούν στίχοι, εικόνες, σκέψεις του Ρίτσου, που έχουν πολλά να μας πουν και στο σήμερα. Μια παράσταση που φανερώνει τη βαθιά μελέτη του λόγου του ποιητή.
Μαζί με τον Βασίλη Καλφάκη, που είναι και ο σκηνοθέτης, την Σάντρα Λειβαδάρα, τον Γιώργο Σύρμα και την Γιώτα Φέστα περιπλανηθήκαμε στο σύμπαν του ποιητή. Σε μια παράσταση που μιλά για το Χρέος, τη Μνήμη που καταλήγει να είναι άχρηστη όταν δεν γίνεται πείρα και διαφοροποιημένη πράξη. Μια παράσταση για το παρόν, το παρελθόν, αλλά κυρίως το μέλλον...
Οπως σημειώνει, μεταξύ άλλων, ο σκηνοθέτης Β. Καλφάκης: «"Οπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί όπου και να θολώνει ο νους σας μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη...".
Πριν επτά χρόνια, σε ένα αφιέρωμα για τον Γιάννη Ρίτσο, ο μεγάλος σκηνίτης του θεάτρου μας, Βασίλης Παπαβασιλείου, πρόσθετε με θάρρος στον περιβόητο στίχο του Οδυσσέα Ελύτη και το όνομα του Μονεμβασίτη ποιητή: "Μνημονεύετε και Γιάννη Ρίτσο". Τώρα λοιπόν που στα ερείπια του καιρού, προστέθηκαν και τα ερείπια του πολέμου, μνημονεύουμε και εμείς Γιάννη Ρίτσο. Μέσα σε δίσεκτους χρόνους ακατάσχετης αυτοαναφορικότητας, ίσως οφειλή ελάχιστη του θεάτρου να είναι η Ποίηση. Η Ποίηση στο Μνημονικό μας ως Χρέος. Και είναι η έννοια του Χρέους που επιστρέφει συνεχώς στο Χρονικό, μία σύνθεση μοναδική μέσα στην περιβόητη Τέταρτη Διάσταση.
Εκεί εξιστορείται το χρονικό της πολιτείας που εν δυνάμει προσωπογραφεί την Ελλάδα ως πραγματικότητα μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Το ερώτημα που θέτουμε σήμερα ως καλλιτέχνες και "άνθρωποι του καιρού μας" είναι κατά πόσο η πολιτεία αυτή μέσα στο Χρονικό είναι κτήμα του παρελθόντος ή εν τέλει διαθλάται και στο μέλλον, στο δικό μας παρόν δηλαδή, της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα.
Μείζονος σημασίας μορφή μέσα στο έργο αναδύεται ο Ταμίας του σωματείου "Πυθαγόρας". Αυτός "που κοιτούσε τόσο οικεία τα απόμακρα κ' εξοφλούσε με το χρυσάφι των άστρων, που άλλωστε δεν είταν και δικό του, τα άγνωστα ακόμη χρέη ανθρώπων και αιώνων"...».
Τα παλιά τα χρόνια, ζούσαν πάνω στο νησί της Λέσβου δύο ξακουσμένοι κατεργάρηδες: Ο Ψευτοθόδωρος στη Χώρα και ο Καλπομανώλης στη Συκαμιά (το χωριό του Μυριβήλη). Κόμπαζαν και οι δύο πως κανείς δεν τους παραβγαίνει στην πονηριά και την μπαμπεσιά. Δεν άντεχαν όμως να ακούνε ο ένας για τα κατορθώματα του άλλου κι έτσι ξεκίνησαν να βρουν τον ανταγωνιστή τους, να τον ξεγελάσουν και να αποδείξουν μια και καλή ποιος είναι ο πρωταθλητής στην κατεργαριά.
Ποιος είναι όμως ο αρχικάλπης; Στην προσπάθειά τους να το λύσουν, οι δύο κάλπηδες μπλέκουν σε περιπέτειες, συναντούν πειρατές, θησαυρούς, βρικόλακες, δαίμονες και «περιποιητικούς» Ανατολίτες...
Οπως σημειώνει ο Κ. Παπακωνσταντίνου, «Οι "Κάλπηδες" είναι ένα άκρως κωμικό διήγημα, με έντονη δράση, αλλαγή σκηνικών χώρων και σπαρταριστές σκηνές», προσθέτοντας ότι με το συγκεκριμένο έργο «επιστρέφουμε ως ομάδα στο είδος θεάτρου με το οποίο ξεκινήσαμε, γίναμε γνωστοί, ασχοληθήκαμε για χρόνια και το αγαπάμε, τη δραματοποίηση λογοτεχνίας. Επιστρέφουμε κυρίως στην πρωτότυπη μέθοδο δραματοποίησης της τριτοπρόσωπης αφήγησης, που επινοήσαμε και χρησιμοποιήσαμε στις παραστάσεις μας: "οι Χαλασοχώρηδες" του Αλ. Παπαδιαμάντη, "Μαζώχτρα" του Αργ. Εφταλιώτη, "Αυτόχειρ" του Μιχαήλ Μητσάκη, "Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως" του Γ. Βιζυηνού. H μέθοδος αυτή αντιμετωπίζει όλο το κείμενο ως διάλογο και επιτρέπει στο διήγημα να αποκτήσει θεατρική μορφή, διατηρώντας το όμως αυτούσιο, χωρίς διασκευή».
Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελισσαίος Βλάχος, Αγγελική Μαρίνου, Δημοσθένης Ξυλαρδιστός
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος: 15 ευρώ, Φοιτητικό, ομαδικό (γκρουπ άνω των 10 ατόμων): 12 ευρώ, ανέργων, ΑμεΑ: 8 ευρώ, Ατέλειες ΣΕΗ: Δωρεάν.
Προπώληση εισιτηρίων more.com.
Το Σάββατο 29 Μαρτίου, παρουσία του συγγραφέα Στρατή Δούνια
«Ενα μοναδικό ταξίδι για παιδιά που αναζητούν τους θησαυρούς της Ιστορίας και τη γνώση που γίνεται δύναμη!», σημειώνεται στο κάλεσμα του βιβλιοπωλείου.
Με αφορμή τη μέρα της συμπλήρωσης 73 χρόνων από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη (Κυριακή 30 Μαρτίου του 1952), οι συντελεστές της παράστασης «Εντολή» της Διδώς Σωτηρίου ανεβαίνουν, για μία τελευταία φορά, στη σκηνή του Θεάτρου «Nous» την Κυριακή 30 Μαρτίου στις 20.15.
Εξι αυτόπτες μάρτυρες της ιστορίας μάς μεταφέρουν από τις ανέμελες κουβέντες και τις πολιτικές διαφωνίες ως τις υπόγειες φυλακές, τους δρόμους της Αθήνας, τις αίθουσες δικαστηρίων και τις εκτελέσεις. 250.000 γραπτά μηνύματα, τηλεγραφήματα και επιστολές, μέσα σε μια βδομάδα απ' όλο τον κόσμο, για να αποτραπεί η εκτέλεση του «ανθρώπου με το γαρύφαλλο».
Του ανθρώπου που «δεν θυσίασε τίποτα από την τιμή και την ελπίδα μας για ένα αύριο φωτεινό. Χαμογελούσε...».
«Το χαμόγελό σου Νίκο Μπελογιάννη δεν θα μπορέσει κανείς να μας το πάρει πίσω. Δεν ήσουν ένας άνθρωπος, μα μια γενιά. Ενα κίνημα που νίκησε την ήττα του».
Η ΤΟ Καλλιτεχνών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, μπροστά στα 73 χρόνια από την εκτέλεση του Ν. Μπελογιάννη, θα παρακολουθήσει την παράσταση «Εντολή», την Κυριακή 30 Μάρτη. Για συμμετοχές επικοινωνήστε στα τηλέφωνα 6977776663 και 6977710129.