Associated Press |
Αρνούμενος δε τα όσα του προσάπτουν και απογυμνώνοντας το κατηγορητήριο, θα περάσει στην αντεπίθεση, καταγγέλλοντας με σθένος τις ναζιστικές μεθόδους, για να γίνει, όπως παρατηρούσε την Πρωτομαγιά του 1934 ο Μαξίμ Γκόργκι, «ο κατήγορος των κατηγόρων του». Ο μεγάλος αγώνας που δίνει μέσα στο δικαστήριο, αλλά και η κατακραυγή της διεθνούς κοινής γνώμης θα οδηγήσουν στις 23-12-1933 στην αθώωση του Δημητρώφ, λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων.
Σήμερα ο Μιλόσεβιτς, παλεύοντας κάτω από δύσκολες συνθήκες και έχοντας να αντιμετωπίσει ένα κατηγορητήριο βασιζόμενο σε πολιτικά κριτήρια (το συγκεκριμένο δικαστήριο δεν εκφράζει το Διεθνές Δίκαιο ούτε τη διεθνή κοινότητα, είναι καθαρά ένα πολιτικό δικαστήριο που δημιουργήθηκε από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρώπης) δίνει τον δικό του αγώνα. Εναν αγώνα που έχει ιδιαίτερη αξία καθόσον αφορά στην αντίσταση του γιουγκοσλαβικού λαού ενάντια στην ιμπεριαλιστική βάρβαρη επέμβαση, για την υπεράσπιση της πατρίδας του...
Οι κατηγορίες που του προσάπτει το κατηγορητήριο είναι αόριστες, ανύπαρκτες και δεν υπάρχει τίποτα το συγκεκριμένο σ' αυτές και είναι πια φανερό, πως ο σκοπός της δίκης αυτής εμπεριέχει μεγάλα πολιτικά συμφέροντα των ισχυρών κρατών του ΝΑΤΟ.
Στη Νέα Κυδωνία της Κρήτης, η γερμανική Βέρμαχτ ίδρυσε - στην περίοδο της Κατοχής - μνημείο προς τιμήν των πεσόντων Γερμανών αλεξιπτωτιστών με την επιγραφή, γραμμένη στα γερμανικά: «Σε σας τους νεκρούς ανήκει η ευγνωμοσύνη, που μακριά από την πατρίδα, πιστοί στον όρκο σας, δώσατε τη ζωή σας στη Μεγάλη Γερμανία μας».
Το μνημείο είναι χτισμένο σε ιδιωτικό χώρο, νοικιασμένο από την Ενωση Γερμανών Αλεξιπτωτιστών (BDF), που κάθε χρόνο, τη μέρα της γερμανικής επίθεσης στην Κρήτη - 20 του Μάη 1941 - γιορτάζουν τη «λαμπρή νίκη».
Πριν δέκα μέρες, η BDF ζήτησε από τον ιδιοκτήτη του χώρου την ανανέωση του ενοικιαστηρίου. Αλλά τόσο ο κοινοτάρχης, Νίκος Αποστολάκης, όσο και ο νομάρχης Χανίων μαζί και οι κάτοικοι της Νέας Κυδωνίας, είναι εναντίον της ανανέωσης. Επιπλέον, ο βουλευτής του γερμανικού κόμματος ΚΟΔΗΣΟ Κάρστεν Χίμπνερ απηύθυνε έκκληση στους κατοίκους της Κρήτης να εναντιωθούν στην ανανέωση του ενοικιαστηρίου με την BDF και, αντ' αυτού, προτείνει να ενοικιαστεί ο χώρος σε μια «Ελληνογερμανική Αντιφασιστική Συμμαχία», που πρέπει να ιδρυθεί.
Ο Νίκος Αποστολάκης σε συνέντευξή του (δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Γιούνγκε Βελτ» στις 13 του Νοέμβρη) δήλωσε ανάμεσα στ' άλλα: «Συμφωνώ με την πρόταση του Κάρστεν Χίμπνερ και στις αρχές της εβδομάδας πήρα σχετικά θέση στις τοπικές (κρητικές)εφημερίδες. Εχω κάνει κι εγώ την ίδια πρόταση, δηλαδή ο χώρος να μετατραπεί σε τόπο συνεννόησης των λαών και του αντιμιλιταρισμού. Το μνημείο (των αλεξιπτωτιστών) αποτελεί χλευασμό των θυμάτων και των συγγενών τους. Οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές δολοφόνησαν χιλιάδες πολίτες και ισοπέδωσαν χιλιάδες χωριά της Κρήτης. Το να γίνεται ανεκτό ένα τέτοιο μνημείο, αποτελεί για την Κρήτη ασημαντοποίηση αυτών των βάρβαρων εγκλημάτων. Ωστόσο, από την κυβερνητική πλευρά, στη Γερμανία, η υπόθεση αγνοείται...».
Αγαπητέ «Ρίζο»
«Μαζέψετε τα αδέσποτα»
Χαράλαμπος Ε. Ασβέστης, δικηγόρος στον Αρειο Πάγο, Αθήνα. Η κατάσταση που επικρατεί εδώ και πολύ καιρό στο Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών είναι απαράδεκτη και προσβλητική για κάθε θρησκευόμενο και πολιτισμένο άνθρωπο. Εκατοντάδες αδέσποτα σκυλιά περιφέρονται ανεξέλεγκτα αδέσποτα, ανάμεσα στους τάφους, ακολουθούν τις κηδείες και πολλές φορές επιτίθενται και δαγκώνουν ανθρώπους. Μετά από σχετική διαμαρτυρία μου στη διεύθυνση του Γ΄ Νεκροταφείου, πληροφορήθηκα ότι οι υπάλληλοί του δεν τολμούν να «ενοχλήσουν» τα αδέσποτα σκυλιά διότι αμέσως διαμαρτύρονται οι φιλόζωοι και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα!
Ετσι, το Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών έχει μεταβληθεί στην κυριολεξία σε κοπρώνα. Είναι νομίζω καιρός, οι αρμόδιοι φορείς (Δήμος Αθηναίων, υπουργείο Υγείας κλπ.) να τερματίσουν αυτή την άθλια και απαράδεκτη κατάσταση, απομακρύνοντας άμεσα και οριστικά όλα τα αδέσποτα σκυλιά από το χώρο του Νεκροταφείου. Σε όλες τις εποχές και σε όλους τους πολιτισμούς, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, οι τόποι ανάπαυσης των νεκρών θεωρούνταν ανέκαθεν ιεροί και περιβάλλονταν με φροντίδα και σεβασμό.
Επιτέλους, εάν οι κ. κ. φιλόζωοι και τα ΜΜΕ θέλουν να κάνουν επίδειξη ευαισθησίας, ας ασχοληθούν με τους αμέτρητους άπορους, άστεγους και αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας, που κυριολεκτικά φυτοζωούν στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις και ας σταματήσουν να συμβάλλουν με τη στάση τους στη βεβήλωση των κοιμητηρίων της πατρίδας μας.
Αλληλεγγύη φιλάθλων
Νίκος Σεβαστός, Αθήνα. Πολλά ακούγονται και λέγονται για το αν οι οργανωμένοι φίλαθλοι προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στην ομάδα τους και γενικότερα στο κοινωνικό σύνολο. Εγώ είμαι φίλαθλος του Πανιώνιου, αλλά ποτέ μου δεν ήμουν οργανωμένο μέλος της ομάδας. Ο πατέρας μου πρόσφατα υποβλήθηκε σε πολύωρη σοβαρή εγχείρηση στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, όπου χρειάστηκε μια μεγάλη ποσότητα αίματος, 10-15 μονάδες.
Απελπισμένος καθώς ήμουν, απευθύνθηκα μέσω Ιντερνετ από το Μ.Β. των «Πανθήρων» και τους ζήτησα συμπαράσταση. Τους ζητούσα συμπαράσταση εγώ, ένας άγνωστος γι' αυτούς άνθρωπος. Κι όμως, το τι έγινε δεν περιγράφεται. Από την επομένη κιόλας μέρα, 4 φίλαθλοι έδωσαν αμέσως αίμα και μηνύματα συμπαράστασης στο Μ.Β. και με eMall έλαβα πάρα πολλά.
Θα ήθελα και μέσα από την εφημερίδα μας, να απευθύνω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλο αυτόν τον ευγενικό κόσμο, για την προσφορά του και τη συμπαράστασή του προς εμένα και τον πατέρα μου. Θεώρησα καλό να το αναφέρω το γεγονός, γιατί δεν είναι δίκαιο να αναφέρονται μόνο τα «στραβά» του χώρου.
Την περασμένη Τετάρτη έφυγε από τη ζωή και κηδεύτηκε στο Γ' Νεκροταφείο, ο Στράτος Τσιγκιρίδης, άνθρωπος του αγώνα και συμπαραστάτης παντοτινός των αδυνάτων συνανθρώπων για τους οποίους πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις. Σ' αυτόν τον «ΑΝΘΡΩΠΟ» αφιερώνει λίγους στίχους του με το ποίημα του: «Στράτος Τσιγκιρίδης ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ» ο αναγνώστης μας Αγγελος Γόντικας. Παραθέτουμε αποσπάσματα από το ποίημα:
Πώς να σταματήσω ετούτο εδώ το τρέμουλο στο χέρι μου,/ για να μπορέσω δυο λόγια, για σένανε να γράψω./ Πώς να μη λυγίσει, να μην κλάψει μια καρδιά,/ όταν θα δει να κόβεται στη ρίζα του,/ το πιο όμορφο στο δάσος κυπαρίσσι!/ Ηταν αυτό που ομόρφαινε δενδρί,/ καταπράσινο δασύ, το πιο ψηλό, που δέσποζε τριγύρω σ' όλα τ' άλλα./
.... Εκείνο άφησε την τελευταία του πνοή,/ πάνω στο δροσερό χορτάρι,/ αυτό μήνες το πότιζαν, της φαμελιάς τα δάκρυα,/ που άγγιζαν την αγνή ψυχή του./ Ετσι, το Στρατο-Κυπαρίσσι έφυγε,/ στα νιάτα του επάνω,/ το δάσος πια μαράζωσε,/ το μάρανε ο καημός του./ Και τώρ φεύγει! Ταξίδι μακρινό, μακριά πολύ να πάει,/ επάνω σ' ένα πανώριο άσπρο σύννεφο/ στον ουρανό ψηλά να φτάσει./
Απόψε τ' άστρα έχουν τρανή γιορτή,/ να τον καλωσορίσουν,/ μπροστάρη θα σε ρίξουν στο χορό,/ κι αυτόν εσύ Στράτο θα σέρνεις./ Ε θεέ μου σε παρακαλώ! μην του αλλάξεις τ' όνομα,/ εμείς εδώ, ΑΝΘΡΩΠΟ τονε λέμε,/ τον λέμε όμως πατέρα κι αδελφό,/ τον λέμε λεβέντη,/ είναι ο γιος της ανθρωπιάς!
Σήμερα κλαίει ο Ουρανός,/ με δάκρυα δροσίζει την ψυχή του,/ σώπασαν όλα τα πουλιά,/ βουβάθηκαν τ' αηδόνια./ Ε! εσείς αστέρια που στέκεστε ψηλά./ Γλεντήστε, τραγουδήστε, γιατί απόψε κοντά σας έρχεται,/ το πιο όμορφο της γης αστέρι./