Οπως γίνεται φανερό, ο κ. Πάγκαλος από τότε που δεν έγινε ξανά υπουργός, έχει μετατραπεί σε υπόδειγμα βουλευτή. Οχι μόνο συμμετέχει στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, αλλά έχει και το σθένος να λέει και τα πράγματα με τ' όνομά τους σχετικά με τα νομοθετήματα του κόμματός του. Να σημειώσουμε μόνο μια «λεπτομέρεια» γι' αυτό το... υπόδειγμα βουλευτή: Και τα τρία συγκεκριμένα νομοθετήματα, αυτά τα «μνημεία γραφειοκρατικής και τεχνοκρατικής αντίληψης και αναχρονισμού, εκφράσεις οικονομισμού και αντιλαϊκής νοοτροπίας», ο κ. Πάγκαλος τα υπερψήφισε!
Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται πάντα στο πλευρό των αγροτών, δήλωσε προχτές ο Κ. Λαλιώτης. Σωστά, πώς αλλιώς θα τους έκανε τη ζωή όλο και πιο δύσκολη... Και αυτό, θα συνεχίσει να γίνεται, όσο οι μικρομεσαίοι αγρότες αφήνουν στο πλευρό τους, είτε το ΠΑΣΟΚ είτε τη ΝΔ, είτε οποιαδήποτε άλλη πολιτική δύναμη δίνει όρκους πίστης στην ΕΕ, τις πολυεθνικές και τους νόμους της αγοράς.
Σε... γενναία μείωση στα επιτόκια των πιστωτικών της καρτών προχωρά από την 1η Δεκέμβρη η πολυεθνική τράπεζα CITIBANK στην Ελλάδα, γράφτηκε σε διάφορες εφημερίδες. Συγκεκριμένα, τα επιτόκια των καρτών της CITIBANK μειώνονται κατά περίπου 1 μονάδα, από 17,87% σε 16,80%. Αν στο 16,8% προστεθεί και η εισφορά 0,6% (του νόμου 128), τότε το επιτόκιο φτάνει στο 17,4%.
Με άλλα λόγια, δηλαδή, η CITIBANK όπως και όλες οι άλλες τράπεζες (ελληνικές και ξένες, κρατικές ή ιδιωτικές), που λειτουργούν στην Ελλάδα, ενώ πληρώνουν για τις καταθέσεις ταμιευτηρίου επιτόκια που κινούνται μεταξύ 0% και 2% - άντε 3% στην καλύτερη των περιπτώσεων - απαιτούν επιτόκια για τις πιστωτικές κάρτες που ξεπερνούν το 15% και στην περίπτωση της CITIBANK φτάνουν το 17,4%. Επιτόκια, δηλαδή, που είναι από πέντε μέχρι και δεκαεφτά φορές μεγαλύτερα από τα επιτόκια καταθέσεων και πολλαπλάσια του επίσημου πληθωρισμού.
Ας αφήσουν, λοιπόν, τα περί γενναίας μείωσης. Οι τραπεζίτες είναι οι μεγαλύτεροι και πιο αδίστακτοι τοκογλύφοι και λεηλατούν - με τη βοήθεια των κυβερνώντων- τα πλατιά λαϊκά στρώματα.
Πολλά και διάφορα λέγονται και γράφονται, μετά το φιάσκο της εξαγοράς της Ολυμπιακής Αεροπορίας από την ΑΧΟΝ, την ιδιωτική αεροπορική εταιρία, που διέκοψε πρόσφατα τη λειτουργία της αφήνοντας χρέη αρκετών δισεκατομμυρίων δραχμών και η οποία είχε κριθεί, πριν από λίγους μήνες και παρέμενε, έως προχτές, ο πλέον αξιόπιστος και προτιμητέος αγοραστής του εθνικού μας αερομεταφορέα. Ολα, όμως, αποσκοπούν στην αποφυγή της επανάληψης ενός παρόμοιου φαινομένου. Κανείς δεν ασχολείται, με την ουσία της επιχείρησης ιδιωτικοποίησης ή, αλλιώς, ξεπουλήματος των δημόσιων επιχειρήσεων και της δημόσιας περιουσίας γενικότερα. Κανέναν δεν απασχολούν ερωτήματα, όπως: Πότε μια επιχείρηση μπορεί να είναι ωφέλιμη για το κοινωνικό σύνολο, όταν είναι δημόσια ή όταν είναι ιδιωτική και με ποιες προϋποθέσεις; Πού οφείλονται οι ζημιές των δημόσιων επιχειρήσεων - όσων είναι ζημιογόνες; Σ' αυτές καθ' αυτές τις επιχειρήσεις ή στην πολιτική των εκάστοτε κυβερνήσεων και των διορισμένων απ' αυτές διοικήσεων;
Στα ερωτήματα αυτά, όμως - όπως και σε μια σειρά παρόμοια - βρίσκεται η ουσία του προβλήματος. Ουσία, που έχει να κάνει, με τον ταξικό χαρακτήρα του κράτους και το αντίστοιχο περιεχόμενο των πολιτικών όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων και όχι, βέβαια, με τη δαιμονοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων.
Πάντως, αν τις μελετήσει, όπως αυτή της ΑΧΟΝ, που την είχε αναγάγει σε πλέον αξιόπιστο και προτιμητέο αγοραστή, τότε χαλάλι ο κόπος.
ΜΟΝΟΝ ΑΝΟΗΤΟΥΣ φυσικά, μπορεί να πείσει ο Αριέλ Σαρόν! Προχωρά, λέει, σε μαζική επίθεση εναντίον των Παλαιστινίων τώρα, γιατί έκαναν τρομοκρατικές επιθέσεις η «Χαμάς» και η «Τζιχάντ». Λες και τόσον καιρό προσπαθούσε για την ειρήνευση στην περιοχή.
Αλλωστε, την ίδια «ταινία» την είδαμε και σε μεγαλύτερη εκδοχή με τον περίφημο «αντιτρομοκρατικό αγώνα» των ΗΠΑ, εναντίον του Αφγανιστάν και του Ιράκ και ποιος ξέρει ποιων άλλων. Μικρογραφία αποτελεί η τακτική Σαρόν.
Οσο για τους πέραν του Ατλαντικού φίλους των Ισραηλινών, είναι φανερό πόσο αλήθεια έλεγαν όταν μιλούσαν για «ειλικρινείς προσπάθειες» δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.
ΕΝΤΑΞΕΙ θετικές οι εκτιμήσεις της πορείας της Οικονομίας, όπως μας λέει ο Λουκάς Παπαδήμος, όμως αυτή την αύξηση των καταναλωτικών δανείων κατά 50% στα ελληνικά νοικοκυριά δε μας την ερμήνευσε!
Εκτός, αν κάπως έτσι εννοούμε την αύξηση του εισοδήματος και του βιοτικού επιπέδου του πολίτη. Με δανεικά και κάθε άλλο παρά αγύριστα, βέβαια. Διότι θα επιστρέψουν στις τράπεζες διπλά και τρίδιπλα.
Προσθέστε σε όλα αυτά και τα φαινόμενα «στρογγυλοποιημένης» νοθείας των τιμών της αγοράς, λόγω έλευσης του ευρώ κι έχετε έτοιμο το παζλ του «πλούτου» των Ελλήνων εργαζομένων.
«ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ» βγάζει ο Γ. Παπαντωνίου όσα στρατόπεδα των Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκονται μέσα σε πόλεις και εγκαταλείπονται από τις μονάδες τους. Τα κάνει οικόπεδα και θα τα μοσχοπουλήσει σε όσους «φυσάνε» τον παρά. Του 'χει... μείνει φαίνεται του ανθρώπου, από την προηγούμενη θητεία του στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.
Κοντά στα 800 δισεκ. δραχμές λογαριάζει να μαζέψει. Και θα πάνε κατ' ευθείαν για την κάλυψη «κενών» του εξοπλιστικού προγράμματος. Από την παραγωγή στην κατανάλωση, δηλαδή... Από τα δημόσια ταμεία, στα ταμεία των πολυεθνικών του πολέμου...