Η κυβέρνηση, όμως, όλ' αυτά τ' ακούει βερεσέ. Μπορεί οι παραπάνω προτάσεις και μέτρα να είναι απολύτως λογικές και αναντικατάστατες προϋποθέσεις, ώστε να μη θρηνήσουμε και νέα θύματα, στο απευκταίο ενός νέου ισχυρού σεισμού, αλλά δεν ταιριάζουν με το αντιλαϊκό πλαίσιο των κυβερνητικών πολιτικών, της εξοικονόμησης με κάθε τρόπο χρημάτων για την πολύμορφη ενίσχυση των πολυεθνικών και του μεγάλου κεφαλαίου.
Αυτή είναι η αλήθεια και δεν αλλάζει, παρά τα όσα λένε οι αρμόδιοι υπουργοί και διάφοροι παρατρεχάμενοι. Και επειδή είναι μια αλήθεια, που δεν την αγνοούν οι κυβερνώντες - αντίθετα, τη γνωρίζουν πολύ καλά - ας έχουν υπόψη τους, ότι οι όποιες μελλοντικές συνέπειες θα τους βαραίνουν ολοκληρωτικά.
Και επειδή κάποιοι μπορεί να μας θεωρούν υπερβολικούς, αναφέρουμε ορισμένα μόνο σχετικά παραδείγματα.
Στον πρόσφατο σεισμό του Βαρθολομιού της Ηλείας έπαθαν ζημιές και αρκετά σπίτια, τα οποία είχαν επισκευαστεί μετά τον ανάλογο του 1989, στην ίδια περιοχή. Το γεγονός αυτό δεν οφείλεται στο μέγεθος του τωρινού σεισμού, αλλά στην ανεπάρκεια και αναποτελεσματικότητα των τότε επισκευών. Οι τεχνικές οδηγίες και τα τιμολόγια που εξέδωσε τότε η κυβέρνηση δεν οδηγούσαν στην απαιτούμενη ενίσχυση των κτιρίων, αλλά το πολύ στην επαναφορά της κατάστασης όπου βρίσκονταν τα «χτυπημένα» κτίρια πριν από τον τότε σεισμό. Το ίδιο έγινε έγινε και στους μετέπειτα σεισμούς της Πάτρας, του Αίγιου και της Αθήνας. Αλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι έρευνα, που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας σε 261 κτίρια της Πάτρας, φανέρωσε ότι αρκετά απ' αυτά -ανάμεσά τους σχολεία και δημόσιες υπηρεσίες - είναι επικίνδυνα, αφού δεν έχουν αποκατασταθεί επαρκώς από τους δυνατούς σεισμούς που έγιναν στην περιοχή το 1993 και το 1995.
Για να μην αναφερθούμε σε δημόσια κτίρια και άλλα κτίρια συνάθροισης κοινού (όπως και κατοικίες), τα οποία έχουν κατασκευαστεί πριν από την καθιέρωση του τελευταίου Οικοδομικού Κανονισμού.
Στο προσκήνιο επανήλθε τις μέρες αυτές το θέμα της μερικής απασχόλησης στο δημόσιο τομέα. Και όχι τυχαία. Κάποιοι θέλουν να «ζυμώσουν» την ιδέα στους ίδιους τους εργαζόμενους, όπως και στους συναλλασσόμενους με το δημόσιο, μια και επίκεινται οι σχετικές κυβερνητικές αποφάσεις. Βέβαια, ο Κ. Σκανδαλίδης αρνήθηκε να επιβεβαιώσει τις σχετικές πληροφορίες που είδαν χτες το φως της δημοσιότητας. Ας μην υπάρχει, όμως, η παραμικρή αμφιβολία για τις επιδιώξεις της κυβέρνησης. Αλλωστε, η μερική εργασία αποτελεί τμήμα της συνολικότερης στρατηγικής της κυβέρνησης για διεύρυνση της «ευέλικτης» απασχόλησης και στο δημόσιο, η οποία έρχεται να χτυπήσει και τη μονιμότητα, ενώ «δένει» με τις γενικότερες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στη δημόσια διοίκηση, έτσι όπως περιγράφονται και στο πρόγραμμα «ΠΟΛΙΤΕΙΑ».
Σήμερα οι δημόσιοι υπάλληλοι, με τη μαζική και δυναμική τους συμμετοχή στην απεργία τους και στις απεργιακές συγκεντρώσεις, καθώς και με τη στήριξή τους στις θέσεις του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου που πολεμά αυτά τα σχέδια χωρίς ταλαντεύσεις, μπορούν να απαντήσουν στις προκλήσεις της κυβέρνησης. Προκλήσεις που παίρνουν ακόμη χειρότερο χαρακτήρα, όταν η κυβέρνηση επέλεξε τη σημερινή μέρα, για να πραγματοποιηθεί η σύσκεψη του πρωθυπουργού με τον Κ. Σκανδαλίδη και τους συναρμόδιους υπουργούς, ώστε να εξετάσει το συγκεκριμένο θέμα. Ας μην τους περάσει...
Πάει και τούτη
η χρονιά
τελειώνει σ' ένα μήνα
και συ και φέτος
εργατιά
με «κούρες», «ζώνες»,
πείνα
κι ας σου 'χαν
άλλα υποσχεθεί,
κι ας σου 'χαν άλλα τάξει
οι μπαγαπόντηδες ταγοί,
που σ' έχουν ξετινάξει.
* * *
Πάει και τούτη η χρονιά
η ίδια σαν και πέρσι,
αλλά κι η νέα
που θα 'ρθει
«καπέλο» θα 'ναι, «φέσι»
γι' αυτό αν θέλεις,
εργατιά, να έρθουν
άλλοι χρόνοι,
ψηλά το χέρι σε γροθιά
είναι η λύση η μόνη!