Γεννημένος στην Ακαδημία Πλάτωνος, ο Γ. Ζαμπέτας σπούδασε το μπουζούκι «στο Βοτανικό κήπο τις ώρες που χάραζε, ακούγοντας τα βατράχια και τα αηδόνια». Οι πρώτες συναυλίες που άκουσε «στα περιβόλια κάθε άνοιξη και φθινόπωρο, τότε που πηγαίνουν κι έρχονται τα πουλιά... Τύφλα να 'χει ο παράδεισος». Κι έγινε «ο πιο καλός ο μαθητής» στο μπουζούκι, υπηρετώντας το πιστά και βαδίζοντας μαζί του «σε κόσμους ονειρεμένους». Εχοντας πάρει τα πρώτα μαθήματα στο μπουζούκι από τον πατέρα του, αρχικά έπαιξε δίπλα στους μεγάλους Μπάτη, Βαμβακάρη, Παπαϊωάννου, Χατζηχρήστο, Τσιτσάνη κ.ά. Το '52 ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι «Σαν σήμερα, σαν σήμερα» με τον Τσαουσάκη, αλλά «χαλασμός κόσμου» γίνεται το '54 με το «Αφήνω γεια», σε στίχους Βίρβου και ερμηνευτή τον Καζαντζίδη. Ακολουθούν πολλά τραγούδια. Η επιτυχία του κορυφώνεται τη δεκαετία '60-'70. Ξεχωριστό κεφάλαιο στην καριέρα του υπήρξε η συνεργασία του ως σολίστ με τους Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, Πλέσσα, Μαμαγκάκη, Κουγιουμτζή, Μαρκόπουλο κ.ά.
Σαν «αντιπερισπασμό» του Λονδίνου εκλαμβάνει τις αντιδράσεις για την πολιτιστική πολιτική της κυβέρνησης ο υπουργός Πολιτισμού, Ε. Βενιζέλος! Μιλώντας, στην προχτεσινή συνέντευξη, για το διεθνές συνέδριο του περιοδικού «Εκόνομιστ» για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, που προγραμματίζεται για την ερχόμενη Τετάρτη στην «Αίγλη» του Ζαππείου, ο υπουργός εκτίμησε ότι «μπροστά στην πειστικότητα και στην απλότητα των ελληνικών επιχειρημάτων» για την επιστροφή των Γλυπτών, «θα έχουμε πάλι ένα κύμα αντιθέσεων με επίκεντρο το Λονδίνο, ένα κύμα αντιρρήσεων, που αφορούν τη φυσιογνωμία των διεθνών μουσείων, τα ευρήματα στο οικόπεδο Μακρυγιάννη, τη γνωστή υπόθεση των εγκαταστάσεων του κωπηλατοδρομίου στο Μαραθώνα, ζητήματα τα οποία τίθενται με τη μορφή αντιπερισπασμού κατά τη γνώμη μου...».
Πάντως, μιλώντας για το Μουσείο Γουλανδρή, ο υπουργός απέφυγε... τις «θεωρίες συνωμοσίας», αν και επιχείρησε να υποβαθμίσει τις αντιδράσεις: «Από ορισμένους ανθρώπους με γενική κοινωνική ευαισθησία, οι οποίοι συνήθως παρεμβαίνουν στα θέματα αυτά, από ορισμένους περιοίκους και από (ερωτηματικό) το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων». Επανερχόμενος στο θέμα του Μακρυγιάννη, συμπλήρωσε: «Δεν υπάρχει, δυστυχώς, αυτή η συνείδηση της αλληλεγγύης και της συμπαράστασης που απαιτείται στις περιπτώσεις αυτές. Εχω κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσα, αν το θέλει η κοινωνία και η πόλη, ας βοηθήσει να γίνει, αν δεν το θέλει, λυπάμαι πάρα πολύ, δε θα μπορέσει να γίνει». Είναι η πρώτη φορά που αμφισβητείται δημόσια και από επίσημα χείλη η κυβερνητική βεβαιότητα για την κατασκευή του Νέου Μουσείου Ακρόπολης.
- Πατάκης: Ερατωσθένης Γ. Καψωμένος «Αναζητώντας το χαμένο ευρωπαϊκό πολιτισμό (Νεοελληνική ποίηση και πολιτισμική παράδοση)» (Α΄ τόμος, μελέτη του καθηγητή Νέας Ελληνικής Φιλολογίας και Θεωρίας της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων). Χρήστος Αντωνιάδης «Ταξίδι σε δίσεκτο αιώνα» (μυθιστόρημα). Γιοβάννα «Γενέθλια» (δύο αφηγήματα που παίζονται στο θέατρο «Τόπος Αλλού»). Γιώγα Σιώκου «Στις παρυφές του Ελίχρυσου» (ποιήματα, εικονογραφημένα με σχέδια του ζωγράφου - χαράκτη Παναγιώτη Γράββαλου). Πέρσι Κεμπ «Το άρωμα musc» (μετάφραση Αλίνα Πασχαλίδου, μυθιστόρημα). Λεία Χατζοπούλου - Καραβία «Η Φίκι δεν είναι πια πιτσιρίκι», «Ο Τίκι εξερευνητής» και «Πετάει, πετάει η Σίσι» (για παιδιά οχτώ ετών και άνω). «Το βιβλίο του 2002 (Για την πολιτική την οικονομία, τις τέχνες, τη ζωή)» (δημοσιογραφική συνοπτική καταγραφή γεγονότων, στοιχείων και πινάκων σχετικών με το 2002). Δημήτριος Πασχαλούδης - Ιορδάνης Κατζαϊβάζογλου «Οργανωτική επικοινωνία (μια ολοκληρωμένη προσέγγιση)» (μελέτη για την οργάνωση και επικοινωνία των επιχειρήσεων). Ελένη Δικαίου «Κάτω από τα κάστρα της Τροίας (Η πολιορκία και η κατάληψη της Τροίας)» βιβλίο για παιδιά (στη σειρά «Από το μύθο στην Ιστορία») και «Ο πόλεμος στην Τροία» (επίσης για παιδιά. Και τα δύο βιβλία εικονογράφησε η Λουίζα Καραγεωργίου).
- «Κέδρος»: Κώστας Μητρόπουλος «...Τα καλύτερα άγρια μωρά» (λεύκωμα γελοιογραφιών του κορυφαίου σκιτσογράφου μας) Χάριετ Μοζάτσε - Κάρεν Ούνγκερ «Πολύ μικρός για το 'να, πολύ μεγάλος για τ' άλλα (χιουμοριστικός «οδηγός» επιβίωσης για τα χρόνια του Γυμνασίου)» (χιουμοριστικό βιβλίο, αλλά και χρήσιμο για παιδιά και γονείς. Μετάφραση Νοέλα Ελιασά). Μαρία Ρουσάκη - Βίλλα «Η ριγέ κάλτσα της Σημίνας» (εικονογράφηση Πωλίνα Παπανικολάου, παιδικό). Μανόλης Μαυρολέων «Το αφηρημένο αστέρι» (εικονογράφηση Γιώργος Σγουρός, παιδικό).
- «Ιωλκός»: Αλκης Γκίνης «Ζωγραφική 45 χρόνια» (λεύκωμα για την 45χρονη δημιουργία του γνωστού ζωγράφου, με κείμενα Ελλήνων και ξένων ιστορικών της Τέχνης και κριτικών, κρίσεις Ελλήνων, ποιητών και συγγραφέων, λ.χ. Κακναβάτος, Καρούζος, Ιωάννου. Ο τόμος περιλαμβάνει βιογραφικό του καλλιτέχνη, τις εκθέσεις έργων του και βιβλιογραφία για το έργο του).
- Καλέντης - Μάλλιαρης: Ντέιβιντ Μπέντοφ «Η 25η ώρα» (μετάφραση Ομηρος Αβραμίδης, μυθιστόρημα).
- «Ελάτη» (Καραΐσκου 111, Πειραιάς, 18532, τηλ. 210-4132167) Νίκου Ηλιόπουλου «Στόματα γεμάτα αγκάθια» (μυθιστόρημα).
- Εκδόσεις Αμίρ Σομπάτι (Ηρας 2, 11743, Αθήνα): Αμίρ Σομπάτι «Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα και ο λόρδος Ελγιν» (κόμικ για την ιστορία του Παρθενώνα και την κλοπή των γλυπτών από τον Ελγιν).
- «Κριτική»: Ράσελ Ρόμπερτς «Αόρατη καρδιά» (μετάφραση Βίκη Λάμπρου, μυθιστόρημα).
- «Ωκεανίδα» Τζόναθαν Φράνζεν «Οι διορθώσεις» (μετάφραση Αλέξης Εμμανουήλ, μυθιστόρημα).
- Θωμάς Γιαβάρας «Αφιπποι ιππηλάτες» (ποίηση του χαμένου σε τροχαίο εκπαιδευτικού της Λαμίας. Η έκδοση έγινε στη Λαμία το 2002, με τη φροντίδα της συντρόφου και των παιδιών του Θ. Γιαβάρα).
- Βασίλη Περσίδη «Το προαιώνιο όραμα» (σκέψεις για ποικίλα θέματα της ζωής και της κοινωνίας. Αθήνα 2002. Β. Περσίδης, Αθηνών 62, Τύμβος Μαραθώνα, ΤΤ 19007).
- Ηρακλής Παπαβασιλείου «Γιώργης Χρήστου Λαιμός» (βιογραφία του γνωστού εφοπλιστή).
- Νίκος Γρηγοριάδης «Ανάβαση» (ποίηση, Αθήνα).
- «Εν Βόλω» (τριμηνιαίο περιοδικό του Δήμου Βόλου. Διπλό τεύχος 7ο - 8ο με αφιέρωμα στη λογοτεχνία).
- «Πόρφυρας» (διμηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό Κέρκυρας, τεύχος 105ο).
Υπάρχουν βιβλία που τα αφήνεις στη μέση και αναρωτιέσαι αν άξιζε τον κόπο να τους διαθέσεις, έστω και τα μισά λεφτά από την πραγματική τους αξία κι ας ανήκουν σε γνωστούς συγγραφείς και μάλιστα από τις «κορυφές» της ελληνικής λογοτεχνίας.
Ξεκίνησα να γράφω αυτά τα λόγια, διαβάζοντας το βιβλίο «Ο αιώνας των λαβυρίνθων» της κυρίας Ρέας Γαλανάκη, λογοτέχνιδας που τιμά τα Ελληνικά Γράμματα. Λογοτέχνιδας που τιμά τη λέξη συγγραφέας.
Ο αιώνας των λαβυρίνθων ταξιδεύει τον αναγνώστη σε ιστορικά γεγονότα που συντάραξαν την Ελλάδα. Δοσμένα έτσι, όπως πρέπει, έτσι που να σε αιχμαλωτίζουν και να θέλεις να μάθεις περισσότερα, έτσι που να λαχταράς να συνεχίσεις την ανάγνωση του βιβλίου. Αυτή νομίζω είναι η επιτυχία ενός βιβλίου και αυτό πρέπει να ενδιαφέρει κάθε συγγραφέα και όχι μόνο το τι χρήματα θα κερδίσει ανάλογα με τις διασυνδέσεις που έχει και αδιαφορώντας αν αξίζει ή όχι το έργο του.
Εδώ, δε σκέφτομαι να κάνω ανάλυση του συγκεκριμένου βιβλίου, αλλά μόνο να ευχαριστήσω την κυρία Γαλανάκη, για τις ώρες που διέθεσε για τη γραφή του, για το σεβασμό της προς τον αναγνώστη, για την αύρα που δίνει σε μας, να αγαπάμε τα καλά βιβλία.
Συνέδριο με θέμα «Ζημιογόνες παρεμβάσεις του κράτους και των φορέων στο περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά και ο ρόλος των πολιτών» διοργανώνεται στις 11/3, 6 μμ στην αίθουσα τελετών της Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ. Στο συνέδριο, που τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Τμήματος του ICOMOS θα μιλήσουν, μεταξύ άλλων, οι Μιχάλης Δεκλερής, Νίκος Αγριαντώνης, Γιάννης Πρωτονοτάριος, Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Δημήτρης Σκιλλάρντι, Γιώργος Ντούρος.