ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Πέμπτη 9 Οχτώβρη 2003
Σελ. /40
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΤΗΛΕ ...ΠΑΘΗ

Γρηγοριάδης Κώστας

Ο Τζορτζ (το γνωστό κτήνος) θα συνεχίσει, λέει, να κυνηγάει την τρομοκρατία!!! Τώρα πηγαίνει για τη Συρία! Το είχε πει, εξάλλου, ότι η Συρία τρομοκρατεί...

***

Εννοούσε ότι θα κυνηγάει και τον Μπιν; Αμφίβολο... Καθότι ο Μπιν δεν πιάνεται με τίποτε! Ούτε οι υπηρεσίες των Γαλλογερμανών μπορούν να τον ανακαλύψουν...

***

Ομως, σύμφωνα με τον ΑΛΦΑ (αποκλειστικό παρακαλώ), πιάστηκε άτομο της «Αλ Κάιντα» στην Αθήνα... Η υπόθεση ερευνάται, είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος!

***

Ο «εξοχότατος» κύριος πρέσβης του Ισραήλ βγήκε στην κρατική τηλεόραση, στου Κ. Αρβανίτη της ΝΕΤ, χτες το μεσημέρι, για να καλέσει την Ελλάδα και τους Ελληνες (!!!) να διαλέξουν ...σωστό στρατόπεδο! Τέτοιο θράσος ο τύπος...

***

ΣΥΝ: Τι λέτε για το Eυρωσύνταγμα, βρε παιδιά; Είσαστε υπέρ; Οχι λέτε! Είσαστε κατά; Οχι λέτε! Τι είσαστε; Υπέρ, με επίχρισμα «ουδέτερο»; Αυτό το τελευταίο είναι το καλύτερο...

***

«Σκοτώθηκαν» στης Στάη Βενιζέλος - Κουλούρης με τους Αλογοσκούφη - Παναγιωτόπουλο! Μόνο αίματα δεν κύλησαν, που λέει και ο λόγος! Τι έλεγαν; Τα ίδια!..

***

Θέλει πάντως και μία ικανότητα, απ' τη μια να λες τα ίδια και απ' την άλλη να παίζεις μπουνιές με τον αντίπαλο, τις διαφορές σου...

***

Τους την έσκασε ο πάπας των δελφίνων! Εκεί που όλοι περίμεναν να αφήσει τον μάταιο (;)τούτο κόσμο, ο πάπας πήγε στην Πομπηία με ελικόπτερο!!!

***

Τι πήγε να κάνει; Να προσκυνήσει μια θαυματουργή (!!!) εικόνα! Οπως λένε, πρώτα η ψυχή και μετά το χούι (όπου χούι, το υποκριτικό τέχνασμα, εν προκειμένω)...

***

Γιατί σκοτώνονται Βαρθολομαίος και Χριστόδουλος (μεταξύ τους), είναι ένα ερώτημα! Μόνο για το εύρος της εξουσίας καθενός;


Γρηγοριάδης Κώστας

***

Αγιασμός στη Βουλή κάθε χρόνο! Ως αναμενόταν, κανένας θεός δε βάζει το χέρι του...

***

Ο Αρνολντ προηγείται! Φανταστείτε τον κυβερνήτη, το γομάρι...

***

Η Στεφανίδου πρώτη σε τηλεθέαση! Ετσι είπαν! Θλίψη...


Associated Press

ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ
«Μπους, απαγορεύεται η είσοδος»

Σχεδόν καθημερινά οι διαδηλωτές συγκεντρώνονται στην αμερικανική πρεσβεία στη Μανίλα, διαμαρτυρόμενοι για την επικείμενη επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Τζορτζ Μπους, που είναι σίγουρο τι «δώρα» θα κομίσει... Αυτά ακριβώς, που τους έχουν εξωθήσει στην εξαθλίωση και την απόλυτη υποταγή στα αμερικανικά κελεύσματα, πολιτικά και οικονομικά...


ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ
«Γι' αυτό!..»

Είναι μόλις 16 - 17 χρόνων. Αντε το πολύ 18, πιτσιρίκια στα χρόνια. Σπίρτα αναμμένα, όμως, το βλέπεις στα εφηβικά τους μάτια. Το μυαλουδάκι τους δουλεύει ακούραστα, να καταλάβει ποιος είναι αυτός που δίνει χαρτί και μολύβι στον Λαναρά για να υπογράψει την απόλυση της μάνας τους ή και του πατέρα τους από την «Τρικολάν», ύστερα από 20 και 30 χρόνια δουλιάς. Είναι και τα άλλα εργοστάσια. Ολο και κάποιος από την οικογένεια δουλεύει στον Λαναρά ή στον Βαρβαρέσο, τα ίδια και παραπάνω χρόνια, έχει άραγε σειρά; Είναι κι αυτός στη λίστα;

Τον εφιάλτη της ανεργίας τον γνωρίζουν καλά κι ας μην είναι οι ίδιοι εργαζόμενοι. Μαθητές του Λυκείου ακόμα, βλέπουν φίλους με άνεργους γονείς, ακούνε για την ανεργία στο σπίτι «κι ας αποφεύγουν οι γονείς να το θίξουν». Τα βράδια στο σινεμά και στα στέκια της Νάουσας οι κουβέντες γυρνάνε στην «Τρικολάν». Σ' αυτήν που πάει να κλείσει, στις άλλες που έκλεισαν, σ' εκείνες που ακολουθούν. Θέλουν να σπουδάσουν - κάποιοι έχουν αδέλφια στο πανεπιστήμιο, τα έξοδα τρέχουν - αλλά δεν είναι σίγουροι. «Και μήπως θα βρω δουλιά με το πτυχίο;». «Φροντιστήριο;». Χαμόγελα. «Ξέρεις κανέναν στη Β` Λυκείου, που να μην πάει;».

Την προηγούμενη Τετάρτη, μέρα απεργίας στη Νάουσα, ζήτησαν στο σχολείο να πάνε στο πλευρό των γονιών τους. Ακουσαν ένα ξερό «όχι» και κάμποσες άλλες κουβέντες νουθεσίας, όταν την ώρα της πρωινής προσευχής έβαλαν δημόσια στην αυλή το αίτημα. Πείσμωσαν. Αρνήθηκαν το δόλωμα της εκδρομής, «τι να την κάνουμε, αφού ξέρουμε πως αύριο θα είμαστε εκεί που σήμερα είναι οι δικοί μας», κάλεσαν τους συμμαθητές τους να βρεθούν όλοι μαζί στο πλάι όσων, την ίδια εκείνη ώρα, έδιναν τη δική τους μάχη στο προαύλιο της «Τρικολάν». «Είναι ειρωνεία να μην αφήνουν τα παιδιά να σταθούν στους δικούς τους ανθρώπους». Εφυγαν, με δεκάδες ακόμα φίλους τους από το σχολείο, βρέθηκαν στην αυλή της «Τρικολάν», ένωσαν τη φωνή τους με τους απεργούς εργάτες, κέρδισαν το χειροκρότημα, μοίρασαν απλόχερα κουράγιο.

Μεγάλωσαν στη Νάουσα κι αγαπάνε την πόλη τους, όπως κάθε παιδί τη δικιά του. Θέλουν να μείνουν, μα το ζύγι της ανεργίας γέρνει την πλάστιγγα στη φυγή. «Δεν υπάρχει μέλλον στην πόλη». Ενας στους δυο άνεργος. «Ακόμα και τώρα, αν γίνουν απολύσεις, κάποιοι ίσως χρειαστεί να φύγουμε». Την Τρίτη ήταν ξανά στην πορεία. Περπάτησαν με τους φίλους τους στο πλάι των γονιών τους που απεργούσαν, όπως όλοι στη Νάουσα, για το δίκιο το δικό τους, αλλά προπάντων για το μέλλον της κάθε εφηβικής συντροφιάς στην πόλη, που βλέπει τριγύρω της εργοστάσια - φαντάσματα, φροντιστήρια, πτυχία - κουρελόχαρτα, ανεργία.

Η μελαγχολία και η ηττοπάθεια, βλέπεις, δεν ταιριάζει στη νεολαία, πολύ περισσότερο στα παιδιά των εργατών. Μόνον η φωνή του αγώνα ταιριάζει. Οπως εκείνη που σήκωσαν την προηγούμενη Τρίτη στο σχολείο τους, σαν αυτή που σηκώνουν όταν ρωτάς για το πείσμα τους. «Για να έχουμε ισότητα. Και να μην υπάρχουν εργοδότες που απολύουν και εργάτες που πεινάνε. Γι' αυτό!».


Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ



Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ