Οι εξελίξεις, βέβαια, έχουν από καιρό αποδείξει το αβάσιμο της εκτίμησης αυτής. Οι συζητήσεις και διαπραγματεύσεις, σχετικά με τον καθορισμό ημερομηνίας διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, όχι μόνο δεν ωφέλησαν την αντιμετώπιση των προαναφερόμενων προβλημάτων, αλλά και αποτέλεσαν το πλαίσιο, για να γίνουν τα τελευταία ένα ακόμη αντικείμενο των ευρωενωσιακών αντιθέσεων και παζαριών.
Χαρακτηριστική απόδειξη όλων αυτών είναι τα τελευταία γεγονότα. Μπροστά στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ του Δεκέμβρη, όπου θα αποφασιστεί στις Βρυξέλλες η ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, η Αγκυρα κλιμακώνει τις προκλήσεις της στο Αιγαίο, στέλνοντας σαφή μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση. Για να δούμε, λοιπόν, τι θα πει τώρα για όλ' αυτά η ΕΕ, με δοσμένες τις παλιότερες, σχετικές αποφάσεις των Συνόδων του Ελσίνκι και της Μαδρίτης και τι θα κάνει η κυβέρνηση Καραμανλή...
Οι ελλείψεις σε κλινικές, τμήματα, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που αντιμετωπίζουν πολλά νοσοκομεία - ιδιαίτερα στην επαρχία - κοστίζουν ακόμα και σε ανθρώπινες ζωές. Θύμα, λοιπόν, αυτού του είδους των ελλείψεων στη δημόσιο σύστημα υγείας φαίνεται να έπεσε ένα 8μηνο αγοράκι, που πέθανε στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο της Λάρισας. Το βρέφος μεταφέρθηκε από τους Τσιγγάνους γονείς του στο νοσοκομείο για να του αφαιρεθεί ένα κέρμα που είχε καταπιεί και βρισκόταν στον οισοφάγο του. Στο νοσοκομείο δεν υπάρχει γαστρεντερολόγος γιατρός - η γαστρεντερολογική κλινική, που λειτουργούσε, έχει μεταφερθεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου υπάρχει και πανεπιστημιακή γαστρεντερολογική κλινική - κι έτσι την επέμβαση αφαίρεσης του κέρματος πραγματοποίησε ωτορινολαρυγγολόγος. Στη διάρκεια της επέμβασης το μωρό πέθανε - επίσημη εξήγηση για το θάνατό του δε δόθηκε ακόμα - και πολλοί υποστηρίζουν ότι αν υπήρχε γαστρεντερολόγος μπορεί το βρέφος να είχε σωθεί.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, τίθενται μερικά ερωτήματα τα οποία θα πρέπει ν' απαντηθούν από τους αρμοδίους:
Χρειάζεται, άραγε, να σας θυμίσουμε, με πόσο δέος αντιμετώπιζαν πάντα οι εκάστοτε κυβερνώντες το ενδεχόμενο να προσφύγουν στο δικαίωμα του βέτο, στα όργανα της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ, ώστε να μην περάσουν αρνητικές για τα λαϊκά δικαιώματα και συμφέροντα αποφάσεις; Μάλλον, όχι. Αλλωστε, στα τριάντα χρόνια της μεταπολίτευσης, καμιά ελληνική κυβέρνηση - ούτε της ΝΔ, ούτε του ΠΑΣΟΚ - δεν έθεσε βέτο στην ΕΕ ή στο ΝΑΤΟ, προκειμένου να υπερασπιστεί τα λαϊκά συμφέροντα.
Δε συμβαίνει το ίδιο, όμως, όταν θέλουν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της τάξης που πραγματικά εκπροσωπούν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χτεσινή σύνοδος των υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών στις Βρυξέλλες. Για τρίτη φορά, μέσα στους τελευταίους πέντε μήνες, έθεσε βέτο ο Ελληνας υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, τορπιλίζοντας την υιοθέτηση μιας συμφωνίας πλαισίου για την «αυστηρή τιμωρία των υπευθύνων κάθε τύπου ρύπανσης των θαλασσών». Και μπορεί, βέβαια, η προτεινόμενη συμφωνία πλαίσιο να μην αντιμετωπίζει ουσιαστικά τα σχετικά προβλήματα. Μπορεί, επίσης, να επιχειρει την μετατροπή των ναυτικών σε εξιλαστήρια θυματα, τσουβαλιάζοντάς τους με τους πλοιοκτήτες, αλλά δεν οφείλεται σ' αυτά η αρνητική στάση της ελληνικής κυβέρνησης. Η τελευταία μπλόκαρε την υιοθέτηση του πλαισίου αποκλειστικά και μόνο επειδή προβλέπει ορισμένες αυστηρότερες κυρώσεις στους εφοπλιστές.