Τώρα, που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός «δείχνει» ασυγκράτητος προς το Ιράν, ανέλαβε η Κοντολίζα Ράις να προετοιμάσει το δόγμα του επόμενου πολέμου: Κράτη - «θύλακες τυραννίας», που πρέπει, φυσικά, να γκρεμιστούν από τους «δημοκράτες» της Ουάσιγκτον. Δε δίστασε, μάλιστα, να κατονομάσει τους «θύλακες τυραννίας»: Ιράν, Β. Κορέα, Κούβα, Μιανμάρ, Λευκορωσία και Ζιμπάμπουε. Κατά τη διάρκεια της ειδικής συνεδρίας της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, το καινούριο αφεντικό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε ότι υπάρχουν σημεία στον κόσμο όπου δεν ευημερεί η δημοκρατία και οι ΗΠΑ θα πρέπει να συμβάλουν στην υπερίσχυση της ελευθερίας. Και πρόσθεσε: «Είναι βέβαιο πως στον κόσμο μας παραμένουν σήμερα θύλακες τυραννίας, και η Αμερική στέκεται στο πλάι των καταπιεσμένων λαών σε κάθε ήπειρο, στην Κούβα και τη Βιρμανία, στη Βόρεια Κορέα, και στο Ιράν, και στη Λευκορωσία, και στη Ζιμπάμπουε». Ετσι, για να υπάρχουν διαρκώς «στόχοι», που να δικαιολογούν τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», δηλαδή τον πόλεμο του ιμπεριαλισμού κατά των λαών του κόσμου.
Τα άσχημα νέα για την Κ. Ράις είναι ότι οι λαοί γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι αυτοί που τους καταδυναστεύουν και τους ματοκυλάνε. Από το σημείο αυτό και μετά, ό,τι λένε και κάνουν οι τύραννοι - ιμπεριαλιστές στρέφεται εναντίον τους...
Ξεκινά και επισήμως αύριο η κυβέρνηση τον διαβόητο «εθνικό διάλογο για την Παιδεία». Εναν διάλογο εντελώς προσχηματικό -τουλάχιστον - αφού οι προσανατολισμοί, οι επιδιώξεις και οι στόχοι της κυβέρνησης στο χώρο της Παιδείας είναι δεδομένοι, τόσο από τα όσα έχουν πει προεκλογικά και μετεκλογικά οι νυν κυβερνώντες, όσο και από τις γενικότερες κατευθύνσεις της ΕΕ, τις οποίες η κυβέρνηση τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια.
Ο ολοφάνερα προσχηματικός χαρακτήρας του διαλόγου, όμως, δεν πτοεί την ηγεσία του ΣΥΝ. Οι δυνάμεις του τελευταίου σε όλα τα όργανα του συνδικαλιστικών φορέων της εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΠΟΣΔΕΠ) συμμετέχουν στο διάλογο και αντικειμενικά βάζουν πλάτη στη νομιμοποίησή του στη λαϊκή συνείδηση. Το σημειώνουμε, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΣΥΝ στηρίζει διάφορους τύπους «κοινωνικών διαλόγων» (πιο χαρακτηριστικός αυτός για το ασφαλιστικό στη ΓΣΕΕ). Η τακτική δε, που χρησιμοποιεί, είναι «συμμετέχω, στηρίζω, καλλιεργώ αυταπάτες για εθνική συναίνεση» και μετά «καταγγέλλω για την αναποτελεσματικότητα». Μόνο που τα λαϊκά στρώματα έχουν αποκτήσει πλέον πείρα από τις «συναινετικές διαδικασίες», που τελικά καταλήγουν σε αφαίρεση λαϊκών δικαιωμάτων. Και οι ΣΥΝένοχοι δεν ευθύνονται λιγότερο γι' αυτό.
Τώρα που τέλειωσαν οι γιορτές και επανήλθαν οι κανονικοί ρυθμοί στα νοσηλευτικά ιδρύματα, έγιναν περισσότερο εμφανή τα αρνητικά στοιχεία του νέου συστήματος εφημεριών στα νοσοκομεία του Λεκανοπεδίου Αττικής. Τα ράντζα όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν από τα μεγάλα νοσοκομεία, αλλά εμφανίστηκαν για πρώτη φορά και σε άλλα - όπως το «Σισμανόγλειο» - ή βάρυναν υπέρμετρα μικρά νοσοκομεία - όπως το «Αγία Ολγα», όπου τα ράντζα έφτασαν μέχρι και τα 31, από 4-5 που είχε προηγούμενα. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονος, πως χθες το βράδυ, εμφανίστηκε νέα «πλημμυρίδα» ράντζων στο Λαϊκό, ενώ το «Αλεξάνδρας» έβαλε ράντζα και στη Μονάδα Εντατικης Θεραπείας.
Οι τελευταίες αυτές εξελίξεις υποχρέωσαν τον υφυπουργό Υγείας να μεταβεί στο Λαϊκό, ενώ, από αύριο μπαίνει σε λειτουργία νέος «πιλότος», που έχει φτάσει ήδη στα νοσοκομεία και τροποποιεί τη διάταξή τους στις ομάδες εφημεριών. Και ο νέος «πιλότος», ομως, θα έχει τα ίδια αποτελέσματα, καθώς οι συντεταγμένες των κυβερνητικών μέτρων κινούνται στην αναδιανομή και αναδιάταξη της αθλιότητας των ράντζων και όχι στην ουσιαστική και ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Εκτός, όμως, από την «αναδιανομή» της αθλιότητας των ράντζων και τη «διάχυσή» της σε ακόμη περισσότερα νοσοκομεία, απ' ό,τι προηγούμενα, υπάρχει και μια άλλη επίπτωση: Η επιμήκυνση της λίστας αναμονής για προγραμματισμένα περιστατικά, που έχουν ανάγκη, κυρίως, για χειρουργικές επεμβάσεις.
Τούτο συμβαίνει, για τον εξής λόγο: Για ν' αρχίσουν τα νοσοκομεία την εφημερία πρέπει να έχουν κενά ένα ορισμένο ποσοστό κρεβατιών. Ετσι αναβάλλονται επεμβάσεις εσωτερικών ασθενών, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να προστίθενται στη λίστα εκείνων που περιμένουν απ' έξω.
Κι ακόμη βρισκόμαστε στην αρχή της εφαρμογής του νέου συστήματος. Είναι φανερό, ότι στην πορεία οι αρνητικές επιπτώσεις θα γίνουν ακόμη περισσότερες, αποδείχνοντας, για μια ακόμη φορά, ότι η αντιμετώπιση των συνεχώς διογκούμενων προβλημάτων απαιτεί, πρώτα και κύρια, μια ριζικά διαφορετική πολιτική.