Το βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» αναδείχτηκε σε έναν από τους πλέον πολυσύχναστους τόπους του Φεστιβάλ. Οι περισσότεροι έφυγαν μ' ένα καλό βιβλίο στο χέρι |
Ο χώρος της Πανεπιστημιούπολης, στα Ιλίσια πλημμύρισε από κόσμο, από νιάτα, πλημμύρισε από την αίσθηση ότι πράγματι «οι τρεις δεκαετίες ήταν η αρχή»... Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ απέδειξε ότι μπορεί να ανανεώνεται, να μεγαλώνει, να εμπλουτίζεται χρόνο με το χρόνο. Απέδειξε ότι μπορεί να συνταιριάζει με δημιουργικό τρόπο την τέχνη με τον πλούσιο πολιτικό προβληματισμό, να γεννά και να ζυμώνει αιτήματα, συνθήματα, να ωριμάζει και ταυτόχρονα να παραμένει ζωντανό, σύγχρονο, νεανικό.
Ετσι και φέτος, το Φεστιβάλ δεν έμεινε στην περιγραφή των προβλημάτων της νέας γενιάς, δεν έμεινε στην καταγγελία και την αποκάλυψη για τα ψέματα και την παραπληροφόρηση που απλόχερα πλασάρει το σύστημα στη νέα γενιά. Προχώρησε παραπέρα, απευθύνοντας ηχηρό αγωνιστικό κάλεσμα στη νεολαία, δείχνοντας το δρόμο της διεξόδου, το δρόμο της συμμαχίας με την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, την πάλη για λαϊκή οικονομία και εξουσία.
Ενα πολύβουο μελίσσι όλη η πολιτεία του Φεστιβάλ |
Παράλληλα, οι δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες του Φεστιβάλ και μόνο με την επίσκεψή τους στο χώρο της μεγάλης γιορτής, έφυγαν με ισχυρή την πεποίθηση ότι ...«η σπορά μένει και καρπίζει», ότι «ετούτα τα παιδιά έρχονται από πολύ μακριά, τραβούν πολύ μακριά», τραβούν με αποφασιστικότητα στο μέλλον, στο μέλλον που δεν μπορεί να είναι η βαρβαρότητα του καπιταλισμού, αλλά ο «νέος κόσμος, ο σοσιαλισμός».
Οπου κι αν γυρνούσες το μάτι ομάδες νεολαίων να συζητούν. Αρκετοί επέλεξαν και να ενταχθούν στις γραμμές της ΚΝΕ |
Την τιμητική του είχε και ο «Ριζοσπάστης». Τόσο που να μας δεσμεύει ακόμα περισσότερο αυτή η σχέση με τα νέα παιδιά |
Ετσι, από την αρχή ακόμη, όταν η ομιλήτρια αναφέρθηκε στην ιστορία της νεολαιίστικης πάλης και τη συνεισφορά του ΚΚΕ σε αυτή, η απάντηση ήταν: «Εννιά δεκαετίες αγώνα και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία». Και όταν διάβαζε τα λόγια του σ. Χαρίλαου «είναι σπορά σου λέω...», οι νεολαίοι το διατράνωσαν: «ΚΝΕ - ΚΝΕ δυνατή, πρωτοπόρα μαζική».
Και αργότερα, όταν μίλησε για την Μπολιβαριανή διαδικασία στη Βενεζουέλα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει και που πρόκειται να αντιμετωπίσει και σημείωνε πως «ο γνήσιος διεθνισμός δεν μπορεί να είναι ουδέτερος απέναντι στην ταξική πάλη», το σύνθημα ήρθε να συμπληρώσει την ομιλία: «Αλληλεγγύη στην πάλη των λαών, κάτω η νέα τάξη των ιμπεριαλιστών». Οταν η Αλέκα Παπαρήγα, μίλησε για το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα και το πώς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν αναγάγει σε «επιστήμη από την πλευρά τους» τη διάβρωση των κοινωνικών συνειδήσεων, οι συγκεντρωμένοι νεολαίοι πρόσθεσαν: «ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, στηρίζουν το κεφάλαιο και την πλουτοκρατία». Μιλώντας, στη συνέχεια για την Παιδεία και τις επιδιώξεις κεφαλαίου και κυβερνήσεων, η τοποθέτηση με το σύνθημα ήταν σαφής: «Δώστε λεφτά για την Παιδεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία».
Και όταν η Αλέκα Παπαρήγα, ανέφερε τη «ρήση» του Μπους ότι «πραγματικός εχθρός δεν είναι η τρομοκρατία, αλλά η ριζοσπαστική ιδεολογία», οι νεολαίοι διατράνωσαν: «Τρομοκράτες δεν είναι οι λαοί, είναι το ΝΑΤΟ κι οι Αμερικανοί». Λίγο πριν το τέλος της ομιλίας και όταν η Αλέκα Παπαρήγα μίλησε για το ζήτημα των συμμαχιών η νέα γενιά απάντησε: «Εργάτες - αγρότες - φοιτητές με μέτωπο απαντάμε στις πολυεθνικές» και «ΚΚΕ ισχυρό, Μέτωπο Λαϊκό».
Με το τέλος της ομιλίας, τα συνθήματα δόνησαν την Πανεπιστημιούπολη: «Η νεολαία δε σκύβει το κεφάλι, με το ΚΚΕ αντίσταση και πάλη», «Εμπρός για ΚΝΕ γερή και μαζική και τώρα και πάντα στην πρώτη τη γραμμή», «Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος ο Σοσιαλισμός».