Οι δήμοι στην αιχμή του δόρατος για τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με πρόσχημα την καταπολέμηση της ανεργίας
Η ανεργία αυξάνεται. Και οι δήμοι που πρόσκεινται σε ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ, εξυπηρετώντας απόλυτα το μεγάλο κεφάλαιο, «παίζουν» με τις ελπίδες εκατομμυρίων ανθρώπων... |
Στη λογική αυτή, κύριο ρόλο παίζουν οι δήμοι, είτε απ' ευθείας οι ίδιοι είτε μέσα από εταιρίες ή επιχειρήσεις στις οποίες μετέχουν ή δημιουργούν. Χαρακτηριστικά στην απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές αναφέρεται: «Οι χρηματοδοτήσεις από κοινοτικά προγράμματα αποτελούν ένα μικρό μόνο τμήμα των απωλειών που έχει η χώρα μας από τις ανισότιμες σχέσεις της με την ΕΕ. Χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένους σκοπούς και κυρίως για την προώθηση της πολιτικής της ΕΕ, για την ενσωμάτωση της χώρας και για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των επιχειρηματιών. Τα προγράμματα αυτά δεσμεύουν πολιτικά και οικονομικά, εμπλέκουν πρόσωπα και φορείς σε παρασιτικές λογικές, στην ιδεολογία των κυρίαρχων δυνάμεων της ΕΕ. Μέσω των χρηματοδοτήσεων, μεθοδεύεται η χειραγώγηση του λαού».
Σ' αυτό το ιδεολογικό πλαίσιο, εντάσσεται και το πρόγραμμα για υποτιθέμενες «νέες ευκαιρίες απασχόλησης στην Ανατολική Αττική» που προωθείται στους δήμους Κρωπίας, Λαυρεωτικής, Καλυβίων - Θορικού, Κερατέας και Βούλας. Πρόκειται συγκεκριμένα για το σχέδιο ολοκληρωμένης παρέμβασης, με τίτλο «Συλλογική Τοπική Πρωτοβουλία για την προώθηση στην απασχόληση και τη δημιουργία επιχειρηματικότητας ανέργων και ειδικών κοινωνικών ομάδων στην περιοχή της Ανατολικής Αττικής», το οποίο εντάσσεται και χρηματοδοτείται από το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) Αττικής 2000 - 2006 και συγκεκριμένα από το υποπρόγραμμα Τοπικές Πρωτοβουλίες Απασχόλησης.
Αξίζει να αναφερθούμε στο γενικότερο στόχο του ΠΕΠ Αττικής, όπως σημειώνεται στις ίδιες τις σελίδες των συντακτών του: «Ο γενικός στρατηγικός αναπτυξιακός στόχος που τίθεται για την Περιφέρεια Αττικής είναι η ανάδειξη του διεθνούς ρόλου της πρωτεύουσας με παράλληλη εξομάλυνση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής». Στους στόχους της αναπτυξιακής στρατηγικής περιλαμβάνεται και «η διατήρηση της ισορροπίας και της ενίσχυσης της κοινωνικής και χωρικής συνοχής» και αυτό εξηγεί, γιατί τα προγράμματα αυτά απευθύνονται στις λεγόμενες κοινωνικά ευπαθείς ομάδες.
Συγκεκριμένα, το πρόγραμμα αυτό αφορά νέους ανέργους, άνεργες γυναίκες, μακροχρόνια άνεργους, μετανάστες και παλιννοστούντες. Υλοποιείται από τη λεγόμενη Ομάδα Συνεργαζόμενων Φορέων που αποτελείται από το Δήμο Κρωπίας, τη Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης και Κατασκευής Εργων Δήμου Κρωπίας, το Δήμο Λαυρεωτικής, τη Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης Λαυρίου, το Δήμο Καλυβίων, το Δήμο Βούλας και τον ΟΑΕΔ.
Σύμφωνα με το σχέδιο, πρόκειται να προσληφθούν 77 άτομα που ανήκουν στις παραπάνω κατηγορίες, στα οποία καταρχήν θα παρασχεθούν υπηρεσίες... συμβουλευτικής παρακολούθησης, δηλαδή πληροφόρηση για εργασιακά θέματα, παροχή εξειδικευμένου επαγγελματικού προσανατολισμού, κλπ. Συνολικά 41 άτομα θα επιδοτηθούν με το ποσό των 3,5 ευρώ την ώρα (για τους άνεργους) και των πέντε ευρώ την ώρα (για τα μέλη των κοινωνικών ομάδων), ώστε να ...καταρτιστούν σε δομές κοινωνικής εξυπηρέτησης, τεχνικές πωλήσεων και αυτοματισμό γραφείου.
Σε 20 ανέργους (παλιννοστούντες, μετανάστες, γυναίκες, άτομα ηλικίας από 45 - 64 ετών) θα παρασχεθούν υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής στήριξης, συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού. Ακόμη, 25 παλιννοστούντες - μετανάστες θα επιδοτηθούν με πέντε ευρώ την ώρα για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Είκοσι ιδιωτικές επιχειρήσεις θα επιχορηγηθούν με το ποσό των 20 ευρώ ημερησίως ανά νέα θέση απασχόλησης για την πρόσληψη 30 ανέργων. Ενώ άλλες 15 θα επιχορηγηθούν με 21 και 25 ευρώ ημερησίως (ανάλογα με το αν οι άνεργοι είναι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας ή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης) για την πρόσληψη 15 ανέργων, ηλικίας έως 30 ετών. Τέλος, 10 άνεργοι θα επιδοτηθούν με 9.000 ευρώ (άνεργοι) και 10.000 ευρώ (ειδικές κοινωνικές ομάδες), για να ιδρύσουν τη δική τους επιχείρηση.
Είναι προφανές ότι οι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες όχι μόνο δε λύνουν το πρόβλημα της ανεργίας, αλλά επιχειρούν να θολώσουν τα νερά για τις αιτίες που την προκαλούν και να προβάλουν ένα υποτιθέμενο ενδιαφέρον για την καταπολέμησή της. Παράλληλα, η συμμετοχή ακόμα και σε αυτό το λειψό πρόγραμμα, περιλαμβάνει διάτρητες διαδικασίες.
Σύμφωνα με τους όρους συμμετοχής, ο ενδιαφερόμενος καταθέτει αίτηση. Ακολούθως, ο εξειδικευμένος σύμβουλος απασχόλησης που έχει οριστεί από την Ομάδα Συνεργαζόμενων Φορέων, καλεί καταρχήν σε τηλεφωνική και μετά σε προφορική συνέντευξη. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα στοιχεία της αίτησής του και γίνεται η δήθεν πρόσληψη. Η συμβουλευτική στήριξη έχει διάρκεια 6 μήνες, ενώ οι επιχειρήσεις επιδοτούνται, για να απασχολήσουν ανέργους για 18 μήνες. Στο μεταξύ, δεν είναι ακόμα γνωστό πόσους άνεργους θα απασχολήσουν ο καθένας από τους πέντε δήμους που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.
Εχει σημασία να αναφέρουμε τα ίδια τα στοιχεία του ΠΕΠ Αττικής για την ανεργία στην περιοχή, που επιβεβαιώνουν ότι τέτοιες πρωτοβουλίες μάλλον άλλους σκοπούς εξυπηρετούν παρά τον ίδιο το στόχο να καταπολεμηθεί η ανεργία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία του 2001 που περιλαμβάνονται στο ΠΕΠ Αττικής 2000 - 2006, το ποσοστό ανεργίας στην Περιφέρεια Αττικής ξεπερνά τον εθνικό μέσο όρο.
Συγκεκριμένα, η ανεργία στην Περιφέρεια Αττικής φτάνει το 12,1%, ενώ συνολικά αυτή ανέρχεται στο 10,25% (στοιχείο του 1997 που εκτιμάται ότι τα τελευταία χρόνια δεν αλλάζει σημαντικά). Σημειώνεται ότι οι άνεργοι στην Περιφέρεια Αττικής είναι κατά 35,4% νέοι και κατά 56,9% μακροχρόνια άνεργοι.
Τέλος, πρέπει να αναφέρουμε ότι η αποποίηση των ευθυνών του κράτους στη δημιουργία θέσεων εργασίας, καταγράφεται και στον νέο Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων που εγκρίθηκε από την Κυβερνητική Επιτροπή, με τον οποίο προβλέπεται η δημιουργία από τους δήμους Παρατηρητηρίων Απασχόλησης και Γραφείων Διασύνδεσης προσφοράς και ζήτησης εργασίας σε τοπικό επίπεδο, σε συνεργασία με τους δημόσιους φορείς και τις επιχειρήσεις της περιοχής τους.
(Χωρίς φως, δίχως νερό, ψωμί)
ΓΝΩΡΙΜΗ η φωνή που τα χαράματα της περασμένης Τετάρτης έφτανε από το νησί. Ηταν ένας παλιός αγαπημένος σύντροφος, από της νιότης τα πρώτα βήματα, που αφού όργωσε ωκεανούς και θάλασσες άραξε στο βράχο μας. Μακριά πια από τα κύματα και τους θαλασσοπνιγμούς κι όλα τ' άλλα που 'χε της ναυτοσύνης η ζήση.
Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ το 'χε συνήθειο, κάθε τόσο, όπως τον καιρό που δούλευε στα καράβια και πάντα πρωινός, με το σκοτάδι ακόμη, σήκωνε το τηλέφωνο για να δώσει του τόπου όλα τα μαντάτα, με το δικό του τρόπο και σατυρική διάθεση. Μας έδινε τα δικά του, αλλά καρτερούσε και του άλλου τα νέα, που δεν τα μάθαινε όπως άλλοτε.
ΟΡΓΙΣΜΕΝΗ αλλά και πικρή ετούτη τη φορά η φωνή του. Χωρίς τις συνηθισμένες προλογικές κουβέντες άφησε τον ξαναμμένο δίκαια λόγο του για τη μεγάλη δοκιμασία που ζούσαν, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς νερό, χωρίς ψωμί τα δύο νησιά. Μέρες απόγνωσης και απελπισίας, μαύρες μέρες που τις έχουν ξαναζήσει Κεφαλονιά κι η Ιθάκη, αντάμα με τη Ζάκυνθο.
ΚΑΙ πρόσθεσε: «Αλλο να ζεις την καταδίκη που ζούμε εμείς κι άλλο να ακούς του κόσμου, της καθεμιάς φαμελιάς τα μεγάλα βάσανα, καθώς μας βρήκε ξαρματωμένους ν' αναζητούμε να βρούμε τα παλαιά του φωτισμού σύνεργα, τα φανάρια, τους λύχνους, για ν' έχουμε λίγο φως, λίγη ζεστασιά στο τραπέζι... Κι από την άλλη μας παραμυθιάζουν της ΔΕΗ και της κυβέρνησης κάθε λογής κοπέλια, με το σήμερα, το αύριο, κι οι μέρες φεύγουν...».
ΣΑΡΩΤΙΚΗ η γρεγο-τραμουντάνα με το πρόσφατο μεγάλο κύμα κακοκαιρίας, γκρέμισε συθέμελα τους πυλώνες που 'χε υψώσει η ΔΕΗ όταν προχώρησε στην ηλεκτροδότηση των νησιών. Και τους γκρέμισε σαν χάρτινους πύργους! Και μάλιστα όχι 7, αλλά πάνω από 15, στα δυο σημεία, που το ηλεκτρικό ρεύμα μπαίνει στο νησί, στην περιοχή του Φισκάρδου και στα ριζά του Αίνου. Που, αν θυμόμαστε σωστά, το «Μεγάλο Βουνό» πλήρωσε τότε με κοπή μεγάλου αριθμού ελάτων, του μοναδικού εκείνου ελατοδάσους, για να περάσουν τα καλώδια...
ΚΑΙ ΤΟ πηχτό σκοτάδι κατακάλυψε τα νησιά από τη νύχτα της περασμένης Τρίτης... Αλυσίδα, πολλά τα παρεπόμενα. Οι βρύσες του νερού σταμάτησαν, για να ζητήσουν το νερό του σπιτιού, έτρεξαν στα πηγάδια, με γνωστούς τους μεγάλους κινδύνους. Οι φούρνοι, χωρίς πια ρεύμα, σταμάτησαν να βγάζουν ψωμί, δυο - τρεις δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των κατοίκων. Κι έπειτα μια σειρά άλλα θέματα θέρμανσης, υγείας, διατροφής.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ που έβγαλε σχετικά η ΝΕ Κεφαλονιάς - Ιθάκης του ΚΚΕ σταράτα ξεκαθαρίζει σε όλους πως «το μεγάλο πρόβλημα της πολυήμερης διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος δεν είναι τεχνικό, ούτε πρόβλημα θεομηνίας... Είναι αμιγώς πολιτικό, που πατάει στη λογική της ιδιωτικοποίησης ενός δημόσιου αγαθού, που είναι η ηλεκτρική ενέργεια».
ΚΙ ΕΙΝΑΙ ακριβώς αυτή η ανακοίνωση που θυμίζει σ' όσους το ξεχνούν πως αυτή είναι η πολιτική που έκλεισε το πετρελαιοκίνητο της ΔΕΗ, που παλιότερα εξασφάλιζε ηλεκτρική αυτονομία και θα μπορούσε να αποτελεί σοβαρή εναλλακτική λύση για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε.
ΚΙ ΑΝΤΙ να περπατήσουν έτσι σωστά και ντρέτα, «ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια οι ιδιωτικές ανεμογεννήτριες, που εκτός το ότι δεν αποτελούν ποσοτικά και τεχνικά λύση, πρέπει να χρυσοπληρώνει ο λαός μας την ηλεκτρική ενέργεια και μάλιστα χρησιμοποιώντας το δίκτυο της ΔΕΗ».
ΚΑΙ για να ολοκληρωθεί το «πορτρέτο» των εκχωρήσεων, να προσθέσουμε αυτήν που έκανε η ΔΕΗ στους εργολάβους κατασκευής του δικτύου με τη λογική του μικρότερου κόστους και φυσικά του μεγαλύτερου κέρδους. Δεν μπορεί επίσης να μην αναφερθεί πως η διοίκηση της ΔΕΗ βρήκε την κατάλληλη στιγμή να ζητήσει αυξήσεις στα τιμολόγια από 8% έως και 20%, προκαλώντας τη γενική αγανάκτηση και κατακραυγή.
ΑΘΩΡΑΚΙΣΤΗ, λοιπόν, η χώρα για τους σεισμούς, αθωράκιστη στις πλημμύρες, αλλά και το ίδιο για το φως, το ηλεκτρικό, όπως τραγικά βεβαιώθηκε στα μάτια των κατοίκων χωριών και πόλεων στην τελευταία μεγάλη δοκιμασία. Τα νησιά, η Κεφαλονιά και η Ιθάκη και άλλοι τόποι για ακόμη μια φορά έζησαν ώρες εγκληματικής αδιαφορίας άμεσης και αποφασιστικής ταχύτατης παρέμβασης, ώστε να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες.
ΤΟΥΣ είδαμε και τους δυο, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, τους δοκιμάσαμε. Χρειάζεται αγώνας για ένα αποτελεσματικό και ολοκληρωμένο σχέδιο θωράκισης. Και πάνω απ' όλα «μακριά κι αλάργα» από τις ιδιωτικοποιήσεις... Διαφορετικά και για μια ακόμη φορά θα κινδυνεύσουμε ίσως να ανάψουμε για μέρες ξανά της νόνας μας το λυχνάρι.