Εμποδίζουν τη μεταφορά τους οι σημερινές αρχές της Σερβίας
Associated Press |
Η εικόνα του πρώην ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας στα γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος |
«Τον δολοφόνησαν. Δεν πέθανε... Ηταν φόνος» δήλωσε χτες, λίγο μετά την άφιξή του στη Χάγη, ο γιος του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, Μάρκο. Κατήγγειλε τις σερβικές αρχές ότι «απειλούν επίσημα και ανεπίσημα» προσπαθώντας «να εμποδίσουν» την ταφή του πρώην ηγέτη της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας στο Βελιγράδι. Ετσι, πρόσθεσε, πήρε ήδη άδεια από το δήμαρχο της Μόσχας προκειμένου να ταφεί ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς «προσωρινά» στη ρωσική πρωτεύουσα... Αργότερα χτες το απόγευμα ανακοινώθηκε πως η σορός του Μιλόσεβιτς μεταφέρθηκε σε νεκροτομείο του αεροδρομίου του Αμστερνταμ και ότι σήμερα θα μεταφερθεί με αεροσκάφος «εκτός Ολλανδίας»...
Ωστόσο, η δήλωση Μάρκο για προσωρινή ταφή του πρώην ηγέτη στη Μόσχα δε φάνηκε να είναι καθοριστική. Ο γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σερβίας (ΣΚΣ), Ζόραν Αντζέλκοβιτς, σημείωνε την ίδια περίπου ώρα ότι «δεν έχει ληφθεί επισήμως καμία απόφαση για τον τόπο ταφής του Μιλόσεβιτς» μην αποκλείοντας το Βελιγράδι. Κατέληξε πάντως πως σε κάθε περίπτωση «αναμένεται πρωτίστως η απόφαση της οικογένειας του εκλιπόντος».
Παράλληλα, ο Σέρβος πρωθυπουργός Βόισλαβ Κοστούνιτσα δήλωνε χτες υποκριτικά πως μετά την άρση του εντάλματος σύλληψης κατά της χήρας του αποβιώσαντος, Μιριάνα Μάρκοβιτς, ο πρώην Πρόεδρος της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας «μπορεί να ταφεί στη Σερβία»...
Στο μεταξύ, χτες, στη Χάγη, 34 κρατούμενοι στις φυλακές του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία υπέγραψαν επιστολή για να πουν το ύστατο αντίο «στον συναγωνιστή Μιλόσεβιτς». Μεταξύ των 34 ήταν ο πρώην Πρόεδρος της σερβοβοσνιακής Βουλής Μομτσίλο Κράισνικ, ο πρόεδρος του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος Βόισλαβ Σέσελι αλλά και ο Κροάτης ε.α. στρατηγός Αντε Γκοτόβινα.
Πάντως, η υπόθεση ταφής του Μιλόσεβιτς εξακολουθεί να παραμένει μπερδεμένη λόγω μίας σειράς - πολιτικών κυρίως - λόγων...
Εάν η ταφή γίνει στο Βελιγράδι, τότε ενδέχεται να μετατραπεί σε μία μαζική λαϊκή πολιτική εκδήλωση με πρώτο (αλλά όχι μόνο...) στόχο την αδύναμη κυβέρνηση του πρωθυπουργού Βόισλαβ Κοστούνιτσα και τα λοιπά φιλοδυτικά κυβερνητικά κόμματα που συμμετέχουν σ' αυτήν...
Χαρακτηριστικά, ο ηγέτης του Ριζοσπαστικού Σερβικού Κόμματος Τόμισλαβ Νίκολιτς δηλώνει ήδη έτοιμος να συγκεντρώσει «τουλάχιστον 100.000 άτομα που θα συνοδεύσουν την οικογένεια Μιλόσεβιτς από το αεροδρόμιο ως το χώρο ταφής» προκειμένου «να ακυρωθεί οποιοδήποτε σχέδιο ή ενέργεια της αστυνομίας εναντίον της συζύγου του εκλιπόντος, Μιριάνα Μάρκοβιτς».
Απείλησε δε και χτες με ανατροπή της κυβέρνησης Κοστούνιτσα, λέγοντας πως οι 82 βουλευτές του κόμματός του (το μεγαλύτερο αντιπολιτευόμενο κόμμα στην 250μελή σερβική Βουλή) θα απόσχουν από την επόμενη συνεδρίαση του σώματος στις 20 Μάρτη. Υποστήριξε δε, πως μαζί με τους «Σέρβους Σοσιαλιστές και μερικούς ακόμη βουλευτές μπορούμε να ανατρέψουμε την κυβέρνηση».
Ως βασική αιτία «πολέμου» έναντι της κυβέρνησης Κοστούνιτσα, ο Νίκολιτς πρόβαλε το γεγονός πως παρά την άρση του εντάλματος σύλληψης κατά της χήρας Μιριάνα Μάρκοβιτς, οι εισαγγελικές αρχές δεν ήραν και τις εναντίον της νεφελώδεις κατηγορίες «περί κατάχρησης εξουσίας και απάτης», ενώ ξεκάθαρα ανακοίνωσαν πως θα κατάσχουν και θα ακυρώσουν το διαβατήριό της. Με άλλα λόγια, η κατάσχεση του διαβατηρίου της Μάρκοβιτς θα σημάνει την απαγόρευση εξόδου της από τη χώρα και την προσαγωγή της σε μία πολιτικά σχεδιασμένη «δίκη» εναντίον της...
Αποκαλυπτική επιστολή διεθνών προσωπικοτήτων στις 8 Μάρτη, που καλούσαν να παρασχεθεί η απαραίτητη περίθαλψη στον Σλ. Μιλόσεβιτς
Την ιδιαίτερη ανησυχία τους σχετικά με την άρνηση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να μεταφερθεί ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στο Κέντρο «Μπάκουλεφ» της Μόσχας για παραπέρα εξετάσεις και πιθανή θεραπεία, εξαιτίας της απειλούμενης για τη ζωή του καρδιοαγγειακής κατάστασης είχαν απευθύνει στις 8 Μάρτη του 2006 γνωστές προσωπικότητες όπως ο Ράμσεϊ Κλαρκ από τις ΗΠΑ, ο Βέλκο Μακάνοφ πρόεδρος Βουλγαρικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και πρώην βουλευτής, ο Α. Ζινόβιεφ καθηγητής ΑΕΙ και φιλόσοφος από τη Ρωσία, ο Σ. Μπαμπούριν, αντιπρόεδρος της Κρατικής Δούμας της Ρωσίας, ο Ζ. Βόιτσεκ, αντιπρόεδρος του τσέχικου κοινοβουλίου, ο Θανάσης Παφίλης ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και γενικός γραμματέας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, ο Τ. Ντίκσον νομικός διεθνούς ποινικού δικαίου από τον Καναδά, ο Α. Μπερναρντίνι καθηγητής διεθνούς δικαίου από την Ιταλία, ο Κ. Μπλακ, νομικός διεθνούς ποινικού δικαίου από τον Καναδά, ο Κ. Χάρτμαν, αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Ενωσης των «Ελεύθερα Σκεπτομένων» από τη Γερμανία και η Σ. Φλάουντερς διευθύντρια του «International Action Center» από τις ΗΠΑ. Στην επιστολή τους έκαναν έκκληση στο Διεθνές Δικαστήριο να ακυρώσει τη συγκεκριμένη απόφαση και να διατάξει την άμεση μεταφορά του Μιλόσεβιτς στο Κέντρο «Μπακούλεφ» για εξετάσεις και παραπέρα περίθαλψη.
Στις 4 Νοέμβρη του 2005, τρεις γιατροί που εξέτασαν τον Μιλόσεβιτς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση της υγείας του είναι «κρίσιμη», εκτίμηση που παρέδωσαν στο Διεθνές Δικαστήριο στις 15 Νοέμβρη του 2005.
Στην ανακοίνωση των παραπάνω προσωπικοτήτων τονίζεται: «Η άρνηση του Διεθνούς Δικαστηρίου να αναγνωρίσει την ιατρική κατάσταση του Μιλόσεβιτς και να διατάξει τις απαιτούμενες εξετάσεις και ιατρική περίθαλψη, δικαίωμα που έχει κάθε κρατούμενος, είναι ιδιαίτερα ανησυχητική και λυπητερή». Οπως φαίνεται στο συμπέρασμα που έβγαλε ο Δρ. Σουμιλίνα, η ιατρική περίθαλψή του είναι «ανεπαρκής». Παρ' όλη την προϊστορία καρδιακών προβλημάτων και υπέρτασης του Μιλόσεβιτς, καμία αγγειακή διάγνωση δεν είχε γίνει πριν τις 4 Νοέμβρη 2004, παρ' όλο που η κατάσταση της υγείας του έχει απασχολήσει το δικαστήριο τα τελευταία τρία χρόνια. Η ένταση της δίκης, η ανεπαρκής ιατρική περίθαλψη και οι συνθήκες φυλάκισής του έχουν χειροτερέψει ιδιαίτερα τα ήδη βεβαρημένα προβλήματα υγείας, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του.
Το Διεθνές Δικαστήριο δεν έχει πάρει μέτρα, για να προστατέψει τη ζωή ενός κρατουμένου του που η φυσική του κατάσταση έχει κριθεί κρίσιμη.
Το Διεθνές Δικαστήριο έχει διακηρύξει ότι:
Κατ' αρχήν, «ούτε ο Δρ. Σουμιλίνα ούτε ο Δρ. Μποκέρια δηλώνουν πως το Κέντρο "Μπακούλεφ" είναι η μοναδική τοποθεσία για μια κατάλληλη διάγνωση και περίθαλψη της κατάστασης του κατηγορούμενου». Υποστηρίζουν με απίστευτη αλαζονεία ότι το δικό τους Κέντρο είναι το καλύτερο. Καμία εμπιστοσύνη δε θα πρέπει να υπάρχει σε ένα δικαστήριο που για χρόνια παραμελεί την κατάσταση υγείας του Μιλόσεβιτς και επιλέγει τον Ολλανδό νευρολόγο και ραδιολόγο Δρ. Ααρτς το Δεκέμβρη του 2005 να τον εξετάσει και να βγάλει συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει καμία παθολογική κατάσταση και καμία σύσταση για περίθαλψη.
Κατά δεύτερον, διακηρύττει πως «... δέχεται τους ισχυρισμούς του δημόσιου κατήγορου πως αν ο κατηγορούμενος επιθυμεί να δεχτεί περίθαλψη από ειδικούς μη προερχόμενων από την Ολλανδία, τέτοιοι μπορούν να έρθουν εδώ και να τον περιθάλψουν». Κανείς δεν πιστεύει πως μπορεί να προσφερθεί η ίδια ποιότητα περίθαλψης από ιατρικές ομάδες που περιοδεύουν.
Οπως αναφέρουν οι προσωπικότητες και οι δύο εξηγήσεις είναι γελοίες σε μια διαδικασία όπου η ζωή και τα βασικά δικαιώματα βρίσκονται σε κίνδυνο. Και φέρνουν σαν παράδειγμα την έγκριση να μεταφερθεί ο Πάβλε Στρούγκαρ στο Μοντενέγρο για μια σχετικά ασφαλή, απλή και ασήμαντη χειρουργική επέμβαση.
Το τελικό πόρισμα του Διεθνούς Δικαστηρίου διακηρύσσει ότι «δεν έχει πειστεί... πως αν αφεθεί ελεύθερος ο κατηγορούμενος, θα επιστρέψει για τη συνέχιση της δίκης του», δείχνοντας έτσι μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση του Μοντενέγρο απ' ό,τι σε αυτήν της Ρωσικής Ομοσπονδίας, παρ' όλες τις δεσμεύσεις της να επιστρέψει ο Μιλόσεβιτς, κάτι που παράλληλα αποτελεί και προσβολή για χώρα - μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Επίσης, παράλογη είναι η άρνηση να εγκριθεί ιατρική περίθαλψη στον Μιλόσεβιτς, επειδή η δίκη βρίσκεται «στα τελικά στάδιά της... στο τέλος της οποίας... μπορεί να αντιμετωπίσει την κατηγορία της ισόβιας κάθειρξης». Δηλαδή, στην ουσία ισχυρίζονται ότι είναι ήδη καταδικασμένος σε θάνατο ο κατηγορούμενος και είναι πολύ αργά για μια έκτακτη και αναγκαία ιατρική. Θεωρούν πως «η πιθανότητα για ισόβια κάθειρξη» είναι μεγαλύτερη στο τέλος της δίκης απ' ό,τι στην αρχή και πως ένας κατηγορούμενος που πιστεύει ότι μπορεί να καταδικαστεί σε ισόβια θα περιμένει μέχρι το τέλος της δίκης για να αναζητήσει τρόπους διαφυγής.
Η απόφαση του δικαστηρίου είναι αστήρικτη και στην πράξη και στο νόμο. Είναι τόσο παράλογη και άδικη που καταδεικνύει το φαινόμενο και το αδίκημα της δικαστικής προκατάληψης. Το Δικαστήριο αποφάσισε πως ο Πρόεδρος Μιλόσεβιτς θα πρέπει να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο θανάτου, επειδή υπάρχει η πιθανότητα της ισόβιας κάθειρξης».
«Εκείνοι από τους οποίους υπεράσπισα την πατρίδα μου στον πόλεμο ενδιαφέρονται να με κάνουν να σιωπήσω... Απευθύνω έκκληση σε εσάς, με την ελπίδα ότι θα με βοηθήσετε να βρω προστασία από τις εγκληματικές δραστηριότητες των υπηρεσιών που λειτουργούν στο πλαίσιο του ΟΗΕ», έγραφε, μεταξύ άλλων, στην τελευταία του επιστολή προς το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, μια μέρα πριν το θάνατό του.
Σύμφωνα με χτεσινό δημοσίευμα της ρωσικής εφημερίδας «Ιζβέστια», στην ίδια επιστολή, ο Μιλόσεβιτς ζητούσε την παρέμβαση της Μόσχας, προκειμένου να πειστεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία να τον αφήσει προσωρινά ελεύθερο, προκειμένου να μεταβεί για θεραπεία στο ρωσικό ιατρικό κέντρο «Μπακούλεφ». «Γνωρίζετε καλά ότι οι Ρώσοι γιατροί, που θεωρούνται αυθεντίες στον κόσμο, διέγνωσαν ότι χρειάζομαι επείγουσα θεραπεία για αγγειακά προβλήματα στον εγκέφαλο...Γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, γιατί αισθάνομαι πολύ άσχημα...», έγραφε ο Μιλόσεβιτς, λίγες ώρες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή στα κρατητήρια ενός δικαστηρίου - οργάνου στα χέρια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που αιματοκύλησαν επί χρόνια την πρώην Γιουγκοσλαβία...