Η δημιουργία της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων, των πατρικίων και των πληβείων, συζητήθηκε στο άτυπο Συμβούλιο Κορυφής των υπουργών Οικονομίας στη Βερόνα. Η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε στην πλήρη εκχώρηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων στα όργανα του κοινοτικού Διευθυντηρίου
Στην πλήρη εκχώρηση των όποιων δικαιωμάτων χάραξης και άσκησης οικονομικής πολιτικής στο κοινοτικό Διευθυντήριο, συμφώνησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κατά τη διάρκεια της "άτυπης" συνεδρίασης του Συμβουλίου υπουργών Οικονομίας (ΕΚΟΦΙΝ) που πραγματοποιήθηκε στη Βερόνα της Ιταλίας στις 12-13 Απρίλη, όπου την Ελλάδα εκπροσώπησε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γ. Παπαντωνίου.Με αφορμή τη δημοσιοποίηση του μεγάλου αυτού θέματος, που πρώτος είχε παρουσιάσει ο "Ρ" με δύο δημοσιεύματα στις 11 και 18 Απρίλη, ο Γ. Παπαντωνίου, επιχειρώντας να υποβαθμίσει το θέμα - με δηλώσεις που έκανε χτες σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου - στην ουσία επιβεβαίωσε τις πρόσθετες δεσμεύσεις αποικιοκρατικού χαρακτήρα, που ανέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στο Διευθυντήριο των Βρυξελλών.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, επιχείρησε να υποβαθμίσει το όλο θέμα, με τον αστήρικτο ισχυρισμό ότι ήταν "άτυπη" η συνεδρίαση του ΕΚΟΦΙΝ και πως τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν λίγο πολύ... ανώδυνα για την Ελλάδα. Οι 15 υπουργοί Οικονομίας της ΕΕ - υποστήριξε - συμφώνησαν στην άτυπη Σύνοδο, τη διατήρηση του μηχανισμού των σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που ισχύει και σήμερα για τις χώρες που την 1/1/99 δε θα ενταχθούν στην τρίτη φάση της ΟΝΕ, τη λεγόμενη ζώνη του ΕΥΡΩ. Για το περίφημο σύμφωνο σταθερότητας που πρότεινε από κοινού ο γαλλογερμανικός άξονας και το οποίο προβλέπει αυστηρότερα ακόμα κριτήρια και από αυτά της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ισχυρίστηκε ότι αυτό αφορά τις χώρες της "πρώτης" γραμμής, τις εντός του ΕΥΡΩ και όχι τις εκτός.
Κατά τον Γ. Παπαντωνίου, το καθήκον των χωρών που δε θα ενταχθούν την 1/1/99 στη ζώνη του EYRO, είναι η συνέχεια της προσπάθειας (της λιτότητας) για την επίτευξη των "κριτηρίων".Επιχειρώντας μάλιστα να μετριάσει το πολιτικό κόστος των δεσμεύσεων που ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ στο ΕΚΟΦΙΝ της Βερόνας, επικαλέστηκε το επιχείρημα ότι "υπήρξε αποδοχή της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1992 από όλα, πλην του ΚΚΕ, τα κόμματα". Παραδέχτηκε όμως, ότι ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη της πρώτης γραμμής, σημαίνει ότι οι όροι πειθαρχίας θα γίνουν πολύ περισσότερο αυστηροί, σχετικά με τα προηγούμενα στάδια,εννοώντας προφανώς ότι σε μια τέτοια περίπτωση, η Ελλάδα θα εισέλθει σε μια περίοδο λιτότητας, πολύ περισσότερο σκληρής και βάναυσης από τη σημερινή.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας στη συνέντευξή του απέφυγε να θίξει τα ουσιαστικά ζητήματα της Συνόδου της Βερόνας, στα οποία δεσμεύτηκε η ελληνική κυβέρνηση, και για ευνόητους λόγους δε θέλησε να ενημερώσει τον ελληνικό λαό. Εκείνο που προσπάθησε η κυβέρνηση να κρατήσει μυστικό από τον ελληνικό λαό είναι ότι στην άτυπη (και για αυτό ουσιαστική από άποψη αποφάσεων) σύνοδο της Βερόνας συμφωνήθηκε ο διαχωρισμός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σε δύο στρατόπεδα. Στις ισχυρές χώρες - "πατρικίους", οι οποίες θα παίρνουν όλες τις αποφάσεις για τα κρίσιμα οικονομικά - αλλά και πολιτικά - θέματα και στις χώρες - "πληβείους", στην τελευταία θέση των οποίων - σύμφωνα με την κοινοτική αξιολόγηση - βρίσκεται η Ελλάδα.
Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε ότι η θέση πως η αξιολόγηση των χωρών θα γίνει με βάση τα περιβόητα "κριτήρια" αποδείχτηκε τελικά υποκριτική. Οπως προκύπτει από δηλώσεις Γερμανών αξιωματούχων - βλέπε "Ρ" 18 Απρίλη - στη ζώνη του ΕΥΡΩ την 1/1/99, θέση έχει η Ιταλία, η οποία δεν εκπληρώνει τα κριτήρια, αλλά όχι και η Ελλάδα. Και αυτό επειδή "η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα" (δηλώσεις του Γερμανού εκπροσώπου στη Βερόνα). Θέση στον ήλιο έχουν όλες οι ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ισπανία και η Αγγλία, ενώ για τις "αδύνατες" η προοπτική είναι το έρεβος.
Σύμφωνα με τον διαχωρισμό αυτό, οι εκτός ζώνης χώρες δε θα έχουν κανένα δικαίωμα ψήφου για τις αποφάσεις του κυρίαρχου άξονα σε ό,τι αφορά θέματα της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής, αλλά θα είναι υποχρεωμένες να τις υλοποιούν.Οι πληροφορίες αναφέρουν ακόμη, πως η αντιπροσωπεία της ελληνικής κυβέρνησης συμφώνησε στην αποδοχή νέου προγράμματος λιτότητας για την περίοδο 1999 - 2001, το οποίο θα εγκρίνεται και θα παρακολουθείται επ' ευθείας από το ΕΚΟΦΙΝ,που προορίζεται να αποκτήσει ρόλο ασφυκτικής οικονομικής εποπτείας στις οικονομίες των "αδύνατων" χωρών της ΕΕ.
Θανάσης ΚΑΝΙΑΡΗΣ
Η ηγεσία του ΣΕΒ έδωσε γραμμή στους βιομήχανους για μικρές αυξήσεις μισθών στις κλαδικές συμβάσεις
"Γραμμή" για αυξήσεις στις κλαδικές συμβάσεις, που δε θα υπερβαίνουν τις ισχνές μισθολογικές αυξήσεις, στις οποίες συμβιβάστηκε η "πράσινη" πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και ο ΣΕΒ, με την υπογραφή της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης, έδωσε χτες η ηγεσία των βιομηχάνων στα μέλη του Συνδέσμου. Παράλληλα, η ηγεσία του ΣΕΒ επέκρινε την κυβέρνηση ότι με την ακολουθούμενη εισοδηματική πολιτική στο δημόσιο ...δημιουργεί προβλήματα στη δεδηλωμένη πρόθεση των βιομηχάνων για τη μεγαλύτερη μείωση της πραγματικής τιμής των μισθών με τις κλαδικές συμβάσεις του 1996. Η ηγεσία του ΣΕΒ δήλωσε προκλητικά ότι "η Εθνική Συλλογική Σύμβαση διαμορφώθηκε μέσα στα πλαίσια των συμβάσεων του δημοσίου και ήταν δύσκολο να πετύχουμε "καλύτερα" νούμερα στον ιδιωτικό τομέα". Ταυτόχρονα, ομολόγησαν την πολύχρονη μείωση της αγοραστικής δύναμης των μισθών, δηλώνοντας πως τα τελευταία 15 χρόνια η Εθνική Συλλογική Σύμβαση έχει υστερήσει έναντι του πληθωρισμού κατά 19,4%.
Τα παραπάνω ανακοίνωσε, μεταξύ άλλων, η ηγεσία του ΣΕΒ στην καθιερωμένη χτεσινή συνάντηση με τους εκπροσώπους του Τύπου, η οποία αποτέλεσε στην ουσία παρέμβαση για ακόμη πιο σκληρά μέτρα εφ' όλης της ύλης, κατά τη διάρκεια της οποίας, δε, άφησαν να εννοηθεί ότι ανακαλούν την "ψήφο εμπιστοσύνης", που είχαν δώσει στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με το επιχείρημα ότι δεν εκπληρώνει ούτε όσα είχε εξαγγείλει για τις ιδιωτικοποιήσεις και τη τη διεύρυνση των προνομίων στη μεγάλη ιδιωτική πρωτοβουλία.
Παρεμβαίνοντας στο "κεφάλαιο" εισοδηματική πολιτική, τόσο ο πρόεδρος του ΣΕΒ Ι. Στράτος, όσο και ο αντιπρόεδρος και υπεύθυνος του Συνδέσμου επί εργασιακών θεμάτων Νίκος Αναλυτής,αφού επέκριναν την κυβέρνηση και το οικονομικό επιτελείο για πολιτική "χαλαρότητας στην τήρηση του προϋπολογισμού", προέβλεψαν ότι "το 1997 θα είναι, αν όχι χειρότερο, εξίσου δύσκολη χρονιά με το 1996 για τη διαμόρφωση του προϋπολογισμού", για να απαιτήσουν ακόμη πιο σκληρή πολιτική. "Η εισοδηματική πολιτική - τόνισε ο Ι. Στράτος - παρουσίασε πολλά προβλήματα που δεν τα περιμέναμε", για να διευκρινίσει ότι προέκυψε υπέρβαση των προβλεπόμενων απ' τον προϋπολογισμό δημοσίων δαπανών, λόγω των άνω του πληθωρισμού αυξήσεων στους μισθούς και των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων. Με αφορμή τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, ο άλλος πρόεδρος του ΣΕΒ Α. Κανελλόπουλος επέκρινε τους υπουργούς Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για την πολιτική τους στο θέμα των επιδομάτων και τους απέδωσε ευθύνες για χαλαρότητα και απόκλιση απ' τον προϋπολογισμό.
Με αφορμή "στημένη" ερώτηση δημοσιογράφου, ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ υπεραμύνθηκε της αναγκαιότητας της ΕΣΣΕ και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων διευκρίνισε, εμμέσως πλην σαφώς, ότι η ύπαρξή της διασφαλίζει τα συμφέροντα των βιομηχάνων, με το επιχείρημα ότι "μας βοηθάει να έχουμε ένα πλαίσιο, γιατί οι αυξήσεις που δίνουμε αποτελούν για εμάς ένα σημείο αναφοράς"! Δεν έκρυψε μάλιστα ότι οι πραγματικές προθέσεις του ΣΕΒ για το 1996 ήταν για χαμηλότερες αυξήσεις, αποδίδοντας ευθύνες για τη μη πραγματοποίησή τους στην κυβέρνηση, επειδή με τις συμβάσεις που υπέγραψε για το δημόσιο δεν άφησε σε αυτούς περιθώρια να διαμορφώσουν "καλύτερα" νούμερα. Δεν παρέλειψε όμως να καλέσει τους επιχειρηματίες να μην υπογράψουν κλαδικές συμβάσεις με αυξήσεις μεγαλύτερες απ' αυτές που καθορίστηκαν απ' την ΕΣΣΕ και επανέλαβε το γνωστό αίτημά τους για σύνδεση των αυξήσεων με την παραγωγικότητα.
Στη χτεσινή συνέντευξη, η ηγεσία του ΣΕΒ απαίτησε να έχει, και επίσημα, τον πρώτο λόγο για τη διαμόρφωση των νομοσχεδίων που αφορούν στην οικονομική πολιτική,επικρίνοντας την κυβέρνηση για έλλειψη δυνατότητας να προωθήσει δυναμικές λύσεις στην κατεύθυνση μιας πιο σκληρής πολιτικής.
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ δε αποκάλυψε πως ο σύνδεσμος που εκπροσωπεί έχει υποβάλει πρόταση στην κυβέρνηση για τη θεσμοθέτηση μιας Επιτροπής, που θα ελέγχει όλα τα νομοσχέδια που ρυθμίζουν τα θέματα οικονομικής πολιτικής,με άλλοθι την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Ο Ι. Στράτος παρατήρησε πως "ενώ η κυβέρνηση έχει σωστές προθέσεις δεν τηρεί αυτά που η ίδια έχει αναγγείλει και δείχνει ότι δεν έχει τη δυνατότητα να προωθήσει ταχύτητα δυναμικές λύσεις", καταλήγοντας ότι με την πολιτική που ακολουθείται δεν μπορεί να πετύχει καλύτερη οικονομία. Με το επιχείρημα ότι δεν προχωράει τη δημοσιονομική εξυγίανση, η ηγεσία του ΣΕΒ πρότεινε κατάλογο μέτρων - απαιτήσεων για την επίτευξη του προγράμματος σύγκλισης, ο οποίος περιλαμβάνει:
Χρύσα ΛΙΑΓΚΟΥ
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ
"Ταφόπλακα στα όποια κυριαρχικά δικαιώματα υπήρξαν μέχρι τώρα, αποτελούν οι αποφάσεις που έλαβε πρόσφατα το λεγόμενο άτυπο Συμβούλιο υπουργών Εθνικής Οικονομίας (ΕΚΟΦΙΝ) στη Βερόνα της Ιταλίας (12 - 13 Απρίλη 96). Με τις αποφάσεις αυτές το ΕΚΟΦΙΝ μετατρέπεται σ' ένα είδος οικονομικού διευθυντηρίου και δικαστηρίου, με αρμοδιότητες επί παντός θέματος. Ενισχύονται έτσι ακόμα περισσότερο οι αποικιοκρατικές σχέσεις μεταξύ των κυρίαρχων δυνάμεων της ΕΕ και των υπολοίπων χωρών.
Θα μεθοδευτεί πιο έντονη επίθεση στην εργατική τάξη και τους λαούς όλων των χωρών - μελών της ΕΕ. Θα λειτουργεί και σαν "δικαστήριο" επιβολής χρηματικών και άλλων ποινών στις χώρες που δε θα τηρούν στάση υποταγής στις συστάσεις των ισχυρών της Ευρώπης. Οι αποφάσεις του ΕΚΟΦΙΝ προβλέπουν ότι το "πρόγραμμα σύγκλισης" και η βαριά λιτότητα που αυτό συνεπάγεται, θα ισχύσουν και μετά το 1999 για τουλάχιστον 7 ακόμη χρόνια.
Οι εργαζόμενοι και ο ελληνικός λαός θα πρέπει να αντιδράσουν στο διαρκές αυτό έγκλημα κατά της ελληνικής κυριαρχίας, με την ανάγκη διεξαγωγής δημοψηφίσματος, για το σύνολο της Συνθήκης του Μάαστριχτ, κάτι το οποίο αρνούνται οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της υποτέλειας και λάτρεις της αποικιοκρατικής αντίληψης.
Οι θέσεις του ΚΚΕ για κίνημα που θα οδηγήσει στη συνολική ρήξη με την ΕΕ, γίνονται ακόμα πιο επίκαιρες".