80 ΧΡΟΝΙΑ συμπληρώθηκαν από τη μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση και ο "Ρ" ξεκινά από σήμερα αφιέρωμα στον Μεγάλο Οχτώβρη. Η ΚΕ του ΚΚΕ σε διακήρυξή της τονίζει πως ο σοσιαλισμός είναι επίκαιρος και αναγκαίος όσο ποτέ. Οι ιδεολογικές αρχές και η μπολσεβίκικη πολιτική φλογίζουν τις καρδιές εκατομμυρίων απλών ανθρώπων, καθοδηγούν και φωτίζουν τη δράση μας. Και επισημαίνει: "Το σοσιαλιστικό σύστημα αποτέλεσε το βασικό παράγοντα της πάλης για την ειρήνη, την εξάλειψη των εστιών έντασης, την απόκρουση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, τη στήριξη των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων και των αναπτυσσόμενων χωρών. Με ανιδιοτέλεια, η Σοβιετική Ενωση και οι άλλες σοσιαλιστικές χώρες εξέφρασαν την ηθική, πολιτική και υλική αλληλεγγύη τους στους αγωνιζόμενους λαούς και χώρες" (σελίδες 5 - 7)
ΟΤΑΝ - στις αρχές του καλοκαιριού - τα κυβερνητικά επιτελεία έβαζαν μπροστά την ιστορία του "κοινωνικού διαλόγου", το ΚΚΕ σε πολιτικό επίπεδο και οι ταξικές δυνάμεις σε επίπεδο μαζικού κινήματος, προειδοποιούσαν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι πρόκειται για μια στημένη απάτη. Για μια μεθόδευση, το τέλος της οποίας θα γραφτεί με την προγραφή των στοιχειωδών δικαιωμάτων και κατακτήσεων της εργατικής τάξης, ώστε να διευκολυνθεί η επέλαση του οδοστρωτήρα (σελίδα 11)
Η ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΗ κρίση που εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη, φέρνει με επώδυνο για τη χώρα και τους εργαζόμενους τρόπο, τις τεράστιες ευθύνες που επωμίζεται η κυβέρνηση -και όσοι πιστά την παρακολουθούν- στην πορεία της πλήρους μετατροπής της χώρας σε ξέφραγο αμπέλι για τις πολυεθνικές. Δύο- τρείς μέρες συναλλαγματικής αναταραχής, ήταν αρκετές ώστε να αποκαλυφθεί τι κρύβεται πίσω απο τα "παχιά λόγια" των κυβερνώντων για την δήθεν καλή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και την ακόμα καλύτερη τροχιά στην οποία κινείται (σελίδες 14 - 15)
ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ έδαφος οι ξένες τράπεζες. Οι ελεγχόμενες από το δημόσιο τράπεζες - που βαφτίζουν "κοινωνική πολιτική" τις διαγραφές θαλασσοδανείων - κάθε χρόνο έχουν όλο και μικρότερα μερίδια στις χορηγήσεις, στις καταθέσεις και τα κέρδη (σελίδα 14)
ΑΠΟΣΤΟΛΗ στην Αιτωλοακαρνανία. Στον μεγαλύτερο σε έκταση νομό της χώρας, οι αγρότες βρίσκονται αυτή την περίοδο σε πλήρες αδιέξοδο. Καμία καλλιέργεια δεν τους δίνει πλέον εισόδημα για να μπορέσουν να ζήσουν και να συνεχίσουν να καλλιεργούν. Στα καπνά που είναι και η βασική καλλιέργεια του νομού, οι ποσοστώσεις της ΕΕ, οι εξευτελιστικές τιμές και η ασυδοσία των καπνεμπόρων, έχουν φέρει σε απόγνωση τους καπνοπαραγωγούς. Το ίδιο ισχύει για το βαμβάκι καθώς και για το καλαμπόκι όπου οι τιμές δεν καλύπτουν ούτε το κόστος, ενώ η ΕΕ μελετά να κόψει τελείως τις στρεμματικές ενισχύσεις (σελίδες 24 - 25)
Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ μιας πολυεθνικής, η θυγατρική της στην Πάτρα και η παγκοσμιοποίηση. Στις 25 Αυγούστου η πολυεθνική "ιταλική" "Μιρόλιο", που δρα στην κλωστοϋφαντουργία και στον ιματισμό, έκλεισε τη θυγατρική της, το εργοστάσιο ιματισμού "ΕΛΛΑΣ ΑΕ" στην Πάτρα. Οι 120 εργαζόμενες βρήκαν κλειστή την πύλη του εργοστασίου και θυροκολλημένες τις απολύσεις τους. Η επιχείρηση λειτουργούσε 25 χρόνια στην Ελλάδα. Ηταν από τις πιο κερδοφόρες του κλάδου, όπως φαίνεται από τους ισολογισμούς της (σελίδες 16,11)
ΤΥΜΒΟΣ Σαλαμινομάχων. Η ιστορία στο... βούρκο του κέρδους. Οταν κάποιος θελήσει να ανέβει στον τύμβο των Σαλαμινομάχων, με έκπληξη θα δει ότι υπάρχουν πινακίδες που απαγορεύουν την είσοδο στην ιδιοκτησία της ναυπηγικής εταιρίας ΑΡΚΑΔΙΑ. Μικρή, αλλά σημαντική λεπτομέρεια: Ιδιοκτήτες της εταιρίας είναι οι Αφοί Διαμαντή, στενοί συγγενείς του Αχιλλέα Καραμανλή. Το πώς περιήλθε στην ιδιοκτησία των Αφών Διαμαντή ο τύμβος των Σαλαμινομάχων, σίγουρα είναι ένα ερώτημα, που η απάντησή του θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον (σελίδα 19)
Του Νίκου ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ
Ο πασιφανής λόγος που φέρνει την κυβέρνηση σε ευθεία αντίθεση με τα λαϊκά συμφέροντα και την οδηγεί σε μια συμπεριφορά "ραβδούχου" και "χαφιέ" απέναντι στον "εχθρό" - λαό, δεν είναι άλλος από το είδος της πολιτικής που καλείται να προωθήσει. Πρόκειται, από τη χούντα και εντεύθεν, για την πιο στυγνή, αντιδραστική, βαθιά ταξική, ανάλγητη και, συνεπώς, αυταρχική και αντιδημοκρατική πολιτική, που το μεγάλο κεφάλαιο έχει αποφασίσει να επιβάλει, επειδή αυτή η πολιτική αρμόζει στην εποχή της "νέας τάξης".
Είναι ευνόητο ότι, στο πλαίσιο επιβολής μέτρων και χρησιμοποίησης πρακτικών όπως αυτές που υπαγορεύουν τα ταξικά συμφέροντα των αφεντικών της κυβέρνησης, δεν καθίσταται μόνο η ίδια υπόλογη. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εκτίθενται και όλοι εκείνοι που, μπορεί να μη βρίσκονται στο τιμόνι της διαχείρισης, όπως το ΠΑΣΟΚ, αλλά σιγοντάρουν την ίδια πολιτική, προσθέτοντας τις "γαλάζιες" ή "ροζ" ανταύγειες τους. Οσο δε, εντείνονται οι επιθέσεις του κεφαλαίου εναντίον του λαού, η κυβέρνηση και τα δεκανίκια της όλων των αποχρώσεων, γίνονται μάρτυρες μιας διογκούμενης λαϊκής δυσφορίας, την οποία επιχειρούν να αναστρέψουν ή τουλάχιστον, σε ό,τι αφορά τους κυβερνητικούς συνεταίρους, να αποφύγουν την εναντίον τους εκδήλωσή της.
***
Ναι, λοιπόν. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι δια - δικομματικοί εταίροι της, ακολουθούν μια πολιτική που έρχεται σε φανερή και ευθεία αντίθεση με τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων.
***
Μερικά στοιχεία είναι ενδεικτικά:
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα η κυβέρνηση και οι συνεργάτες της αναζητούν τρόπους "διάσωσής" τους από μια ενδεχόμενη ένταση της πάλης. Το ΠΑΣΟΚ αναζητά "τρικ" τόνωσης του... "κοινωνικού προφίλ" του. Η ΝΔ αναγκάζεται να τάσσεται κατά του "Καποδίστρια", για να κρύψει ότι τάσσεται και κατά των διαδηλώσεων εναντίον του, και να επανεξετάζει τη συμμετοχή της στο τραπέζι του "κοινωνικού διαλόγου". Ο ΣΥΝ έκανε ήδη την ανάγκη φιλοτιμία και αποχώρησε από το παραπάνω παζάρι, στο οποίο πρωτοστάτησε. Ολοι τους προσπαθούν κάτι να ψελλίσουν, κάτι περί της εξωτερικής πολιτικής, για να μην τους "πάρει μπάλα", η λαϊκή απέχθεια απέναντι στον Ευρω - ατλαντισμό τους.
***
Η σταθερή, συνεπής, αποκαλυπτική και μαχητική αποκάλυψη της ακολουθούμενης πολιτικής, από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης, δημιουργεί ρήγματα στο μαύρο μέτωπο ιμπεριαλιστικών κέντρων - ΣΕΒ - πολιτικού κατεστημένου. Και το μεγαλύτερο ρήγμα είναι η αφύπνιση της συνείδησης ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, η απαγκίστρωσή τους από την παθητικότητα και η "στρατολόγησή" τους στις δυνάμεις της λαϊκής αντεπίθεσης. Η τελευταία πανελλαδική απεργία, η καταδίκη στο συνέδριο του ΕΚΑ της συνδιαλλαγής με τους εκμεταλλευτές, το δυνάμωνα των εστιών αντίστασης, που τροφοδοτούν στο συνδικαλιστικό επίπεδο οι ταξικές δυνάμεις και στο πολιτικό επίπεδο το ΚΚΕ, έχει αποτελέσματα.
Ο προσανατολισμός του εργατικού κινήματος στη διαμόρφωση ενός συσχετισμού που θα του επιτρέψει να δώσει τη μάχη σε όλο το μέτωπο του "πολέμου", που διεξάγει εναντίον του λαού το μέτωπο των εγχώριων και ξένων σφετεριστών, δεν είναι απλώς μονόδρομος. Είναι αποτελεσματικός μονόδρομος. Οσο περισσότεροι τον πορευτούν, τόσο γρηγορότερα θα αποσυντονιστούν τα ενεργούμενα των πολυεθνικών. Οσο αποφασιστικότερα δοθεί η πάλη κατά των αντιλαϊκών εγχειρημάτων, τόσο δυσκολότερο θα είναι για την καθεστηκυϊα τάξη να κρατά εγκλωβισμένα στην απαντοχή και στις αυταπάτες πλατιά στρώματα του λαού. Οσο η πρωτοπορία του κινήματος δίνει με μεγαλύτερη ορμή τον αγώνα υπεράσπισης των κοινωνικών κατακτήσεων, τόσο θα αποκαλύπτεται το πεπερασμένο της δύναμης μιας χούφτας πλουτοκρατών.
Τα πρώτα μικρά βήματα, είναι "φάρος" για τη συνέχεια. Μια συνέχεια που το ΚΚΕ εγγυάται ότι θα πρωτοστατήσει για να ολοκληρωθεί, ώστε αυτή η πολιτική που βρίσκεται σε απόλυτη αναντιστοιχία με τα λαϊκά συμφέροντα να πάθει ό,τι της αξίζει. Να βρεθεί αντιμέτωπη με την ευθεία αμφισβήτησή της από το σύνολο των θυμάτων της και να ηττηθεί.
Η σταθερή, συνεπής, αποκαλυπτική, μαχητική αποκάλυψη της ακολουθούμενης πολιτικής, από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης, και η αντιπαράθεση μαζί της, δημιουργεί ρήγματα στο μαύρο μέτωπο ιμπεριαλιστικών κέντρων - ΣΕΒ - πολιτικού κατεστημένου