Με πρόφαση την αύξηση της τοπικής απασχόλησης προωθούνται προγράμματα που υποτίθεται ότι αντιμετωπίζουν την ανεργία. Ομως στην πραγματικότητα έχουν στόχο την ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών, που πρέπει να παρέχει το κράτος, και τον εθισμό των πολιτών στην πληρωμή τους. Ταυτόχρονα επιδιώκουν την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Στα προγράμματα αυτά, αλλά και στις θέσεις της "Νομαρχιακής Αγωνιστικής Συνεργασίας" Πειραιά αναφέρεται η Ελπίδα Παντελάκη, επικεφαλής της παράταξης
"Τοπικά σύμφωνα καρατόμησης του εργατικού κινήματος" χαρακτηρίζει τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, στη συνέντευξη που ακολουθεί, η επικεφαλής της ΝΑΣ Πειραιά Ελπίδα Παντελάκη,υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι μέσω αυτών "στοχεύουν να ενσωματώσουν μαζικά την εργατική τάξη στη λογική του "μοιραίου", τη λογική του συστήματος".
Με πρόφαση την αύξηση της τοπικής απασχόλησης, προωθούνται για υλοποίηση στον Πειραιά προγράμματα που υποτίθεται ότι αντιμετωπίζουν την ανεργία, ενώ στην πραγματικότητα ιδιωτικοποιούν τις κοινωνικές υπηρεσίες και προσπαθούν να εθίσουν τους πολίτες στην πληρωμή υπηρεσιών, που πρέπει να παρέχει το κράτος. Σε μία περιοχή που η ανεργία έχει φτάσει στα ύψη (σύμφωνα με το Εργατικό Κέντρο της πόλης είναι 18,7%), ένα από τα προγράμματα αυτά, που αναφέρεται στη φύλαξη σχολικών συγκροτημάτων, παροχής βοήθειας σε ηλικιωμένα άτομα, φύλαξη παιδιών στο σπίτι, σχολικούς τροχονόμους, ενισχυτική διδασκαλία και υπηρεσίες γυμναστικής και αθλητισμού, φέρεται ότι θα απασχολήσει... 594 άτομα για έναν τουλάχιστον χρόνο. Η συνέντευξη έχει ως εξής:
- Ποια είναι η γνώμη σας για τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης;
- Τα προγράμματα αυτά είναι τοπικά σύμφωνα καρατόμησης του εργατικού κινήματος. Μέσω αυτών στοχεύουν να ενσωματώσουν μαζικά την εργατική τάξη στη λογική του "μοιραίου", στη λογική του συστήματος. Είναι τοπικά σύμφωνα ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών,που στοχεύουν να εθίσουν τους πολίτες να πληρώνουν για τις υπηρεσίες που υποχρεούται να καλύπτει το κράτος.
Η φιλοσοφία τους βασίζεται σε υπαρκτές ασφυκτικές ανάγκες των εργαζομένων και ανέργων που ζητούν άμεση λύση. Την αναδουλιά, την έλλειψη κοινωνικών παροχών και πρόνοιας. Φτιάχνουν "επιχειρηματικό δίκτυο παροχών" αυτών των αναγκών με "απασχολήσιμους πολίτες" πολλών κατηγοριών και ταχυτήτων, με κύριο χαρακτηριστικό να μειώνουν τη μόνιμη - σταθερή εργασία, την πενθήμερη απασχόληση, να αυξάνουν τη μερική με ωρομίσθια απασχόληση, να καταργήσουν τις συλλογικές συμβάσεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα.
- Ποιο είναι το πρόγραμμα που προωθείται στις δυτικές συνοικίες του Πειραιά και ποιος το χρηματοδοτεί;
- Η χρηματοδότηση προέρχεται από κοινοτικούς, δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους. Φορέας εκτέλεσης των προγραμμάτων και αποδέκτης της χρηματοδότησης είναι δημοτικές ή διαδημοτικές επιχειρήσεις.
Οσον αφορά το πρόγραμμα που αφορά τους 7 δήμους του Πειραιά, αυτό προτείνει: 1) Φύλαξη σχολικών συγκροτημάτων. 2) Παροχή βοήθειας σε άτομα τρίτης ηλικίας. 3) Φύλαξη παιδιών στο σπίτι. 4) Σχολικούς τροχονόμους. 5) Ενισχυτική διδασκαλία. 6) Υπηρεσίες γυμναστικής και αθλητισμού.
Προβλέπει 594 θέσεις εργασίας για ένα χρόνο. Χρηματοδοτείται κατά 80% από την Ευρωπαϊκή Ενωση μέσω ΟΑΕΔ και το υπόλοιπο από τους συμβαλλόμενους φορείς, δήμους, νομαρχία κλπ. Από τον πρώτο χρόνο κιόλας θα πληρώνουν μέρος του κόστους και οι κάτοικοι της Β Πειραιά που θα είναι χρήστες των υπηρεσιών. Η επιδίωξη είναι - όπως λένε - να συνεχιστεί το "δίκτυο" μετά το χρόνο "με τοπικούς και ίδιους φόρους", ώστε να διατηρηθούν οι σχέσεις εργασίας και οι υπηρεσίες για το "καλό" των δημοτών. Αυτό το ονομάζουν "τοπική ανάπτυξη και βιώσιμη απασχόληση".
Το πρόγραμμα αυτό είναι ένα μέρος από το πακέτο 48 προτάσεων που τιτλοφορείται "πρόγραμμα για την ανάπτυξη της τοπικής απασχόλησης στις δυτικές περιοχές του Πειραιά". Αφορά τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, τα Επιμελητήρια (Βιομηχανικό, Βιοτεχνικό, Εμπορικό), τον Εμπορικό Σύλλογο Πειραιά. Σχετίζεται με όλη την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα της πόλης.
Για παράδειγμα προβλέπεται ίδρυση ΒΙΠΕ στο Σχιστό Κορυδαλλού, ανάπλαση της περιοχής των Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, δημιουργία Εμποροναυτιλιακού Κέντρου, αναδάσωση του όρους Αιγάλεω, υπηρεσίες Σεκιούριτι για φύλαξη καταστημάτων, δημιουργία συνεταιρισμών για την ανακατασκευή πλατειών μέχρι παραδοσιακών φαγητών και γλυκών, ίδρυση κέντρων λαϊκής επιμόρφωσης. Ακόμα, συμβουλευτικούς σταθμούς επί παντός επιστητού! Απευθύνονται όπως λένε σε ανέργους, κύρια νέους, και γυναίκες, αλλά και σε ειδικευμένο τεχνικό δυναμικό (Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, ναυτεργάτες κλπ.) που πρέπει να προσαρμοστεί σε νέα επαγγέλματα.
- Λέγεται από εμπνευστές των Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης ότι με την εφαρμογή τους αντιμετωπίζεται, έστω και προσωρινά, η ανεργία, ανακουφίζονται οι ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού και συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη. Τι λέτε εσείς για αυτό;
- Θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο. Η ανεργία θα αυξηθεί. Τα λαϊκά προβλήματα θα οξυνθούν. Ενα πράγμα θα πηγαίνει καλά. Τα υπερκέρδη του μεγάλου κεφαλαίου και των κάθε λογής επιχειρηματιών και κομπιναδόρων που θα κερδίζουν από τέτοιου είδους προγράμματα. Αυτό που λένε για "προσωρινή αντιμετώπιση της ανεργίας" είναι "εκσυγχρονιστικό εφεύρημα", για να δημιουργηθούν αυταπάτες ότι κάτι μπορεί να γίνει στο μέλλον. Λοιπόν, δεν πρόκειται να γίνει "κάτι", όχι μόνο γιατί το πρόβλημα της ανεργίας είναι απολύτως συμβατό με τον καπιταλισμό, που οι φορείς της εξουσίας του θρέφονται από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων, αλλά και γιατί η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, πιστή στις εντολές των αφεντικών της στις Βρυξέλλες, αντί να παίρνει ουσιαστικά μέτρα για να μειωθεί η ανεργία, φορτώνει κι άλλα βάρη στις πλάτες του λαού, έχοντας "εφαλτήριο" αιρετούς, νομαρχία και δήμους, που παίζουν το ρόλο κυβερνητικών υπαλλήλων σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.
Είναι δυνατόν να προκύψει τοπική ανάπτυξη και θέσεις εργασίας, αν δεν υπάρχουν επενδύσεις σε παραγωγικές δραστηριότητες, για παράδειγμα στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, στο λιμάνι, στη λιπασματοβιομηχανία; Είναι δυνατόν να ανακουφιστούν οι ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, που σε λίγο θα γίνουν συντριπτική πλειοψηφία, με το να πληρώνουν για κάθε κοινωνικό έργο και υπηρεσία που τους παρέχεται;
Είναι δυνατόν να ανασάνουν έστω και "προσωρινά" οι άνεργοι, όταν έχουμε να κάνουμε με καθεστώς σύγχρονης δουλοπαροικίας; Σαφέστατα απαντάμε αρνητικά. Μειώνεται η ανεργία αν πιάσουν δουλιά με αυτά τα προγράμματα 500, 1.000, 2.000 άτομα; Μετά τον ένα χρόνο τι θα κάνουν; Τι θα γίνει με τους υπόλοιπους ανέργους;
Σήμερα η ανεργία στην περιοχή μας κυμαίνεται στο 20-25%. Μόνο από τη συρρίκνωση της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης έχασαν τη δουλιά τους 9.000 άτομα. Το 46% της οικονομικής δραστηριότητας έχει άμεσα ή έμμεσα σχέση με τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη. Μόνο στη Δραπετσώνα, το Πέραμα, τα Καμίνια, με στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών το 20% που ζητούν δουλιά είναι παιδιά 10-14 ετών. Στο Πέραμα 1 στα 4 παιδιά σταματούν το σχολείο από το Δημοτικό και το 35% των νέων είναι άνεργοι.
Ακολουθούν πολιτική απάτης και υποκρισίας, όταν λένε ότι θέλουν να "ανακουφίσουν" τους ανέργους. Τότε γιατί δε δίνουν εδώ και τώρα τις επιδοτήσεις από τα ταμεία ανεργίας, ώστε να έχουν τα στοιχειώδη για να ζουν; Η γιατί καταργούν τον περιορισμό στις απολύσεις; Για να διευκολύνουν τους άνεργους; Λένε δεν υπάρχουν λεφτά. Λεφτά δεν υπήρχαν για να καλυφθούν τα αιτήματα των ναυτεργατών που διώχνονται από τα ελληνικά καράβια, ούτε για να ικανοποιηθούν τα 26 σημεία για τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη ή για τους εκπαιδευτικούς. Αλλά υπήρχαν λεφτά για τις φοροαπαλλαγές το 1997 στο μεγάλο κεφάλαιο και ιδιαίτερα στο εφοπλιστικό, που έφταναν οι μισές μόνο για να καλυφθούν τα παραπάνω αιτήματα. Για μία ανάσα στους εργαζόμενους που λένε ότι κόπτονται.
Γιατί τα λεφτά από τα προγράμματα και τόσα άλλα από την Ευρωπαϊκή Ενωση δεν μπαίνουν σε κοινούς λογαριασμούς των αντίστοιχων υπουργείων και με εθνικό σχεδιασμό να κάνουν παραγωγικές επενδύσεις και έργα που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων που θα δίνουν σταθερή δουλιά και θα ανακουφίζουν τη ζωή τους; Επομένως διαθέτουν λεφτά και πολλά μάλιστα, όχι όμως για να λύσουν προβλήματα, αλλά για να διαφθείρουν τις συνειδήσεις του κόσμου και να τους κρατούν σε "ομηρία".
- Εσείς τι προτείνετε;
- Πρώτον: Να αποσυρθούν όλα αυτά τα προγράμματα από το νομάρχη και τους δημάρχους του Πειραιά και να σταματήσουν τα μαγειρέματα "εντός των τειχών" των γραφείων τους, ενάντια στους εργαζόμενους και ανέργους αυτής της πόλης. Ηδη έχουν κάλεσμα από 21 σωματεία του εργατικού κινήματος που τους ζητούν να μη γίνουν κυματοθραύστες στους αγώνες και στη δίκαιη αγανάκτηση των ανέργων.
Οι αιρετοί της Αυτοδιοίκησης έχουν δύο επιλογές: Η θα βάζουν πλάτη στην πολιτική της κυβέρνησης και θα έρχονται ενάντια στα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοτών τους, ή ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ θα αγωνιστούν ενάντια στη σημερινή πολιτική που γεννά τα προβλήματα που ζουν.
Η ενδιάμεση τακτική που ακολούθησαν το προηγούμενο διάστημα δεν περνάει πια ούτε στους ίδιους τους ψηφοφόρους τους. Να συμπαραστέκονται δηλαδή νοερά στα αιτήματα των εργαζόμενων και να στηρίζουν πρακτικά την πολιτική της κυβέρνησης. Τα προβλήματα έχουν οξυνθεί πολύ και οι μάσκες έχουν πέσει. Ας το ξανασκεφτούν καλά: Οι δήμοι της Β Πειραιά, που τους εμπιστεύτηκε ο λαός της πλειοψηφία, έχουν μείνει ιστορικοί γιατί αντιστάθηκαν και αγωνίστηκαν μαζί με το λαό και δεν υποτάχθηκαν.
Από τη μεριά του το μαζικό λαϊκό κίνημα, αλλά και πλατιά οι εργαζόμενοι θα κάνουμε όλοι ό,τι μπορούμε για να αναβάλουμε, να εμποδίσουμε ακόμα περισσότερο τα σχέδιά τους.Εκτιμάμε πολύ θετικά τη στάση των σωματείων, αλλά και του Δήμου Περάματος, που δεν μπήκε στη λογική να αποδεχτεί αυτά τα προγράμματα, τα κατήγγειλε και συντονίζεται με τα σωματεία για την ανάπτυξη, διεκδικώντας αιτήματα που δημιουργούν μόνιμες θέσεις εργασίας.
Βεβαίως, κατοχυρωμένοι πίσω από τους συσχετισμούς που σήμερα τους ευνοούν στα Δημοτικά Συμβούλια, μπορούν αν το θελήσουν να άρουν αποφάσεις για την προώθηση των Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης. Θα έχουν ακέραια την ευθύνη γι' αυτή την επιλογή. Ο λαός όμως δε θα τα νομιμοποιήσει στη συνείδησή του και θα βγάλει τα συμπεράσματά του από την ίδια του την πείρα.
Δεύτερον: Υπάρχουν λύσεις και για το σήμερα και για το αύριο, μόνο που αυτές είναι στον αντίποδα των σημερινών μέτρων. Εδώ και τώρα 35ωρο - 7ωρο - 5ημερο με αυξήσεις των αποδοχών, μπορεί να συμβάλει στη μείωση της ανεργίας.Συγχρόνως, γενναίες αυξήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό του 1998 των δαπανών για υγεία, παιδεία, πρόνοια, πολιτισμό κλπ. Στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη μπορούν να δουλέψουν χιλιάδες ειδικευμένοι εργάτες με μία άλλη πολιτική της κυβέρνησης σε αυτό το χώρο.
Για τους ναυτεργάτες η διατήρηση του καμποτάζ (που συνδέεται με τη Ζώνη) σημαίνει μερικές χιλιάδες θέσεις δουλιάς.Στα σχολεία, Δημοτικά και Γυμνάσια, η κατάργηση των αναπληρωματικών και ωρομίσθιων και η πρόσληψη επιστατών και φυλάκων δημιουργεί εκατοντάδες σταθερές θέσεις εργασίας.
Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι και οι νέες δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από την πολιτική που κινείται στον αστερισμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του προγράμματος "σύγκλισης". Χρειάζεται άλλη πολιτική προς όφελος του λαού και της χώρας και μέσα από αυτήν θα αντιμετωπίζεται και η ανεργία και η έλλειψη κοινωνικών παροχών και η συνολική βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας.
Μία πολιτική που θα χωρά τα όνειρα, τις ευαισθησίες και τη δίψα της νέας γενιάς για μία ζωή χωρίς "εξαρτήσεις", για δουλιά, για ουσιαστική γνώση και καλλιέργεια.
Σε αυτή την πολιτική όμως, που είναι κόντρα στο ρεύμα στη σημερινή πραγματικότητα των μονοπωλίων, του ιμπεριαλισμού και της εξουσίας τους, θα φτάσουμε μέσα από το δρόμο ενός συντονισμένου ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΑΛΗΣ,που θα παίρνει σάρκα και οστά όσο ο καθένας από εμάς στο εργοστάσιο, στο γιαπί, στο καράβι, στο σχολείο, στη γειτονιά, παντού, αφυπνιστεί για το σκοπό αυτό.
Με επιστολή του προς τους δημάρχους της Β' Πειραιά, ο Γιάννης Πατσιλινάκος τούς καλεί να μη δεχτούν την πρόταση για εφαρμογή "Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης"
Να απορρίψουν τις προτάσεις για την υποτιθέμενη "ανάπτυξη της τοπικής απασχόλησης στις δυτικές περιοχές του Πειραιά", καλεί με επιστολή του προς τους δημάρχους της Β Πειραιά ο δήμαρχος Περάματος, Γιάννης Πατσιλινάκος.
Πρόκειται για τα διαβόητα "Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης". Με πρόφαση την αύξηση της τοπικής απασχόλησης προωθούνται για υλοποίηση στον Πειραιά προγράμματα, που υποτίθεται ότι αντιμετωπίζουν την ανεργία, ενώ στην πραγματικότητα ιδιωτικοποιούν τις κοινωνικές υπηρεσίες και προσπαθούν να εθίσουν τους πολίτες στην πληρωμή υπηρεσιών, που πρέπει να παρέχει το κράτος. Σε μία περιοχή που η ανεργία έχει φτάσει στα ύψη (σύμφωνα με το Εργατικό Κέντρο της πόλης είναι 18,7%), ένα από τα προγράμματα αυτά, που αναφέρεται στη φύλαξη σχολικών συγκροτημάτων, σε παροχή βοήθειας σε ηλικιωμένα άτομα, φύλαξη παιδιών στο σπίτι, σχολικούς τροχονόμους, ενισχυτική διδασκαλία και υπηρεσίες γυμναστικής και αθλητισμού, φέρεται ότι θα απασχολήσει... 594 άτομα για ένα τουλάχιστον χρόνο. Εξάλλου, υπενθυμίζεται ότι με επιστολή τους 21 σωματεία του Πειραιά καλούν τους δημάρχους "να μη γίνουν κυματοθραύστες στους αγώνες", τονίζοντας ακόμη ότι δεν πρέπει οι ιστορικοί δήμοι της Β Πειραιά να γίνουν "Δούρειος Ιππος μιας ακόμα αντιλαϊκής αντεργατικής επέλασης της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης".
"Γνωστό είναι ότι η ανεργία είναι η βασικότερη πληγή της κοινωνίας μας", αναφέρει στην επιστολή του ο Γ. Πατσιλινάκος. Και συνεχίζει: "Ειδικά στις περιοχές μας τα ποσοστά ανεργίας βρίσκονται σε μεγάλα ύψη. Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης χρειάζεται συντονισμένη, μεθοδική προσπάθεια όλων μας. Προσπάθεια για αναπτυξιακή πολιτική, η οποία να εξυπηρετεί τον εργαζόμενο λαό, που είναι η απόλυτη πλειοψηφία των κατοίκων των δήμων μας, και όχι το μεγάλο κεφάλαιο, ξένο ή ντόπιο. Η μέχρι σήμερα πείρα μας πρέπει να αποτελέσει οδηγό για την ανάπτυξη ενός κινήματος, που μαζί με τους εργαζόμενους της περιοχής μας, τους μαζικούς φορείς, θα φτιάξουμε το μέτωπο διεκδίκησης για:
α) Μία πολιτική ανάπτυξης προς όφελος του λαού.
β) Αξιοποίηση της νέας μηχανολογικής και τεχνολογικής επανάστασης προς όφελος των εργαζομένων με μείωση των ωρών εργασίας, διατηρώντας μισθούς και παροχές από τη μία, και από την άλλη, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
γ) Ειδικά για την περιοχή μας η ανάπτυξη της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης με κλαδική πολιτική αποτελεί βασικό σημείο διεκδίκησης.
δ) Επιστροφή των παρακρατημένων πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Οι νέες αρμοδιότητες να συνοδεύονται με πόρους από την κεντρική φορολογία και όχι τη φορολόγηση των πολιτών από την Τοπική Αυτοδιοίκηση".
Σχολιάζοντας ο δήμαρχος Περάματος τη συγκεκριμένη πρόταση για τους δήμους της Β Πειραιά, αλλά και τους στόχους του προγράμματος, επισημαίνει ότι:
"Για όλους αυτούς τους λόγους και πολλούς ακόμα, που γίνονται κατανοητοί, δε δεχόμαστε την υλοποίηση αυτής της πρότασης",υπογραμμίζει ο δήμαρχος Περάματος και υπογραμμίζει: "Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στο σύνολό της πρέπει να αντισταθεί στο δρόμο της ιδιωτικοποίησής μας, της επαναφορολόγησης των δημοτών. Να διεκδικήσει ουσιαστική λύση της ανεργίας. Ας κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα, για να δείξουμε ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση βρίσκεται δίπλα στο λαό, δρα για τα συμφέροντά του, έχει διεκδικητικό χαρακτήρα, αγωνίζεται για παραγωγική, οικονομική, πολιτιστική ανάπτυξη, για την εξάλειψη της ανεργίας. Μάχεται για ειρήνη και πρόοδο. Ολοι οι δήμοι πρέπει να απορρίψουμε αυτή την πρόταση. Ολοι οι δήμοι πρέπει να διεκδικήσουμε τους παρακρατημένους πόρους, νέες αρμοδιότητες, αλλά με νέους πόρους, χωρίς νέες επιβαρύνσεις των δημοτών. Ολοι οι δήμοι πρέπει να ζητήσουμε και αυτά τα χρήματα του προγράμματος να δοθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσω του κρατικού προϋπολογισμού".