Πλασάρεται και ως "γενναιόδωρος" τώρα ο επιχειρηματίας Ζερίτης
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (του ανταποκριτή μας).-
Σήμερα αναμένεται να ξεκινήσουν από την εισαγγελία Ξάνθης, οι ανακρίσεις για το τραγικό εργατικό δυστύχημα που έγινε το περασμένο Σάββατο στη Χαρτοποιία Θράκης DIANA.Στο μεταξύ, η επιτροπή εμπειρογνωμόνων συνεχίζει την έρευνα για τα αίτια της έκρηξης στο λέβητα που στοίχισε τη ζωή σε δύο εργάτες. Ηδη έχει πάει στην Ξάνθη και τεχνικός της κατασκευάστριας Ιταλικής Εταιρίας "ΜΠΟΝΟ", προκειμένου να εξετάσει αν υπήρχε πρόβλημα κατασκευαστικό στο λέβητα. Μέχρι στιγμής δεν έχει επιτραπεί η λειτουργία όλων των τμημάτων της επιχείρησης, ενώ από τις πρώτες κιόλας μέρες ξεκίνησε και συνεχίζεται το καθάρισμα από τα μπάζα και τα άλλα κατεστραμμένα υλικά των χώρων παραγωγής και της οροφής.
Χτες ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ξάνθης κατήγγειλε με δηλώσεις του την απαράδεκτη συμπεριφορά των ανθρώπων της DIANA που, κατόπιν εντολής άνωθεν, απαγόρευσε την είσοδο στο εργοστάσιο στους εκπροσώπους του ΕΚΞ.
Οι τέσσερις τραυματίες εργαζόμενοι παραμένουν στα νοσοκομεία Ξάνθης και "Γ. Παπανικολάου" της Θεσσαλονίκης, όπου είχαν εισαχθεί αρχικά για νοσηλεία. Οι οικογένειες των δύο εργαζομένων που έχασαν τη ζωή τους στο βωμό των υπερκερδών της εργοδοσίας, "αποζημιώθηκαν" με 8,5 και 6 εκ. δρχ. αντίστοιχα. Μια πράξη, που παρουσιάστηκε ως γενναιοδωρία (!) του εργοδότη, άσχετα και από το γεγονός ότι ακόμα και αυτά τα χρήματα δε βγήκαν καν από την τσέπη του εργοδότη, αλλά δόθηκαν από την ασφαλιστική εταιρία.
Την επικίνδυνη αδιαφορία κυβέρνησης και εργοδοσίας καταγγέλλει το Συνδικάτο Οικοδόμων Θεσσαλονίκης,σημειώνοντας ότι είναι οι κατεξοχήν υπεύθυνοι για το θανατηφόρο ατύχημα στο εργοστάσιο της DIANA. Στην ανακοίνωσή του αναφέρει: "Η εκτίμηση των συναδέλφων εργαζομένων στην επιχείρηση είναι ότι αν το καζάνι έσκαγε την ώρα της παραγωγής, θα θρηνούσαμε πολύ περισσότερα θύματα. Με ευθύνη τίνος λοιπόν ο λέβητας λειτουργούσε μέσα στο χώρο παραγωγής; Εμείς οι εργαζόμενοι στον κλάδο της οικοδομής που ζούμε στο πετσί μας την ανυπαρξία μέτρων προστασίας των εργολάβων και κατασκευαστών, καταγγέλλουμε ως επικίνδυνη τη σημερινή πολιτική της κυβέρνησης που αφήνει ασύδοτα και ασύστολα τους εργοδότες να επενδύσουν για τα κέρδη τους ακόμη και με ζωές εργαζομένων. Καλούμε την κυβέρνηση να σκύψει σοβαρά και να συζητήσει τις προτάσεις του συνδικαλιστικού κινήματος για τις συνθήκες δουλιάς και τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων στους χώρους εργασίας".
Την τραμπούκικη συμπεριφορά των ανθρώπων του Ζερίτη,οι οποίοι απαγόρευσαν την είσοδο στο εργοστάσιο της DIANA στην αντιπροσωπεία του Εργατικού Κέντρου Ξάνθης, καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η ΤΕ Ξάνθης της ΕΣΑΚ.
Στην καταγγελία επισημαίνεται ότι "στην προγραμματισμένη επίσκεψη στο εργοστάσιο DIANA του εκπροσώπου του υπουργείου Εργασίας και του Τεχνικού Ασφαλείας της Επιθεώρησης Εργασίας από κοινού με κλιμάκιο του Εργατικού Κέντρου, ξεσκεπάστηκε το απάνθρωπο πρόσωπο της επιχείρησης DIANA και των ανθρώπων του βιομήχανου Ζερίτη. Σε μια απροκάλυπτη επίθεση ένας από αυτούς τους ανθρώπους τόλμησε με συμπεριφορά τραμπούκου και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, να μην επιτρέψει την είσοδο του κλιμακίου του ΕΚ Ξάνθης στο εργοστάσιο. Η εργοδοσία επανέρχεται στο γνωστό καθεστώς "έξω ο συνδικαλισμός από το εργοστάσιο"".
Καταλήγοντας η ανακοίνωση καλεί την κυβέρνηση να πάρει συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία της ζωής και του εισοδήματος των εργαζομένων και τονίζει ότι η ΕΣΑΚ θα παλέψει, ώστε άμεσα να γίνει γενική συνέλευση των εργαζομένων στην DIANA με την ευθύνη του Εργατικού Κέντρου, για την ίδρυση σωματείου.
Η πολιτική της κυβέρνησης, για απαξίωση της επιχείρησης στην προοπτική του ξεπουλήματος, και τα αντεργατικά μέτρα της διοίκησης υπονομεύουν την ασφάλεια των εργαζομένων
ΛΑΜΙΑ (Του ανταποκριτή μας).-
Το εργατικό ατύχημα που συνέβη την Τρίτη το πρωί στο τμήμα της Χαλυβουργίας (χυτευτική μηχανή) της ΛΑΡΚΟ ήταν κάτι το αναμενόμενο. Απλώς ήταν ζήτημα χρόνου και μεγέθους της ζημιάς. Την τραγική αυτή κατάληξη έχουν προδιαγράψει δύο στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς.
Το πρώτο αφορά τις κυβερνητικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν μέχρι σήμερα, που υπαγορεύονται από τις ντιρεκτίβες της ΕΕ και των πολυεθνικών και που οδηγούν το "φιλέτο" της δημόσιας παραγωγικής βάσης στα χέρια της "ιδιωτικής πρωτοβουλίας".
Το δεύτερο είναι η υλοποίηση και πρακτική εφαρμογή αυτών των πολιτικών που συνεπάγεται για τη ΛΑΡΚΟ μείωση προσωπικού, υπερεντατικοποίηση, κατάργηση βαρδιών (όπως στο συγκεκριμένο τμήμα που έγινε το ατύχημα) χαλάρωση ή έλλειψη μέτρων ασφαλείας, άσχημες συνθήκες εργασίας, όπως δήλωσαν και συνάδελφοι του άτυχου Κ. Λαμπαδάρη και το σωματείο.
Από την άλλη, οι εντολές κυβέρνησης, υπουργείου Ανάπτυξης και μετόχων είναι σαφείς: "Η τα βγάζετε πέρα αυτοχρηματοδοτούμενοι ή δε μας ενδιαφέρει"! Τους ενδιαφέρει βέβαια, να φέρουν την επιχείρηση σε τέτοιο σημείο, ώστε η ιδιωτικοποίηση να έρθει "σαν ώριμο φρούτο".
Η ΛΑΡΚΟ, π.χ., το 1985 απασχολούσε συνολικά 2.500 εργαζομένους. Σήμερα το προσωπικό έχει μειωθεί στους 1.350 και ο στόχος της κυβέρνησης και της διοίκησης είναι να μείνουν μόλις 1.000 εργαζόμενοι. Ειδικότερα, το εργοστάσιο της Λάρυμνας το 1992 απασχολούσε 1.200 εργαζόμενους και σήμερα μόνο 730. Και αυτή η σημαντική μείωση του προσωπικού ήρθε τη στιγμή που δεν έχει γίνει καμία σοβαρή επένδυση ή εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού, καμία ανάπτυξη της επιχείρησης. Πρόσφατα, η διοίκηση της εταιρίας αποφάσισε - και η πλειοψηφία του σωματείου φαίνεται να αποδέχεται παρά τη φραστική αντίθεση των ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ορισμένα μέτρα για ένα εξάμηνο, όπως αναγκαστικές 15ήμερες άδειες στο προσωπικό, πληρωμή του μισθού μία φορά το μήνα (από δύο), κόψιμο κοινωνικών παροχών, ανακατανομή υπάρχοντος προσωπικού κ.ά.
Παρ' όλα αυτά, οι εργαζόμενοι έχουν δώσει "και τον εαυτό τους" για την αύξηση της παραγωγής και την καλή πορεία της ΛΑΡΚΟ στην αγορά και τα έχουν καταφέρει σήμερα, φτάνοντας την παραγωγή στις 16 - 18 χιλιάδες τόνους ετησίως. Αντίθετα, κυβέρνηση, υπουργείο, ΟΑΕ, και διορισμένη διοίκηση αυτό που "υπολογίζουν" είναι "μείωση του κόστους και ανταγωνιστικότητα", που, όμως, οι ίδιοι υπονομεύουν για να "αποδείξουν" ότι η ΛΑΡΚΟ έχει δυνατότητες παραγωγικές, αλλά μόνο σαν ιδιωτική επιχείρηση. Εν τω μεταξύ είναι διατεθειμένοι να τη βάλουν να πληρώσει τις καταστροφές (σε ηλεκτροκάμινα, μετασχηματιστή, χυτήρια κ.ά. εγκαταστάσεις) εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών που προξενήθηκαν στο εργοστάσιο από την πολιτική (τους) της συνειδητής εγκατάλειψης και "απαξίωσης".
Δυστυχώς, αυτή η πολιτική βρίσκει "ευήκοον ους" στις συνδικαλιστικές ηγεσίες των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ στο σωματείο της ΛΑΡΚΟ, που, ενώ εκφράζουν "αντιρρήσεις", στην ουσία συμφωνούν και στηρίζουν τις λογικές και πολιτικές που προωθεί κυβέρνηση και διοίκηση. Το ίδιο έπραξαν και κατά τη χτεσινή Γενική Συνέλευση του σωματείου - που εξετάστηκε η πορεία της επιχείρησης και η στάση των εργαζομένων - όπου ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ απέρριψαν την ολοκληρωμένη αγωνιστική διεκδικητική πρόταση της ΕΣΑΚ. Η ΕΣΑΚ πρότεινε σύσκεψη φορέων στις 11 Γενάρη, 24ωρη απεργία και συγκέντρωση στις 13 του μήνα, στη συνέχεια ενημερωτικές συσκέψεις και συναντήσεις με εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και φορέων και στις 29 Γενάρη νέα 24ωρη με κάθοδο των εργαζομένων στην Αθήνα. Αντίθετα, ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ αποφάσισαν μια 24ωρη απεργία χωρίς καν να προσδιοριστεί η ημερομηνία πραγματοποίησής της.
"Εμείς - επισημαίνει με δήλωσή του στο "Ρ" το μέλος της διοίκησης του σωματείου Γ. Ρούσσης - υποστηρίζουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι τεχνοκρατικό, όπως θέλουν να το παρουσιάσουν, αλλά καθαρά πολιτικό. Παλεύουμε να παραμείνει η ΛΑΡΚΟ στο δημόσιο, να στηριχτεί απ' την κυβέρνηση, για να γίνει ο πνεύμονας ανάπτυξης της οικονομίας για τη χώρα και την περιοχή. Αυτό προϋποθέτει αντίσταση στις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των πολυεθνικών, κάτι που η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να κάνει. Γι' αυτό χρειάζεται η παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος και των εργαζόμενων, που, μαζί με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους ΕΒΕ, τους αγρότες, θα περάσουν σε ενωτική αντίσταση και αντεπίθεση, αλλάζοντας τους σημερινούς συσχετισμούς".
Γ. Π.
Μηνύσεις υπέβαλαν η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης και η Επιθεώρηση Εργασίας κατά του επιχειρηματία Δεδέογλου,ο οποίος έκλεισε το εργοστάσιό του στη Θεσσαλονίκη για να το μεταφέρει στην Κομοτηνή, πετώντας στο δρόμο 160 εργαζόμενους και αξιοποιώντας με τον τρόπο αυτό... αναπτυξιακούς νόμους.
Πιο συγκεκριμένα, η Επιθεώρηση Εργασίας μήνυσε τον εργοδότη για τη μη καταβολή δεδουλευμένων Δεκέμβρη, αδείας 1997, των νόμιμων αποζημιώσεων και των υπερωριών από την επίσχεση εργασίας των απολυμένων της επιχείρησης.Η μήνυση της διοίκησης του ΕΚΘ στρέφεται κατά του Δεδέογλου και κατά παντός άλλου υπευθύνου για κακή χρήση των διατάξεων του αναπτυξιακού νόμου. Επίσης, υπέβαλε μήνυση κατά του εκπροσώπου της επιχείρησης για απαράδεκτη και προκλητική συμπεριφορά κατά του προέδρου και του γενικού γραμματέα του ΕΚΘ στη διάρκεια συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στην Επιθεώρηση Εργασίας. Ο διευθυντής της ΔΕΔΕΟΓΛΟΥ αποκάλεσε "αλεξιπτωτιστές" τους εκπροσώπους του ΕΚΘ, τους χαρακτήρισε υπεύθυνους για το κλείσιμο της GOOD YEAR (!) και όταν οι εκπρόσωποι του ΕΚΘ ζήτησαν να καταβληθούν οι νόμιμες αποδοχές στους εργαζόμενους, άρχισε να εκστομίζει ακατονόμαστες ύβρεις.