Ομόφωνα η συνέλευση της κατάληψης του εργοστασίου είπε "όχι" στις εκβιαστικές αξιώσεις της πολυεθνικής ΜΙΝΕΡΑΛ. Εκθετη η κυβέρνηση που αποφάσισε να δώσει δωρεάν μεταλλείο και εργοστάσιο στους ξένους
ΜΙΚΡΟΒΑΛΤΟ (του απεσταλμένου μας Θανάση ΛΕΚΑΤΗ).-
Την παραχώρηση των Μεταλλείων Αμιάντου Βορείου Ελλάδας, για δωρεάν χρήση των αποθεμάτων μεταλλεύματος και του εργοστασίου επεξεργασίας, στην πολυεθνική ΜΙΝΕΡΑΛ αποφάσισε η κυβέρνηση σύμφωνα με όσα δήλωσε το Σάββατο στους ίδιους τους εργαζόμενους της επιχείρησης η υφυπουργός Ανάπτυξης Α. Διαμαντοπούλου. Το κυβερνητικό στέλεχος - που παρεμπιπτόντως πολιτεύεται στην περιοχή - ταξίδεψε ως το εργοστάσιο στην περιοχή του Μικρόβαλτου Κοζάνης σε μια προσπάθεια να συνετίσει τους εργάτες που έχουν καταλάβει την επιχείρηση. Οι εργαζόμενοι αρνούνται να δεχτούν τον ωμό εκβιασμό που ασκεί η ΜΙΝΕΡΑΛ για να εξασφαλίσει νέα προνόμια. Εμφανιζόμενη να εκτελεί χρέη εκπροσώπου της εταιρίας, η υφυπουργός ζήτησε από τους εργάτες να δεχτούν ουσιαστικά τις αξιώσεις της επιχείρησης, αν θέλουν - όπως είπε - να έχουν και αύριο δουλιά. Για να ενισχύσει το μέγεθος του εκβιασμού, φρόντισε να ανακοινώσει πως οι εργάτες των ΜΑΒΕ δεν πρέπει να τρέφουν ελπίδες ότι σε περίπτωση κλεισίματος του μεταλλείου θα απορροφηθούν στα έργα της ΔΕΗ στην περιοχή, γιατί και στη ΔΕΗ, είπε, πρόκειται να γίνουν 6.000 απολύσεις!
Η απάντηση των εργαζομένων, όπως εκφράστηκε ομόφωνα στη γενική συνέλευση της κατάληψης, που έγινε αμέσως μετά το μεσημέρι του Σαββάτου, είναι ένα κατηγορηματικό "όχι" σε ό,τι τουλάχιστον αφορά τις αξιώσεις της ΜΙΝΕΡΑΛ, που θίγουν άμεσα τους ίδιους τους εργαζόμενους. Οι συσχετισμοί που υπάρχουν στο σωματείο - έλεγχός του από ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το πλαίσιο αντιλήψεων που κυριαρχούν - δεν επέτρεψαν να εκφραστεί η αντίθεση και ως προς την απαράδεκτη - και αντισυνταγματική - δωρεάν παραχώρηση εθνικού πλούτου στην πολυεθνική.
Υπενθυμίζεται ότι: Η ΜΙΝΕΡΑΛ είχε μισθώσει για πέντε χρόνια τα μεταλλεία και το εργοστάσιο που ανήκουν στην ΕΤΒΑ και είχε αναλάβει την υποχρέωση να διατηρήσει τουλάχιστον τις 187 θέσεις εργασίας. Καθώς έληγε η μίσθωση στις 28 Φλεβάρη 1998 και ενόψει του νέου συμβολαίου που διαπραγματεύεται με την ΕΤΒΑ, η πολυεθνική άρχισε τους εκβιασμούς. Προφασίστηκε κρίση στην αγορά αμιάντου, όπου δραστηριοποιείται η ίδια, στην Αν. Ασία, και αφού έκανε 6 απολύσεις για να δώσει το σχετικό σήμα, ανακοίνωσε την απόλυση 75 ακόμα εργαζομένων. Ταυτόχρονα αξίωσε: Να μην πληρώνει μίσθωμα για το μεταλλείο και το εργοστάσιο "όσο διαρκεί η κρίση" και να κοπούν από το μισθό των εργαζομένων όσα κατέκτησαν τα τελευταία 17 χρόνια της δουλιάς τους εκεί. Η εταιρία δέχεται να πληρώνει μόνο όσα προβλέπει η σε εξευτελιστικά επίπεδα ευρισκόμενη κλαδική σύμβαση και όχι ό,τι έχει κατοχυρωθεί μέσα από τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Ζητάει επίσης το σπάσιμο των σταθερών εργασιακών σχέσεων με καθιέρωση μιας εκ περιτροπής εργασίας ανάλογα με τις ανάγκες στην παραγωγή που η ίδια θα κρίνει ότι υπάρχουν.
"Είναι αδύνατο να δεχτούμε τον εκβιασμό. Οι μισθοί είναι ήδη αρκετά χαμηλοί, δεν αντέχουν άλλη περικοπή" μας δήλωσε ο Β. Μίχος,μέλος της διοίκησης του σωματείου και του Εργατικού Κέντρου Κοζάνης. Ο ίδιος εκτιμά ότι επιδίωξη της εταιρίας είναι να διαπραγματευτεί το νέο συμβόλαιο με την ΕΤΒΑ, έχοντας βγάλει από τη μέση και τους εργαζόμενους.
Η εξέλιξη της διαφοράς θα κριθεί σήμερα το πρωί στα γραφεία της ΕΤΒΑ, όπου έχουν κληθεί να μετάσχουν σε κοινή σύσκεψη εκπρόσωποι της εταιρίας και των εργαζομένων.
Με ανακοίνωσή της η ΝΕ Κοζάνης του ΚΚΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι ουσιαστικά προωθεί την πλήρη ιδιωτικοποίηση των ΜΑΒΕ. "Αφού δωρίζει, αναφέρει, την επιχείρηση στη ΜΙΝΕΡΑΛ, στο όνομα της προβληματικότητας του αμιάντου, στη συνέχεια παραδέχεται ότι η κρίση έχει πρόσκαιρο χαρακτήρα και ότι οι ισολογισμοί της ΜΙΝΕΡΑΛ είναι κερδοφόροι. Μεθοδεύεται επίσης η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων". Η ΝΕ Κοζάνης του Κόμματος καταγγέλλει την υποκριτική στάση της κυβέρνησης, που ενώ υποκύπτει στις πιέσεις της ΜΙΝΕΡΑΛ, εμφανίζεται και ως σωτήρας των εργαζομένων. "Πιστεύουμε, τονίζεται στην ανακοίνωση, ότι για να δοθεί λύση στο πρόβλημα, η επιχείρηση πρέπει να ξαναπεράσει στο δημόσιο, να μη χαριστούν τα ενοίκια στη ΜΙΝΕΡΑΛ, να μην υπάρχει καμιά υποχώρηση στο θέμα των εργασιακών σχέσεων".
Ο πανηγυρικός διάκοσμος συμπληρώνεται με γαλανόλευκες γιρλάντες και με εικόνες ηρώων του 1821. Οπως, λόγου χάρη, του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη και του πυρπολητή Κωνσταντίνου Κανάρη, τα κατορθώματα του οποίου συνεχίζει σήμερα ένας συνονόματός του: Ο Κωνσταντίνος Σημίτης που καθημερινά "πυρπολεί" κόσμο και κοσμάκη με την εξοντωτική φορολογία, τις περικοπές των κοινωνικών δαπανών, τις αυξήσεις - κοροϊδία στους μισθούς και τις συντάξεις, την ασύδοτη απελευθέρωση της αγοράς και άλλα αισχρά "μέτρα".
"Μπαμπά" λέει με απορία ο μικρός στον πατέρα του, που τον έχει βγάλει βόλτα στο σημαιοστολισμένο κέντρο της πόλης. "Μπαμπά, γιατί δεν έχουν βάλει πουθενά και την εικόνα του Αθανασίου Διάκου;".
- Επίτηδες, παιδί μου, δεν αναρτήσαν το πορτρέτο αυτού του ήρωα, για να μη δημιουργούνται συνειρμοί στο λαό.
- Δηλαδή;
- Να, για να μην τον βλέπει ο κόσμος και σκέφτεται ότι, όπως ανασκολόπισε ο Ομέρ Βρυώνης τον Διάκο, έτσι ανασκολοπίζουν και οι αγάδες του τόπου τις ασθενείς τάξεις με τα διάφορα "παλούκια" της "ενοποίησης" και της "σύγκλισης"!
Γύρω στις 11 το πρωί, ο εορτασμός θα συνεχιστεί με την κατάθεση στεφάνων στο "ηρώο" προς τιμήν των πεσόντων.
Το πιθανότερο είναι ότι εφέτος θα τιμηθεί με στεφάνι και η... δραχμή, που έπεσε προσφάτως στο πεδίον της... τιμής!
"Και ποιος θα το καταθέσει, μπαμπά, αυτό το στεφάνι;" ρωτάει ο μικρός, όταν ακούει ότι μπορεί να γίνει και μια τέτοια εκδήλωση.
- Μα ποιος άλλος, παιδί μου; Οι αεριτζήδες, που ήταν στο κόλπο και έβγαλαν δισεκατομμύρια από τη μια μέρα στην άλλη και όσοι κερδοσκοπούν τώρα ασύστολα σε βάρος των εργαζομένων, εκμεταλλευόμενοι την υποτίμηση.
"Θα περάσουν και τανκς, μπαμπά;" ρωτάει πάλι ο μικρός.
- Δεν ξέρω παιδί μου. Δεν ξέρω αν υπάρχουν ακόμη τανκς ή αν οι ξεπουλητές των πάντων τα έδωσαν κι αυτά σε τίποτε ιδιώτες!
- Να ρωτήσω κάτι ακόμη, μπαμπά;
- Ναι, αγόρι μου.
- Το 1821 ξεσηκωθήκαμε για να ελευθερωθούμε από τους Τούρκους;
- Ναι και τελικά ελευθερωθήκαμε από αυτούς, αλλά όχι και από τους αγάδες. Τους αγάδες, ντόπιους και ξένους, τους έχουμε ακόμη στο σβέρκο, γι' αυτό και ο αγώνας συνεχίζεται. Συνεχίζεται απ' όσους δε θέλουν να 'ναι ραγιάδες και ονειρεύονται μια Ελλάδα πραγματικά ελεύθερη και ανεξάρτητη και μια κοινωνία χωρίς μπέηδες και κεχαγιάδες!
Τάσος ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ
Από τη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων που έγινε το Σάββατο