Ενα οδοιπορικό σε κορυφαίους σταθμούς από την εννιάχρονη πορεία του ΠΑΜΕ
6/2001: Με τα συνθήματα της εργατικής τάξης σε κάθε γλώσσα. Από διαδήλωση στη Γενεύη |
Είναι έμπρακτη συμπαράσταση, με έργα, όχι μόνο λόγια. Αναδεικνύει και μαζί αποδεικνύει πως κάθε τρικλοποδιά, κάθε εμπόδιο, κάθε χτύπημα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, μπορεί να δώσει κουράγιο σ' όλους τους εργαζόμενους του πλανήτη, να δυναμώσει κάθε μικρή και μεγάλη μάχη που δίνουν.
Γι' αυτό και το ΠΑΜΕ απ' την πρώτη στιγμή της ίδρυσής του ξεχωρίζει σε σημασία την έμπρακτη έκφραση, την ενίσχυση του προλεταριακού διεθνισμού. Από το μαχητικό «παρών» που δίνουν σε εργατικές κινητοποιήσεις, σε μια σειρά ευρωπαϊκές πόλεις (Βρυξέλλες, Γενεύη κλπ.), μέχρι τη σταθερή παρουσία στην πρώτη γραμμή του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος της χώρας μας, οι ταξικές δυνάμεις στέκονται έμπρακτα στο πλευρό των λαών που δε σκύβουν το κεφάλι, των εργαζομένων που παλεύουν για το δίκιο τους.
9/2003: γύρω απ' το αρχηγείο της Ιντιφάντα οι επιθέσεις του ισραηλινού στρατού συνεχίζονται. Το ΠΑΜΕ στο πλευρό ενός πολύπαθου λαού που παλεύει για ελεύθερη πατρίδα |
Το Σεπτέμβρη του 2003, αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ «σπάει» το μπλόκο του τρόμου, της σιωπής και της απομόνωσης που επιβάλλουν οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής στον παλαιστινιακό λαό. Φτάνει στη Ραμάλα μεταφέροντας μήνυμα αντίστασης: «Είμαστε στο πλευρό σας». Μέσα στο μισογκρεμισμένο αρχηγείο της Ιντιφάντα, συναντιέται με τον Γιάσερ Αραφάτ, το νόμιμα εκλεγμένο ηγέτη του παλαιστινιακού λαού που ο ισραηλινός στρατός κρατά αποκλεισμένο.
Τον Ιούλη του 2004, 240 αγωνιστές συνθέτουν το «Καραβάνι Αλληλεγγύης» που ταξιδεύει μέχρι την Καραϊβική για να ξεκαθαρίσει: η σοσιαλιστική Κούβα δεν είναι μόνη της! «Δίνουμε και παίρνουμε δύναμη...» σημειώνουν τα μέλη της αποστολής. Μέσα από συναντήσεις - εκδηλώσεις με συνδικάτα κι άλλους μαζικούς φορείς μαθαίνουν από πρώτο χέρι πώς οι Κουβανοί εργαζόμενοι παλεύουν να χαράξουν πορεία με βάση τις δικές τους ανάγκες.
4/2004: Η υψωμένη γροθιά, έξω απ' το μνημείο του Τσε στη Σάντα Κλάρα, στέλνει σαφές μήνυμα: οι εργάτες συνεχίζουν τον αγώνα μέχρι την τελική νίκη! |
Τον Αύγουστο του 2005 αντιπροσωπεία με νεολαίους συνδικαλιστές παίρνει μέρος στο 16ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών, στο Καράκας της Βενεζουέλας.
Το Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς το ΠΑΜΕ φτάνει στα υψίπεδα του Γκολάν. Μαζί με ντόπια ταξικά συνδικάτα, τα μέλη της αποστολής διαδηλώνουν στην Κουνέιτρα, την πόλη που συμβολίζει τη βαναυσότητα του πολέμου. Συμμετέχουν στο Διεθνιστικό Εργατικό Φεστιβάλ που έχουν ετοιμάσει οι Σύριοι εργάτες. Στέλνουν μήνυμα βροντερό, για να φτάσει μέχρι την άλλη πλευρά των συρματοπλεγμάτων: «η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί»!
Η αγωνιστική πορεία του ΠΑΜΕ και ο βαθιά διεθνιστικός του χαρακτήρας αναγνωρίστηκε στο 15ο Συνέδριο της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (Δεκέμβρης 2005), όπου αναδείχτηκε στη θέση του Γενικού Γραμματέα της Ομοσπονδίας, αναλαμβάνοντας κρίσιμα καθήκοντα στην αναζωογόνηση της ΠΣΟ.
11/2004: Βροντερά συνθήματα, πολύχρωμες σημαίες, αγωνιστικά τραγούδια. Ο διεθνισμός «απλώνει» την ομορφιά του στη μεγαλειώδη λαϊκή συγκέντρωση στο Σπόρτινγκ |
9/2005: οι σημαίες του ΠΑΜΕ κυματίζουν στα ερείπια της Κουνέιτρα |