Μπα, απλώς η γραμμή για χτες ήταν όλες κι όλες έξι λέξεις και διακινήθηκε με sms: «Το ΚΚΕ ανήκει στο συντηρητικό χώρο».
Γραμμή, που ανέλαβαν να διακινήσουν ο Καστανίδης από το ΠΑΣΟΚ και ο Μαργαρίτης από τον ΣΥΝ.
Χτες το πρωί στη ΝΕΤ. Οπου για δεύτερη συνεχή μέρα η συζήτηση στην εκπομπή των Λυριτζή - Οικονόμου είχε θέμα ΚΚΕ, χωρίς να παρίσταται το ΚΚΕ. Προχτές ήταν η Β. Παπανδρέου από το ΠΑΣΟΚ με τον Κασίμη από τη ΝΔ, που μιλούσαν για το ΚΚΕ χωρίς το ΚΚΕ. Χτες καλεσμένοι ήταν ο Χάρης Καστανίδης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και για γαρνιτούρα είχαν τον Θόδωρα Μαργαρίτη του ΣΥΝ.
Ο Καστανίδης απορούσε πώς είναι δυνατόν σ' έναν πράσινο κάμπο, στη Θεσσαλία, οι ψήφοι να μετακινούνται μεταξύ γαλάζιας ΝΔ και κόκκινου ΚΚΕ και κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το ΚΚΕ ανήκει στο συντηρητικό χώρο. Συμφωνώ, το ΚΚΕ είναι συντηρητικό, έσπευσε να δηλώσει ασθμαίνων ο Μαργαρίτης. Για να συμπληρώσει ο Χάρης πως το ΠΑΣΟΚ δεν ελέγχει κανένα ΜΜΕ. Το γνωρίζουν αυτό, άραγε, η Στάη, η Τρέμη και ο Πρετεντέρης;
Αστους στον πόνο τους και πάμε γι' άλλα: Ο,τι μπαρούφα πετάει καθένας εξ Αμερικής προερχόμενος γίνεται σλόγκαν. Ακου, Θερμοπύλες το περιβάλλον! Δεν πρόλαβε να το πει ο Γκoρ κι άρχισαν να γλείφουν διάφοροι. Ακου, λέει, ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ «πέρασε απέναντι»! Τρέμε ιμπεριαλισμέ, δηλαδή...
Κυκλοφορεί εσχάτως ότι ο ανταγωνισμός των τραπεζών θα βοηθήσει τα νοικοκυριά. Είναι παγίδα. Κάθε δάνειο για την αποπληρωμή του προηγούμενου είναι κι άλλο σφίξιμο της θηλιάς. Το δόλωμα της ανακούφισης για ένα μήνα συνοδεύεται με αύξηση του χρέους. Απλή λογική χρειάζεται. Δε γίνεται και το επιτόκιο να αυξάνεται και το χρέος να μειώνεται. Που σημαίνει: Μη δα-νεί-ζε-σαι! Είναι προτιμότερη μια φασολάδα. Αύριο θα έρθει αυτός που σου περνά τη θηλιά στο λαιμό να ανεβεί και στο κρεβάτι.
Ασε με τη στεναχώρια που έχουν ορισμένοι, γιατί, λέει, με την απόφαση του Αρείου Πάγου για τους συμβασιούχους καταρρακώνονται κάτι θεσμοί, όπως η περίφημη δικαιοσύνη. Κι ότι μ' αυτά που συμβαίνουν «τίποτα δε μένει όρθιο». Μακάρι να μη μείνει τίποτα όρθιο από τους θεσμούς τους. Είναι θεσμοί από και για την αστική τάξη και το μόνο που τους αξίζει είναι ένα γκρεμοτσάκισμα. Λαϊκή δικαιοσύνη χωρίς λαϊκή εξουσία δεν υπήρξε, δεν υπάρχει. Πρέπει, όμως, να υπάρξει. Και ο δρόμος είναι ένας...
Ασχετο: Κάτι ξέρουν εκεί στο MEGA όταν χασκογελάνε. Τέτοια χαροτρομάρα πέρασε η τάξη τους. Δεν ξεχνιέται... Ούτε εμείς, βεβαίως, ξεχνάμε.
ΤΟ ΟΧΙ: «Πάντα κάποιος λέει όχι - νωρίτερα ή αργότερα - πάντα κάποιος Ούτις βγάζει με τους συντρόφους του το μάτι του Πολύφημου» (ο Στάθης Σ. στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»).
Ο ΕΡΩΤΑΣ: «Κατάφερε να μην χρειάζεται να εξηγεί κάθε φορά αν υπάρχει - και ποιος είναι - ο κοινός παρονομαστής στην καριέρα του πολιτικού και τη δράση του ακτιβιστή. Εχει τον τρόπο να πείθει. Σε αντίθεση με τον γενικό κανόνα, ο ίδιος πέτυχε την εξαίρεση: από πολιτικός των λόγων έγινε ακτιβιστής των έργων. Πέρασε στην απέναντι πλευρά. Καθόλου συμβατικά, διόλου ευκαιριακά, συνεχίζει την πολιτική καριέρα του από άλλο "πόστο" κερδίζοντας αποδοχή, αναγνώριση, υποστήριξη» (το γλείψιμο αφορά στον πρώην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Α. Γκoρ / «ΑΥΓΗ»).
ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ: «"Λοιπόν, κύριοι, οι περισσότερες και σημαντικότερες διορθώσεις έγιναν". "Με συγχωρείτε κύριε πρόεδρε, αλλά οι διορθώσεις που έγιναν ήταν οι λιγότερες και οι πιο ασήμαντες" (...) ο παραπάνω διάλογος είναι χθεσινός ανάμεσα στον πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Δημ. Βλάχο και τον υπεύθυνο για το μάθημα σύμβουλο κ. Γ. Παπαγρηγορίου. Επικράτησε η "τελική γνώμη" του κ. Παπαγρηγορίου. Τη συνεδρίαση προκάλεσε η υπουργός Παιδείας (...) η ίδια θα ανακοινώσει τις διορθώσεις μετά την επιστροφή της από την Αίγυπτο την ερχόμενη Τρίτη» (το ρεπορτάζ στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ»).
Η ΠΕΙΘΩΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ: «Καθημερινά ένας ελάχιστος αριθμός ατόμων κάνει επαναστατική γυμναστική σε βάρος χιλιάδων συμπολιτών μας. Μοιάζει πως στόχος πλέον των συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών δεν είναι η ικανοποίηση των αιτημάτων όσων εκπροσωπούν αλλά η μεγιστοποίηση της ταλαιπωρίας των πολιτών. Κι αυτό πρέπει να σταματήσει. Είτε διά της πειθούς, είτε διά του νόμου» (από το κύριο άρθρο στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «Δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ». ΤΙ και ΠΟΙΟΥΣ ΕΝΟΧΛΕΙ αυτή η θέση του ΚΚΕ...
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Το περιβάλλον, οι Θερμοπύλες του 21ου αιώνα
ΤΟ ΒΗΜΑ: Θυσιάζουν προεκλογικώς και τα δάση
Ο ΛΟΓΟΣ: SOS για το περιβάλλον
ΤΑ ΝΕΑ: Ψέμα στο ψέμα υπουργείο - JP Morgan
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Οι τράπεζες κέρδισαν στα «πέναλτι»
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΕΠΕΣΕ Η «ΜΑΥΡΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ»
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΕΜΠΙΣΤΟΣ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΗΜΙΤΗ ο Παπαμαρκάκης που άρπαξε τις μίζες από τα δομημένα ομόλογα
ΕΘΝΟΣ: ΝΟΘΕΙΑ στον Αρειο Πάγο
Η ΑΥΓΗ: Κατά των συμβασιούχων και υπέρ των τραπεζών
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: ΤΟΥΣ ΩΘΟΥΝ σε αλληλοσφαγή
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Συγκίνηση για τον Αρχιεπίσκοπο
Η ΧΩΡΑ: Αλλάζουν οι τιμές σε περισσότερα από 700 φάρμακα
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Στο κενό το placement ΟΤΕ
«Συνειρμός: Η Ελλη Στάη (την Τρίτη) παρομοίασε τα ανακλαστικά του ΚΚΕ με εκείνα του... Ραν Ταν Πλαν, του κουτού σκυλιού των Ντάλτον!!! Στο καπάκι ο Πρετεντέρης ρωτούσε γελώντας (!!!) αν το ΚΚΕ είπε και κάτι για τον Πλαστήρα, γιατί στον "Ριζοσπάστη" είχε διαβάσει άρθρο για τις ευθύνες του στην εκτέλεση Μπελογιάννη. Μάλιστα γελούσε τόσο, που η Στάη αναγκάστηκε να πει ότι δεν μπορεί να αναφέρεται στην εκτέλεση Μπελογιάννη γελώντας... Μετά έχει άδικο το ΚΚΕ...» (καταγραφή και σχόλιο στο «ΠΟΝΤΙΚΙ»).
« Ο Φίλιπ Ντικ πέθανε λίγο μετά την προβολή της ταινίας "Blade runner" το 1982, η οποία ήταν βασισμένη στο βιβλίο του "Ονειρεύονται ηλεκτρικά πρόβατα τα ανδροειδή;". Μολονότι είχε πολλούς και φανατικούς αναγνώστες, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη φτώχεια (...) σε ένα δοκίμιο το 1978 έγραφε: "Ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία πλαστές πραγματικότητες κατασκευάζονται από τα μέσα ενημέρωσης, από τις κυβερνήσεις, από τις μεγάλες επιχειρήσεις, από τις πολιτικές οργανώσεις. Δεν υποπτεύομαι τα κίνητρά τους. Υποπτεύομαι την εξουσία τους. Είναι μια εκπληκτική εξουσία: η εξουσία να πλάθουν ολόκληρους κόσμους, κόσμους νοητούς. Εγώ ξέρω. Γιατί κάνω το ίδιο πράγμα» (η καταγραφή από τον Ρ. Βρανά στα «ΝΕΑ»).
«Γεγονός πάντως είναι ότι σπάνια στην ιστορία της διεθνούς τηλεόρασης καταγράφεται το παράδοξο που συναντάται τόσο συχνά στην ελληνική τηλεόραση: οι παρουσιαστές - οικοδεσπότες να μιλούν περισσότερο από τους προσκεκλημένους. Κι αν αυτό συμβαίνει επειδή δε γνωρίζουν στην πράξη το μέσο και τη γραμματική της τηλεόρασης συχνά μέσα στο ναρκισσισμό τους γίνονται αγενείς και αυθάδεις. Δε χρειάζεται πλέον καμιά έρευνα, αφού το βλέπουμε καθημερινά στους τηλεοπτικούς δέκτες μας» (ο Στέλιος Παπαθανασόπουλος, καθηγητής στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών / «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»).