Οι υποστηριχτές του συστήματος ψάχνουν άλλοθι στο σοσιαλισμό για να ξεπλύνουν μια υπόθεση - απότοκο της σαπίλας του
Από την κηδεία της Φλ. Γκρίφιθ - Τζόινερ |
Η Φλόρενς Γκρίφιθ - Τζόινερ πανηγυρίζει την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου των 100 μ. στην Ολυμπιάδα της Σεούλ |
Το ντοκουμέντο που απεικονίζει τον πρωταθλητή ποδηλάτη Ντ. Ζανέτε να τρυπάει τα χέρια του. Στο πρώτο πλάνο μόνος του, στο δεύτερο με το γιατρό του και στο τρίτο πληρώνοντας τον ...«γκουρού». Ο Ντ. Ζανέτε πέθανε στις 10 του Γενάρη 2003 και τα εν λόγω καρέ προέρχονται από κρυφή κάμερα του ποδηλατικού γύρου της Ιταλίας... |
Αίφνης ο Αλ. Αλαβάνος, σε τηλεοπτική εκπομπή, ανακάλυψε πως στο σοσιαλισμό οι αθλητές ντοπάρονταν. Πασχίζει και αυτός να δώσει ως πρώην φίλος του σοσιαλισμού που είδε το φως του με την αντεπανάσταση και συμπληρώνει (ή μήπως είναι το καλύτερο άλλοθι του συστήματος;) ως «αριστερός» τους εχθρούς του σοσιαλισμού. Πάντα ένας πρώην γίνεται πιο μ-πειστικός.
Το επανέλαβε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, πρώην αθλητής στίβου στους δρόμους ταχύτητας, Β. Παπαγεωργόπουλος. «Το ντόπινγκ το εφάρμοσαν οι χώρες του ανατολικού μπλοκ και στη συνέχεια το αποδέχτηκαν οι Αμερικανοί που χρησιμοποίησαν ουσίες σε υπερβολικές δόσεις». Αυτός πάλι, ως πολιτικό στέλεχος της ΝΔ και της πλουτοκρατίας, χρησιμοποιεί την πρώην πρωταθλητική του ιδιότητα για να ρίξει λάσπη. Ισως και να 'χει απωθημένα, αφού ποτέ δεν κατάφερε να κερδίσει σε κούρσα τον Σοβιετικό Μπορζόφ και, αίφνης, αυτά που δεν μπορούσε να πει όσο ήταν στους αθλητικούς στίβους, τα ανακάλυψε τώρα που αθλείται στον πολιτικό στίβο της κερδοφορίας της πλουτοκρατίας.
Αλλά κάθε φαινόμενο, και το ντόπινγκ, πρέπει να εξετάζεται μέσα στις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που αναπτύσσεται, προκειμένου να μπορεί να κριθεί αντικειμενικά και μάλιστα να βγαίνουν συμπεράσματα σε όφελος του λαού και της νεολαίας.
Ολοι όμως αυτοί που βρήκαν την ευκαιρία να ρίξουν χολή στο σοσιαλισμό μιλούν λες και ο σοσιαλισμός είχε «το πάνω χέρι» στις παγκόσμιες διαδικασίες. Λες και δεν ήταν, και είναι πολύ περισσότερο σήμερα, ο καπιταλισμός που διαφέντευε τα παγκόσμια αθλητικά δρώμενα, όπως και σήμερα, αλλά ο σοσιαλισμός.
Δεν το κάνουν ως καλοπροαίρετη κριτική σε υπαρκτά λάθη του σοσιαλισμού. Πρώτ' απ' όλα η επιμονή στην προπαγάνδα για ντοπάρισμα αθλητών από τις σοσιαλιστικές χώρες, πέρα από την ένταξή της στη γενικότερη υπόθεση - άλλοθι στην καπιταλιστική κοινωνία και την πολιτική της εξουσία (εδώ, έφτασαν να πουν ότι το ντόπινγκ αναπτύχθηκε στον καπιταλισμό ως εξαγόμενο του σοσιαλισμού), επιδιώκει να συγκαλύψει το αντικειμενικό γεγονός της ανάπτυξης του μαζικού λαϊκού αθλητισμού σ' αυτές τις χώρες, με καθολική μέριμνα της κοινωνίας σε υποδομές και ειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Κανείς απ' αυτούς δε μιλά γι' αυτό, δε λέει κουβέντα, για την οργάνωση του αθλητισμού στο σοσιαλισμό. Που ήταν σ' όλη την κλίμακα της κοινωνίας οργανωμένος, ως συστατικό μέρος της δωρεάν καθολικής κοινωνικής παροχής υπηρεσιών Υγείας στο λαό. Επομένως, ο αθλητισμός ήταν άρρηκτα δεμένος με την ολόπλευρη σωματική και πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου, προσφέροντάς του πρώτ' απ' όλα υγεία, ως ένα από τα θεμέλια της ζωής του. Ο αθλητισμός ήταν μέρος της ζωής των παιδιών, από τους παιδικούς σταθμούς ακόμη και τα νηπιαγωγεία, συνδεδεμένος εδώ και με το παιχνίδι. Ηταν καλά οργανωμένος στα σχολειά, στα εργοστάσια, όπου καθένα είχε τουλάχιστον το δικό του γήπεδο, ενώ υπήρχαν σε επίπεδο γειτονιάς οργανωμένες αθλητικές εγκαταστάσεις, από πισίνες για κολύμπι έως εγκαταστάσεις για γυμναστική, για χειμερινά σπορ, γήπεδα για όλα τα ομαδικά αθλήματα, κλπ.
Αλλά ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία της εποχής της παράλληλης εξέλιξης των δύο συστημάτων, στα πλαίσια της ανειρήνευτης αντιπαράθεσης μεταξύ τους σ' όλους τους τομείς της κοινωνικοοικονομικής και πολιτικής ζωής που δεν άφησαν απ' έξω τον αθλητισμό.
Η ΕΣΣΔ ήταν αποκλεισμένη από τους Ολυμπιακούς Αγώνες από το τέλος ακόμη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, παρά το γεγονός ότι η τσαρική Ρωσία ήταν μέλος της ΔΟΕ. Η ΔΟΕ των καπιταλιστών δεν μπορούσε να ανεχτεί ούτε στα διεθνή αθλητικά δρώμενα τη συμμετοχή ενός σοσιαλιστικού κράτους. Επομένως, ο ίδιος ο καπιταλισμός έχει ήδη χρησιμοποιήσει ως έναν από τους μοχλούς επίθεσης στο σοσιαλισμό τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στα πλαίσια της συνολικής διεθνούς απομόνωσης της ΕΣΣΔ. Βεβαίως, η ΕΣΣΔ σήκωσε το κύριο βάρος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου (ουσιαστικά αυτή ως κράτος ήταν ο βασικός παράγοντας της ήττας της Γερμανίας και των συμμάχων της). Αυτό την εδραίωσε στις λαϊκές συνειδήσεις και στα καπιταλιστικά κράτη. Η νίκη του σοσιαλισμού, επίσης, σε μια σειρά χώρες μετά τον πόλεμο και η δημιουργία του σοσιαλιστικού στρατοπέδου δυνάμωσαν το αντίπαλο στον καπιταλισμό δέος, διεθνώς, αλλά ο ιμπεριαλισμός παρέμενε ακόμη σημαντικά ισχυρός, ώστε να διαφεντεύει, όχι όπως πριν, αλλά σίγουρα να διαφεντεύει στις διεθνείς εξελίξεις, ως επιθετικό σύστημα.
Επίσης, μετά τον πόλεμο, και στα πλαίσια του «ψυχρού πολέμου», η ταχτική τής από τα μέσα υπονόμευσης των σοσιαλιστικών χωρών και της οργάνωσης αντεπαναστάσεων χρησιμοποιεί και τον αθλητισμό, κάνοντας ταυτόχρονα τα αναγκαία και επιβεβλημένα ανοίγματα, κάτω και από το νέο συσχετισμό, προς τις σοσιαλιστικές χώρες. Ετσι, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 συμμετέχει για πρώτη φορά και η ΕΣΣΔ. Από τότε και έπειτα, αντικειμενικά, οι Ολυμπιάδες και οι άλλες διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις παίρνουν το χαρακτήρα αντιπαράθεσης ανάμεσα στα δύο αντίπαλα συστήματα, πρωτοστατούντος του ιμπεριαλισμού. Αντιπαράθεσης με τον καπιταλισμό ισχυρότερο και μάλιστα με τις υπονομευτικές του ενέργειες να εντείνονται και στο πεδίο του αθλητισμού. Πάμπολλες είναι οι απόπειρες εξαγοράς πρωταθλητών από σοσιαλιστικές χώρες και την ΕΣΣΔ στη διάρκεια Ολυμπιακών Αγώνων.
Η συγκεκριμένη ιστορική περίοδος στην οποία αναφερόμαστε είναι η αυτή μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Η ΕΣΣΔ εφαρμόζει στις διεθνείς σχέσεις την πολιτική της ειρηνικής συνύπαρξης κρατών με διαφορετικό κοινωνικοοικονομικό σύστημα. «Η γραμμή της ειρηνικής συνύπαρξης... επέτρεψε την καλλιέργεια ουτοπικών αντιλήψεων ότι είναι δυνατόν ο ιμπεριαλισμός... να δεχτεί μια νέα παγκόσμια τάξη που θα στηρίζεται στις αρχές του αμοιβαίου οφέλους και της ισότιμης συνεργασίας»1.
Γίνεται στροφή στις εξωτερικές σχέσεις των σοσιαλιστικών χωρών, σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η διεθνής παρουσία τους, να μεγαλώσουν τη χαραμάδα της απομόνωσης, στην οποία τις είχε καταδικάσει ο ιμπεριαλισμός, ως ένα μέσο υπονόμευσής τους. Ετσι, «ορισμένες λαθεμένες ή ουτοπικές απόψεις που αφορούσαν στα προβλήματα της διεθνούς ζωής και της αντιπαράθεσης των δύο κοινωνικών συστημάτων εκφράζουν τάση υποχώρησης στην ιδεολογική πίεση της αστικής ιδεολογίας»2.
Βεβαίως, εδώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ποιες δυνάμεις, ποια κράτη έχουν το πάνω χέρι στη ΔΟΕ. Ούτε, βεβαίως, το γεγονός ότι η άμεση διαπλοκή των πολυεθνικών με τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τις άλλες διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις καθορίζει τα πάντα, μοιράζει παιχνίδι, με σκοπό πάντα τη διεύρυνση της αγοράς των εμπορευμάτων τους και ότι όλη η καλοστημένη παράσταση θα ανοίγει δρόμους γι' αυτό.
Ετσι, κάτω από το βάρος του άνισου συσχετισμού, και της άκρατης από τον ιμπεριαλισμό χρησιμοποίησης του αθλητισμού στην αντιπαράθεση των δύο συστημάτων, και στο επίπεδο της οικονομίας και της πολιτικής, οξύνεται παραπέρα ο ανταγωνισμός. Ο εμπορευματοποιημένος πρωταθλητισμός των πολυεθνικών σ' αυτά τα πλαίσια χρησιμοποιεί το ντόπινγκ. Βεβαίως, σ' αυτό τον ανταγωνισμό κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει να υπήρξαν και ορισμένα κρούσματα ντόπινγκ σε πρωταθλητές από σοσιαλιστικές χώρες. Αλλά πάει πολύ να μιλούν για καθολικό φαινόμενο, στις σοσιαλιστικές χώρες.
Αλλά «δρυός πεσούσης...». Και το λέμε αυτό, γιατί οι τελευταίοι αγώνες όπου πήραν μέρος αθλητές από σοσιαλιστικές χώρες ήταν αυτοί της Σεούλ στα 1988, δηλαδή πριν 20 ολόκληρα χρόνια. Χρόνια στα οποία ήρθε στο προσκήνιο μια νέα γενιά αθλητών σ' όλο τον κόσμο, με τη διαφορά ότι τώρα δεν υπάρχει σοσιαλισμός. Και στη Σεούλ ο θόρυβος του ντόπινγκ ξέσπασε με τον Μπεν Τζόνσον.
Βεβαίως, από τότε, και ιδιαίτερα μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού, το φαινόμενο πήρε ασύλληπτα μαζικές διαστάσεις για δύο κυρίως λόγους. Ο ένας είναι αυτός που ήδη έχουμε αναφέρει. Πρωταθλητισμός θεάματος, χορηγών, διαφήμισης, κέρδους, μέσω της συμβολής του στο άνοιγμα μεγαλύτερων αγορών για τις πολυεθνικές. Που ιδιαίτερα στις ΗΠΑ σπονσοράρουν απευθείας τους αθλητές, έχοντας αναλάβει αυτές άμεσα την προετοιμασία, την ανάπτυξη και ανάδειξή τους, χωρίς καμιά απολύτως ανάμειξη άλλου φορέα, κρατικού ή αθλητικού. Αυτός είναι ο «αποκρατικοποιημένος αθλητισμός», που πρόβαλε κυριακάτικη πρωινή εφημερίδα ως το φάρμακο και για το ντόπινγκ. Αλλά το ντόπινγκ στις ΗΠΑ κάνει θραύση. Ο δεύτερος λόγος είναι οι φαρμακοβιομηχανίες παραγωγής των ουσιών που επιδιώκουν την εξασφάλιση ολοένα μεγαλύτερου μεριδίου στην αγορά, η οποία επίσης πρέπει συνεχώς να μεγαλώνει σ' αυτόν τον τομέα. Και στην εμπορευματική παραγωγή αυτή μεγαλώνει όταν οι ουσίες εξαπλώνονται από τους πρωταθλητές σ' όλη την κλίμακα της αθλητικής δραστηριότητας. Και όσο ο αθλητισμός ως ανάγκη εντάσσεται σε ολοένα και πιο διευρυμένες διαστάσεις στην καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας, τόσο μεγαλώνουν τα ιδιωτικά γυμναστήρια, οι ερασιτεχνικοί σύλλογοι με επικεφαλής επιχειρηματίες που τους συντηρούν, διαπλέκονται και με το μηδαμινό σχολικό αθλητισμό, κυνηγώντας ταλέντα, τόσο μεγαλώνει η αγορά ουσιών ακόμη και σ' αυτούς τους χώρους.
Το ότι ο σοσιαλισμός, ακόμη και αν χρησιμοποίησε στον πρωταθλητισμό, σε ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις, αναβολικά (για την ώρα τα φερέφωνα του καπιταλισμού μόνο μία σφαιροβόλο της ΓΛΔ, λένε πως έχουν «ανακαλύψει» στα πλαίσια του ανταγωνισμού με τον καπιταλισμό, και κάτω από την κυριαρχία των πολυεθνικών στον παγκόσμιο αθλητικό στίβο, καθόλου δεν αναιρεί ότι σ' αυτό το φαινόμενο η πρωταρχική αιτία βρίσκεται στην εμπορευματοποίηση, στο κέρδος και τον αδυσώπητο ανταγωνισμό.
Πάντως, ο Κουβανός Στίβενσον έμεινε στην ιστορία όχι μόνο ως ο ακατανίκητος παγκόσμιος πρωτοπυγμάχος, αλλά ως ο άνθρωπος - αθλητής που δεν αντάλλαξε τα εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια με τη σοσιαλιστική του ιδεολογία, τη σοσιαλιστική του πατρίδα, το σοσιαλιστικό σύστημα στην Κούβα και το λαό της που τα υπηρετεί αταλάντευτα, αποδεικνύοντάς το και μ' αυτή την ανεκτίμητης αξίας πράξη. Γι' αυτό δε λένε κουβέντα οι διάφοροι απολογητές του συστήματος γιατί δεν τους παίρνει. Μπορούν όμως να χτυπούν ένα σύστημα που το ίδιο σήμερα δεν μπορεί να πει τίποτα για τα λάθη του, αφού δεν υπάρχει, προκειμένου να το καταδικάσουν στη συνείδηση των λαών για όλα όσα πρόσφερε. Αλλά όσο και αν ψάχνουν απεγνωσμένα στο σοσιαλισμό το άλλοθι για τη σαπίλα τους, είναι τέτοια η μπόχα της που αργά ή γρήγορα οι λαοί με την πάλη τους θα την εξαλείψουν. Εξαλείφοντας την πηγή της. Την καπιταλιστική ιδιοκτησία και τους κατόχους της.
1, 2. Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ με θέμα: «Προβληματισμοί για τους παράγοντες που καθόρισαν την ανατροπή του σοσιαλιστικού συστήματος στην Ευρώπη, η επικαιρότητα και η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού», ένθετο στον «Ρ» 24/3/1995
ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ
-- Στις 10 π.μ. ο Γ. Μαυρίκος, βουλευτής του ΚΚΕ, θα επισκεφθεί τις εγκαταστάσεις της ΤΡΑΜ Α.Ε. και θα συνομιλήσει με τους εργαζόμενους.
-- Στις 7 π.μ. κλιμάκιο της Αχτίδας Κατασκευών της ΚΟΑ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γ. Μαρίνο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και βουλευτή του Κόμματος, θα επισκεφτούν το εργοτάξιο του «ΒΩΒΟΥ» (πρώην ΕΤΜΑ) στην οδό Αγίας Αννης και θα μιλήσουν με τους εργαζόμενους.
-- Στις 7.30 μ.μ., στην Γεωργική Σχολή, η ΚΟ Ερεσού του ΚΚΕ πραγματοποιεί εκδήλωση για το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας και τους Ερεσιώτες Αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους, στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Κόμματος για τα 90χρονα του κόμματος και 61 χρόνια από τη μάχη του «Αετού».
ΑΥΡΙΟ ΠΕΜΠΤΗ
-- Στις 11.30 π.μ. αντιπροσωπεία του ΚΚΕ με επικεφαλής τη βουλευτή Εύα Μελά θα περιοδεύσει στο Μουσικό Γυμνάσιο Ιλίου.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/4
-- Στις 7 π.μ. τις σήραγγες Καλλίδρομου στη Φθιώτιδα θα επισκεφτεί ο Γ. Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ και θα μιλήσει στους εργαζόμενους.
-- Στις 6 μ.μ. αντιπροσωπεία του ΚΚΕ με επικεφαλής τη βουλευτή Λίλα Καφαντάρη θα περιοδεύσει στα καταστήματα των Πετραλώνων.
-- Κλιμάκιο του ΚΚΕ, μ' επικεφαλής τη Βάσω Μπακάση, στέλεχος του Κόμματος, θα περιοδεύσει στα Κέντρα Υγείας Σοφάδων και Παλαμά της Καρδίτσας.
-- Εκδήλωση με θέμα: «Αντισεισμική προστασία - δικαίωμα ζωής και ασφάλειας για τον εργαζόμενο, για τη λαϊκή οικογένεια», οργανώνει η ΝΕ Χανίων του ΚΚΕ, στις 8 μ.μ. στην αίθουσα του 4ου ορόφου του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Χανίων (πλ. Αγοράς). Θα μιλήσει ο Τηλέμαχος Δημουλάς, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ, ο σεισμολόγος Σταύρος Τάσσος και ο Φίλιππος Βαλιανάτος, πρόεδρος του Παραρτήματος Χανίων του ΤΕΙ Κρήτης και υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γεωφυσικής και Σεισμολογίας του ΤΕΙ Κρήτης.
ΣΑΒΒΑΤΟ 12/4
-- Στα Χανιά θα περιοδεύσει ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Κόμματος. Το πρόγραμμα έχει ως εξής: Στις 5.30 μ.μ. θα έχει συνάντηση με τη Δημοτική Αρχή του Δήμου Μουσούρων. Στις 6.30 μ.μ. θα περιοδεύσει στο χωριό Φουρνέ. Στις 7.30 μ.μ. στο χωριό Βατόλακο. Στις 8.30 μ.μ. θα πραγματοποιήσει ομιλία στο χωριό Σκινέ.
-- Στις 8 μ.μ. σε συγκέντρωση στο Λουτρό της Καρδίτσας, θα μιλήσει ο Ρ. Μανόπουλος.
-- Κλιμάκια του ΚΚΕ με επικεφαλής τους Γ. Τσιούτρα, γραμματέα της ΝΕ Καρδίτσας και Αρ. Αναστασίου, μέλος της ΝΕ, θα περιοδεύσουν στους Σοφάδες και στο Μουζάκι.
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 13/4
-- Η ΚΟ Κρήτης του ΚΚΕ θα πραγματοποιήσει εκδήλωση στις 11 το πρωί στην αίθουσα «ΑΝΔΡΟΓΕΩ» του Δήμου Ηρακλείου (2ος όροφος), με θέμα: «Εξελίξεις στην αγροτική οικονομία και τον τουρισμό. Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ». Θα μιλήσει ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ. Θεματικές εισηγήσεις θα γίνουν από τους: Γ. Νταγκουνάκη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, με θέμα: «Οι εξελίξεις στην αγροτική οικονομία και η πρόταση του ΚΚΕ» και Ν. Μανουσάκη, μέλος του Γραφείου της ΕΠ Κρήτης του ΚΚΕ, με θέμα: ««Οι εξελίξεις του τουρισμού στην Κρήτη και η πρόταση του ΚΚΕ».