(Και το τσιγάρο)
ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ της έρευνας της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας: Οι Ελληνες δημοσιογράφοι κατέχουν ένα θλιβερότατο ρεκόρ. Το ποσοστό των καπνιστών βρέθηκε να ξεπερνά το 60% όταν σε αντίστοιχη έρευνα πριν δέκα χρόνια, ήταν 38%.
ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ πως είναι ο καλύτερα πληροφορημένος πολίτης. Ωστόσο, είναι τα πρώτα θύματα της νικοτίνης: Εθελοντές αλλά και εθελόντριες της συμφοράς. Γιατί εντυπωσιακό είναι πως οι δημοσιογραφίνες 26-35 χρόνων, σύμφωνα με τα στοιχεία της επιδημιολογικής έρευνας, αναδεικνύονται στο κάπνισμα αφού σε ποσοστό 50% είναι καπνίστριες σε αντίθεση με τους άνδρες της ίδιας ηλικίας που το ποσοστό των καπνιστών είναι 36%.
ΕΙΝΑΙ «θηλιά» στο λαιμό των συντακτών το καθημερινό, το συνεχές και ατελείωτο επαγγελματικό άγχος, η αγωνία της κάθε στιγμής, η ανησυχία, η αμφιβολία, η βασανιστική αναμονή. Η υπερένταση του μυαλού και της ψυχής ο τάραχος. Και να το τσιγάρο! Μάταιη καταφυγή της αμηχανίας, φανταστικό αποκούμπι ύπουλο, στηλωτικό των νεύρων και τερατώδες ψυχοφάρμακο.
ΓΙΑ τους δημοσιογράφους το τσιγάρο δεν είναι το συνοδευτικό της ρέμβης, ο σύντροφος της μοναξιάς, το σκηνικό των ονειροπολήσεων. Είναι το θανάσιμο ντοπάρισμά τους στην εξουθενωτική μάχη να νικήσουν το χρόνο, που αφηνιάζει. Να δαμάσουν τον έντυπο χώρο, που αντιστέκεται. Εγρήγορση και ετοιμότητα αλλά και ταχύτητα και συντομία. Κι ακόμα πληρότητα, ποιότητα και ακρίβεια. Και να το δηλητηριώδες αντίδοτο. Το τσιγάρο!
ΚΙ Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ η ίδια σ' ολόκληρη την κλίμακα της δημοσιογραφικής ιεραρχίας και σ' όλα, εφημερίδες και τηλεοπτικά. Διευθυντικά στελέχη, ρεπόρτερ, σχολιαστές, διορθωτές, φωτογράφοι, τηλεφωνητές, όλοι είναι κάθε στιγμή παρόντες και δίνουν εξετάσεις κάθε πρωί και κάθε απόγευμα, αλλά και κάθε στιγμή στους αναγνώστες αλλά και στους τηλεθεατές. Δοκιμασία που σκοτώνει νιάτα που μόλις πρόλαβαν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο επάγγελμα. Ετυχε ποτέ να νιώσετε την αγωνία πως χάνετε το αεροπλάνο, το σιδηρόδρομο, το καράβι; Να σφίγγεται η καρδιά και να καργάρουν τα νεύρα; Προλαβαίνεις, δεν προλαβαίνεις. Ετυχε να κλειδώσετε το σπίτι, να ταξιδεύετε και ξαφνικά σε απόσταση 100 χιλιομέτρων να αναπηδάτε έντρομα: «Εσβησα το μάτι της κουζίνας; Και να γυρνάτε με κομμένη ανάσα, με το φόβο μήπως αντικρίσετε καπνούς και φλόγες στο σπίτι. Αυτή είναι η καθημερινή ζωή των περισσότερων συντακτών. Κούρδισμα των νεύρων, αδημονία και χτυποκάρδια, λαχτάρες. Να γιατί τους θερίζουν οι καρδιοπάθειες και ο καρκίνος.
ΕΙΝΑΙ, βέβαια, αλήθεια, πως η πρόοδος της τεχνολογίας έχει κάπως εξανθρωπίσει μερικούς τομείς της δημοσιογραφικής εργασίας. Αλλά αυτή ακριβώς η τεχνολογία έχει εμπλέξει το δημοσιογράφο στα ανθρωποφάγα γρανάζια της. Τον σβουρίζει στους κυλίνδρους, του επιβάλλει τον εξοντωτικό ρυθμό της. Ο Ιταλός ποιητής Τζιάκομο Λεοπάρντι έγραφε πριν 160 χρόνια: «Θά 'ρθει στιγμή που με τη δύναμη του ατμού θα τυπώνονται εκατομμύρια φύλλα το δευτερόλεπτο... οι εφημερίδες, ψυχή της οικουμένης, πηγή της γνώσης στον αιώνα μας και στο μέλλον». Η θαυμαστή εποχή του παντοδύναμου ατμού!... Το όνειρο του ποιητή πραγματοποιείται με τον ηλεκτρισμό. Αλλά πώς να παρακολουθήσουν οι δημοσιογράφοι τον ίλιγγο της ηλεκτρονικής τεχνολογίας; Αγωνία, αγκούσα, άγχος. Και να το τσιγάρο, το θεοκατάρατο και να το θλιβερό πρωτάθλημα το δικό μας, των δημοσιογράφων. Και σ' αυτό πρώτοι, πιο σωστά πρώτες στην κατανάλωση καρκινογόνας πίσσας, οι νέες συνάδελφοι.
ΕΛΑΧΕ - κι όχι βέβαια για πρώτη φορά - όλη αυτή για τον καπνό και τα τσιγάρα η συζήτηση κι όλα τα θανατερά νούμερα, με τις χρονιάτικες συνελεύσεις των δημοσιογραφικών σωματείων όπου ακούς και ξανακούς εφιαλτικά στοιχεία για τις συνθήκες του επαγγέλματος. Οι επαγγελματικές αρρώστιες μάς πελεκάνε. Η καρδιά κι ο καρκίνος έχουν σ' εμάς τις πρωτιές. Ολο κι ανεβαίνουν οι δείκτες. Και τα σύγνεφα του τσιγάρου ντουμανιάζουν τη δημοσιογραφική «γαλέρα», εκείνη, που βιώνουν κάθε μέρα ιδιαίτερα οι νέοι συνάδελφοί μας. Απλήρωτοι μήνες, απολυμένοι, με χίλια δυο βάσανα, στο κυνηγητό της δουλιάς και της είδησης.
Συνέντευξη με τον Θανάση Παφίλη, υποψήφιο της ΝΑΣ για τη Διευρυμένη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση
Από την ανακήρυξη των υποψηφίων της ΝΑΣ για τις Νομαρχίες Αθήνας, Πειραιά και Υπερνομαρχία Αττικής, Ηλίας Νικολόπουλος, Ελπίδα Παντελάκη και Θανάσης Παφίλης |
Ο ίδιος επισήμανε ότι η ΝΑΣ καλεί τα λαϊκά στρώματα να ψηφίσουν συνολικά, καταδικάζοντας την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Τόνισε ότι οι νομάρχες του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΣΥΝ, όλα αυτά τα χρόνια ανταγωνίστηκαν πώς θα εφαρμόσουν καλύτερα την αντιλαϊκή πολιτική.
Υπογράμμισε, με ιδιαίτερη έμφαση, ότι η ΝΑΣ καλεί το λαό να ενισχύσει τους συνδυασμούς της, γιατί αποτελείται από τις δυνάμεις που αντιστάθηκαν με συνέπεια, που αγωνίστηκαν σε όλα τα μέτωπα για την αναχαίτιση στης αντιλαϊκής λαίλαπας. Επισήμανε ότι η ΝΑΣ εκφράζει το ρεύμα που αντιστέκεται και απορρίπτει τη λογική των μονόδρομων, συγκρούεται με αυτή και διαμορφώνει την προοπτική μιας άλλης πολιτικής σε όφελος των εργαζομένων και όχι του κεφαλαίου.
- Οι εκλογές, για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, κ. Παφίλη, έχουν γενικότερη πολιτική σημασία, είναι μια σημαντική εκλογική αναμέτρηση; Εχει πολιτική σημασία η ψήφος του ελληνικού λαού;
Ο Θανάσης Παφίλης μιλά με τον συντάκτη του «Ρ» |
Βέβαια, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, αλλά και άλλες δυνάμεις χρησιμοποιούν διγλωσσία, συμπεριφέρονται υποκριτικά, προσπαθούν κατά περίπτωση να εγκλωβίσουν τη λαϊκή αγανάκτηση. Την ίδια στιγμή που προβάλλουν π.χ. τα πρόσωπα, τις ικανότητές τους, απομονώνουν την πολιτική τους ταυτότητα και δράση που είναι σύμφυτες με αυτή την αντιλαϊκή πολιτική. Βάζουν κορυφαία πολιτικά τους στελέχη επικεφαλής συνδυασμών και προσπαθούν να τους παρουσιάσουν ως οικουμενικούς μεσσίες. Πρόκειται για υποκρισία και για πολιτική δημαγωγία που φαντάζει σαν σχιζοφρένεια. Πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στον καθορισμό και την εφαρμογή της βάρβαρης και αντιλαϊκής πολιτικής ή αντιπολιτεύονται όχι για να την αλλάξουν αλλά για να την εφαρμόσουν οι ίδιοι, εμφανίζονται ότι θα λύσουν τα προβλήματα τα οποία δημιουργεί αυτή η πολιτική που πιστά υπηρετούν.
Ταιριάζει πράγματι πολλές φορές η κωμικοτραγική διαπίστωση «... μα πριν από εσάς... πάλι εσείς ήσαστε». Από την άλλη πλευρά όμως ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν παύουν αναλόγως με την περίπτωση να ζητούν ανοιχτά τη στήριξη των συνδυασμών τους σαν έγκριση της γενικότερης πολιτικής τους.
Η Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία θέτει ανοιχτά το πρόβλημα, καλώντας τα λαϊκά στρώματα να ψηφίσουν συνολικά, καταδικάζοντας την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, γιατί πρόκειται για δύο όψεις του ίδιου νομίσματος - καθώς και αυτούς που ζητούν μια καλύτερη διαχείρισή της. Καλεί το λαό να ενισχύσει τη ΝΑΣ στις εκλογές γιατί αποτελείται από τις δυνάμεις που αντιστάθηκαν με συνέπεια, που αγωνίστηκαν σε όλα τα μέτωπα για την αναχαίτιση στης αντιλαϊκής λαίλαπας.
- Σ' αυτό το σημείο θα θέλαμε, να μας πείτε πώς προέκυψε η συμπαράταξη της Νομαρχιακής Αγωνιστικής Συνεργασίας για τις εκλογές στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση; Αποτελεί η ΝΑΣ ένα ευκαιριακό συνδυασμό που έχει στόχο να κάνει καταμέτρηση δυνάμεων;
- Η ΝΑΣ είναι η έκφραση της λαϊκής δυναμικής που αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια στα μεγάλα και μικρά μέτωπα των αγώνων, στο εργατικό, το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, στο κίνημα παιδείας, υγείας, δημοκρατικών δικαιωμάτων κλπ. Εκφράζει το ρεύμα που αντιστέκεται και απορρίπτει τη λογική των μονόδρομων, συγκρούεται με αυτή και διαμορφώνει την προοπτική μιας άλλης πολιτικής σε όφελος των εργαζομένων και όχι του κεφαλαίου. Από αυτή την άποψη η ΝΑΣ δεν επιχειρεί να αθροίσει ψήφους δυνάμεων που την αποτελούν, αλλά να συσπειρώσει δυνάμεις και να εκφράσει με ένα σημαντικό εκλογικό ποσοστό τη γενικευμένη αγανάκτηση και κυρίως τις ζωντανές λαϊκές δυνάμεις που αναζητούν διέξοδο.
Η ψήφος στη ΝΑΣ μπορεί να εκφράσει με αποτελεσματικό τρόπο την καταδίκη της απάνθρωπης αυτής πολιτικής από τα λαϊκά στρώματα. Ταυτόχρονα μπορεί να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά ώστε στις 14 Οκτώβρη να δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός ευρύτερου λαϊκού ρεύματος αντίστασης στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που έρχεται να δημιουργήσει προϋποθέσεις για την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών με στόχο την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής που ασκείται.
- Σε πρόσφατη ομιλία σας, καλέσατε τον ελληνικό λαό να στηρίξει τη Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία. Μάλιστα, είπατε χαρακτηριστικά ότι ιδιαίτερα τα λαϊκά στρώματα στις συγκεκριμένες εκλογές βρίσκονται μπροστά σε δυο μεγάλες πολιτικές επιλογές; Πώς «μεταφράζεται» αυτό το δίλημμα που βάζετε;
- Οι δυο μεγάλες πολιτικές επιλογές αναδεικνύονται από την ίδια την πραγματικότητα και τη θέση που παίρνει ο καθένας πάνω σ' αυτή.
Στον τομέα λόγου χάρη της Αυτοδιοίκησης όλες οι αλλαγές που έγιναν αυτά τα χρόνια με στόχο την εφαρμογή της κυβερνητικής και κυρίαρχης πολιτικής (Σύνταγμα του Κράτους, «Καποδίστριας» κλπ.) είχαν τη συμφωνία των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΝ. Σε επίπεδο αυτοδιοίκησης το ίδιο. Οι συνδυασμοί τους ήταν πολιτικά σύμφωνοι και σε ένα μπλοκ. Οι συνδυασμοί που στηρίχτηκαν από τις δυνάμεις που συμμετείχαν στη ΝΑΣ σε διαφορετικό.
Είναι λοιπόν ή όχι δυο οι επιλογές; Η μια - η ΝΑΣ - προβάλλει αντίσταση, απειθαρχία, λαϊκή κινητοποίηση, ανατροπή, η άλλη συναίνεση, διαχείριση ή συνδιαχείριση. Οι νομάρχες του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΣΥΝ ανταγωνίστηκαν πώς θα εφαρμόσουν την αντιλαϊκή πολιτική, οι δυνάμεις της ΝΑΣ την αντιπαλεύουν. Τι συμφέρει λοιπόν τον εργαζόμενο; Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση που θα αγωνίζεται μαζί του ή που θα είναι εναντίον του;
- Μας είπατε ξεκάθαρα ότι οι υποψήφιοι της ΝΑΣ θα προβάλουν αντίσταση σε κάθε αντιλαϊκό μέτρο. Θα θέλαμε όμως να μας πείτε, γιατί ένας εργαζόμενος μπορεί να εκφραστεί μέσα από τους συνδυασμούς της ΝΑΣ;
- Στα προηγούμενα χρόνια εφαρμόστηκε και συνεχίζεται μια πολιτική ανατροπής των εργασιακών σχέσεων, συρρίκνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και μάλιστα με μανδύα τον κοινωνικό διάλογο. Οι δυνάμεις που συγκροτούν τη ΝΑΣ αντιστάθηκαν, αγωνίστηκαν να μην περάσουν. Οι υπόλοιποι είτε συμφωνούν είτε συναινούν. Ορισμένοι έδωσαν άλλοθι, καλλιεργώντας και την ανιστόρητη αντίληψη των «κοινωνικών εταίρων».
Σε τελευταία ανάλυση το ψηφοδέλτιο της ΝΑΣ περιέχει και εκφράζει συνδικαλιστές και εργάτες, εργάτριες του χεριού, της τέχνης και του πνεύματος που στάθηκαν στην πρώτη γραμμή των εργατικών αγώνων, των αντιπολεμικών κινητοποιήσεων κατά της επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, κατά της επίσκεψης Κλίντον, κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου εναντίον του Αφγανιστάν. Τους μαθητές, τους φοιτητές, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς των αγώνων για δημόσια, δωρεάν και ποιοτικά αναβαθμισμένη παιδεία. Τις γυναίκες, τους νέους, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους εμπόρους που αρνούνται να υποταχθούν στην απανθρωπιά του συστήματος. Εκείνους που υπερασπίστηκαν το περιβάλλον από την κερδοσκοπία και καταστροφή του. Στο ψηφοδέλτιο της ΝΑΣ ο εργαζόμενος θα βρει τον εαυτό του, τα συμφέροντά του, την προοπτική για ανθρώπινη κοινωνία.
Στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ θα βρει τους υπερασπιστές και πρωταγωνιστές αυτής της πολιτικής, εκείνους που ακολουθούν μια πολιτική με την οποία παραδίδεται ο πλούτος που παράγεται σε λίγα χέρια. Τους υπηρέτες των συμφερόντων του κεφαλαίου, τους θιασώτες της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης που συντρίβει και ισοπεδώνει τους λαούς. Σε άλλα ψηφοδέλτια θα βρει τους συμβιβασμένους, εκείνους που αναζητούν θέση συνδιαχείρισης, στο όνομα κάποιας αφηρημένης ενότητας για τη διαχείριση και όχι την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.
- Μπορεί να αποτελέσει ο χώρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σοβαρό μέτωπο πάλης για το λαϊκό κίνημα; Μπορούν οι αιρετοί «άρχοντες» στις σημερινές συνθήκες, που η γενικότερη πολιτική καθορίζει μέχρι και το έσχατο σημείο, το χαρακτήρα της Αυτοδιοίκησης, να προβάλουν αντίσταση, να είναι η διαφορετική φωνή στην κυριαρχική αντιλαϊκή πολιτική;
- Πράγματι το νέο θεσμικό πλαίσιο είναι ασφυκτικό. Ιδιαίτερα οι νομαρχίες έχουν κατ' όνομα κάποια εξουσία, γιατί στην πράξη τις αποφάσεις τις παίρνει ο περιφερειάρχης, ο οποίος είναι διορισμένος από την κυβέρνηση.
Η ΝΑΣ θεωρεί όμως πως η Αυτοδιοίκηση μπορεί να παίξει σοβαρό ρόλο με τη λαϊκή συμμετοχή και κινητοποίηση, με την απειθαρχία στις αποφάσεις για την υπεράσπιση λαϊκών συμφερόντων. Μια νομαρχία που δρα μαζί με το λαϊκό κίνημα, που βρίσκεται μέσα στους αγώνες και μπορεί να αποτρέπει και κυρίως να συμβάλλει σε συγκέντρωση δυνάμεων για συνολική ανατροπή. Χωρίς συνολικές αλλαγές, η θέση για ανεξάρτητη Αυτοδιοίκηση σε όφελος του λαού μέσα στα πλαίσια μιας αντιλαϊκής πολιτικής είναι απάτη ή στην καλύτερη περίπτωση αυταπάτη.
- Οπως και εσείς γνωρίζετε, αυτές οι εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ειδικά για το Νομό Αττικής, γίνονται σε μια περίοδο όπου μια σειρά από μεγάλα έργα κατασκευάζονται ή έχουν ήδη παραδοθεί, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Θα θέλαμε να μας καταθέσετε την άποψή σας, τόσο για τον τρόπο με τον οποίο έγιναν αυτά τα μεγάλα έργα, αλλά και αν τελικά πιστεύετε ότι μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων θα διευκολύνουν τη ζωή των κατοίκων του Λεκανοπεδίου.
- Πρόκειται για τη δημιουργία υποδομών και εγκαταστάσεων που ενδιαφέρουν την ολιγαρχία. Η προπαγάνδα για τη δήθεν ανάπτυξη που θα προκύψει από το 2004 παρουσιάζει τα πράγματα όπως ένας μαγικός, παραμορφωτικός καθρέφτης. Στην πραγματικότητα θα αναπτυχθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί μιας χούφτας ανθρώπων και τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου. Στην κοινωνία που ζούμε, η κυρίαρχη αντίληψη υποστηρίζει ότι όταν κερδίζει το κεφάλαιο, κερδίζει και ο λαός. Στην πραγματικότητα το κεφάλαιο κερδίζει γιατί ο λαός χάνει. Και στην περίπτωση των ολυμπιακών έργων αυτό επιβεβαιώνεται πανηγυρικά.
Για να το δούμε αυτό πιο συγκεκριμένα. Τι γίνεται στην παραλία του Σαρωνικού; Οι οργανωμένες ακτές του ΕΟΤ ιδιωτικοποιούνται. Στην παραλία του Ελληνικού αντί για ακτή κολύμβησης, κρηπιδώνουν όλη την ακτή και κατασκευάζεται ένα τεράστιο λιμάνι για 1.200 σκάφη. Στο Φαληρικό Ορμο κρηπιδώνουν όλη την ακτή και υπερδιπλασιάζεται σε μέγεθος η υφιστάμενη μαρίνα. Οι μαρίνες του ΕΟΤ επίσης ιδιωτικοποιούνται. Στη χερσαία ζώνη των ακτών του Σαρωνικού, στις οποίες αναπτύσσονται ολυμπιακά έργα, επιτρέπεται να υψωθούν πολυώροφα κτίσματα μέχρι και 45 μέτρα ύψος. Επιτρέπεται να χτιστούν εμπορικά κέντρα, κέντρα διασκέδασης, εστιατόρια και άλλες συναφείς εμπορικές χρήσεις. Ολα τα παραπάνω, φυσικά, είτε τα έχουν ήδη πάρει είτε θα τα πάρουν ιδιώτες για εκμετάλλευση.
Ποιος κερδίζει λοιπόν και ποιος χάνει στη συγκεκριμένη περίπτωση; Στο κεφάλαιο περιέρχεται το δικαίωμα της υπερεκμετάλλευσης των ακτών που καταστρέφονται και περιβαλλοντικά στο όνομα του κέρδους. Ο λαός όμως χάνει το δικαίωμα της ελεύθερης χωρίς περιορισμούς πρόσβασης στη θάλασσα σε ένα Λεκανοπέδιο που είναι αβίωτο για το λαό.
Ανάλογη εικόνα υπάρχει και για τα άλλα ολυμπιακά έργα, γενικός κανόνας των οποίων είναι ότι μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες ελάχιστα παραμένουν ως αθλητικά, τα περισσότερα μετατρέπονται σε εμπορικές χρήσεις και όλα εμπορευματοποιούνται.
Και μάλιστα στην περίπτωση των ολυμπιακών έργων και γενικά των υποδομών της Ολυμπιάδας ο λαός χάνει πολλαπλά. Κατ' αρχήν τα έργα αυτά τα πληρώνει ως κατασκευή, γιατί όπως είναι γνωστό γίνονται με κρατικές χρηματοδοτήσεις. Στη συνέχεια θα τα πληρώνει για χρήση, γιατί τα έργα αυτά θα περιέλθουν στους ιδιώτες. Εκτός αυτού όμως τα «πληρώνει» και μεταφορικά με την έννοια της απώλειας, αφού η τσιμεντοποίηση των ελεύθερων χώρων του Λεκανοπεδίου λειτουργεί τελικά σε βάρος της ψυχικής και σωματικής υγείας του λαού.