Ο Μουσάραφ παίζει το κεφάλι του - στις επιθέσεις εναντίον του εξάλλου έχουν εμπλακεί και μέλη του στρατού του οποίου προΐσταται. Παρ' όλ' αυτά, ανακοίνωσε νέο κύμα μέτρων για την κάμψη του ισλαμικού φανατισμού. Συγκεκριμένα, όλες οι μαντράσες, τα ισλαμικά ιεροδιδασκαλεία, θα πρέπει να πάρουν επίσημες άδειες και να εγγράφουν τους σπουδαστές τους, θα απαγορευτεί η μετάδοση «εμπρηστικού υλικού» (από εφημερίδες ως μπροσούρες, από ηχητικά αποσπάσματα ως βιντεοκασέτες), θα απαγορευτεί η συγκέντρωση κεφαλαίων για εξτρεμιστικές οργανώσεις, και θα παρακολουθείται η εκφώνηση των κηρυγμάτων στα τζαμιά.
Ο επικεφαλής του στρατού του Πακιστάν όμως έκανε και έναν υπαινιγμό για το πώς δημιουργήθηκε το πρόβλημα του ισλαμικού εξτρεμισμού, λέγοντας - και αυτό έχει τη σημασία του - ότι στη δεκαετία του 1980 20-30 χιλιάδες μουσουλμάνοι πήγαν στο Αφγανιστάν για το τζιχάντ κατά των Σοβιετικών με στήριξη των ΗΠΑ, με τη χρηματική και επιμελητειακή υποστήριξή τους να γίνεται μέσω του Πακιστάν. «Πού είναι τώρα;» διερωτήθηκε, αφήνοντας το ερώτημα να αιωρείται.
Το παιγνίδι έχει χοντρύνει στο Πακιστάν - και σε όλη την Ασία. Οι ξένες δυνάμεις πιέζουν ασφυκτικά. Το ερώτημα είναι ποιο πραγματικά είναι το διακύβευμα αυτού του παιγνιδιού...
Η Α. Διαμαντοπούλου του ΠΑΣΟΚ ρώτησε στη Βουλή τη ΝΔ, να πει ποιος πρωθυπουργός «άνοιξε» τον Αϊ - Στράτη. Δεν πήρε απάντηση. Τη δίνουμε εμείς.
Μαζικά ως τόπος εξορίας ο Αϊ - Στράτης χρησιμοποιήθηκε από τη «φιλελεύθερο» Θόδ. Πάγκαλο το 1925. Υπήρχαν εξόριστοι και πριν.
Στη συνέχεια ο Αϊ - Στράτης χρησιμοποιήθηκε από τον επίσης ταξικότατο Ελευθέριο Βενιζέλο (1928) και το 1929 («ιδιώνυμο»), οπότε εξορίστηκαν 481 κομμουνιστές καταδικασμένοι με το «ιδιώνυμο». Από τότε ο Αϊ - Στράτης γίνεται μόνιμος τόπος εξορίας.
Ακολούθησαν την ίδια τακτική και άλλες κυβερνήσεις στη συνέχεια, με χαρακτηριστική του Ι. Μεταξά.
Μετά τον πόλεμο λειτούργησε και πάλι. Επί όλων των κυβερνήσεων: Τσαλδάρη, Σοφούλη, Μαξίμου, Πλαστήρα, Σοφ. Βενιζέλου, Κ. Καραμανλή. Εκλεισε το 1962.
Αυτά, προς ενημέρωση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.
«Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» είναι ίσως από τα πιο δημοφιλή βιβλία των κλασικών του μαρξισμού - λενινισμού. Μια από τις πιο τεκμηριωμένες και ταυτόχρονα όμορφα παρουσιασμένες αναλύσεις της ιστορικής εξέλιξης της ανθρώπινης κοινωνίας. Οπως λέει ο ίδιος ο Φ. Ενγκελς, πρόκειται «ως ένα βαθμό για την εκτέλεση μιας διαθήκης». Αυτό γιατί ο Κ. Μαρξ είχε σκοπό να εκθέσει τα συμπεράσματα των ερευνών του Λ.Χ. Μόργκαν όπως είχαν διατυπωθεί στην έκδοση «Η αρχαία κοινωνία». Οπως το «Κεφάλαιο» αποσιωπόταν από τους οικονομολόγους έτσι και αυτή η αποκαλυπτική μελέτη του Λ.Χ. Μόργκαν αποσιωπόταν από τους ιστορικούς.
Εκτός από τα στοιχεία του Λ.Χ. Μόργκαν ο Φ. Ενγκελς χρησιμοποιεί και στοιχεία που έχει ο ίδιος συλλέξει μετά από πολύχρονη επίπονη έρευνα.
Τίποτα κακό δε συμβαίνει με το νομοσχέδιο για τα εργασιακά. «Ούτε 12ωρο υπάρχει, ούτε διευθυντικό δικαίωμα καθιερώνεται, ούτε καταργήθηκαν κεκτημένα δικαιώματα». Οσοι τα λένε αυτά «διακινούν το φόβο και προσπαθούν να προκαλέσουν την ανησυχία της κοινής γνώμης». Το ίδιο παραμύθι επαναλαμβάνει διαρκώς ο υπουργός Απασχόλησης. Το ξεκίνησε πριν καν κατατεθεί το νομοσχέδιο κατακεραυνώνοντας όσους έβλεπαν την κατάργηση του 8ωρου και το συνεχίζει και μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου! Δύο τινά συμβαίνουν: 'Η θεωρεί τους εργαζόμενους καταναλωτές κουτόχορτου ή πιστεύει στη δύναμη του γκεμπελισμού.
Ο,τι όμως και να συμβαίνει το βέβαιο είναι ότι με το αντεργατικό τερατούργημα που φέρει την υπογραφή του οι χώροι δουλιάς μετατρέπονται σε κολαστήρια όπου κυριαρχεί ένας μόνο νόμος: Ο νόμος του αφεντικού και του κεφαλαίου. Ο εργαζόμενος δεν έχει ενώπιόν του κανένα δικαίωμα και υπάρχει για να πουλάει την εργατική του δύναμη όσο και όποτε το επιθυμεί. Ας αφήσει λοιπόν τα παραμύθια ο «κόκκινος» (αλήθεια που το βρήκε;) υπουργός.
Το μόνο χειροπιαστό αποτέλεσμα από το μακελειό και τις προχτεσινές εκρήξεις στο Λονδίνο είναι ότι έχουν λυθεί, στην κυριολεξία, τα χέρια των αστυνομικών αρχών. Χτες έφτασαν στο σημείο να δολοφονήσουν εν ψυχρώ ένα άτομο στο σταθμό Στόκγουελ του μετρό, επειδή είχε ασιατικά χαρακτηριστικά, έφερε σακίδιο, και τους φάνηκε ύποπτος για πράξεις τρομοκρατίας(!). «Οι αστυνομικοί σταμάτησαν έναν άνδρα και στη συνέχεια πυροβόλησαν εναντίον του. Διαπιστώθηκε ο θάνατος του άνδρα», ήταν η ψυχρή δήλωση του εκπροσώπου της Σκότλαντ Γιαρντ. Μάλιστα τώρα «αποκαλύπτεται» ότι με τη δολοφονία αυτή της αστυνομίας εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η επίσημη οδηγία που δόθηκε πριν από λίγες μέρες από τη Σκότλαντ Γιαρντ στους αστυνομικούς των ειδικών δυνάμεων, «να πυροβολούν αμέσως τα άτομα που θα εκτιμήσουν ότι είναι ύποπτα για τρομοκρατικές ενέργειες»(!). Είναι ολοφάνερο ότι το «καθεστώς του φόβου» που θέλουν να επιβάλουν, μετά τις ΗΠΑ, και σε όλη την Ευρώπη, δικαιολογεί ακόμα και «προληπτικές» δολοφονίες «επίδοξων τρομοκρατών»! Οι «προληπτικοί πόλεμοι» της νέας τάξης κατά των λαών θα σταματήσουν μόνο αν οι λαοί αποτινάξουν το ζυγό του ιμπεριαλισμού.
«Σύμφωνα με υπολογισμούς της Παγκόσμιας Τράπεζας, 300 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να ξεφύγουν από την εξαθλίωση εάν μέχρι το 2015 προχωρήσει η φιλελευθεροποίηση του εμπορίου... Η ΕΕ αποτελεί μακράν τη μεγαλύτερη αγορά αγροτικών προϊόντων από τις αναπτυσσόμενες χώρες, αφού έχει καταργήσει τους εισαγωγικούς δασμούς για τα προϊόντα των 50 φτωχότερων χωρών του πλανήτη...». Τα παραπάνω αποσπάσματα προέρχονται από άρθρο της Μ. Φ. Μπόουλ, επιτρόπου Γεωργίας της ΕΕ, στην προσωπική της ιστοσελίδα, που αναφέρεται στις δεσμεύσεις της Ενωσης απέναντι στον ΠΟΕ, τμήμα των οποίων αποτελεί και η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική.
Οι κυρίαρχοι κύκλοι της ΕΕ προσπαθούν να πείσουν τους λαούς των χωρών τους ότι το τελειωτικό χτύπημα που επιχειρείται να δοθεί στην ευρωπαϊκή γεωργία, γίνεται για λόγους... ανθρωπισμού. Αυτό που δεν αναφέρουν φυσικά είναι ότι αυτοί θα πουλούν, αλλά οι άλλοι, οι φτωχοί, πώς θα αγοράζουν; Και ακόμη αυτό που δε λένε είναι για τις άθλιες συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται οι αγρότες των χωρών αυτών, ζήτημα που φυσικά και δεν περιλαμβάνεται στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ... Οπως επίσης και ότι από το 2015 και μετά, απλώς θα πάψουν να αμείβουν τους Ευρωπαίους αγρότες για προϊόντα που μπορούν να προμηθεύονται σε εξευτελιστικές τιμές από τον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, υπερδιογκώνοντας έτσι τα ήδη διογκωμένα κέρδη των πολυεθνικών.
Αν και δεν χρειαζόταν ωστόσο η "διευκρίνιση" του Α. Ανδριανόπουλου είναι διαφωτιστική για τη σχέση του και το ρόλο του στο ΠΑΣΟΚ, όπως βέβαια και του Στ. Μάνου. «Ουδέποτε», είπε στον "Φλας", «μου έχει κάνει ο κ. Παπανδρέου την οποιαδήποτε νύξη ότι δεν πρέπει να μιλάω. Αντιθέτως ζητάει να μιλάω και να προβάλω τις θέσεις μου ούτως ώστε αυτές να προκαλούν συζητήσεις ως καταλύτης που ανοίγει προβληματισμούς και νομίζω ότι αυτό κάνουμε». Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφιβάλουμε. Απλά έχουμε σοβαρή επιφύλαξη για το αν το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται κάποιον καταλύτη για να προσχωρήσει στον νεοφιλελευθερισμό...